Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
104r
Einzelbild herunterladen
 

De metallis lapidibus

fundo vitioꝝ ꝟtute lune .i. celeſtꝭ gr̄e mouētꝭ aꝑiētꝭ euomunt̉ ad litora pnīe ſolitudīs vel ſoliditatꝭ deducunt̉ .ſ. vite: inter p̄cioſiſſimos lapides colligunt̉. Tertio origo ꝟtutū ſiue ꝟtuoſoꝝ ē ex ꝑfectoꝝſil̓itudīe. ſepe exēpla vel ꝟba ſctōꝝꝑfectoꝝ viroꝝ vt q̄dā imagīes rep̄ſentatiōes ſunt int̓ne ꝑfectiōis eoꝝ: alij adtutes accēdunt̉ ꝟtuoſi ſctī ſil̓r efficiūt̉.Et iſti ſunt lapides p̄cioſi de aīaliū corꝑibus .ſ. reptiliū volatiliū exͣhūt̉: ſiue qͣꝫtūad vitā actiuā eſt reptiliū vel aīaliū greſſibiliuꝫ ſuꝑ terrā: qꝛ .ſ. actiui terrenis rebꝰdiſpēſandis inſiſtūt: ſiue qͣꝫtū ad ꝯtēplati ꝑtinet ad volucres celi. i. ad homīesmeditantes celeſtia. Tertio ſctī viri aſſimilant̉ gēmis rōne īcertitudīs: qꝛ ſic̄ dicitIſido. in qͥbuſdā gēmaꝝ ſil̓itudinibus autgeneribꝰ veraſ a falſis diſcernere ē magnadifficultas. Eo ſepe falſe ſunt ſophiſtice veris vident̉ ſil̓es: qꝛ vt ip̄e dic̄ qͥdam ſmaragdo vitrū arte inficiūt ocl̓os videntiū fallūt. Fallit enī ſepe mortales ſil̓itudo reꝝ: qꝛ enī īter ſctōs viros hn̄t veras ꝟtutes ſepe ſunt admixti hypocritehabēt ſolas ꝟtutū imagīes. valde difficileeſt ſil̓itudinē moꝝ exterioꝝ īter vtroſqꝫcogͦſcere: eo freq̄nt̓ hypocrite ſil̓ia vl̓ maiora ſigna exteriora ſct̄itatꝭ deuotionis.ſctīs viris oſtendūt. ꝓpt̓ qd̓ freq̄nt̉ fallit̉hoīm iudiciū p̄cipue ſimplicium circa tales. Et ideo dn̄s dixit Matth̓. vij. Attēdite a falſis ꝓphetis veniūt ad vos in veſtimētis ꝯuiū: intrinſecus aūt ſunt lupi rapaces. Sicut igit̉ de lapidibus hmōi noneſt ad oculū iudicandū: qꝛ plus ꝟtutis eſtſępe in paruo adamante ferrugineo obſcuro qͣꝫ vitro lucidiſſimo in parua margarita qͣꝫ berillo. Sic etiam de hoībuseſt iudicandū: ſicut dn̄s dixit Ioh̓. vij. Nolite iudicare ẜm apparentiam exteriorem:ſed iuſtum iudiciū iudicate Itē viri ſancti aſſimilant̉ lapidi reſten ẜm Auicēnāeſt lapis inuentus in capite cancri. Et hecſil̓itudo attendit̉ pͥmo rōne coloris: qꝛ aliquando albus: aliquando flauus. Sil̓rſancti viri aliquando ſunt albi innocentiam interius: exterius aūt flaui temperantiā. Nam ẜm Auicennā color flauusgenerat̉ in materia temꝑata .ſ. reſpectu coloris viridis. vnde folia arboꝝ pͥmo qn̄multū abūdat humiditas ſunt viridia. In

autūno diminuta tēꝑata humiditate .ſ. acalore eleuāte: ſed totaliter aſſumpta eſficiunt̉ glauca ſiue flaua. Et ita humor vigor carnis temꝑantiā qͥdem minuit̉: ſednon funditus extinguit̉ quo diminuto caro manſueſcit ſpūi ei humiliat̉. Secūdo rōne humoris: qꝛ lapis reſten eſt frigidus humidus. Et ſil̓r viri ſancti ſuntfrigidi a mundi amore humidi in lachrymarum deuotionē. Tertio rōne vigoris:qꝛ d̓r valere lapis ꝯͣ morſum ſcorpionuꝫ muſtele ſi ꝯtritus more emplaſtri ſupponat̉: etiam ꝯͣ morſum canis rabidi ſi puluis eius bibat̉. Per ſcorpiōes retrogunt: intellige occulte detrahentes. Permuſtelam aꝑte maledicētes: ſed canesrabidos tyrannice ꝑſequētes. Contra qͦsomnes valet vti emplaſtris .i. ſanctoꝝ exēplis. puluere .i. eoꝝ humilitate qui ꝯͣ detractores vſi ſūt līgue placabilitate: ꝯͣ maledicētes loq̄le taciturnitate: ꝯͣ tyrannosvere patientie firmitate.XXXII Capl̓m:Apiētia aſſimilatur auro quadruplici rōne. Primo rōne claritatis. Habꝫem̄ aurum inter alia metalla maiorem claritatem ſplendorem. Vnde aurum d̓r obricum: eo ſplendore radiet fulgore. Si.militer ſapientia preclaros homines prefulgidos reddit non ſolum apud ſcipl̓os:ſed apud alios. Vnde dicit̉ de ſapientia:Habebo propter hanc claritatem ad turbas. in multitudine videbor bonus: Sap̄.viij. De hoc auro dicit̉ Danielis. x. Eccevir vnus veſtitus lineis renes eius accincti ſunt auro obrico: corpus eius qͣſichryſolitus ⁊cͣ. Et nota aurum ampliusfulget luce alia reꝑcuſſum: hoc naturaleeſt omībus mētallis .j. Machabeo. vſ. Refulſit ſol in clypeos aureos: reſplenduerunt montes ⁊cͣ. Sil̓r homo ſapiēs ſapientior efficit̉. Aliquando ſapiētes audiēdo:ẜm illud Prouerb̓. j. Audiēs ſapiēs ſapientior erit ⁊cͣ. Et tunc ſapiens aliena lucerepercutit̉ quando contra dicta ſua ſubtiliter obijcitur: tunc lucem ſue ſapīe magis oſtendere cogit̉: Prouerb̓. ix. Da occaſionem ſapienti addet̉ ei ſapīa. Secundo ſapīa aſſimilat̉ auro: hoc rōnederoſitatis. Eſt em̄ aurum pōderoſius ar-

m 4