De diflo. iunctu. ra. 126Tractatus
Uius mēbri diſlocatio ſit difficilis ⁊ ſit difficilis ipſiꝰ reditio propter vehemētiā ligamētoꝝ continentiū ip̄ꝫ ⁊ eoꝝ breuitatē ⁊ ꝓpter ſuamcōtrarietatē cōcauitati: ⁊ qn̄qꝫ accidit eiſeparatio parua: ⁊ accidit ei diſſocatio integra ī quibuſdā horis. Et qn̄ diſſtocaturſignificat eiꝰ diſtocationē gibboſitas ī latere ⁊ arcuatio in latere: ⁊ deterior eiꝰ ē ꝙdiſſocat̉ ad poſteriora: qm̄ ē īobedientiscuratiōis valde. Et plurima ꝗdē diſſocatio nō accidit niſi ī focili īferiori ⁊ ē turpior ⁊ fedior ꝓpter illd̓ qd̓ accidit ei de reditiōe: focili vero ſuꝑiori paꝝ accit: et nōē cū feditate diſtocatōis īferiorꝭ: qm̄ ip̄ꝫ ēvehemētioris ꝯtinuitatꝭ cū vola ⁊ ē logīqus ab hoc vt remoueat̉: ⁊ nō eſt pol̓e vtdiſſocet̉ vnū duoꝝ fociliū niſi elogetur aſecundo e longatione aliqua.¶ Ponit capl̓ꝫ de diſlocatōe cubiti: ⁊. 2. facit: qꝛ pͥmo p̄mittit capl̓ꝫ. 2º. ponit caᵐ de cura. ſcd̓a ibi. Opꝫ vt feſtinetur.dicit ſic de pͥma ꝑte ꝙ diſlocatio cubiti ſit difficilis ⁊ reditio eiꝰ ſit difficilis ꝓpter vehemētiā ligamētoꝝ cōtinētiūip̄ꝫ ⁊ eoꝝ breuitate: ꝑꝑea: qꝛ ꝯcauitas iſtiꝰ iūcture eſt ꝯtraria. Et ſubdit ꝙ qn̄qꝫ accit cubito ſeꝑatio ꝑua: ⁊ qn̄qꝫ diſlocat̉ cubitꝰ ītegre in ꝗbuſdā horis. Et qn̄ cubitꝰ diſlocaſign̓at diſlocationē eiꝰ gibboſitas in latere cubit: ⁊ arcuatio in latere. Et deterior diſlocatio eſt illa q̄ ſit ad poſteriora: qm̄ eſt īobediētis reditiōis valde. Et pl̓ima ꝗdē diſtocatio nō accidit niſi in focili īferiori: ⁊ talis diſlocatio ē fedior ⁊ turpior: ꝑꝑea: qꝛ eſt difficile iſtud mēbrū ad reducēdū: ſꝫ focili ſuꝑiori paꝝ accidit vt diſtocet̉: ⁊ qn̄ diſlocaturnō eſt ita feda ⁊ turpis diſlocatio focilis īferioris: ⁊ focileſuꝑiꝰ eſt bn̄ ꝯtinuatū cū vola manꝰ ⁊ eſt ab hoc lōginꝗusvt moueat̉: ⁊ nō eſt pol̓e vt diſlocet̉ vnū duoꝝ fociliū niſidiſlocet̉ a focili 2º aliqͣ diſlocatiōe. ¶ De cura. Cap̄. xvi.Portet vt feſtinet̉ ad eiꝰ curatione qm̄ ꝓperat ad ip̄ꝫ apa cal̓m ꝓhibes a curatiōe: qm̄ extēdere adequādū ip̄ꝫ tūc ꝑducit ad ꝑditionē: lꝫ itern̄ nō ſit pol̓e vt equet̉ ap̄ate illic exn̄te.Et ſeparatiōi ꝗdē parue ſuccurritur cuꝫqualibet difficultate: īmo adiūgat volaꝫcuꝫ reditione eius ad locū ſuum.¶ Ponit curā diſlocatōis cubiti: ⁊ duo facit: qꝛ pͥmo p̄mittit qd̓dā. ſcd̓o exeꝗt̉ ponendo curā: ſcd̓a ibi. Et diſtocatiocōpleta dicit ſic de pͥma ꝑte: ꝙ opꝫ vt ad curationē iſtiꝰ diſlocationis feſtinet̉: qm̄ ad iſtd̓ mēbrū qn̄ diſlocat̉ ꝓperatap̄a cal̓m qd̓ ꝓhibet curationē. Nā extēdere qn̄ eſt ap̄a īiſto mēbro vt equet̉ ꝑducit ad ꝑditionē: ⁊ nō ē pol̓e vt eqͥtur exiſtēte illic ap̄ate. Et ſubdit ꝙ diſlocatio parua reducitur cū qͣlibet difficultate: īmo adiungit volā cum redition ad locum ſuū. Deinde cum dicit.¶ At diſlocatio cōpleta ſi ē ad anterioraeſt regimē: ⁊ ſi eſt ad poſteriora ē ei regi-
men aliud: ⁊ illa que ē ad anteriora reditad locū ſuū cū percutit vola ſua humerūqui opponitur ei percuſſionibus aliquibuꝫ manu iā preparata ſicut oportet: ⁊ adiuuat̉ manu altera ⁊ ingreditur.¶ Exeꝗtur ponēdo curā: ⁊ pͥº pōit curā diſlocatiōis cubiti q̄ ē ad an̄riora. 2º pōit curā diſlocatiōis cubiti q̄ ē ad poſteriora. ſcd̓a ibi. Diſlocatio vero ad poſteriora. dicit ſic d̓pͥma ꝑte: ꝙ ſi diſtocatio cōpleta fuerit ad anteriora aut adpoſteriora vnaq̄qꝫ hꝫ regunc̄: ⁊ diſlocatio q̄ ē ad anteriora redit ad locū ſuū cū reſtaurator volā manꝰ ad hūeruꝫqui opponitur ei percutit percuſſionibꝰ aliquibus: ⁊ manus preparetur: ſicut opꝫ ⁊ adiuuatur cum manu altera⁊ ingreditur. Deinde cum dicit.¶ Diſlocatio vero ad poſteriora oꝫ vt extēdat̉ tōſiōe vehemēti: de in̄ ꝑcutiat eamad poſteriora. Qd̓ ſi nō obedit ꝑ illdteneant adiutoriū ⁊ brachiū duo fortes ⁊ liniat reſtaurator manū ſuā cū oleo ⁊ īcipiatabſtergēdo īunger̄ cubitū cū vehemētiadōec īgrediat̉: dein̄ oꝫ vt ſtrīgat ip̄ꝫ ⁊ ponat brachio ſuſpēſoriū dimittēs cubituꝫangulatū ẜm qͣꝫtitatē quā tolerat ī primahora: deīde nō ceſſet cōſtrīgere ſuſpēſorium paulatiꝫ donec cōſtrīgat̉ angulus.¶ Ponit curā diſlocatiōis cubiti qn̄ cubitꝰ diſlocat̉ ad poſteriora: ⁊ dicit ſic: ꝙ diſlocatio qͦ ſit ad poſteriora oꝫ vt extēdat̉ mēbrū extēſione vehemēti: deīde dꝫ ꝑcutere ad poſteriora: ꝙ ſi ꝑ iſtd̓ nō eqͣtur duo viri fortes debent tenerebrachiū ⁊ adiutoriū: ⁊ reſtaurator leniat manū ſuaꝫ cumoleo: ⁊ īcipiat reſtaurator abſtergere ⁊ ſtrīgere cubitumcū vehemētia donec īgrediat̉ deinde oꝫ vt ſuſpendat brachiū: ⁊ ponat cubito ſuſpenſioriū vt dimittat cubitum angulatū ẜm qͣꝫtitatem quā tolerat in pͥma hora: deinde nōdebet ceſſare conſtringere ſuſpenſorium paulatiꝫ donecille angulus conſtringatur.¶ De diſlocatiōe iuncture raſcete.Cap̄.Unctura raſcete ē facil̓ diſlocationis ⁊ difficilis vnitiōis: nā qn̄ extēdit̉ extēſiōe ꝑua ⁊ opponit̉ vnūduoꝝ mēbrorū alteri redit: ſꝫ eiꝰ bucellatio ē praua: qm̄ illd̓ qd̓ cōtinet ipſā d̓ corporibꝰ ap̄at̉ ⁊ ꝓhibet bonitatē vnitiōis.¶Honit caᵐ de diſlocatiōe raſcete iūcture: ⁊. 2. facit qꝛ pͥmo p̄mittit de diſtocatiōe eiꝰ. 2º ponit curā. Et modus extenſionis. Dicit ſic de pͥma ꝑte: ꝙ iūctura raſcete ē facilisdiſlocatiōis ⁊ eſt difficilis equationis: naꝫ qn̄ iſta iunctura extenditur parua extēſione ⁊ vnuꝫ os opponitur altei redit: ſꝫ bucellatio eius .ſ. iunctura ē parua qm̄ raſcētacontinet multa oſſa. Deinde cum dicit.¶ Et modus extenſionis eius eſt vt extēdat vir facile ad poſteriora ⁊ extendat reſtaurator volā ad cōtrariū illiꝰ partis: īmo ad anteriora: ⁊ extendat vnūquēqꝫ digitū incipiens a pollice ⁊ proueniens ad