¶ De metallis ⁊ lapidibus
fundo vitioꝝ ꝟtute lune .i. celeſtꝭ gr̄e mouētꝭ ⁊ aꝑiētꝭ euomunt̉ ⁊ ad litora pnīe ſolitudīs vel ſoliditatꝭ deducunt̉ .ſ. vite: ⁊ inter p̄cioſiſſimos lapides colligunt̉. ¶ Tertio origo ꝟtutū ſiue ꝟtuoſoꝝ ē ex ꝑfectoꝝſil̓itudīe. Nā ſepe ꝑ exēpla vel ꝟba ſctōꝝ ⁊ꝑfectoꝝ viroꝝ q̄ vt q̄dā imagīes ⁊ rep̄ſentatiōes ſunt int̓ne ꝑfectiōis eoꝝ: alij ad ꝟtutes accēdunt̉ ⁊ ꝟtuoſi ⁊ ſctī ſil̓r efficiūt̉.Et iſti ſunt lapides p̄cioſi qͥ de aīaliū corꝑibus .ſ. reptiliū ⁊ volatiliū exͣhūt̉: ſiue qͣꝫtūad vitā actiuā q̄ eſt reptiliū vel aīaliū greſſibiliuꝫ ſuꝑ terrā: qꝛ .ſ. actiui terrenis rebꝰdiſpēſandis inſiſtūt: ſiue qͣꝫtū ad ꝯtēplatiuā q̄ ꝑtinet ad volucres celi. i. ad homīesmeditantes celeſtia. ¶ Tertio ſctī viri aſſimilant̉ gēmis rōne īcertitudīs: qꝛ ſic̄ dicitIſido. in qͥbuſdā gēmaꝝ ſil̓itudinibus autgeneribꝰ veraſ a falſis diſcernere ē magnadifficultas. Eo ꝙ ſepe q̄ falſe ſunt ⁊ ſophiſtice veris vident̉ ſil̓es: qꝛ vt ip̄e dic̄ qͥdamꝓ ſmaragdo vitrū arte inficiūt ⁊ ocl̓os videntiū fallūt. Fallit enī ſepe mortales ſil̓itudo reꝝ: qꝛ enī īter ſctōs viros qͥ hn̄t veras ꝟtutes ſepe ſunt admixti hypocrite qͦhabēt ſolas ꝟtutū imagīes. valde difficileeſt ꝑ ſil̓itudinē moꝝ exterioꝝ īter vtroſqꝫcogͦſcere: eo ꝙ freq̄nt̓ hypocrite ſil̓ia vl̓ maiora ſigna exteriora ſct̄itatꝭ ⁊ deuotionis.ſctīs viris oſtendūt. ꝓpt̓ qd̓ freq̄nt̉ fallit̉hoīm iudiciū ⁊ p̄cipue ſimplicium circa tales. Et ideo dn̄s dixit Matth̓. vij. Attēdite a falſis ꝓphetis qͥ veniūt ad vos in veſtimētis ꝯuiū: intrinſecus aūt ſunt lupi rapaces. Sicut igit̉ de lapidibus hmōi noneſt ad oculū iudicandū: qꝛ plus ꝟtutis eſtſępe in paruo adamante ferrugineo ⁊ obſcuro qͣꝫ vitro lucidiſſimo ⁊ in parua margarita qͣꝫ berillo. Sic etiam de hoībus nōeſt iudicandū: ſicut dn̄s dixit Ioh̓. vij. Nolite iudicare ẜm apparentiam exteriorem:ſed iuſtum iudiciū iudicate ¶ Itē viri ſancti aſſimilant̉ lapidi reſten qͥ ẜm Auicēnāeſt lapis inuentus in capite cancri. Et hecſil̓itudo attendit̉ pͥmo rōne coloris: qꝛ aliquando albus: ⁊ aliquando flauus. Sil̓rſancti viri aliquando ſunt albi ꝑ innocentiam interius: exterius aūt flaui ꝑ temperantiā. Nam ẜm Auicennā color flauusgenerat̉ in materia temꝑata .ſ. reſpectu coloris viridis. vnde folia arboꝝ q̄ pͥmo qn̄multū abūdat humiditas ſunt viridia. In
autūno diminuta ⁊ tēꝑata humiditate .ſ. acalore eleuāte: ſed nō totaliter aſſumpta eſficiunt̉ glauca ſiue flaua. Et ita humor ⁊ vigor carnis ꝑ temꝑantiā qͥdem minuit̉: ſednon funditus extinguit̉ quo diminuto caro manſueſcit ſpūi ⁊ ei humiliat̉. ¶ Secūdo rōne humoris: qꝛ h̓ lapis reſten eſt frigidus ⁊ humidus. Et ſil̓r viri ſancti ſuntfrigidi a mundi amore ⁊ humidi in lachrymarum deuotionē. ¶ Tertio rōne vigoris:qꝛ d̓r valere h̓ lapis ꝯͣ morſum ſcorpionuꝫ⁊ muſtele ſi ꝯtritus more emplaſtri ſupponat̉: ⁊ etiam ꝯͣ morſum canis rabidi ſi puluis eius bibat̉. Per ſcorpiōes qͥ retro pūgunt: intellige occulte detrahentes. Permuſtelam aꝑte maledicētes: ſed ꝑ canesrabidos tyrannice ꝑſequētes. Contra qͦsomnes valet vti emplaſtris .i. ſanctoꝝ exēplis. ⁊ puluere .i. eoꝝ humilitate qui ꝯͣ detractores vſi ſūt līgue placabilitate: ꝯͣ maledicētes loq̄le taciturnitate: ꝯͣ tyrannosvere patientie firmitate.XXXII¶ Capl̓m:Apiētia aſſimilatur auro quadruplici rōne.¶ Primo rōne claritatis. Habꝫem̄ aurum inter alia metalla maiorem claritatem ⁊ ſplendorem. Vnde aurum d̓r obricum: eo ꝙ ſplendore radiet ⁊ fulgore. Si.militer ſapientia preclaros homines ⁊ prefulgidos reddit non ſolum apud ſcipl̓os:ſed apud alios. Vnde dicit̉ de ſapientia:Habebo propter hanc claritatem ad turbas. in multitudine videbor bonus: Sap̄.viij. De hoc auro dicit̉ Danielis. x. Eccevir vnus veſtitus lineis ⁊ renes eius accincti ſunt auro obrico: ⁊ corpus eius qͣſichryſolitus ⁊cͣ. Et nota ꝙ aurum ampliusfulget luce alia reꝑcuſſum: ⁊ hoc naturaleeſt omībus mētallis .j. Machabeo. vſ. Refulſit ſol in clypeos aureos: ⁊ reſplenduerunt montes ⁊cͣ. Sil̓r homo ſapiēs ſapientior efficit̉. Aliquando ſapiētes audiēdo:ẜm illud Prouerb̓. j. Audiēs ſapiēs ſapientior erit ⁊cͣ. Et tunc ſapiens aliena lucerepercutit̉ quando contra dicta ſua ſubtiliter obijcitur: ⁊ tunc lucem ſue ſapīe magis oſtendere cogit̉: Prouerb̓. ix. Da occaſionem ſapienti ⁊ addet̉ ei ſapīa. ¶ Secundo ſapīa aſſimilat̉ auro: ⁊ hoc rōne pōderoſitatis. Eſt em̄ aurum pōderoſius ar-
m 4