De celo et elenientis
rū in qͥbꝰ inuenit̉ lacuriū. In qͥbꝰ etiā venis qͣſi in medio ſic̄ in quodā vētre q̄damſpēs carbūculi īuēit̉. vn̄ a multꝭ ſaphyrusmat̉ carbūculi credit̉ eo ꝙ in eiꝰ venis generet̉. Sic gr̄a in nob̓ generat carbūculuꝫfulgētē .i. prudētiā nos in agibilibꝰ dirigētē ⁊ illuminātē. He autē p̄dicte virtutes q̄ſaphyri cōditiōibꝰ ꝯgruūt ſūt velut fūdamētū in qͥbꝰ fabrica mētꝭ erigit̉: Eſa. liiij.¶ Itē ip̄e eēdē ſūt laFūdabo te in ſaphypides ex qͥbꝰ domꝰ dei cōſtruitur: Iob. xxviij. Locꝰ ſaphyri lapides eius. Tob̓. xiij.Porte hierl̓m ex ſaphyro ¶ Itē gr̄a dei aſſimilat̉ onychino. ¶ Primo rōne coloris.Onychinꝰ enī arabicꝰ ē nigri colorꝭ cumcādidis c̨onis: qꝛ gr̄a dei licꝫ denigret peraſpectū humilitatꝭ: tn̄ circūcingit coniſ puritatis. Nā vna c̨ona alba ē cōtinētia carnis. alia puritas mentꝭ. Cātꝭ. j. Nolite mecōſiderare ꝙ fuſca ſim: qꝛ decolorauit meſol. ⁊ in eodē: Nigra ſū ſꝫ formoſa. nigra ꝑhumilitatē: formoſa ꝑ puritatē. ¶ Scd̓o ratione virtutꝭ: qꝛ onychinꝰ arabicꝰ: ẜꝫ Diaſco. triſticiaꝫ excitat: timores multiplicat:animos cōmouet ad lites ⁊ ad rixas. Sil̓rdiuīa gr̄a excitat triſticiā pēitētie in homine: multiplicat timores mortis iudicij ⁊ gehēne: animos cōmouet ad lites ⁊ rixas iuſticie. Ex diuina enī eſt gr̄a cū hō penitenſcū ſeipſo rixat̉ et litigat vt de ſeip̄o iuſticiam faciat. Apl̓s. j. Coꝝ. xj. Si noſmetip̄osdijudicaremꝰ: nō vtiqꝫ a dn̄o iudicaremur.Et hinc eſt ꝙ in ratiōali poſiti ſūt lapidesonychini: qꝛ dū homīs mēs rōnalis diuīegr̄e radijs ꝑfūdit̉: ad ſeip̄m dijudicādū vl̓puniēdū ꝓtinꝰ excitat̉: Exo .xxv. Accipere debetꝭ lapides onychinos ad ornandūephot ⁊ rationale. Tā enī ex gr̄a p̄ueniēteqͣꝫ ex ſubſequēte: rationale homīs .i. menshoīs ſeu aīa rōnal̓ ornat̉. ¶ Itē gr̄a dei cōſeruat̉ ī corde ſic̄ vnguētū ī alabaſtro. Nāex alabaſtro ſūt vnguētaria vaſa eo ꝙ ſeruet vnguēta om̄i tꝑe incorrupta. vn̄ Mat.xxvj d̓r ꝙ acceſſit ad ieſū ml̓ier hn̄s alabaſtrū vnguēti p̄cioſi. Eſt enī alabaſtrū ſolidū: frigidū: cādidū ⁊ varijs coloribꝰ tīctū.Et tale dꝫ eē cor hoīs vt ſit gr̄e diuīe ꝯſeruatiuū .ſ. cādidū ꝑ mūdiciā. ſolidū ꝑ patiētiā. frigidū ꝑ ꝯtinētiā: ⁊ varijs coloribꝰ tīctū ꝑ bonarū cogitationū ſiue affectionuꝫcopiā ¶ Iteꝫ gratia dei aſſimilat̉ nitro. dequo Salomon loquit̉ Prouer xxv. dicēs
Acētū in nitro ⁊cͣ. Nā nitrū ẜm Pliniū ⁊Diaſc̄. mūdificat ſaniē ſtomachi ⁊ īteſtinorū ex apoſtemate ꝓcedentē. ſaniē etiā capitis detergit. ſpūma eiꝰ corroſionibꝰ ⁊ īflāmationibꝰ ſubuenit. vn̄ etiā hydropicꝭ ꝓficit: ⁊ cū melle mixtū caliginē oculoꝝ detergit: venenū repellit: ⁊ paralyſim linguepotēter diſſoluit. Similiter diuina gr̄a mūdificat ſaniē ſtomachi ⁊ inteſtinoꝝ .i. vitiūgule. Itē tergit ſaniē capitꝭ .i. ſuꝑbiā mētꝭexpellit. ¶ Itē nitri ſpūmā .i. gr̄e dei feruorcorroſionibꝰ ⁊ inflāmationibꝰ ire ſubuēithydropicis .i. his ī quibꝰ exuberat fluxusīordīatꝰ hūorꝭ aquoſi .i. lubricū luxurie ꝓficit: ſed mixta cū melle .i. cū amoris dulcedine caliginē oculoꝝ abſtergit .i. cecitateꝫmentis quaꝫ inducit inuidia .ſ. bona oꝑavideri mala ⁊ venenū. charitatis .i. cupiditatis repellit. Dicit enī Augꝰ. ꝙ venenuꝫcharitatis eſt cupiditas ¶ Itē paralyſiꝫ līgue .i. impedimētū cōfeſſiōis tollit. ¶ Iteꝫgr̄a dei aſſimilat̉ ſali ꝓpter multas virtutes ſalis quas Auicēna pōit. ¶ Primo qꝛſal hꝫ virtutē diſſoluēdi: qꝛ .ſ. diuīa gr̄a plerunqꝫ diſſoluit duriciā hominū auaroꝝ etad pietatē ⁊ cōpaſſionē emollit corda eoꝝ.Secūdo qꝛ hꝫ virtutē mūdādi: qꝛ .ſ. grapurificat īmūdiciā luxurioſoꝝ. Habet enīſal virtutē putridas carneſ corrodēdi: maxime quando eſt exuſtum. ⁊ hoc eſt quiagratia remouet putredinem luxurie.Tertio quia habet virtutem ventoſitatem extenuandi ⁊ diuidēdi: maxime ſi puluerizatum ⁊ coctum ⁊ calidum ſuꝑ ſtomachi orificium ſaccelletur. Aqua etiam ſalinaria tumores ⁊ inflationes ⁊ hydropicaſpaſſiones ſoluit. Quia diuina gratia vane glorioſoruꝫ ventoſitates extenuat: eoshumiliando et tumiditates ⁊ inflationesetiam ſuperborum ſoluit aqua ſalinata: ideſt tribulatione. morte etiam aſpera eos īplendo. ¶ Quarto quia habet virtutemhumores putridos et corruptos conſumēdi: quia ſcilicet diuina gratia putridos ⁊corruptos affectus conſumit inuidorum:Dicitur enim Prouerbio. xiiij. ꝙ putredo oſſium inuidia. ¶ Quinto quia habetvirtutem humiditatem naturalem coadunandi et ſeruandi et innaturalem reſoluendi et abſtergendi. Quaſi autem virtus naturalis eſt virtus manſuetudinis:quia homo eſt animal manſuetuꝫ natura: