Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
126v
Einzelbild herunterladen
 

FenIIIII

minimū: equatur per illud redit: deinde emplaſtret ipſam ſtringat. Ponit cura dicit ſic: modus extēſiōis iſtius mēbri vireducat̉ ē iſte: vt vir extēdat focile ad poſteriora reſtaurator extēdat vola ad contrariū ipſiꝰ: īmo extēdat ad anteriora extēdat vnūquēqꝫ digitu: ita vt īcipiat extēderea pollice ꝑueniēs ad minimuꝫ .ſ. digitū: qm̄ hoc eqͣturredit deinde emplaſtret̉ ipſam ſtringat. De diſlocatiōe digitoꝝ ſignis eiꝰ.Cap̄.Uādo diſ locant̉ digiti inclinant̉ad anteriora apparet illic eminētia ī īterioribꝰ apparet cōcauitas dorſi ſil̓r fit in oſſibꝰ raſcete.Ponit capl̓m diſtocatiōe digitoꝝ:. 2. fac̄: qꝛ pͥº facit ponit curā. ibi. In reditiōe digitoꝝ: dicit ſic de pͥmaꝑte qn̄ digiti diſlocant̉ īclinātur ad partes interioresapparet illic eminētia in īterioribꝰ cocauitas apparet īdorſo: etiā ſit ſicut qn̄ diſtocantur oſſa raſcete.De cura.Cap̄.T reditōe digitoꝝ a diſlocatiōeē difficultas q̄dā opꝫ vt extēdant̉ exteſiōe equali: īmo oꝫ vt expectes ſuꝑ eos eleues radiceꝫ ex manutua ſub cadit radix eiꝰ qn̄ ſtrigis ſuꝑad īferiora ac ſi tu eradices ipſuꝫ ex locoſuo: tunc videbis diſlocationem iam intraſſe rectificari. Ponit curā dicit ſic: ī reditiōe digitoꝝ a diſlocatione ē q̄dā difficultas: oꝫ vt ſi vis reducere vt extēdasequal̓r: īmo oꝑꝫ vt expectes debes eleuare indicem exmanu tua ita vt ſtrīgaꝫ eo trahēdo ad ſuperiora ac ſi tucradicares digitū a loco ſuo: tunc videbis diſtocationeꝫiam intraſſe in alio clamauiſſe. De ſeparatiōe oſſium raſcete.Cap̄.Portet vt in ea fiat qd̓ pol̓e ē deeqͣtiōe īpulſiōe oīs declīatōiseminētie ad cōtrariū ꝑtꝭ illiꝰ poſitōe aſtellaꝝ ſtrictura eaꝝ deſuꝑ vt dimittat̉ ſuꝑ vt ponat̉ loco eaꝝ ſuꝑplūbū eqͣtū ꝯſeruas locū grauitate ſuaveꝝ oꝫ vt anteqͣꝫ ponat̉ deſuꝑ aſtella autplumbū vt empl̓es cum emplaſtro cōfortatiuo de illis que ſcis moueatur. Ponit curā ſeparatiōis oſſiū raſcēte: dicit ſic: ī ſeꝑaratiōe oſſiū raſcēte oꝑꝫ vt fiat illd̓ qd̓ ē pol̓e de equationeoīs declinatiōis emi nētie ad cōtrariū ꝑtis ponas aſtellas ſtricturā deſuꝑ vt ponat̉ loco aſtellaꝝ plūbū equatuꝫ: qm̄ grauitate ſua cōſeruat locū: ſꝫ oꝫ anteqͣꝫ ponatur aſtella deſuper aūt plūbū vt empl̓es locū cum em̄plaſtro cōfortatiuo membrū non moueatur. De diſlocatiōe ſpōliū ſeꝑatiōe eaꝝ. Cap̄.Uādo ſpōdiles diſtocant̉ diſtocatiōe cōpleta īterficit ꝓculdubio cōpleta iteꝝ qn̄ remouet̉ remotiōe plurima quāuis ſit minꝰ qͣꝫ cōpleta ē mortalis: qm̄ ꝓculdubio coartat nu-

De diſlocationibuschaꝫ coartatione forti ſi reſiſtit non obedit. Et ſi ē ſpondilis pͥma collſ que ſeꝗtur priuat aīal anhelitu morit̉ ſtatiꝫ:qm̄ nerui anhelitꝰ coartant̉ quare faciunt oꝑationē ſuā. Et ſi ē de ſpōdilibꝰ dorſi diſtocat̉ ad ꝑtē īteriore non ē pol̓e vtcuret̉ ē de ill̓ īterficiūt velociter. Etſi morat̉ ē pol̓e taliter ꝓhibeat anhelitū retinet ſtercus vrina interficit.Et ſi morat̉ non coartat nūchā coartation vehemēti: aut coartat nōͣ ap̄at: autſedat̉ qd̓ eſt eo de apate non ē excuſatio ꝗn nocumentū īgrediat̉ nuchā neruos ſūt ſub iſlo loco facit ſuꝑfluitatesexire īuolūtarie. Et ſi eſt ad poſterioremtūc nocumentū qd̓ facit nucce eſt minusverū neceſſariū eſt nocumentū iterum:coartatio neruorum que debilitat pedeꝫdebilitat lacertos veſice ani. Ponit capᵐ de diſlocatiōe ſpōdiliū:. 2. facit: qꝛ pͥº pōitcaᵐ de diſlocatiōe eoꝝ. ponit curā. ibi. In illa q̄dempͥª in. 2. qꝛ pͥº p̄mittit quoſdā can̄. de diſlocatiōe ſpōdilis on̄dit quot modis diſtocat̉ ſpōdil̓. ibi ſcd̓a. Et qn̄qꝫ diſlocant̉. pͥª ī. 2. qꝛ pͥº on̄dit accn̄tia ſequūt̉ ad diſlocationēſpōdiliū on̄dit can̄. vl̓eꝫ curatiuū ſpōdilis. ibi ſcd̓a. qͣrenecͣia ē v̓tus fortis: dicit ſic de pͥma ꝑte: qn̄ diſlocāt̉ ſpōdiles diſlocatiōe cōpleta īterficit ꝓculdubio. Etiā ſi nonē cōpleta diſlocatio ſpōdilis ē ml̓ta īterficit: qm̄ ꝓculdubio coartat nuccā coartatiōe forti: ſic reſiſtit non obedit .ſ. reſtauratiōi: ſi ē ſpōdilis pͥma colli .ſ. illa diſtocatur ſiue ſit illa ſequit̉ pͥmā ſpōdilē colli .ſ. illa diſtocat̉pͥuat̉ aīal āhelitū morit̉ ſtatī: qm̄ nerui anhelitꝰ coartāt̉: ſic faciūt oꝑationē ſuā: ſi diſiocat̉ ſpondilis dorſi adꝑtē an̄riorē ē pol̓e vt curet̉ velocit̉ īterficit: ſi morat̉ſcꝫ īfirmꝰ moriat̉ ē talis diſlocatio prohibeatanhelitū retinet ſtercꝰ vrinā interficit. Et: qꝛ leditneruos eūtes ad illas ꝑtes: ſi diſlocatio coartat nūc coartatione vehemēti aut coartat nuccā: ap̄atē excuſatio ꝗn nocumētū īgrediat̉ nuccā neruos ſuntin illo loco tūc ſuꝑfluitates .ſ. ſtercꝰ vrina egrediūturīuolūtarie: ē necͣiū nocumentū qd̓ debilitat pedes lacertos veſice ani: qꝛ debilitantur leditur nucca que ēpͥmū pͥncipiū neruoꝝ. Deinde cum dicit. Quare neceſſaria virtꝰ fortis īpulſiovehemens ꝑcuſſio magna que fere frāget ſimenia eius donec redeat ad locumſuū: et antequā redeat ad locum ſuū: iamfracta ſunt illud eius ſimenia. Pōit q̄ndā can̄. curatiuū dic̄ ſic. ī diſiocatiōe ſpōdil̓necͣia ē vtus fortꝭ īpulſio vehemens ꝑcuſſio magnafere frāgat ſimenia .i. ligamēta eiꝰ an̄qꝫ redeat ad locuꝫſuū aptata ſint eius ligamēta. Deinde cum dicit. Et qn̄qꝫ diſtocant̉ ad duo latera et adſuperiora. Et in huius quidem capitulidiuiſionibꝰ iaꝫ locuti fuimꝰ vbi locuti fuimus de gibboſitate: ergo compleat̉ illic.