De ſig. diſlo. adiū. 25Tractatus
bens minutū adiutoriū ⁊ brachiū. Et ſubdit ꝙ ſi adiutoriū recipit reſtaurationē: ⁊ fit bone diſpōnis tn̄ remanetadiutoriū brene ſimile pedi muſteli: ⁊ ſi in tali hora diſtocat̉ coxa nō euacuat̉ ꝗn remaneat diminuta: vel ſi reſtauratur: vel ſi nō reſtaurat̉. Deinde cum dicit.¶ Et qn̄ accidit adiutorio fractura in latitudine ſua deīde reſtauratur tūc nō eſtpoſſibile reducere diſtocationeꝫ eius niſi ⁊ frangatur reſtauratio.¶ Ponit ſcd̓m can̄. ⁊ dicit ſic: ꝙ qn̄ adiutoriū frangit̉ in latitudine: deinde reſtaurat̉ tunc ſi diſtocat̉ nō eſt pol̓e reducere diſlocationē: niſi frangat̉ reſtauratio.Cap̄.¶ De ſignis diſlocatiōis adiutorij.Ignuꝫ eiꝰ eſt vt videat̉ cōcauitasapd̓ caput hūeri ⁊ ī firmamēto verūtn̄ iſtud nō eſt ꝓpriū iſti: īmo ēiteꝝ ꝑꝑ ꝯuerſionē capitis ſpatule ⁊ vr̄ extremitas hūeri alteriⁱ acutior hac extremitate ſi nō acciderit ei iteꝝ ſe paratio inſeip̄a aūt ī oſſe qd̓ eſt caput eiꝰ ꝑ offēſionēaut ꝑ aliud. Et qn̄qꝫ ſedat̉ cū curatiōe leſio eiꝰ ⁊ exiſtimat̉ ꝙ nō ſit leſio cuꝫ eo. Etvr̄ capiti adiutorij diſlocatio cū eminētiapl̓ima ī ꝑte ſubaſcelle ad īferiora: ⁊ fortaſſe eſt pol̓e in īfantibꝰ vt equet̉ caput adiutorij ⁊ videat̉ adiutoriū nō bn̄ annexū lanō appropinqͣt niſi cū labore ⁊ dolore vehemēti. Qd̓ſi deſiderat eleuare manū adſuꝑiora ⁊ tāgere aurē ſuā nō p̄parat̉ ei: ⁊difficiles fiūt ei motꝰ alij. Et iſta ſigna iterum quādoqꝫ accidunt propter torſionē⁊ apoſtema ⁊ percuſſionem.¶ Ponit ſigna diſtocatiōis hūeri ⁊ ſic dicit: ꝙ ſignū ꝑqꝫcognoſcit̉ diſtocatio adiutorij ē vt videat̉ cōcauitas apd̓caput humeri ⁊ videat̉ īfirmatio: verūtn̄ iſta concauitasapud caput hūeri nō ē ꝓpriū ſignū diſlocatiōis adiutoriīmo accidit iſta cōcauitas ꝓpter cōuerſionē ſpatule ⁊ vr̄extremitas humeri ſani acutior .i. altior extremitate hūeri īfirmi niſi ſana diſlocet̉ aut accidit diflocatio in oſſe qd̓eſt caput ſpatule aut ꝑ offenſionē aut ꝑ aliud. Et ſubditoqn̄qꝫ curatiōe ſedat̉ leſio iſtius oſſis ⁊ extimat̉ ꝙ nō ſit leſio in eo. Et qn̄ adiutoriū diſlocat̉ in ꝑte ſubaſceſle vr̄ diſlocatio magna. Et ſubdit ꝙ fortaſſe ē poſſibile vt ī īfantibus caput adiutorij equet̉: ⁊ tn̄ nō videat̉ bene annexumſicut ē pars ſana: ad quā partē ſanā nō appropīquat ꝑꝫ leſa niſi cū labore ⁊ dolore vehemēti: ⁊ ſi deſiderat eleuaremanū ſuā ad ſuꝑiora ⁊ velit tangere aurē ſuā nō poſſit etetiā difficulter mouer illā ꝑtē alijs motibꝰ: ⁊ hmōi ſignaqn̄qꝫ accidūt ꝑtorſionē ⁊ apoſtema aut ꝑcuſſionē.¶ De cura diſlocatiōis adiutorij. Cap̄.Uratio ꝗdeꝫ illiꝰ q̄ de illa eſt facil̓⁊ ī corꝑibꝰ infātiū ⁊ ꝗ leuia hn̄t corpora eſt vt extēdat̉ cū manu ⁊ intromittat̉ ſub tit illico apd̓ ꝓpinꝗtatē ca-
pitis adiutorij: deīde teneat illā ꝓpinquitatē ⁊ īpellat eā ad ſuꝑiora ⁊ manꝰ alt̓a extēdat adiutoriū ad īferiora. Et fortaſſe ēpol̓e ī īfātibꝰ vt equet̉ caput adiutorij cūdigito medio ⁊ extēdat̉ cū illa eadē māu¶ Poſito ca. de diſiocatiōe hūeri ⁊ ſignis eiꝰ ponit capituluꝫ de cura: ⁊ duo facit: qꝛ pͥmo ponit modū curatiōis iſtius diſlocatiōis qn̄ accidit corꝑibꝰ fortibꝰ: ſcd̓a ibi. Que āteſt vehemētioris. dicit ſic de pͥma ꝑte: ꝙ curatio illiꝰ diſlocatiōis q̄ ē facilis ⁊ eſt ī coīꝑibꝰ īfantiū ⁊ eoꝝ ꝗ hn̄t corpora humida: ē vt extēdat̉ illud os cū manu ⁊ caput adiutorū ītromittat̉ ī locū ſuū ita ꝙ vna manꝰ extēdat adiutoriū ad īferiora ⁊ reliqͣ manꝰ reſtauratoris intromittat caput adiuiorū ad locū ſuū. Et fortaſſe ē pol̓e vt adiutoriuꝫequet̉ cū manu vt qꝛ cū digito medio premat caput adiutorii ⁊ cū alia manu extēdat adiutoriū. Deinde cū dicit.¶ Que āt eſt vehemētioris diſlocatiōis īcorꝑibꝰ fortibꝰ: leuior moꝝ ī illo eſt vt reſtaurator ītromittat pedē ſuū ī latꝰ īfirmi⁊ locet calcaneū ſuū ꝓpe caput adiutorij:aut pillā ficcā: aut inūctā ſi fuerit ap̄a adheres ꝓpe caput adiutorij īfirmo reſupino. Et extēdat manū manibꝰ ſuis ẜm rectitudineꝫ qͣſi velit eradicare eā ex ſpatula ⁊ inclinet manū ſuaꝫ parūper ad interiora: ⁊ ingredietur: et iſte eſt rectior modoꝝ oīum et lenior eorum.teri bonitate ānexiōis manꝰ ſane ad quā ¶Ponit modū curatiōis iſtiꝰ diſtocatiōis adiutorii qn̄ accidit in corꝑibꝰ fortibꝰ. ⁊ duo facit: qꝛ pͥmo facit qd̓ dcm̄ ē2º. on̄dit ꝗd ē fiendū poſtqͣꝫ redierit diſlocatio ad locū ſuum. ſcd̓a ibi. Cū gͦ redit diſlocatio. pͥma ꝑs diuidit̉ in ꝑteqͣttuor: ſic̄ qͣtuor modos curatiōis ponit. ſcd̓a ibi. Et iteꝫq̄rit̉ vir fortis. tertia ibi. Et qn̄ fit ꝑuū. qͣrta ibi. Et medicatur. ꝗnta ibi. dicit ſic de pͥma ꝑte ꝙ illa diſlocatio q̄ ē vehemētioris diſlocatiōis ī corꝑibus fortibꝰ leuior modorumequatiōis ē vt reſtaurator ītromittat pedē ſuū .i. calcaneūſubtitillico ꝓpe caput adiutorii: aut ītromittat pilā ſic cāEt ſi fuerit apa ī adiutorio mitte pilā aut pedē inūctum ⁊reſtaurator extēdat manū īfirmi manibꝰ ſuis ita ꝙ infirmus iaceat reſupine: ⁊ declinet parumper manū ſuaꝫ adinteriora ⁊ ille modus eſt rectior modus oīum modorū⁊ lenior eorum. Deinde cum dicit.¶ Et iteꝝ q̄rat̉ vir fortꝭ lōgus lōgior īfimo ⁊ ītromittat humeꝝ ſuū ſubaſcella infirmi ⁊ eleuet ip̄ꝫ a terra ſuſpenſū ab hūcro ſuo ⁊ iā extendit manū eiꝰ ad ventremipſius. Qd̓ ſi īfirmꝰ fuerit leuis pōderiscuiꝰ corpꝰ nō grauet ſuꝑmanuꝫ eiꝰ ſuſpendat cū eo aliqd̓ qd̓ grauet ip̄m: ⁊ qn̄qꝫ ponit̉ loco pedis ꝑpēdicularis eleuata ſuꝑterrā: ⁊ eſt ſuꝑ caput eiꝰ pila ex pānis ⁊ excorijs ſtans in oꝑatiōe loco humeri viri:⁊ reſtauator extendit manuꝫ a latere alioet grauet virū ſi neceſſariū eſt ei illud cuꝫpondere: aut ſuſpenſione.