De diſloca. hume.Fen .IIIII.

aut ex re alia ſimili huic tūc ipſa equaturet ingredit̉ ad locum ſuū cum manu autpuluillis plurimis qui ponūtur ſuper eācum ligatura que neceſſaria eſt. Et rectificat hec cura extremitates humeri iterūcum ſeparant̉ et reducit eas ad locū ſuū:et illud quo ligant̉ furcula et humerus ēos cartilaginoſum: et ipſum ingroſſaturin macilentis. et quādo remouetur exiſtimat ille cui nō eſt experiētia ꝙ caput adiutorij iam ſeparatū ſit aut exiuit de locoſuo: et ꝙ caput ſpatule videtur tunc acutius et videtur locus qui eſt ea inferior cōcauus: verū oportet vt diſtinguatur cumſignificationibꝰ. De curatiōe eiꝰ ē vt nullo mō applicet̉ ad caput: et ſil̓r humeruꝫ.¶ Ponit curam furcule. ⁊ dicit ſic: ꝙ ſi furculę accidat diſlocatio ex luctamine aut ex re alia ſimili huic: tunc pͥmooportet ꝙ equetur ⁊ ingrediatur ad locum ſuum cū manū aut cum puluillis plurimis qui ponuntur ſuper furculas cuꝫ ligatura neceſſaria: ⁊ hec cura rectificat etiamextremitatē humeri cum ſeparatur. Et ſubdit ꝙ illud qͦhumerus ⁊ furcula ligantur eſt os cartilaginoſum. ⁊ taleos ingroſſatur in macilētis. Et quādo remouetur os iſtd̓a loco ſuo: extimat ille cui non eſt experientia ꝙ ſit diſlocatum caput adiutorij: qm̄ caput ſpatule videtur tūc acutum ⁊ locus qui eſt inferior eo videtur concauus: verumoportet vt diſtinguatur cum ſignificatōnibus. Et ſubdit:ꝙ quando extremitaꝫ furcule vel humeri diſlocatur nullo modo humerus debet eleuari ad caput qm̄ prohibetreſtaurationem ⁊ debitam cōiunctionem partium.¶ De diſ locatione humeri.Capl̓m. ix.Umerus quandoqꝫ diſlocat̉: autin diſlocatione ſpatula ambigit̉ ⁊magnificatur ſi diſlocatur: veruꝫquandoqꝫ accidit iuncture humeri ⁊ adiutorio vt diſ locētur focile: quoniā eiusconcauitas nō eſt profunda et ligamētaeius non ſunt firma: immo ſunt leuia ſubtilia poſita ꝓpter illud facilis motus.¶ Ponit capitulū de diſ locatione humeri. ⁊ tria facit: ꝗaprimo oſtendit quot modis humerus diſlocatur. ſecūdoponit ſigna diſlocationis humeri. tertio ponit eius curā.ſecunda ibi: Signū eius eſt. tertia ibi: Curatio quidem illius. Prima in duo. quia primo facit quod dictum eſt. ſecundo ponit duos canones: ſecūda ibi: Et quandoqꝫ accidit. Prima in duo. quia primo Aui. premittit. ſecundoexequitur. ſecunda ibi: Et eius diſlocatio. Dicit ſic de prima parte ꝙ humerus quandoqꝫ diſ locatur: ⁊ dubitaturnunquid ſpatula diſ locetur: ⁊ ſi diſlocatur eſt diſ locatiomagna. Et ſubdit ꝙ quandoqꝫ accidit iuncture humerivt focile diſ locetur ex adiutorio eius ⁊ ratio: quia iunctura in quam ingreditur adiutoriū non eſt profunda: ⁊ ligamenta iſtius focilis non ſunt firma: immo ſunt lenia ſubtilia appoſita: Et propter id oportet vt adiutoriū ſit facilismotus. Et notandū ꝙ humerus habet duas partes quarum vna alligatur cum furcula ⁊ cum ſpatula: ⁊ eſt parsſuperior: ⁊ alia eſt pars inferior que nominatur focile: q̄

intrat in partem ſuperiorem: ⁊ ambe iſte partes poſſuntdiſlocari. ¶ Deinde cum dicit:¶ Et eius diſlocatio eſt res in qua nō accidit in eo quod ſcimus niſi ẜm partemvnam exitus apparens plurimꝰ: ipſa em̄non diſ locatur ad ſuperiora: quoniā eminentia humeri prohibet ipſam: neqꝫ adpoſteriora quoniā ſpatula prohibet eam:neqꝫ ad partem ventris quoniā lacertushabens duo capita ex anteriori non permittit eam cū prohibitōne capitis humeri. Uerum nō diſlocatur niſi ad latus domeſticum aūt ſilueſtre. Et ſe paratur adillud ſeparatione parua. Ad latus verointerius ingreditur quandoqꝫ ex itu plurimo et proprie in extenuatis maciletis.in iſtis enim cadit diſ locatio adiutorij eteius reditio per quamlibet cauſam: ⁊ revtreqꝫ ſunt in pinguibꝰ praue valde.COſtendit qͦt modis poteſt humerus diſlocari. ⁊ dicit ſic:ꝙ humerus non diſlocatur niſi ẜm vnam partē: ⁊ ad talem parē eſt exitus eius plurimus ⁊ apparens: ⁊ humerus non poteſt diſ locari ad ſuperiora: quoniam iuncturaſuperior humeri prohibet iſtam diſ locationē: ⁊ non diſlocatur humerus ad poſteriora: quoniam ſpatula prohibet iſtam diſ locationē: neqꝫ humerus diſ locatur ad partem ventris ex anteriori: quoniā lacertus habens duo capita prohibet diſ locationē iſtā. Uerū humerus nō diſlocatur niſi ad latus domeſticuꝫ aut ſilueſtre: ⁊ ſeparat̉ adiſta latera ſeparatione parua: ſed ad latus inferius egreditur exitu plurimo ⁊ proprie in macilētis: qm̄ in macilētis cadit diſ locatio ⁊ reditio humeri ꝓpter quālibet cauſam: ⁊ in pinguibus talis diſlocatio ⁊ reductio ſunt praue. ¶ Deinde cum dicit:¶ Et quandoqꝫ accidit adiutorio diſlocatio in hora partus difficilis et apud ſectionem ab embrione: deinde ſi nō reditvelociter non creſcit poſt illud in lougitudine et remanet poſt illud cubitus paruꝰqͣꝫuis rectificet̉: ⁊ quandoqꝫ non recipitetiaꝫ in quibuſdam eorū: immo remanetbreuis minutus minutū habens adiutorium: et brachiū in pluribus eorum recipit et fit bone diſpoſitionis in pluribuseoꝝ: ſed eſt ẜm diſpoſitionē breue ſimilis pedi muſtele. Coxa vero nō euacuatur a duobus diminutionibus ſimul.¶ Ponit duos can̄. ibi ponit ſcd̓m: Et qn̄qꝫ accidit adiutorio. Dicit ſic de pͥma parte. quandoqꝫ in hora partis difficilis accidit diſlocatio adiutorio embronis apud ſeparationem eius a matrice: ſi talis diſ locatio nō reſtaurat̉ velociter: tunc nō creſcit illud membrū diſlocatū in longitudine. Et dato ꝙ rectificetur cubitus ſi diſlocatur remanet paruus: et in pluribus eoꝝ adiutoriū ſi diſlocat̉ nonrecipit reſtaurationē: immo remanet breuis minutus ha