IIIIIFenDe diſlocatione ſpatule
¶ Ponit aliū modū curatiōis ⁊ dicit ſic. ꝙ dꝫ eē vnus virfortis longus pluſqͣꝫ īfirmꝰ: ⁊ iſte vir ītromittat humeruꝫſuū ſubaſcella īfirmi ⁊ leuet īfirmū ſuſpēſuꝫ a terra ⁊ extēdat manū īfirmi ad ventrē. Et ſi īfirmꝰ fuerit leuis ponderis apponat ad corpꝰ īfirmi aliꝗd qd̓ grauet ip̄m ⁊ qn̄qꝫ ponit̉ pila ficca in hūero īfirmi: ⁊ facit oꝑationē quamfaciebat humerus viri. Et aliꝰ reſtaurator qn̄qꝫ grauet iniſtū virū ẜm ꝙ eſt nec eſſariū. Deinde cum dicit.¶ Et qn̄ ſit prauū aūt ſit difficile ⁊ ꝓlōgat̉tp̄s tūc fortaſſe īdiges eo qd̓ ē fortiꝰ pꝰ em̄brocatiōes ⁊ balneatiōes: ⁊ ſit qn̄qꝫ īſtr̄ꝫſil̓e manubrio ſarculi: ⁊ ē v̓ga breuis cuiꝰlōgitudo ē lōgitudo adiutorij: aut plꝰ autminꝰ ſuꝑ cuiꝰ caput ē pila: ⁊ ipſiꝰ pila facilior ē vt ſit ex pānis ⁊ corijs: ⁊ īpellit̉ cū illa v̓ga illa ſpera ſub tit illico: ⁊ oꝫ tūc cumvolūtas ē vt fiat vt annectat vir fortꝭ īſtr̄ꝫtit illicoīpellēdo ip̄ꝫ cū eo ad ſuꝑiora autduo viri donec reſiſtāt reſtauratiōi extedēti manū ⁊ teneat vir aliꝰ hūerū eiꝰ alterū vt nō ſeꝑet̉ ſubito: aut īpellat illū hūerū ⁊ reſtaurator ille iā īcepit extēdere manū eiꝰ ⁊ trahere eā ac ſi volūtate eiꝰ ſit vtſeꝑet eā a ſpatula eradicādo ⁊ ſit illud adanriora parū. Et qn̄ fit illd̓ cadit adiutoriū ī iūctura ſua: dein̄ pila annectat̉ titillico ānexiōe forti ſuſtētādo ad ſuꝑiora caput adiutorij: ⁊ oꝫ vt ſit ſuſtētatio ẜm ip̄ꝫ⁊ ſpera ſit ſuꝑ illd̓ qd̓ ſeꝗt̉ caput adiutorij in īfirmo: ⁊ oꝑꝫ vt ī fine qd̓ ē ſub eo vtnō frangat̉ adiutoriū: qm̄ nō ē pol̓e poſtreſtaurationē eius vt redeat ad locuꝫ ſuum ꝓpter illud quod ſciuiſti.¶ Ponit 3ᵐ modū curatōis: ⁊ ſic dic̄: ꝙ ſi diſtocatio ſit praua ad reducēdū: ⁊ iā ꝓlōgatū fuerit ip̄s tūc debes balneare ⁊ embrocare mēbrū: dein̄ d̓bes hr̄e vnū īſtr̄ꝫ ſicut vnūmanubriū ⁊ d̓bes hr̄e vnā pilā fcāꝫ ex corijs aut pānis ⁊d̓bes pone̓ iſtā pilā ſub titillico ⁊ d̓bes pone̓ eā cū iſto manubrio ⁊ vnꝰ dꝫ ſtare ad equādū humeꝝ ⁊ alter dꝫ extēde̓manū ⁊ ꝯtrahe̓ eā fortiter ad īferiora. Deinde cū dicit.¶ Et medicat̉ qn̄qꝫ cū ſcala ita vt ponat̉caput adiutorij ſuꝑ gradū ſcale ꝗ iā lenificatꝰ ē ⁊ p̄paratꝰ cū īuolutiōibꝰ ẜm formāꝯueniēte: ⁊ ſuſpēdit̉ vir ex alio latere etextēdit̉ manꝰ ⁊ īgredit̉ caput adiutorij inlocū ſuū. Ueꝝ oꝫ vt ſit ſuſpēſio ⁊ gradusſcale ꝑꝑ caput adiutorij vt nō frāgat̉ ⁊ fortaſſe pōit̉ loco gradus ⁊ glomeris ſpicires potens ex illo eodeꝫ loco ⁊ nō remouetur ab eo ad locum aliuꝫ: qm̄ timet̉ exhoc fractura adiutorij. Et curat̉ qn̄qꝫ aliis modis deriuatis ex iſtis modis: ⁊ me-
lior modoꝝ eſt modus primus.¶ Pōit 4ᵐ modū ⁊ ſic dicit. ꝙ caput adiutorij dꝫ pōi ſuꝑgrādū ſcale ꝗ ſit p̄paratꝰ: ⁊ lenificatꝰ ⁊ īuolutꝰ pānis: itavt nō ledat ⁊ ab alio late̓ dꝫ extendi manus et īgrediet̉ inlocū ſuū. Et oꝫ vt gradus ſcale bn̄ ponat̉ iuxta caput adiutorij vt nō ledat aut vtat̉ reſtaurator alijs mōis deriuatꝭab iſtis: ⁊ melior modoꝝ ē modus pͥmus. De īde cū dicit.¶ Cū ergo redit diſtocatio ad locū ſuuꝫtūc melior ligatura eiꝰ ē vt liget̉ pila cuꝫhūero ligatura fcā cū vittis latis ꝓhibētibus ſeꝑatione eiꝰ qd̓ redit: ⁊ opꝫ vt penetret vitta ſuꝑ ip̄ꝫ aūt vitta alia deſuꝑ ẜmmōꝫ cruris vſqꝫ ad hūeꝝ alteꝝ: ⁊ qn̄qꝫcadit crux ſuꝑ hūeꝝ īfirmū: deīde ligat̉adiutoriū cū latere ad īferiora ⁊ ligat̉ cubitꝰ ⁊ extremitas manꝰ ad ſuꝑiora ex ꝑtecolli ⁊ nō reſoluit̉ vſqꝫ ad ſeptimū aūt pꝰip̄ꝫ ⁊ ciba ip̄ꝫ ſic̄ ſciſ. Qd̓ ſi aſſiduatio fiatquotiēs redit tūc neceſſariuꝫ eſt cauterit¶On̄dit ꝗd fiendū poſtqͣꝫ redit diſlocatio: ⁊ dic̄ ſic. ꝙ ciredit diſlocatio ad locū ſuū: tūc melior ligatura ē vt liget̉pila cū hūero. Et pōit modū ligatiōis ꝗ eſt notꝰ ad lr̄amCap̄. xij.¶ De diſlocatiōe ſpatule.Am dictū ē illd̓: ⁊ ē de illis quoꝝcaſus non accidit ⁊ mirātur ex eatales quales Hyp. ⁊ Gali.¶ Poſito capº: d̓ dillocatiōe humeri. ponit capl̓ꝫ de diſlocatiōe ſpatule: ⁊ dic̄ ſic. ꝙ de diſlocatiōe ſpatule iā dictūeſt .ſ. ī caº de diſlocatiōe humeri. Et ſpatula ē de illis quorū caſus .i. diſlocatio n̄ accidit ⁊ de diſlocatiōe ſpatule mirantur tales quales ſunt Hyppo. ⁊ Galie.¶ De diſlocatiōibꝰ oſſis parui apud humerū. Cap̄. xiij.Ccidit qn̄qꝫ oſſi ꝑuo quod eſt caput hūeri vt ſeparetur a loco ſuo.quare accidit etiam concauitas ſicut in diſſocatione.¶ Ponit caᵐ de diſlocatiōe oſſis parui exiſtētis apd̓ hūeruꝫ. ⁊. 2. facit qꝛ pͥmo facit: qd̓ dc̄m ē. 2º ponit eiꝰ curā. ibi.2ª. Nō oꝫ: dicit ſic de pͥma ꝑte: ꝙ qn̄qꝫ accidit vt os ꝑuumqd̓ ē caput humeri ſeparet̉ a loco ſuo: quare accidit concauitas ſicut diſtocaret̉. ¶ De cura. Cap̄.Onōꝫ vt extēdat̉ tēſiōe fracti ſedcoartet̉ ⁊ ſtrīgat̉ cū digitis ⁊ īclinet̉ ad locū ſuū ⁊ ſtrīgat̉ ſicut ſtrīgit̉ furcula cū puluillis. Nā ip̄a ligaturaiteꝝ qn̄qꝫ facit ip̄ꝫ redire ad locū ſuū violenter: ⁊ nō curatur de illo qd̓ eſt de vehementia illius ligature ⁊ ſeruationeⁱ eiusſicut curat̉ de eo in furcula.¶ Ponit curā ⁊ dicit ſic: ꝙ nō oꝫqn̄ iſtd̓ os ē ſeparatuꝫ vtextēdatur ac ſi eēt fractū: ſꝫ coartetur ⁊ cōſtringat̉ cuꝫ digitis ⁊ īclinetur ad locū ſuū ⁊ īſtringat̉ ſic ut ſtringet̉ furcula cū puluillis qm̄ ligatura qn̄qꝫ facit redire ip̄ꝫ os adlocum ſuū violenter ⁊ nō curat̉ in ſeparatiōe iſtius oſſisde ligatura vehemēti: ſicut curatur de ligatura vehemeti infractura furcule. ¶ De dillocatiōe cubiti. Cap̄. xv.