Liber ſecundus
go mō ſit eloquēs hꝫ aſpectū ſiue ſimilitudinē eris: ẜm illd̓ Ezech̓. xl. Cuiꝰ erat ſpēsquaſi ſpēs eris ¶ Tertio rōne corruptiōiſ:qꝛ es cito rubiginat̉ niſi oleo ꝑfūdat̉. Uaſa ent̉ erea fiūt rubiginoſa niſi cōfricēt̉ arena. Ex quo accipitur ꝙ oīs eloquēs ⁊ linguoſuſ ꝯͣhit ⁊ tenet pctī rubigīeꝫ: Iob. xlj.Eſt quaſi lignū putridum es: niſi p̄ſeruet̉gratie ſiue charitatꝭ vnctiōe. ꝓpt̓ qd̓ dicebat Apo. j. Coꝝ. xiij. Si līguis hominū loquar ⁊ angeloꝝ: charitatē āt nō habeā factus ſū velut es ⁊cͣ. vel niſi ab hac rubigīepurget̉ aſꝑitate pēitētie. Et idcirco vt Hiero. dicit: Meliꝰ eſt habere ruſticitatē ſctāꝫqͣꝫ eloquētiā peccatricē. ¶ Quarto rōne ſonationis: qꝛ es maxīe ꝯuenit officio cāpanarū ⁊ tubaꝝ ꝓpter ſonoritatē. Quaſi aūtcāpane optime ſonātes ⁊ a remotꝭ ꝑtibusaudibiles fuerūt ſctī apl̓i: qꝛ ī omnē terrāexiuit ſonus eoꝝ: vt d̓r in Psͣ. xviij. Sꝫquaſi tube eree ſūt doctores ⁊ p̄dicatoresalij. Predicatori eī d̓r Eſa. lviij. Clama neceſſes: ⁊ quaſi tuba exalta vocē tuā. Hicr̄.xlvj. Uox eiꝰ quaſi eris ſonabit ¶ Quintorōne curatiōis: qꝛ es ꝯtra īfirmitates multas virtutē habꝫ. Nā ſicut dicit Plinius⁊ etiā Diaſc̄. Es exuſtū ⁊ puluerizatū habet virtutē diſſoluēdi ⁊ ꝯſumēdi: extenuādi ⁊ purgādi noxios humores: vulnera ſanat: caliginē oculoꝝ purgat: ſuꝑfluas carnes corrodit ⁊ vltra creſcere non ꝑmittit.Sic eloquētia ⁊ lingua p̄dicatorꝭ ſi fueritaduſta .i. igne ſpūſſctī ignita ⁊ inflāmata ⁊puluerizata .i. humilitate fūdata. vl̓ puluerizata .i. diligent̓ ⁊ ſubtiliter declarata: qꝛquaſi es durū cōterit̉ dū verbū difficile vl̓obſcurū diligēter exponit̉. Talis inqͣꝫ eloquētia habet virtute diſſoluendi duriciaꝫcordis: ⁊ ꝯſumēdi hūorē carniſ .i. luxuriā:extenuādi plenitudinē diuitū dū eos mouet ad diuitiarū largitionē ⁊ mūdi ꝯtemptū. ¶ Itē purgandi noxios hūores .i. noxios affectꝰ hominū peccatoꝝ. ſanat etiamplurimū vulnera .i. vitia tētationū. purgatcaliginē erroꝝ. corrodit ſuꝑfluas carnes.i. ingluuedine guloſoꝝ: ⁊ etiaꝫ eas retinetnec creſcāt ꝑ abſtinētie ⁊ tēperātie remedium. Omnia enī hec ſctī p̄dicatores operātur frequenter in conuerſione peccatoruꝫ.Et ideo ipſi ſunt inſtrumenta curationis ⁊ablutioniſ peccatorū: Exo. xxx. Precepit
eloquētia ſignat̉ ſeu doctrīa p̄dicatorū: q̄ablutiua ⁊mūdificatiua eſt vitioꝝ ⁊ ſordiſum hominū pctōꝝ. ¶ Ca. XIUchariſtie ſacramentū aſſimilat̉ lapidi qͥ dicitur diadocꝰ qͥ eſt palliduſ lucēs vt berillꝰ:qui vt dicit̉ in lapidario: ſi mortuo applicetur ſtatī ſolitas ꝑdit vires. Sāctꝰ enī h̓ lapis eſt ⁊ quē mors ſternit abhorret. ſic euchariſtie ſacramentū abhorret eū qͥ ē ī peccato mortali. a quo ſi aſſumat̉ nō ei ꝓdeſtſed ob eſt. Nō enī iſte cibus eſt cibꝰ mortuorū ſed viuoꝝ: Ioh̓. vj. Qui māducat me ⁊ipſe viuet. ¶ Itē chriſtus ſub cibo ſacramētali cōtētus ſil̓is eſt illi lapidi qͥ dicit̉ eſchites: qui inuenit̉ in nidis aquilarum. de qͦdicit̉ ꝙ ſi de veneni fraude aliqͥs ſuſpectꝰfuerit: ſi reus fuerit ⁊ h̓ lapis ſub cibo poſitus fuerit cibū eū d̓glutire nō ſinit: ſꝫ ſi ſubtractꝰ fuerit lapis: mox eū deglutiet. Sicxp̄s qͥ inuenit̉ in nidis aquilaꝝ .i. in cordibus contemplatiuorum virorum poſitus:i. contentꝰ ſub cibo ſacramentali: reū veneni .i. pctī mortalis glutire nō ſinit: vel reuꝫfraudis .i. hypocritā: vl̓ fictū ip̄m cibū deglutire nō ſinit .ſ. ſpūaliter. Nā licet fictusvel in pctō mortali exiſtēs māducet ip̄m ſacramētaliter: nō tn̄ ſpūaliter: vt ſacramētiipſiꝰ ꝑcipiat effectū. vn̄ ſpūalit̓ quo ad animā ip̄m nō deglutit. Et iō ſic̄ Apl̓s. j. Coꝝxj. dicit: Probet ſe hō vnuſqͥſqꝫ: ⁊ ſic d̓ pa¶ Ca. XII.ne illo edat ⁊cͣ.Ides chriſtiana aſſimilat̉ lapidi carbunculo.Primo ratione fulgoris. dicit̉ enī carbūculus: qꝛ videt̉ quaſi carbo ignitꝰ nō ardore ſed ſplēdore: cuius fulgor eſt tantus ꝙnec nocte vincit̉. lucet eī in tenebris adeovt flāmas ad oculos vibret. Sic fulgor fidei chriſtiane tantꝰ eſt ꝙ nocte .i. tenebroſitate hereticorum: vel obſcuritate ꝑſecutionum: vel caligine peccatorū vinci vel extīgui non poteſt. Naꝫ in omnibus huiuſmodi tenebris ſic fideſ catholica fulget vt flāmas interdum excecanteſ: interdū ꝟo illuminantes: ad oculos interiorum mentiumvibret. Nam de lumine fidei aliqui excecātur: ſcilicet non recte credentes: vel quodcredunt non tamen facientes. Quidā ꝟo