De fractura craneiFen.IIIII.
duo: Unū ē qꝛ pāniculus ꝑꝑ apa tumeſcit ⁊ īflat̉ adeo ꝙſuꝑe minet extra os: īmo et ſupra cutē. Et alid̓ ſignū ē: ꝗaꝓhibent̉ eiꝰ motꝰ naͣles: vn̄ aut nō mouet̉ aut cū difficultate: ⁊ hͦ ꝯtīgit ꝑꝑ grauatiōeꝫ q̄ ſit ī pāniculo ex maͣ aꝑatꝭapante: ⁊ ꝑꝑ ꝯſtrictōeꝫ q̄ ſit in artarijs ēt ex maͣ ap̄atis: vn̄ex ꝯſtrictiōe ⁊ ꝯculcatiōe ſcā in eis ꝓhibet̉ motꝰ eoꝝ: ⁊ꝯn̄s ꝓhibet̉ ēt motꝰ pānicl̓i: cū motꝰ nō ē niſi ꝑ motōeꝫ artariaꝝ qͥ ī ip̄o ⁊ ſub ip̄o. Et ml̓totiēs accit iſtis extēſio ⁊c̄.ideſt ſpaſmꝰ ita ēt hꝫ lr̄a ⁊ textꝰ Pauli ⁊ alia accn̄tia malaſic̄ .ſ. ꝑmixtio rōnis ⁊ febris aut ap̄a ⁊ ſil̓ia: ⁊ qꝛ iſta accn̄tia cū adueniūt ſignificāt maximū nocumētū iaꝫ ad cerebrū ꝑueniſſe: idcirco cū accn̄tia ꝑueniūt vt ī pl̓ibꝰ mors cōſeꝗt̉. Et nō accidit ⁊c̄. pōit h̓ cās apatis q̄ ī gnͣe reducunt̉ad hec: qꝛ cāe eiꝰ apatis aūt ſūt extrinſece ſic̄ aliqͣ eminētia oſſis q̄ remanet pūgens ſiphac: hec enim ē cā doloriꝫad quē ꝯſeꝗt̉ ap̄a: aut ē aggrauatio ſuꝑ pāniculū ex cōp̄ſſione tentaꝝ aut licinioꝝ aut ē frigꝰ qd̓ inimicū ē omnibuꝫmēbris neruoſis vt ſupra habitū ē: aut ml̓titudo potꝰ vini. he .n. ſūt cāe qͣre facil̓r cerebrū replet̉: q̄ repletio ē cāap̄atis pāniculi aut cāe eiꝰ apatis ſūt occultē: ⁊ ꝑ cās ꝗdēoccultas ītelligit cās īteriores q̄ ſūt cāe hūorales: vtputarepletio aut cachochimia hūoꝝ: ⁊ ſub cā ꝗdē occulta cōp̄hēdit̉ qͥcūqꝫ cā hūoral̓ ſiue corꝑal̓ vtputa malicia cōpl̓onis exn̄tis ī loco: vel dolor q̄ ſūt cāe attractiōis hūorū adlocū ex ꝗbꝰ apa cauſat̉. ¶ Deinde cum dicit.¶ Qd̓ ſi ap̄atis cal̓i cā eſt manifeſta: tuncopꝫ vt abſcīdas illā cāꝫ velociter. Qd̓ ſi ēex cā occulta tūc ſtude ī ſe paratiōe eiꝰ etadminiſtra flomiā vene ſi nō fuerit ꝓhibens ad hoc ⁊ mīorationē cibi ⁊ regimēqd̓ ꝯuenit ap̄atibꝰ cal̓is ſicut embrocatiocū oleo ro. cal̓o aut cū aqͣ ī qua bullita ſūtaltea ⁊ fenugrecū ⁊ ſeme lini ⁊ camomilla ⁊ eis ſil̓ia: ⁊ adminiſtra empl̓m ex farina ordei ſcm̄ cū aqua ca. ⁊ oleo ⁊ ſemīe lini ⁊ adminiſtra adipē galline ī lana ⁊ humecta cū ea caput ⁊ ceruicē ⁊ ſpōdiles etdiſtilla in aures aliqd̓ ex oleis q̄ ſedāt caliditates ⁊ fac ſedere īfirmū in aqua cal̓aī domo ⁊ inūge ip̄m. Qd̓ ſi ap̄a cal̓m perſeuerat ⁊ nō eſt aliꝗd qd̓ prohibeat ſumere medicamē ſolutiuū ſoluēs ſemel fiat illud: nā Hypo. precipit illud.¶ In ꝑte iſta docet modū curatiōis ipſiꝰ apatis: ⁊ pͥº on̄ditmodū curatiōis ap̄atis ꝗ debet̉ cāe ap̄atis. 2º pōit modūcuratiōis ap̄atis ꝗ debet̉ ipſi ap̄ati. 2ª ibi. Et regimen qd̓cōuenit ipſis ap̄atibꝰ cal̓is. pͥª in duas. pͥº on̄dit modū curatiōis ap̄atis ꝗ debet̉ qn̄ accidit a cā pͥmitiua ⁊ māifeſta2º ponit modū curatiōis qd̓bet̉ qn̄ cōtīgit ex cāis īterioribꝰ ⁊ occultis. 2ª ibi. Et ſi ē cā occulta. Et ītellige circa hͦꝙ diuerſitas modi curatiōis in vtraqꝫ nō ē niſi qͣꝫtū ad remotionē cāe que facit ap̄a: ſed curatio que d̓bet̉ ap̄ati qd̓incipit eē in mēbro aut qd̓ iā ſcm̄ ē qͣꝫtū ad localia eadeꝫ ēDicit gͦ. Qd̓ ſi ap̄atis cal̓i cā ē manifeſta .i. extrinſeca ⁊ primitiua: tūc oꝫ vt abſcindas illā cām velociter: vt v̓bi gr̄aſi cā ſit aliqͣ eminētia oſſis pūgēs auferat̉: ſi grauitas tētarū aut licinioꝝ fuerit auferat̉ ēt. Si frigꝰ calefac cū pāniscalidis euaporādo ēt cū calefactiuis ſi multitudo cibi velpotꝰ diminue vtrūqꝫ. Et ſi ē ex cā occulta .i. ex cā intrinſeca ⁊ corꝑali qͣlis ē maxime cā humoralis: tūc ēt ſtude ī ſe
paratiōe eiꝰ: qꝛ vtranqꝫ cām pͥus oꝫ abſcindere: d̓inde venire ad egritudinē que facta ē ab illa cā: vt Gal̓. dicit ī tegni. Et adminiſtra flōmiā vene ſi nō fuerit aliꝗd ꝓhibēsvt puta etas vel debilitas multa v̓tutis aut alia ex cāis q̄ꝗhibēt ipſā fieri oīno: p̄cipit aut maxime ad remouēdumcām occultā flōmiā: lꝫ enī aliqͣꝫ faciat mentionē inferiꝰ defarmacia: qꝛ vt plus eſt ꝙ ap̄a accidit ex fluxu ſa. ad locūqͣꝫ ex fluxū alterius humoris: ꝓpterea qꝛ ſanguīs ē maxime aptus fluere: tū ēt ꝓpter abudantiā ipſiꝰ maiorē: tumetiā ꝓpter mobilitatē ipſius. Iteꝝ ēt flōmīa eſt euacuatiomaxime diſtrahēs: hoc aūt a pͥncipio: qꝛ apa gn̓atur maxime ex fluxū hūoris: iō cōpetit maxime diſtractionē fieri ad ꝑtē oppoſitā: ⁊ qꝛ hoc maxime facit flōmia: ⁊ cito ētfacit: ꝓ tāto plus mentiōem facit de flōmia qͣꝫ de alio mōeūonis. Et minoratiōe cibi. Et minoratio ꝗdē cibi ē vt fiat dieta fubtilis: aut ſi vtus tolerat ī vltimo tenuitatis talis enī modus diete cōpetit ap̄ati calido pāniculi cum ſitegritudo acuta. Et regimē qd̓ cōpetit ap̄atibꝰ calidis ſup.dꝫ adminiſtrari in tali apate: hoc aūt intelligit. Aui. eē regimē qͣꝫtū ad modū curatiōis ꝑ localia que cōpetūt apaticalido. Et iſte ꝗdē modus curatiōis ē vt in pͥncipio adminiſtrent̉ ea que v̓tutē hn̄t infrigidatiuā ⁊ reꝑcuſſiuā: ⁊ cūhoc habeat v̓tutē aliqualē mitigatiuā: quale ē oleū ro. vtpͥus dcm̄ ē. in ꝓceſſu aūt qn̄ incipit humor iam figi in apate debēt adminiſtrari ea que v̓tutē hn̄t aliqualē reſolutiuam ⁊ ſūt mollitiua ⁊ mitigatiua doloris qualia ſunt illaque Aui. tāgit in lr̄a ſicut ē embrocatio facta cū aqͣ in quadecocta ſūt altea fenugrecū ⁊ ſemē lini ⁊ cāomilla ⁊ iſtisſil̓ia: ⁊ ſicut ſunt empl̓a ex farina ordei ⁊ aqua ⁊ oleo: ⁊ ſemen lini: ⁊ ſit ēt adminiſtratio adipis galline ita vt cuꝫ eavngat̉ caput ⁊ collū ⁊ ſpōdiles dorſi: ⁊ nō ſolū hec iuuātadminiſtrata circa ꝑtes capitis veꝝēt circa totū: ſicut eſbalneare infirmū totū cū aqua calida aut cū oleo aliquov̓tutē mollificatiuā ⁊ reſolutiuā hn̄te. In auribꝰ aūt diſtiſlandū ē aliqd̓ ex oleis que caliditatē ⁊ ebulitionē ſedantin hūoribꝰ ſicut oleū ro. vel vio. vel on̄facinuꝫ ⁊ ſil̓ia: iſtaeniꝫ poſita ī auribꝰ ſedāt inflāmationē hūoꝝ cōtentoruꝫſuꝑ cerebrū. Et ſubdit Aui. ꝙ ſi apa calidū ꝑſeuerat ⁊ nōeſt aliꝗd ꝓhibēs ſumere medicamē ſolutiuū ⁊cͣ. In ꝗbºv̓bis. Aui. tria inſinuat. vnū ē de tꝑe adminiſtrationis medicaminis ſolutiui: ⁊ illud tāgit cū dicit pͥmo ꝙ ſi ap̄a calidū ꝑſe uerat: ex hͦ .n. innuit ꝙ medicamē ſolutū ē ꝯueniēsmaxime ꝑſeuerāte ap̄ate: ⁊ iō ē ꝯueniēs in ꝓceſſu. Rō aūtqͣre eiꝰ cōpetētia plus ē ī ꝓceſſu ſicut cōpetētia flomīe plꝰē in pͥncipio ē: qꝛ ī ꝓceſſu euacuatio que cōpetit ē euo queex loco hūorē iam fluxū eradicat. Illa aūt eūo que cōpetit ī pͥncipio ē eūo que ex loco magis hūorem deriuat̉ adpartē cōtrariā vt nō moueat̉ ⁊ figat̉ ī loco: nūc aūt eūo cūfarmacia: qꝛ farmacū eūat eligēdo ē eūo que maxīe eradicat hūorē. Sed eūo cū flōmīa: qꝛ eligēdo nō euārē eūoin qua maxime fit diſtractio oīuꝫ hūoꝝ ꝗ ſunt in motu adꝑtem aliqͦꝫ: ꝓpter qd̓ cōpetētia flōmīa maxime ē in pͥncipio ī quo q̄rit̉ ꝑ eūonē plus diſtractio ⁊ hūoꝝ diuerſio qͣꝫaliud. Cōpetētia aūt farmacie plus ē ap̄ate ꝑſeuerāte: ꝗatūc ꝑ eūonē q̄rit̉ eradicatio humoris ꝗ in mēbro apato eſtcōtetꝰ. 2ꝰ aūt īſinuat timorē vſus eūonis cū farmaco: ⁊ hͦīſinuat cū dicit. 2º. Et nō ē aliꝗd ꝓhibēs ſumere medicamē ſolutiuū ⁊cͣ. Et ī hoc ꝙ ſic dixit īſinuat ꝙ plura pn̄t eēꝓhibētia vſū eiꝰ qͣꝫ vſum flōmīe. Et hoc iō: qꝛ ſic̄ apparetꝑ Gal̓. ī cōmēto ſcd̓i regiminis acutoꝝ. Ul̓r tutius poſſumus flōmiā facere qͣꝫ farmaciā in paſſiōibꝰ acutis exhibere: in vſu .n. farmacie ē timor ꝓpter ea qꝛ nos nō poſſumdū volumꝰ cōſtrīgere eūonem ſicut ī flōmia poſſumꝰ: vn̄nō ſic in ptāte ē mēſuratio eūonis eius ſicut ē mēſura flōmie: ꝓpter qd̓ timor magis ē ī vſu eiꝰ: ⁊ precipue ī acutisegritudinibꝰ in ꝗbus nocumentū ē cauendū qͣꝫ ſit in vſuflōmīe. Et etiaꝫ timor in exhibitiōe farmacie plus ꝓptercōmotiōeꝫ quā facit humoribꝰ ⁊ inflāmatōem quaꝫ facit