IIIIo 6virulentorūTractatus
tē ⁊ ip̄oꝝ margines ꝓpter debilitatē corpoꝝ illoꝝ vlcerū: ſꝫ oꝫ vt exiccēt̉ in pͥmiſdeinde admīſtrent̉. Et cū tu admiſtraueris medicamē ⁊ nō īueneris humiditatē minui aut videris eā augeri: tūc ſcias ꝙ medicamē ẜm illud corpus non eſtexifcatiuū: quare adde in ꝯfortatiōe eius⁊ ipſius exiccatione ⁊ adiuua ip̄m cū abſterſiōe pauca: ſicut ē mel: verbigr̄a: ⁊ medicinis ſtipticis ſicut ſunt balauſtie ⁊ alumen: ⁊ minora de virtute olei ⁊ pone ip̄ꝫoleū in quo ſit exiccatio. Q ſi videt̉ vlcꝰiā ſuꝑfluere iterū ī exiccatiōe: tūc minuede virtutibꝰ oībus .ſ. exiccatiōe ⁊ abſterſion ⁊ ſtipticitate: et ſerua hoc p̄ceptū inmediciſ faciētibꝰ naſci carnē vlcerū ⁊ nōfaciat te errare ꝗdā: ⁊ eſt vt ſit medicamēmagis abſterſiuū qͣꝫ oꝫ: qͣre corrodit mebrū ⁊ reſoluit carnoſitatē eius ad hūiditatē currentē quā exiſtimas virus ⁊ addis in virtute abſterſionis: ⁊ hmōi ꝗdeꝫmedicamē ponit vlcus ꝓfundius ⁊ calidius ⁊ magis ſimile cū apoſo ⁊ ſentit infirmus mordicationē manifeſtam.¶ Suꝑius Aui. dedit can̄. gn̄ales in mō curatiōis vlcerūrōne oīm diſpōnū q̄ pn̄t ꝯiūgi cū vlceribꝰ ꝓhibētibꝰ ea aſanatiōe eoꝝ. In ꝑte iſta in ſpāli dat canones ꝑ qͦs docetmodū curatiōis vniuſcuiuſqꝫ diſpōnis qͥ ꝯiūgi pōt cū vl̓cere q̄ reddit eū difficilis ſanatiōis: ⁊ diuidit̉ ꝑs iſta in totꝑtes qͥt ſunt capl̓a q̄ pōit de mō curatiōis taliū vlcerū cūꝗbus ꝯiungunt̉ he diſpōnes qͦ ꝓhibēt ſanationē ipſoꝝpͥmū .n. qꝛ virtus eſt vnū ex his q̄ aliqn̄ cōponit̉ cū vlcere ⁊ ꝓhibēt ſanationē eiꝰ: dat modū curatiō is vlcerū virulētoꝝ q̄ ſunt vſcera in ꝗbus aggregat̉ maͣ multa ⁊ ſubtilis īdigeſta ſuꝑflua vltra illā q̄ gn̓at̉ in vlce̓: vn̄ ſol̓o cōtinui q̄dā eſt. Et duo facit pͥº dat modū curatiōis taliū vcerū. 2º explicat medicamīa ſimplicia ⁊ cōpoſita ꝑ q̄ illemodus curatiōis ꝑficit̉. 2ª ibi. (Et ſcias ꝙ medicinarū exiccantiū.) pͥª in duas. pͥº on̄dit ꝗs eſt modus curatiōis taliū vlcerū. 2º dat canonē ꝑ quē docet cogͦſcere incōueniētiā admīſtratiōis medicamīs: ⁊ id medicamē qn̄ eſt incōueniēs docet corrigere. 2ª ibi. (Et cū tu admīſtraueris.) ⁊iſte canō quē ponit ī iſta ꝑte fuit poſitꝰ sͣ in p̄cedēti caº injͣ ꝑte Aui. tria facit: qꝛ pͥº ponit hūc can̄. in talibꝰ medicisꝰ āpliat ip̄m ad medicīas gn̓atiuas carnis. 3º docet ex dictis cauere quēdā errorē ꝗ poſſet ex dictis ꝯtingere in cognitiōe ⁊ curatiōe vlceris virulēti. 2ª ꝑs īcipit ibi. (Et obſerua hͦ p̄ceptū.) 3ª ibi. (Et nō faciat te errare ꝗdā.) Quedicit in oībus iſtis ꝑtibꝰ qͣſi oīa ſunt manifeſta ex p̄dictis.Dicit gͦ neceſſariū eſt ⁊cͣ. vt mūdificet̉ virus alia lr̄a hꝫ vtexiccet̉: ⁊ eſt melior: qꝛ in virū cōpetit exiccatio ſic̄ in ſorde abſterſio vt pͥus: tn̄ qꝛ in vlcere virulento qͣꝫtūcūqꝫ ſitvirulētū adhuc ꝯuēit aliqͣlis abſterſio: qꝛ nō eſt pol̓e ꝗnibi ſit aliqͣ hūiditas q̄ abſterſione īdigeat: ⁊ iō pōt ſaluarivt mūdificet̉ ⁊cͣ. Ꝙ ſi fuerīt mollia .ſ. corꝑa in ꝗbus fiūt talia vlcera virulēta: tūc admīſtrabunt̉ ſuꝑ ea medicīe adfaciendū naſci eorū ꝓfunditatē .i. ad faciendū repleri eo
rū ꝓfunditatē carne ⁊ eorū margīes ꝓpter debilitatē corpoꝝ in ꝗbus ſunt illa vlcera: ⁊ ꝑ hͦ vult dicere id qd̓ dc̄m̄eſt multotiēs ꝙ ſi talia vlcera fuerīt in corꝑibus mollibꝰ⁊ debilibꝰ dꝫ cauere ab admīſtratiōe ſuꝑflue exiccātiū: ſꝫadmiſtra illa ẜꝫ ꝙ ꝯuenit cōpl̓oni illoꝝ corpoꝝ hͦ eſt qd̓vult dicere Aui. ⁊ oīa alia q̄ ſequūt̉ plana ſunt ad lr̄am⁊ ex poſita in p̄dictis. ¶ Deinde cum dicit.¶ Et ſcias ꝙ medicinaꝝ exiccātiū vlceraq̄dā ſunt q̄ ſunt vehemētis infrīdatiōis ſicut iuſꝗamū albū ⁊ opiū ⁊ radix mādragore: ⁊ q̄dā ſunt vehemētis calefactionisſicut reſina ⁊ pix: qͣre ieſt vt tēperes vnāeaꝝ cū alia: ⁊ ẜm oppoſitionē alicuiꝰ cōpl̓onū ꝑticularū: ⁊ medicīe ꝗdē mūdificātes virus ſunt iſte medicie exiccatiueſicut alumē ⁊ galle ⁊ cortices gͣnatoꝝ etcortex turis ⁊ merdaſengi ⁊ farina ordei⁊ eiꝰ ſauic ⁊ flores papaueris ruffi ⁊ foliaarboris ſalicū. Cū ergo ſit empl̓m cū folijs nucis recētis ⁊ ſit empl̓m cū nūce ſicut eſt aut de cocta cū vino ꝯfert valde ⁊exiccat hūiditates abſqꝫ nocumēto. Empl̓m bonū: ſumat̉ merdaſēgi ⁊ imbibat̉aceto vice vna et vice alia oleo dōec albeſcat: dein̄ ſumat̉ ātimōij ⁊ calcuce caumenō ⁊ venaꝝ ⁊ gallaꝝ ⁊ balauſtiaꝝ: ⁊ ſan.ora. ⁊ alumīs ⁊ climie argēti oīm ꝑtes eqͣles: terant̉ bn̄: ⁊ ſit de vnoquoqꝫ ſexta ꝑseius qd̓ p̄paratū eſt de merdaſengi: ⁊ miſceant̉ oīa ⁊ admīſtrēt̉ medicīe qͣs dicemus in antidotario in vlceribꝰ ꝓundis⁊ de illis eſt aqͣ maris. Aqͣ v̓o alumīs abluit ⁊ reꝑcutit ⁊ exiccat: ⁊ oēs iſte medicine p̄dicte nūc nocēt ſi cū vlcere ē ap̄a: ⁊aqͣ in qͣ decocta ſunt ciꝑi eſt bona ad exiccationē: ⁊ decoctio myra. citr. ⁊ belyricoꝝ ⁊ emblicoꝝ ⁊ d̓coctio cetarach ⁊ folia aſedre ſunt bona in illo.¶ In ꝑte iſta in ſpeciali ponit medicamīa ꝑ q̄ ꝑficit̉ modus curatiōis p̄dictis: ⁊ pͥº qꝛ cū talibꝰ vlceribꝰ aliqn̄ cōiungit̉ modus malitie cōpl̓onis cal̓e vel frīde explicatmedicamīa q̄ ꝯueniūt in talibꝰ vlceribꝰ: ⁊ cū hͦ repugnātmale cōpl̓oni exn̄ti ī vlcere ⁊ docet ēt modū admiſtrationis taliū medicaminū ꝑ ꝑmixtionē eoꝝ. 2º explicat medicamīa q̄ abſolute ꝯueniūt talibꝰ vlceribꝰ virulētis. 2ª ibi.(Et medicamē ꝗdē mūdificatiuū. In ꝑte iſta duo facit. pͥmo explicat medicamīa iſta. 2º on̄di: qn̄ eſt ꝯueniēs eoꝝadditio ⁊ addit q̄dā aliamedicamīa. 2ª ibi. Et oēꝫ medicīep̄dicte nocēt. Qd̓ dicit ī oībꝰ iſtis ꝑtibꝰ notū ē. merdaſengi. .i. litargirū. Sauic ſit qn̄ decoꝗtur ordeū in aqͣ ſicut eſtvſqꝫ ad ſpiſſitudinē: nā aliud eſt ſauic ⁊ aliud eſt farīa ordei: lꝫ qn̄qꝫ vnū accipiat̉ ꝓ alio folia arboꝝ culicū: arborculicū pōt eſſe q̄dā ſpēs ſalicis ⁊ alio noīe dr̄ arbor edalicū ad dirdar aut arbor culicū vt ꝗdā dicūt ē vulnꝰ ꝗdāDinus ſuꝑ fen ⁊cͣ. Auicē.