FenIIIII
minimū: nā equatur per illud ⁊ redit: deinde emplaſtret ipſam ⁊ ſtringat.¶ Ponit cura ⁊ dicit ſic: ꝙ modus extēſiōis iſtius mēbri vireducat̉ ē iſte: vt vir extēdat focile ad poſteriora ⁊ reſtaurator extēdat vola ad contrariū ipſiꝰ: īmo extēdat ad anteriora ⁊ extēdat vnūquēqꝫ digitu: ita vt īcipiat extēderea pollice ꝑueniēs ad minimuꝫ .ſ. digitū: qm̄ ꝑ hoc eqͣtur ⁊redit deinde emplaſtret̉ ipſam ⁊ ſtringat.¶ De diſlocatiōe digitoꝝ ⁊ ſignis eiꝰ.Cap̄.Uādo diſ locant̉ digiti inclinant̉ad anteriora ⁊ apparet illic eminētia ī īterioribꝰ ⁊ apparet cōcauitas dorſi ⁊ ſil̓r fit in oſſibꝰ raſcete.Ponit capl̓m d̓ diſtocatiōe digitoꝝ: ⁊. 2. fac̄: qꝛ pͥº facit hͦꝰ ponit curā. 2ª ibi. In reditiōe digitoꝝ: dicit ſic de pͥmaꝑte ꝙ qn̄ digiti diſlocant̉ īclinātur ad partes interiores ⁊apparet illic eminētia in īterioribꝰ ⁊ cocauitas apparet īdorſo: etiā ſit ſicut qn̄ diſtocantur oſſa raſcete.De cura.Cap̄.T reditōe digitoꝝ a diſlocatiōeē difficultas q̄dā ⁊ nō opꝫ vt extēdant̉ exteſiōe equali: īmo oꝫ vt expectes ſuꝑ eos ⁊ eleues radiceꝫ ex manutua ſub qͣ cadit radix eiꝰ qn̄ ſtrigis ſuꝑ cūad īferiora ac ſi tu eradices ipſuꝫ ex locoſuo: ⁊ tunc videbis diſlocationem iam intraſſe ⁊ rectificari.¶ Ponit curā ⁊ dicit ſic: ꝙ ī reditiōe digitoꝝ a diſlocatione ē q̄dā difficultas: ⁊ nō oꝫ vt ſi vis reducere vt extēdasequal̓r: īmo oꝑꝫ vt expectes ⁊ debes eleuare indicem exmanu tua ita vt ſtrīgaꝫ cū eo trahēdo ad ſuperiora ac ſi tucradicares digitū a loco ſuo: ⁊ tunc videbis diſtocationeꝫiam intraſſe in alio ⁊ clamauiſſe.¶ De ſeparatiōe oſſium raſcete.Cap̄.Portet vt in ea fiat qd̓ pol̓e ē deeqͣtiōe ⁊ īpulſiōe oīs declīatōis ⁊eminētie ad cōtrariū ꝑtꝭ illiꝰ ⁊ poſitōe aſtellaꝝ ⁊ ſtrictura eaꝝ deſuꝑ vt dimittat̉ ſuꝑ eā ⁊ vt ponat̉ loco eaꝝ ſuꝑ eāplūbū eqͣtū ꝯſeruas locū cū grauitate ſuaveꝝ oꝫ vt anteqͣꝫ ponat̉ deſuꝑ aſtella autplumbū vt empl̓es cum emplaſtro cōfortatiuo de illis que ſcis ⁊ nō moueatur.¶ Ponit curā ſeparatiōis oſſiū raſcēte: ⁊ dicit ſic: ꝙ ī ſeꝑaratiōe oſſiū raſcēte oꝑꝫ vt fiat illd̓ qd̓ ē pol̓e de equationeoīs declinatiōis ⁊ emi nētie ad cōtrariū ꝑtis ⁊ ponas aſtellas ⁊ ſtricturā deſuꝑ ⁊ vt ponat̉ loco aſtellaꝝ plūbū equatuꝫ: qm̄ cū grauitate ſua cōſeruat locū: ſꝫ oꝫ ꝙ anteqͣꝫ ponatur aſtella deſuper aūt plūbū vt empl̓es locū cum em̄plaſtro cōfortatiuo ⁊ membrū non moueatur.¶ De diſlocatiōe ſpōliū ⁊ ſeꝑatiōe eaꝝ. Cap̄.Uādo ſpōdiles diſtocant̉ diſtocatiōe cōpleta īterficit ꝓculdubio⁊ nō cōpleta iteꝝ qn̄ remouet̉ remotiōe plurima quāuis ſit minꝰ qͣꝫ cōpleta ē mortalis: qm̄ ꝓculdubio coartat nu-
De diſlocationibuschaꝫ coartatione forti ſi reſiſtit ⁊ non obedit. Et ſi ē ſpondilis pͥma collſ ⁊ que ſeꝗtur eā priuat aīal anhelitu ⁊ morit̉ ſtatiꝫ:qm̄ nerui anhelitꝰ coartant̉ quare nō faciunt oꝑationē ſuā. Et ſi ē de ſpōdilibꝰ dorſi ⁊ diſtocat̉ ad ꝑtē īteriore non ē pol̓e vtcuret̉ ⁊ ē de ill̓ qͥ īterficiūt velociter. Etſi morat̉ ⁊ nō ē pol̓e taliter ꝙ ꝓhibeat anhelitū retinet ſtercus ⁊ vrina ⁊ interficit.Et ſi morat̉ ⁊ non coartat nūchā coartation vehemēti: aut coartat ⁊ nōͣ ap̄at: autſedat̉ qd̓ eſt cū eo de apate non ē excuſatio ꝗn nocumentū īgrediat̉ nuchā ⁊ neruos ꝗ ſūt ſub iſlo loco ⁊ facit ſuꝑfluitatesexire īuolūtarie. Et ſi eſt ad poſterioremtūc nocumentū qd̓ facit nucce eſt minusverū neceſſariū eſt nocumentū iterum: ⁊coartatio neruorum que debilitat pedeꝫdebilitat lacertos veſice ⁊ ani.¶ Ponit capᵐ de diſlocatiōe ſpōdiliū: ⁊. 2. facit: qꝛ pͥº pōitcaᵐ de diſlocatiōe eoꝝ. 2º ponit curā. ibi 2ª. In illa q̄dempͥª in. 2. qꝛ pͥº p̄mittit quoſdā can̄. de diſlocatiōe ſpōdilis2º on̄dit quot modis diſtocat̉ ſpōdil̓. ibi ſcd̓a. Et qn̄qꝫ diſlocant̉. pͥª ī. 2. qꝛ pͥº on̄dit accn̄tia q̄ ſequūt̉ ad diſlocationēſpōdiliū 2º on̄dit can̄. vl̓eꝫ curatiuū ſpōdilis. ibi ſcd̓a. qͣrenecͣia ē v̓tus fortis: dicit ſic de pͥma ꝑte: ꝙ qn̄ diſlocāt̉ ſpōdiles diſlocatiōe cōpleta īterficit ꝓculdubio. Etiā ſi nonē cōpleta diſlocatio ſpōdilis ⁊ ē ml̓ta īterficit: qm̄ ꝓculdubio coartat nuccā coartatiōe forti: ⁊ ſic reſiſtit ⁊ non obedit .ſ. reſtauratiōi: ⁊ ſi ē ſpōdilis pͥma colli .ſ. illa q̄ diſtocatur ſiue ſit illa q̄ ſequit̉ pͥmā ſpōdilē colli .ſ. illa q̄ diſtocat̉pͥuat̉ aīal āhelitū ⁊ morit̉ ſtatī: qm̄ nerui anhelitꝰ coartāt̉:⁊ ſic nō faciūt oꝑationē ſuā: ⁊ ſi diſiocat̉ ſpondilis dorſi adꝑtē an̄riorē nō ē pol̓e vt curet̉ ⁊ velocit̉ īterficit: ⁊ ſi morat̉ſcꝫ īfirmꝰ ꝙ nō moriat̉ ⁊ nō ē talis diſlocatio q̄ prohibeatanhelitū retinet ſtercꝰ ⁊ vrinā ⁊ interficit. Et rō: qꝛ leditneruos eūtes ad illas ꝑtes: ⁊ ſi diſlocatio nō coartat nūccā coartatione vehemēti aut coartat nuccā: ⁊ nō ap̄at nōē excuſatio ꝗn nocumētū īgrediat̉ nuccā ⁊ neruos ꝗ ſuntin illo loco ⁊ tūc ſuꝑfluitates .ſ. ſtercꝰ ⁊ vrina egrediūturīuolūtarie: ⁊ ē necͣiū nocumentū qd̓ debilitat pedes ⁊ lacertos veſice ⁊ ani: qꝛ debilitantur ⁊ leditur nucca que ēpͥmū pͥncipiū neruoꝝ. Deinde cum dicit.¶ Quare neceſſaria virtꝰ fortis ⁊ īpulſiovehemens ⁊ ꝑcuſſio magna que fere frāget ſimenia eius donec redeat ad locumſuū: et antequā redeat ad locum ſuū: iamfracta ſunt ꝑ illud eius ſimenia.¶ Pōit q̄ndā can̄. curatiuū ⁊ dic̄ ſic. ꝙ ī diſiocatiōe ſpōdil̓necͣia ē vtus fortꝭ ⁊ īpulſio vehemens ⁊ ꝑcuſſio magna q̄fere frāgat ſimenia .i. ligamēta eiꝰ ⁊ an̄qꝫ redeat ad locuꝫſuū iā aptata ſint eius ligamēta. Deinde cum dicit.¶ Et qn̄qꝫ diſtocant̉ ad duo latera et adſuperiora. Et in huius quidem capitulidiuiſionibꝰ iaꝫ locuti fuimꝰ vbi locuti fuimus de gibboſitate: ergo compleat̉ illic.