¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
gendi ⁊ deſiccandi humorē. Un̄ valet contra diſſenteriā ⁊ ſanguineū fluxū vētris.vomitū etiā colericū ſtringit: ſi coctꝰ ī aceto ſuꝑ furculā pectoris apponat̉. Illi aūtquaſi de arbore cadūt qͥ de mūdo deſpiciūtur ⁊ abijciunt̉: ſicut pauꝑes qͥ ſūt frigidiab eſtū auaricie. ⁊ ꝯtinētes qͥ ſunt ſicci abhumore ⁊ fluxū luxurie. ⁊ mites qͥ reſtringunt vomitū colere .i. īpetū ire. Nā pauperes deſpiciūtur ab auaris tanqͣꝫ hoīes inutiles. ꝯtinētes deſpiciūtur a carnalibustanqͣꝫ homīes ſteriles ⁊ agreſtes. Mitesvero deſpiciunt̉ a ſuꝑbis tanqͣꝫ hoīes puſillanimes. Sꝫ licet tales eijciant̉ ab arbore .i. a mūdo tanqͣꝫ inutiles: tn̄ recolligunt̉a medico .i. a xp̄o tanqͣꝫ p̄cioſiſſimi flores.Un̄ Apl̓s dicit. j. Cori. j. Que ſtulta ſuntmūdi elegit deꝰ vt cōfūdat ſapiētes: ⁊ īfirma mūdi elegit deꝰ vt confundat fortia: etignobilia mūdi ⁊ cōtēptibilia elegit deuset ea que nō ſūt vt ea q̄ ſunt deſtrueret: vtnō gloriet̉ om̄is caro in cōſpectu eiꝰ. Un̄patet ꝙ hec abiectio mūdi bona eſt. ꝓpterqd̓ dicebat Psͣ. lxxxiij. Elegi abiectꝰ eſſein domo dei mei magꝭ qͣꝫ habitare in tabernaculis peccatorū. ¶ Capitulū:Hſtinentia aſſimilatur arbori que d̓r agnus caſtus. Que .ſ. eſt arbor calida ⁊ſicca. vn̄ flos eius ſiue ſemē poros corporꝭaperiēdo: ſpūs euaporādo: humiditatē naturalē ꝯſumēdo caſtitatē inducit. Et ideoflos eiꝰ maxime agnus caſtus d̓r: quia ſuoodore ⁊ vſu: vt dicit Diaſco. Hoīes caſtosreddit. Sil̓r etiā abſtinētia ⁊ afflictio carnis certū ē ꝙ caſtitatē inducit ⁊ etiā cuſtodit: tū qꝛ vigorē carnis minuit: tū qꝛ materiā luxurie .ſ. humorē ſeminalem qͥ ex cibocauſat̉ ſubtrahit. Nota ergo ꝙ agnus caſtus tria facit ſine quibꝰ abſtinētia paruꝫvalet. ¶ Primū ē qꝛ pͥoros aperit: qͣſi aūtpori anīe ſūt ſenſus corꝑis qͥ ad ſpūalia ⁊vtilia debēt aperiri .ſ. oculi ad videndumvtilia: ad plorandū pctā: ⁊ ad legendū ſpiritualia documēta ¶ Itē nares ad attrahēdum odores .i. bonorum exempla ⁊ os adconfitendū pctā: ⁊ ad īſtruendū ꝓximumad laudandū deum: ad ꝑcipiendū cibumſacramētalem. ¶ Secundū eſt quia agnꝰcaſtus ſpūs euaporando educit. Sic ſimiliter ab anīa ieiunantis euaporari ſpiritꝰ
debēt hoc ē ꝓgredi ſpūales meditatiōes:ſpirituales affectiones: ⁊ ſpūales orōes.¶ Tertio rōne minutiōis. qꝛ agnus caſtꝰhumorē nutrimētalē minuit ſiue cōſumit.Hic eſt humor cibalis ex quo luxurie materia fluit: quē dū abſtinēs ſb̓trahēdo minuit luxurie fluxū ꝯſumit: ꝓpt̓ qd̓ dic̄ Hierony. ꝙ ſine cerere ⁊ bacho .i. ſine cibo etpotu friget venꝰ. Et reddit̉ hō ita per abſtinentia corꝑe caſtus ⁊ ſpū māſuetꝰ vt recte agnus caſtus dicat̉. ¶ Itē abſtinentiaa delitijs corꝑalibus p̄ſeruat ſpm̄ a vitioꝝpaſſionibꝰ. Cuiꝰ exemplū apparet ī pino.Nam pinus diu durat ſi a ſuis corticibusfuerit ſpoliata: eo ꝙ inter lignū ⁊ corticeꝫvermes fiūt q̄ lignū corrodūt. Quaſi em̄exteriores cortices arboris ſūt exterioresdelitie carnis: ex quibus inter carnē ⁊ ſpiritū .ſ. in ſenſualitate vermes .i. carnaliumdēſideriorū paſſiones generant̉ quibꝰ ſpiritus vehemēter corrodit̉: id ē moleſtaturet diſſipat̉. Sed corticibus .i. delitijs amotis hmōi vermes id eſt carnis paſſionespereunt ⁊ ceſſant. ⁊ tūc ſpūs qͣſi liber a carnis corruptela incorruptibilis ꝯſeruatur.Apl̓s ad Coloẜ. iij. Expoliantes vetereꝫhominē cū actibus ſuis. ¶ Ca.IIIIOuerſitas mudi plerūqꝫ hoīem ad ſeipſum reducit: ſicut ꝓſperitas ecōuerſoeducit hoīem a ſeip̄o. Cuius exēplū apparet in floribus qͥ frigore noctis cōtrahuntur ⁊ calore diei foras euocant̉. Quaſi em̄frigus noctis ē rigor aduerſitatis: hic florē ꝯtrahit dū hoīem tangit: ad ſeip̄m redire ſeqꝫ recognoſcere cogit. Sꝫ quaſi dieicalor eſt ꝓſperitas fauoris: qua dū homoinaniter extollit̉ extra ſeip̄m vagat̉ ¶ Itēaduerſitas ſeculi ſicut hoī habenti gratiādei prodeſt: ſic nō eā habenti nocet. Cuiꝰexemplū apparet in piro: qꝛ piꝝ poſt cibūcomeſtū ꝓdeſt ex eo ꝙ laxatiuū eſt. Naꝫcomprimit cibaria ad locū decoctionis etneruos orificij ſtomachi ꝯfortat. Sed ante prandiū ſumptū ꝯſtipat. Et ſi qͥs multaet ſepe ex eis comedat: vermes in ventregenerāt. ⁊ colicā paſſionē durā ⁊ incurabilem ꝓuocant. Cibus autē ⁊ nutrimētuꝫanime eſt gratia dei. Nā ſicut dicit Ph̓sEx eiſdeꝫ nutrimur ex quibus ſumus ⁊cͣ.Sumus em̄ ſpiritualiter per gratiam dei.