Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
125r
Einzelbild herunterladen
 

De ſig. diſlo. adiū. 25Tractatus

bens minutū adiutoriū brachiū. Et ſubdit ſi adiutoriū recipit reſtaurationē: fit bone diſpōnis tn̄ remanetadiutoriū brene ſimile pedi muſteli: ſi in tali hora diſtocat̉ coxa euacuat̉ ꝗn remaneat diminuta: vel ſi reſtauratur: vel ſi reſtaurat̉. Deinde cum dicit. Et qn̄ accidit adiutorio fractura in latitudine ſua deīde reſtauratur tūc eſtpoſſibile reducere diſtocationeꝫ eius niſi frangatur reſtauratio. Ponit ſcd̓m can̄. dicit ſic: qn̄ adiutoriū frangit̉ in latitudine: deinde reſtaurat̉ tunc ſi diſtocat̉ eſt pol̓e reducere diſlocationē: niſi frangat̉ reſtauratio.Cap̄. De ſignis diſlocatiōis adiutorij.Ignuꝫ eiꝰ eſt vt videat̉ cōcauitasapd̓ caput hūeri ī firmamēto verūtn̄ iſtud eſt ꝓpriū iſti: īmo ēiteꝝ ꝑꝑ ꝯuerſionē capitis ſpatule vr̄ extremitas hūeri alteriⁱ acutior hac extremitate ſi acciderit ei iteꝝ ſe paratio inſeip̄a aūt ī oſſe qd̓ eſt caput eiꝰ offēſionēaut aliud. Et qn̄qꝫ ſedat̉ curatiōe leſio eiꝰ exiſtimat̉ ſit leſio cuꝫ eo. Etvr̄ capiti adiutorij diſlocatio eminētiapl̓ima ī ꝑte ſubaſcelle ad īferiora: fortaſſe eſt pol̓e in īfantibꝰ vt equet̉ caput adiutorij videat̉ adiutoriū bn̄ annexū la appropinqͣt niſi labore dolore vehemēti. Qd̓ſi deſiderat eleuare manū adſuꝑiora tāgere aurē ſuā p̄parat̉ ei:difficiles fiūt ei motꝰ alij. Et iſta ſigna iterum quādoqꝫ accidunt propter torſionē apoſtema percuſſionem. Ponit ſigna diſtocatiōis hūeri ſic dicit: ſignū ꝑqꝫcognoſcit̉ diſtocatio adiutorij ē vt videat̉ cōcauitas apd̓caput humeri videat̉ īfirmatio: verūtn̄ iſta concauitasapud caput hūeri ē ꝓpriū ſignū diſlocatiōis adiutoriīmo accidit iſta cōcauitas ꝓpter cōuerſionē ſpatule vr̄extremitas humeri ſani acutior .i. altior extremitate hūeri īfirmi niſi ſana diſlocet̉ aut accidit diflocatio in oſſe qd̓eſt caput ſpatule aut offenſionē aut aliud. Et ſubditoqn̄qꝫ curatiōe ſedat̉ leſio iſtius oſſis extimat̉ ſit leſio in eo. Et qn̄ adiutoriū diſlocat̉ in ꝑte ſubaſceſle vr̄ diſlocatio magna. Et ſubdit fortaſſe ē poſſibile vt ī īfantibus caput adiutorij equet̉: tn̄ videat̉ bene annexumſicut ē pars ſana: ad quā partē ſanā appropīquat ꝑꝫ leſa niſi labore dolore vehemēti: ſi deſiderat eleuaremanū ſuā ad ſuꝑiora velit tangere aurē ſuā poſſit etetiā difficulter mouer illā ꝑtē alijs motibꝰ: hmōi ſignaqn̄qꝫ accidūt ꝑtorſionē apoſtema aut ꝑcuſſionē. De cura diſlocatiōis adiutorij. Cap̄.Uratio ꝗdeꝫ illiꝰ de illa eſt facil̓ ī corꝑibꝰ infātiū leuia hn̄t corpora eſt vt extēdat̉ manu intromittat̉ ſub tit illico apd̓ ꝓpinꝗtatē ca-

pitis adiutorij: deīde teneat illā ꝓpinquitatē īpellat ad ſuꝑiora manꝰ alt̓a extēdat adiutoriū ad īferiora. Et fortaſſe ēpol̓e ī īfātibꝰ vt equet̉ caput adiutorijdigito medio extēdat̉ illa eadē māu Poſito ca. de diſiocatiōe hūeri ſignis eiꝰ ponit capituluꝫ de cura: duo facit: qꝛ pͥmo ponit modū curatiōis iſtius diſlocatiōis qn̄ accidit corꝑibꝰ fortibꝰ: ſcd̓a ibi. Que āteſt vehemētioris. dicit ſic de pͥma ꝑte: curatio illiꝰ diſlocatiōis ē facilis eſt ī coīꝑibꝰ īfantiū eoꝝ hn̄t corpora humida: ē vt extēdat̉ illud os manu caput adiutorū ītromittat̉ ī locū ſuū ita vna manꝰ extēdat adiutoriū ad īferiora reliqͣ manꝰ reſtauratoris intromittat caput adiuiorū ad locū ſuū. Et fortaſſe ē pol̓e vt adiutoriuꝫequet̉ manu vt qꝛ digito medio premat caput adiutorii alia manu extēdat adiutoriū. Deinde dicit. Que āt eſt vehemētioris diſlocatiōis īcorꝑibꝰ fortibꝰ: leuior moꝝ ī illo eſt vt reſtaurator ītromittat pedē ſuū ī latꝰ īfirmi locet calcaneū ſuū ꝓpe caput adiutorij:aut pillā ficcā: aut inūctā ſi fuerit ap̄a adheres ꝓpe caput adiutorij īfirmo reſupino. Et extēdat manū manibꝰ ſuis ẜm rectitudineꝫ qͣſi velit eradicare ex ſpatula inclinet manū ſuaꝫ parūper ad interiora: ingredietur: et iſte eſt rectior modoꝝ oīum et lenior eorum.teri bonitate ānexiōis manꝰ ſane ad quā ¶Ponit modū curatiōis iſtiꝰ diſtocatiōis adiutorii qn̄ accidit in corꝑibꝰ fortibꝰ. duo facit: qꝛ pͥmo facit qd̓ dcm̄ ē. on̄dit ꝗd ē fiendū poſtqͣꝫ redierit diſlocatio ad locū ſuum. ſcd̓a ibi. redit diſlocatio. pͥma ꝑs diuidit̉ in ꝑteqͣttuor: ſic̄ qͣtuor modos curatiōis ponit. ſcd̓a ibi. Et iteꝫq̄rit̉ vir fortis. tertia ibi. Et qn̄ fit ꝑuū. qͣrta ibi. Et medicatur. ꝗnta ibi. dicit ſic de pͥma ꝑte illa diſlocatio ē vehemētioris diſlocatiōis ī corꝑibus fortibꝰ leuior modorumequatiōis ē vt reſtaurator ītromittat pedē ſuū .i. calcaneūſubtitillico ꝓpe caput adiutorii: aut ītromittat pilā ſicEt ſi fuerit apa ī adiutorio mitte pilā aut pedē inūctumreſtaurator extēdat manū īfirmi manibꝰ ſuis ita infirmus iaceat reſupine: declinet parumper manū ſuaꝫ adinteriora ille modus eſt rectior modus oīum modorū lenior eorum. Deinde cum dicit. Et iteꝝ q̄rat̉ vir fortꝭ lōgus lōgior īfimo ītromittat humeꝝ ſuū ſubaſcella infirmi eleuet ip̄ꝫ a terra ſuſpenſū ab hūcro ſuo extendit manū eiꝰ ad ventremipſius. Qd̓ ſi īfirmꝰ fuerit leuis pōderiscuiꝰ corpꝰ grauet ſuꝑmanuꝫ eiꝰ ſuſpendat eo aliqd̓ qd̓ grauet ip̄m: qn̄qꝫ ponit̉ loco pedis ꝑpēdicularis eleuata ſuꝑterrā: eſt ſuꝑ caput eiꝰ pila ex pānis excorijs ſtans in oꝑatiōe loco humeri viri: reſtauator extendit manuꝫ a latere alioet grauet virū ſi neceſſariū eſt ei illud cuꝫpondere: aut ſuſpenſione.