IIIIFenDe cura vlce. ſordi.
dicūt ꝙ ſit fraſinꝰ venarū terre: abſolute ītelligunt̉ radices: ꝗdā aūt dicūt ꝙ ītelligunt̉ rubee tinctoꝝ radices ſic̄hꝫ alia lr̄a q̄ dicit rubee tinctoꝝ: ꝗdā aūt dicūt ꝙ intelligunt̉ radices celidonie ſꝫ dicēdo vene terre intelligunt̉lūbrici terreſtres: ⁊ dicēdo vene cūcume ītelligunt̉ radices cūcumeris aſinini: ⁊ iō dicēdo vene intelligunt̉ tuncaꝑte ꝙ ſint radices celidōie. Climia argēti eſt illud qd̓ ꝑfumū reſolutū adheret parieti in loco ī quo fundit̉ argētū ⁊ ſil̓i mō climīa auri: ⁊ oēs p̄dicte medicīe nocēt. Si cūvlcere eſt apa: qm̄ ap̄a īdiget his q̄ mollificāt ⁊ q̄ mitigātia ſunt doloris: talia aūt valde exiccatiua exiſtunt accedrac ⁊ aſſedre arbores ſunt quaruꝫ folia ſunt exiccatiuavalde ⁊ iſte arbores nō bn̄ apud nos ſunt note.¶ De curatione vlcerū ſordidoꝝ. Capl̓m iiij.Portet vt ī eis admiſtrent̉ medicine abſtergēteꝫ: ⁊ īcipiat̉ ī pͥmisab eo qd̓ ē fortꝭ mordicatiōis ẜmꝙ diximꝰ ī canōe. dein̄ gͣdatī ꝑueniat̉ adilld̓ qd̓ ē ſicut tapſia ⁊ ariſtologia cū melle ⁊ pauco acēto: ⁊ iteꝝ glutinū albotī cūeqͣli mēſura ſui olei ro. aut butiri. ⁊ iterūradix lilij cū melle: ⁊ iteꝝ farina herbi ⁊herba opo poaci. Et de cōpoſitꝭ ēpl̓m indū ⁊ vnguēta viridia oīa cū flore eris etſimplicia aūt ꝑmixta cū āmoniaco ⁊ ſil̓ibus: ⁊ epl̓a corticalia ⁊ empl̓a facta cū farina herbi: ⁊ empl̓m de ſale: ⁊ trociſcꝰ niger ⁊ trociſcꝰ viridis ⁊ medicīe ex exiccatiuis ſumant̉ fecis olei ⁊ mellis ⁊ alumisiameni ꝑtes eqͣles ⁊ ſumāt̉ ceruſe ⁊ polijꝑtes eqͥles ⁊ qn̄ vehemes fit ſordities ſumat̉ praſſiuꝫ cū melle. Et de ē pl̓is boniſſūt oliue ſalite: ⁊ qn̄qꝫ accidit nec̄itas hiciteꝝ admiſtrādi aliꝗd de currētibꝰ quoabluat̉ ẜm ꝙ dicemꝰ in cap. ꝓfundoꝝ etoīa ledūt ea ſi fuerit apoſtema.¶ In iſto caº. qꝛ ſordes eſt vnū ex eis ēt qͥ ꝓhibet ſanatione vlceris pōit modū curationis vlceꝝ ſordidoꝝ. Quidaūt ſit ſordes ⁊ ī qͦ differat a virū habituꝫ fuit sͣ: ⁊ iō duofacit. Primo dat modū curatiōis taliū vlceꝝ ſordidoꝝ ⁊explicat medicīas ꝑ qͣs ꝑficit̉ ille modꝰ curatiōis ⁊ on̄ditordinē admīſtratiōis illaꝝ mediciaꝝ. 2º on̄dit in ꝗbꝰ cōueniēter fit admīſtratio taliū mediciaꝝ. 2ª ibi. (Et oīa ledūt ea.) Que dicit in iſtis ꝑticulis plana ſunt ex p̄dictis:glutinū albotin ē terbētina: vnguēta viridia cū flore erifiunt ſicut vnguentū apl̓oꝝ: qd̓ ponit̉ 5º can̄. qd̓ eſt ī iſtisvlceribus ꝑutile de qͦ facta fuit intētio. cap. de curationeſcroffolarū. ⁊ pl̓a corticalia dicunt̉ eē vnguēta vel empl̓aq̄ fiūt cū cortice eris vel ferri: qm̄ iſti cortices v̓tute abſterſiua ꝑcipiāt multotiēs ſic ut apꝑet ꝑ Gal̓. 5º de ſimplici medicīa: trociſcꝰ niger eſt trociſcꝰ andronij. Cuiꝰ deſcriptiofuit ſupra poſita: trociſcus viridis eſt trociſcꝰ in qͦ ingredit̉ flos eris alumē iamenū .i. alumen ſiſum.De cura vlceꝝ ꝓfūdoꝝ ⁊ cauernaꝝ ⁊ abſcōſionū. Ca. v.Sta īdiget in curatiōe ſua vt carne repleāt̉. Et illd̓ ꝗdē nō ſit niſicū vbertate cibi ⁊ ſanguīs. Et ſūtneceſſarie in hoc medicīe vehemētis ex-
iccationis ⁊ mundificationis ſimul.¶ Quia ex vlceribꝰ q̄ difficult̓ ſanāt̉: ⁊ hn̄t aliū modū curatiōis vlceris qͣꝫ ſit ille ꝗ debet̉ vlceri ſolū vt ſolutio cōtinui eſt: qͥdā .n. ſunt vlcera q̄ hn̄t cauernas ⁊ abſconſiones in mēbris vt aꝑꝑet ex p̄dictis: idcirco in hͦ caº Auie.docet modū curatiōis vlcerū taliū q̄ dicunt̉ cauerne ⁊ abſcōſiones: ⁊ diuidit̉ ꝑs iſta ī duas. pͥmo ponit modū curationis hoꝝ vlcerū. 2º qꝛ dcm̄ eſt ꝙ vnꝰ modus curatiōiseorū eſt gn̄atio carnis dat can̄. de mō regn̓atiōis carnisin his vlceribꝰ ⁊ in alijs. 2ª ibi. (Opꝫ vt creet̉ caro. jpͥmain duas. pͥº ponit modū curatiōis hoꝝ vlcerū. 2º qꝛ in vlceribꝰ ⁊ maxīe in talibꝰ accidit gn̓ari v̓mes ponit modūdeſtructiōis ip̄oꝝ. 2ª ibi. (Et ex rebꝰ ꝯferētibꝰ.) pͥª ꝑs diuidit̉ in duas. In pͥma ꝑte on̄dit q̄ eſt intētio curatiua ī hisvlceribꝰ ⁊ ẜm quē modū ꝑficit̉ illa intētio in gn̓ali. In 2ºꝑte doc et illū modū ī ſpāli. 2ª ibi. Et oꝫ vt ſitꝰ eoꝝ. In pͥªꝑte nō vult aliud dicere niſi ꝙ intētio curatiua in talibꝰvlceribꝰ eſt ꝙ ꝯcauitas in eis repleat̉ carne: ⁊ hͦ iō: qꝛ ꝓpter hͦ ꝯſolidatio iſtoꝝ ſit: hec aut ꝑficit̉ cū duobꝰ. pͥmo ꝙdē cū aliqͦ qd̓ maͣm gn̓at laudabilē ipſius carnis: ⁊ illucſit cū cibo laudabili ex qͦ gnͣat̉ ſanguis laudabil̓ ꝗ eſt maͣcarnis. 2º ſit cū his q̄ remouēt id qd̓ ꝓhibet gn̓ationē ladabil̓ carnis: id aūt qd̓ ꝓhibꝫ ē hūiditas ml̓ta ⁊ ſordes q̄aggregat̉ in talibꝰ vlceribꝰ ꝯcauis ⁊ ꝓfundis: ⁊ ꝓptereaoꝫ vt medicie q̄ admiſtrant̉ in talibꝰ ſint vehemētis exiccationis ⁊ mūdificationis. Tunc cum dicit.¶ Et oꝫ vt ſit ſitꝰ eoꝝ talis ne ī eis retineatur virus: īmo currat: ⁊ ſi īuenis hūc ſitūꝯuenientē ⁊ eſt ī eo radix vlceris mēbriad ſuꝑiora ⁊ orificiū eius ad īferiora tūciſte eſt. Q ſi fuerit diuerſuꝫ illiꝰ: ⁊ fueritpol̓e hoī vt alteret ſitū ꝓfundi cuꝫ eo qd̓pōt facere de p̄ꝑatiōe ⁊ alteratiōe naͣli faciat: ⁊ ſi nō eſt ei pol̓e nō eſt excuſatio ꝗnſecet̉ vlcuꝫ vſqꝫ ad radice ſuā ſectiōe exqͣſitiſſima q̄ nō relinqͣt cauernā aūt ꝗn fiatvt accidat curſus aut meatꝰ in radice ſuap̄ter eiꝰ orificiū talis vt recipiat ſalutē: etobſeruet̉ ī hoc diſpō mēbri ⁊ an accidatei timor ex illo. Cū ergo factū fuerit illd̓ſtringat̉ vlcꝰ cū ligatura īcipiēdo ab orificio eiꝰ ⁊ ꝑueniēdo ad radicē a qͣ detectio facta eſt: ⁊ in pͥncipio ecōtrario illiuſ⁊ ponat̉ ſtrictura in ꝑte ſuꝑiore ī duobꝰmodis ſil̓. Et nō oꝫ vt ꝑueniat̉ cum ligatura ad dolorem.¶Hic in ſpāli docet ẜm quē modū ſit exiccatio hūiditatisiſtiꝰ vlceris q̄ ꝓhibꝫ ꝯſolidationē: ⁊ qꝛ iſte modus exiccatiōis hūiditatis fit dupl̓r. vnoº ꝑ p̄ꝑationē mēbroꝝ vlceratorū ſic ꝙ hūiditas ad exteriora ꝓfluat ⁊ ꝑ modū ligature. 2º mō ſit ꝑ medicīas q̄ ponunt̉ interiꝰ. Idcirco Aui.pͥmo on̄dit qͣl̓r hͦ fu ẜm pͥmū modū. 2º on̄dit qͣl̓r id fit ẜmmodū ſcd̓m. 2ª ibi. Et qn̄ nō eſt tibi pol̓e. Dicit gͦ pͥº. Et or⁊cͣ. tūc ille ē ſitus ꝯueniēs ꝙ ſi fuerit ſitus .ſ. mēbri naͣlisincōueniēs: vtqꝛ orificiū ſit ī ꝑte ſuꝑiori ⁊ fundū in ꝑte inferiori: tūc ſi pol̓e eſt vt ꝑmutet̉ mēbrū illud ⁊ ſituet̉ artificial̓r ꝙ orificiū ſit decliue: ⁊ ſi nō eſt illud pol̓e: tūc vel ſecet vel ſcindat totā cauernaꝫ vſqꝫ ad fundū vt ſtatim fiatorificiū in fundo vt poſſit hūiditas ad exteriora ꝑfluere⁊ nō retineat̉ in vlcere ⁊ obſeruet̉ in hͦ diſpō mēbri. Diē̄