Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
125v
Einzelbild herunterladen
 

IIIIIFenDe diſlocatione ſpatule

Ponit aliū modū curatiōis dicit ſic. dꝫ vnus virfortis longus pluſqͣꝫ īfirmꝰ: iſte vir ītromittat humeruꝫſuū ſubaſcella īfirmi leuet īfirmū ſuſpēſuꝫ a terra extēdat manū īfirmi ad ventrē. Et ſi īfirmꝰ fuerit leuis ponderis apponat ad corpꝰ īfirmi aliꝗd qd̓ grauet ip̄m qn̄qꝫ ponit̉ pila ficca in hūero īfirmi: facit oꝑationē quamfaciebat humerus viri. Et aliꝰ reſtaurator qn̄qꝫ grauet iniſtū virū ẜm eſt nec eſſariū. Deinde cum dicit. Et qn̄ ſit prauū aūt ſit difficile ꝓlōgat̉tp̄s tūc fortaſſe īdiges eo qd̓ ē fortiꝰ pꝰ em̄brocatiōes balneatiōes: ſit qn̄qꝫ īſtr̄ꝫſil̓e manubrio ſarculi: ē v̓ga breuis cuiꝰlōgitudo ē lōgitudo adiutorij: aut plꝰ autminꝰ ſuꝑ cuiꝰ caput ē pila: ipſiꝰ pila facilior ē vt ſit ex pānis corijs: īpellit̉ illa v̓ga illa ſpera ſub tit illico: oꝫ tūc cumvolūtas ē vt fiat vt annectat vir fortꝭ īſtr̄ꝫtit illicoīpellēdo ip̄ꝫ eo ad ſuꝑiora autduo viri donec reſiſtāt reſtauratiōi extedēti manū teneat vir aliꝰ hūerū eiꝰ alte vt ſeꝑet̉ ſubito: aut īpellat illū hūe reſtaurator ille īcepit extēdere ma eiꝰ trahere ac ſi volūtate eiꝰ ſit vtſeꝑet a ſpatula eradicādo ſit illud adanriora parū. Et qn̄ fit illd̓ cadit adiutoriū ī iūctura ſua: dein̄ pila annectat̉ titillico ānexiōe forti ſuſtētādo ad ſuꝑiora caput adiutorij: oꝫ vt ſit ſuſtētatio ẜm ip̄ꝫ ſpera ſit ſuꝑ illd̓ qd̓ ſeꝗt̉ caput adiutorij in īfirmo: oꝑꝫ vt ī fine qd̓ ē ſub eo vt frangat̉ adiutoriū: qm̄ ē pol̓e poſtreſtaurationē eius vt redeat ad locuꝫ ſuum ꝓpter illud quod ſciuiſti. Ponit 3ᵐ modū curatōis: ſic dic̄: ſi diſtocatio ſit praua ad reducēdū: ꝓlōgatū fuerit ip̄s tūc debes balneare embrocare mēbrū: dein̄ d̓bes hr̄e vnū īſtr̄ꝫ ſicut vnūmanubriū d̓bes hr̄e vnā pilā fcāꝫ ex corijs aut pānisd̓bes pone̓ iſtā pilā ſub titillico d̓bes pone̓ iſto manubrio vnꝰ dꝫ ſtare ad equādū humeꝝ alter dꝫ extēde̓manū ꝯtrahe̓ fortiter ad īferiora. Deinde dicit. Et medicat̉ qn̄qꝫ ſcala ita vt ponat̉caput adiutorij ſuꝑ gradū ſcale lenificatꝰ ē p̄paratꝰ īuolutiōibꝰ ẜm formāꝯueniēte: ſuſpēdit̉ vir ex alio latere etextēdit̉ manꝰ īgredit̉ caput adiutorij inlocū ſuū. Ueꝝ oꝫ vt ſit ſuſpēſio gradusſcale ꝑꝑ caput adiutorij vt frāgat̉ fortaſſe pōit̉ loco gradus glomeris ſpicires potens ex illo eodeꝫ loco remouetur ab eo ad locum aliuꝫ: qm̄ timet̉ exhoc fractura adiutorij. Et curat̉ qn̄qꝫ aliis modis deriuatis ex iſtis modis: me-

lior modoꝝ eſt modus primus. Pōit 4ᵐ modū ſic dicit. caput adiutorij dꝫ pōi ſuꝑgrādū ſcale ſit p̄paratꝰ: lenificatꝰ īuolutꝰ pānis: itavt ledat ab alio late̓ dꝫ extendi manus et īgrediet̉ inlocū ſuū. Et oꝫ vt gradus ſcale bn̄ ponat̉ iuxta caput adiutorij vt ledat aut vtat̉ reſtaurator alijs mōis deriuatꝭab iſtis: melior modoꝝ ē modus pͥmus. De īde dicit. ergo redit diſtocatio ad locū ſuuꝫtūc melior ligatura eiꝰ ē vt liget̉ pila cuꝫhūero ligatura fcā vittis latis ꝓhibētibus ſeꝑatione eiꝰ qd̓ redit: opꝫ vt penetret vitta ſuꝑ ip̄ꝫ aūt vitta alia deſuꝑ ẜmmōꝫ cruris vſqꝫ ad hūeꝝ alteꝝ: qn̄qꝫcadit crux ſuꝑ hūeꝝ īfirmū: deīde ligat̉adiutoriū latere ad īferiora ligat̉ cubitꝰ extremitas manꝰ ad ſuꝑiora ex ꝑtecolli reſoluit̉ vſqꝫ ad ſeptimū aūt pꝰip̄ꝫ ciba ip̄ꝫ ſic̄ ſciſ. Qd̓ ſi aſſiduatio fiatquotiēs redit tūc neceſſariuꝫ eſt cauterit¶On̄dit ꝗd fiendū poſtqͣꝫ redit diſlocatio: dic̄ ſic. ciredit diſlocatio ad locū ſuū: tūc melior ligatura ē vt liget̉pila hūero. Et pōit modū ligatiōis eſt notꝰ ad lr̄amCap̄. xij. De diſlocatiōe ſpatule.Am dictū ē illd̓: ē de illis quoꝝcaſus non accidit mirātur ex eatales quales Hyp. Gali. Poſito capº: dillocatiōe humeri. ponit capl̓ꝫ de diſlocatiōe ſpatule: dic̄ ſic. de diſlocatiōe ſpatule dictūeſt .ſ. ī caº de diſlocatiōe humeri. Et ſpatula ē de illis quo caſus .i. diſlocatio accidit de diſlocatiōe ſpatule mirantur tales quales ſunt Hyppo. Galie. De diſlocatiōibꝰ oſſis parui apud humerū. Cap̄. xiij.Ccidit qn̄qꝫ oſſi ꝑuo quod eſt caput hūeri vt ſeparetur a loco ſuo.quare accidit etiam concauitas ſicut in diſſocatione. Ponit caᵐ de diſlocatiōe oſſis parui exiſtētis apd̓ hūeruꝫ.. 2. facit qꝛ pͥmo facit: qd̓ dc̄m ē. ponit eiꝰ curā. ibi.. oꝫ: dicit ſic de pͥma ꝑte: qn̄qꝫ accidit vt os ꝑuumqd̓ ē caput humeri ſeparet̉ a loco ſuo: quare accidit concauitas ſicut diſtocaret̉. De cura. Cap̄.Onōꝫ vt extēdat̉ tēſiōe fracti ſedcoartet̉ ſtrīgat̉ digitis īclinet̉ ad locū ſuū ſtrīgat̉ ſicut ſtrīgit̉ furcula puluillis. ip̄a ligaturaiteꝝ qn̄qꝫ facit ip̄ꝫ redire ad locū ſuū violenter: curatur de illo qd̓ eſt de vehementia illius ligature ſeruationeⁱ eiusſicut curat̉ de eo in furcula. Ponit curā dicit ſic: oꝫqn̄ iſtd̓ os ē ſeparatuꝫ vtextēdatur ac ſi eēt fractū: ſꝫ coartetur cōſtringat̉ cuꝫ digitis īclinetur ad locū ſuū īſtringat̉ ſic ut ſtringet̉ furcula puluillis qm̄ ligatura qn̄qꝫ facit redire ip̄ꝫ os adlocum ſuū violenter curat̉ in ſeparatiōe iſtius oſſisde ligatura vehemēti: ſicut curatur de ligatura vehemeti infractura furcule. De dillocatiōe cubiti. Cap̄. xv.