De diſlocatione 127Tractatus
Et ſignū illius ē ꝙ vides illic aut eminētiaꝫ in poſterioribꝰ aut arcuationem ī pectore ac ſi fractū ſit ſimeniū: ſed in eiꝰ fractura nō ē magnū malum. Et in diſ locatione ſpondilis ē timor mortis.¶Ondit quot modis diſtocat̉ ſpondilis. ⁊ dicit ic: ꝙ qūqꝫſpōdilia diſtocant̉ ad duo latera ⁊ nō locui fuimꝰ de gibboſitate: ergo hoc cōpleatur illis .ſ. in illo ca. Et ſignumꝙ ſpōdiles ſint diſlocati eſt quia illic vides aut eminentiam: aut arcuationē ac ſi eēt fractū ligamētū. Et in fractura iſtaꝝ partiū nō ē magnū malū: ſed in diſlocatiōe ſpōdiCap̄. xxij.lis ē timor.¶ De cura.N illa ꝗdc̄ q̄ ē ad īteriora ex dorſo ſpes ē ꝑua ⁊ ꝑuᵗ ꝓfectꝰ ē ī eiꝰ curatiōe. Illa q̄ ē ad poſteriora īdiget cōpl̓onē cū genibꝰ ⁊ fortitudīe ſicut ēoꝑatio balneatoꝝ: ⁊ ponat̉ ſuꝑ ea cū fortitudīe aut faciat ip̄ꝫ iacere ſuꝑ vetrē ſuū⁊ ſtet ſuꝑ eū cū calcaneis ſuis aut frīcet ipſuꝫ cū aliobich fricatiōe aſini liſfazaracti¶ Ponit curā diſlocatiōiꝫ ſpōdiliū. ⁊. 2. fac̄: qꝛ pͥº p̄mittit qͥda. 2º pōit mōꝫ curatiuū. 2ª ibi. Et ſi res fuerit vehemētior. dic̄ de pͥª ꝑte: ꝙ ꝑuus ꝓfectꝰ ē ī illa diſlocatiōe ſpōdiliūq̄ eſt ad anriora .i. iteriora ex dorſo ⁊ ē talis diſlocatio valde praua. Illa at diſlocatio qͥ ē ad poſteriora idiget cōpͥſſiōe cū genibꝰ: ſic̄ ē oꝑatio balueatoris ⁊ ponant̉ fortit̉ ſuꝑ eā: aut īfirmꝰ iaceat ſuꝑ vetrē ſuuꝫ ⁊ reſtauratio fiet ſuꝑeū cū calcaneis aut fricet īfirmꝰ cū aliobich. Notandumꝙ aliobichē quoddā īſtr̄m in forma rotūda īuolutū pānis ⁊ ſtuppa cū quo cōprimit̉. ¶Deinde cum dicit.¶ Qd̓ ſi res fuerit vehemētior illa ⁊ fuerit receˢ: dixit Hyp. ꝙ oꝫ vt ſumat̉ lignūcuiꝰ logitudo ⁊ latitudo ſit tāte qͣꝫtitatiſ q̄capiat īfirmū ⁊ terminet̉ ita vt ſit ẜm hacmēſurā ꝓpe pariēte extēſū ad latꝰ parietī lōgitudinē ⁊ nō ſit elogatio ei a pariēteplꝰ qͣꝫtitate vniꝰ pedis: ⁊ ponat̉ ſuꝑ ipſuꝫſtratꝰ plan ad corpꝰ īfirmi: dein balneet̉:⁊ applanet̉ ſuꝑ lignū aūt ſuꝑ pōdiale ſuꝑfacie ſuā: de in īuoluant̉ ſuꝑ pectꝰ īfirmi ligature ample duabꝰ vicibus ⁊ eaꝝ extremitates egrediēt̉ de ſubaſcellis ⁊ ligent̉iter duas ſpatulas ⁊ ligent̉ extremitatesligaturaꝝ lataꝝ ad lignū lōgū ſil̓e manubrio mortarij ⁊ eleuet̉ hoc lignum ſuꝑ lignū poſitū aūt pōdiale ⁊ det̉ miſtro ſtatīapd̓ caput īfirmi vt teneat ip̄m vt fiat extremitas īferior īuoluta ad aliꝗd ⁊ extendat̉ ſuꝑior q̄ ē apd̓ caput ī hora qua oꝫ etfiat ꝑ illd̓ extenſio. Et ligent̉ iteꝝ pedesābo ſil̓ cū ligatura āpla alia ſuꝑ gēua ⁊ ſupra duas ſpatulas iteꝝ: ligādo iteꝝ loca
que eleuent̉ ex locoᶠ ī quo aggregāt̉ duecoxe cū ligamēto alio. Et aggregent̉ extremitates hoꝝ ligamētoꝝ ⁊ ligent̉ ad lignū aliqd̓ ſil̓e manubrio mortarij: ſicut ēlignū cuiꝰ p̄ceſſit narratio: ⁊ eleuet ipſuꝫapd̓ extremitatē ligni pͥmi: deinde p̄cipemiſtris vt extēdāt cū hoc ligno extēſiōeq̄ fit ẜm cōtrariū. Et de hoībꝰ ſūt ꝗ faciunt hāc extēſioneꝫ cū īſtr̄is ⁊ ſunt ſicut ſagitte ſuꝑ lignū erectū apd̓ extremitatemhꝰ ligni magni aut podial̓ .ſ. duas extremitates q̄ ſequūtur caput ⁊ pedes qn̄ reuoluūt̉ ille ſagitte ſuoluunt̉ cū eis ligature q̄ extēdūt̉: ⁊ oꝫ qn̄ fit extēſio vt īpulſiofiat apd̓ gibboſitatē cū radice volaꝝ manuū. Qd̓ ſi fuerit nob̓ neceſſe ſedere ſuꝑip̄ꝫ faciemꝰ illd̓ ⁊ nō timebimꝰ aliꝗd:¶ Exequat̉ ponēdo curā qn̄ diſlocatio ē fortꝭ: ⁊. 2. fac̄: qꝛ p̄io pōit mōꝫ curatiōis qn̄ diſlocatio ſpōdiliū dorſi ē fortto pōit̓ modū curatiōis diſlocatiōis ſce aduolatura. 2ª ibiEt ſi diſtocat̉. pͥª ī. 2. qꝛ pͥº Aui. ponit qd̓ dcm̄ ē. 2º docꝫ admīſtrare cibū. 2ª ibi. Et admīſtret̉ cibꝰ. dicit ſic de pͥª ꝑtetota Aui. pōit talē modū curatiōis dicēdo ſic ꝙ opꝫ vt ſumat̉ vnū lignū qd̓ ſit qͣꝫtitatis tāte ẜm lōgitudinē ⁊ latitudinē qͣꝫnis ē īfirmꝰ: ⁊ ponat̉ ꝓpe pariētē aliquē iſtd̓ lignūita ꝙ iſtd̓ lignū ſit elōgatū a pariete ꝑ vnū pedeꝫ ⁊ ponat̉ſuꝑ iſtd̓ lignū lectꝰ planꝰ qͣꝫtus ē īfirmꝰ: deinde balneet̉ infirmꝰ ⁊ applanet̉ ſuꝑ lignū. deīde īfirmꝰ dꝫ ligari cū ligamētis amplis ſuꝑ pectꝰ eiꝰ ⁊ extremitates iſtarū ligaturarum debēt ligari ad lignū: ⁊ iſtas extremitates ligaturaꝝdebēt tenere miniſtri. Et iteꝝ ligēt̉ pedes īfirmi cū ligatura alia. Et extremitates iſtaꝝ ligaturaꝝ ligent̉ ad alid̓lignū ⁊ dēt̉ mīſtris iſte extremitates. Et extēdāt mīſtri ẜꝫꝯtrariū. Et multi hoīes ſūt ꝗ ponūt ſuꝑ iſtd̓ lignū q̄ īuoluunt̉ ⁊ reuoluūt̉ pāni ſuꝑ ea. Et qn̄ ſit extēſio oꝫ vt locusdiſtocatꝰ reſtauret̉ ⁊ cōprimat̉: ita ꝙ ſi ſit neceſſe ſedereſuꝑ locū diſlocatū faciemus. Deinde cum dicit.Et ſi nō eqͣtur ſpōdilis cū iſtis rebꝰ ⁊ⁱ infirmꝰ fuerit tolerās cōpreſſionē: tūc opꝫvt ꝯcauet̉ fouea ī pariete ꝗ ē ꝓpinquꝰ cūlōgitudine ſimil̓ ānali recipies gibboſitate cū mēſura q̄ ſit lōgitudo fouee quātitatis vniꝰ brachij ⁊ nō ſit altior ſpōdili īfirmi neqꝫ īferior ea pl̓m: īmo oꝫ vt iā primū ſit fcā. Ueꝝ ad hāc egritudinem adquā diximꝰ ī pͥncipio vt ſit lignū poſitū ꝓpe parietē: de in̄ ſumat̉ tabula eqͣlis mēſure ⁊ ponat̉ vna extremitatū eiꝰ ī foueā q̄ē ī pariete ⁊ ponat̉ mediū loci ꝗ ꝯſeꝗturex ea ſuꝑ gibboſitatē: dein̄ īpellat̉ extremitas eiꝰ alia īferiꝰ donec videas ꝙ ſpondilis iā eqͣta ē eqͣtiōe manifeſta. Et hyp.