Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
126r
Einzelbild herunterladen
 

De diflo. iunctu. ra. 126Tractatus

Uius mēbri diſlocatio ſit difficilis ſit difficilis ipſiꝰ reditio propter vehemētiā ligamētoꝝ continentiū ip̄ꝫ eoꝝ breuitatē ꝓpter ſuamcōtrarietatē cōcauitati: qn̄qꝫ accidit eiſeparatio parua: accidit ei diſſocatio integra ī quibuſdā horis. Et qn̄ diſſtocaturſignificat eiꝰ diſtocationē gibboſitas ī latere arcuatio in latere: deterior eiꝰ ēdiſſocat̉ ad poſteriora: qm̄ ē īobedientiscuratiōis valde. Et plurima ꝗdē diſſocatio accidit niſi ī focili īferiori ē turpior fedior ꝓpter illd̓ qd̓ accidit ei de reditiōe: focili vero ſuꝑiori paꝝ accit: etē feditate diſtocatōis īferiorꝭ: qm̄ ip̄ꝫ ēvehemētioris ꝯtinuitatꝭ vola ē logīqus ab hoc vt remoueat̉: eſt pol̓e vtdiſſocet̉ vnū duoꝝ fociliū niſi elogetur aſecundo e longatione aliqua. Ponit capl̓ꝫ de diſlocatōe cubiti:. 2. facit: qꝛ pͥmo p̄mittit capl̓ꝫ.. ponit caᵐ de cura. ſcd̓a ibi. Opꝫ vt feſtinetur.dicit ſic de pͥma ꝑte diſlocatio cubiti ſit difficilis reditio eiꝰ ſit difficilis ꝓpter vehemētiā ligamētoꝝ cōtinētiūip̄ꝫ eoꝝ breuitate: ꝑꝑea: qꝛ ꝯcauitas iſtiꝰ iūcture eſt ꝯtraria. Et ſubdit qn̄qꝫ accit cubito ſeꝑatio ꝑua: qn̄qꝫ diſlocat̉ cubitꝰ ītegre in ꝗbuſdā horis. Et qn̄ cubitꝰ diſlocaſign̓at diſlocationē eiꝰ gibboſitas in latere cubit: arcuatio in latere. Et deterior diſlocatio eſt illa ſit ad poſteriora: qm̄ eſt īobediētis reditiōis valde. Et pl̓ima ꝗdē diſtocatio accidit niſi in focili īferiori: talis diſlocatio ē fedior turpior: ꝑꝑea: qꝛ eſt difficile iſtud mēbrū ad reducē: ſꝫ focili ſuꝑiori paꝝ accidit vt diſtocet̉: qn̄ diſlocatur eſt ita feda turpis diſlocatio focilis īferioris: focileſuꝑiꝰ eſt bn̄ ꝯtinuatū vola manꝰ eſt ab hoc lōginꝗusvt moueat̉: eſt pol̓e vt diſlocet̉ vnū duoꝝ fociliū niſidiſlocet̉ a focili aliqͣ diſlocatiōe. De cura. Cap̄. xvi.Portet vt feſtinet̉ ad eiꝰ curatione qm̄ ꝓperat ad ip̄ꝫ apa cal̓mhibes a curatiōe: qm̄ extēdere adequādū ip̄ꝫ tūc ꝑducit ad ꝑditionē: lꝫ itern̄ ſit pol̓e vt equet̉ ap̄ate illic exn̄te.Et ſeparatiōi ꝗdē parue ſuccurritur cuꝫqualibet difficultate: īmo adiūgat volaꝫcuꝫ reditione eius ad locū ſuum. Ponit curā diſlocatōis cubiti: duo facit: qꝛ pͥmo p̄mittit qd̓dā. ſcd̓o exeꝗt̉ ponendo curā: ſcd̓a ibi. Et diſtocatiocōpleta dicit ſic de pͥma ꝑte: opꝫ vt ad curationē iſtiꝰ diſlocationis feſtinet̉: qm̄ ad iſtd̓ mēbrū qn̄ diſlocat̉ ꝓperatap̄a cal̓m qd̓ ꝓhibet curationē. extēdere qn̄ eſt ap̄a īiſto mēbro vt equet̉ ꝑducit ad ꝑditionē: ē pol̓e vt eqͥtur exiſtēte illic ap̄ate. Et ſubdit diſlocatio parua reducitur qͣlibet difficultate: īmo adiungit volā cum redition ad locum ſuū. Deinde cum dicit. At diſlocatio cōpleta ſi ē ad anterioraeſt regimē: ſi eſt ad poſteriora ē ei regi-

men aliud: illa que ē ad anteriora reditad locū ſuū percutit vola ſua humerūqui opponitur ei percuſſionibus aliquibuꝫ manu preparata ſicut oportet: adiuuat̉ manu altera ingreditur. Exeꝗtur ponēdo curā: pͥº pōit curā diſlocatiōis cubiti ē ad an̄riora. pōit curā diſlocatiōis cubiti ē ad poſteriora. ſcd̓a ibi. Diſlocatio vero ad poſteriora. dicit ſicpͥma ꝑte: ſi diſtocatio cōpleta fuerit ad anteriora aut adpoſteriora vnaq̄qꝫ hꝫ regunc̄: diſlocatio ē ad anteriora redit ad locū ſuū reſtaurator volā manꝰ ad hūeruꝫqui opponitur ei percutit percuſſionibꝰ aliquibus: manus preparetur: ſicut opꝫ adiuuatur cum manu altera ingreditur. Deinde cum dicit. Diſlocatio vero ad poſteriora oꝫ vt extēdat̉ tōſiōe vehemēti: de in̄ ꝑcutiat eamad poſteriora. Qd̓ ſi obedit illdteneant adiutoriū brachiū duo fortes liniat reſtaurator manū ſuā oleo īcipiatabſtergēdo īunger̄ cubitū vehemētiadōec īgrediat̉: dein̄ oꝫ vt ſtrīgat ip̄ꝫ ponat brachio ſuſpēſoriū dimittēs cubituꝫangulatū ẜm qͣꝫtitatē quā tolerat ī primahora: deīde ceſſet cōſtrīgere ſuſpēſorium paulatiꝫ donec cōſtrīgat̉ angulus. Ponit curā diſlocatiōis cubiti qn̄ cubitꝰ diſlocat̉ ad poſteriora: dicit ſic: diſlocatio ſit ad poſteriora oꝫ vt extēdat̉ mēbrū extēſione vehemēti: deīde dꝫ ꝑcutere ad poſteriora: ſi iſtd̓ eqͣtur duo viri fortes debent tenerebrachiū adiutoriū: reſtaurator leniat manū ſuaꝫ cumoleo: īcipiat reſtaurator abſtergere ſtrīgere cubitum vehemētia donec īgrediat̉ deinde oꝫ vt ſuſpendat brachiū: ponat cubito ſuſpenſioriū vt dimittat cubitum angulatū ẜm qͣꝫtitatem quā tolerat in pͥma hora: deindedebet ceſſare conſtringere ſuſpenſorium paulatiꝫ donecille angulus conſtringatur. De diſlocatiōe iuncture raſcete.Cap̄.Unctura raſcete ē facil̓ diſlocationis difficilis vnitiōis: qn̄ extēdit̉ extēſiōe ꝑua opponit̉ vnūduoꝝ mēbrorū alteri redit: ſꝫ eiꝰ bucellatio ē praua: qm̄ illd̓ qd̓ cōtinet ipſā corporibꝰ ap̄at̉ ꝓhibet bonitatē vnitiōis.¶Honit caᵐ de diſlocatiōe raſcete iūcture:. 2. facit qꝛmo p̄mittit de diſtocatiōe eiꝰ. ponit curā. Et modus extenſionis. Dicit ſic de pͥma ꝑte: iūctura raſcete ē facilisdiſlocatiōis eſt difficilis equationis: naꝫ qn̄ iſta iunctura extenditur parua extēſione vnuꝫ os opponitur altei redit: ſꝫ bucellatio eius .ſ. iunctura ē parua qm̄ raſcētacontinet multa oſſa. Deinde cum dicit. Et modus extenſionis eius eſt vt extēdat vir facile ad poſteriora extendat reſtaurator volā ad cōtrariū illiꝰ partis: īmo ad anteriora: extendat vnūquēqꝫ digitū incipiens a pollice proueniens ad