Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
48v
Einzelbild herunterladen
 

FenDe cura.III.

Et de lenificātibus iteꝝ in ꝗbus eſt reſolutio quedā: ſunt bdeliū ſic ilieſe oleumantiquū oleū de alcāna oleū de liliogalbanū laudanū ſtorax yſopus humida: meliora eoꝝ ſunt ſunt minorisantiꝗtatis exiccatiōis vehemētiorishumiditatis. iteꝝ maſtix albū appropīquat p̄dictiſ. Et in oleo de alcāna oleode lilio ficubus et alkerua eſt de reſolutione et lenificatiōe ſimul qd̓ eſt ſupra ſufficientiā. Et de lenificātibus quidē eſt vtſumat̉ fex ſeminū et fex aceti: et ferueantet effundat̉ poſt ebullitionē bonā ſupervtraſqꝫ qd̓ eſt ꝯueniētius adminiſtret̉.Et de medicinis bonis ad illud eſt vt ſumant̉ ſtercus aſini et radix euiſci: et fiatex ambobus linimētū: et ſi fuerit ambobus ſtorax erit melius. et iteꝝ quādoapparet lenitas oportet vt liniat̉ armoniaco ſoluto aceto forti diebꝰ pluribus. de inde redeat lenificatio aut galbano et oppoponaco: aut ſumant̉ galbanūet āmoniacū et bdeliū et terant̉ oīa et inuoluantur oleo de benet oleo de lilio aliquātulo mucillaginis fenugreci etlini et fiat emplaſtrū. Et ſordicies balneieſt ex medicinis vehementis iuuamentiqn̄ ponitur in emplaſtris ap̄atū durorū.et inuenitur ſordities balnei tuncadminiſtrētur loco eiꝰ aquaeuiſci et nitrū. Et de emplaſtris bonis in hora reſolutiōis ſūt emplaſtra ſūt ad ſcrofulasillis diximꝰ: et empl̓a iulios colophō. In qua parte poſtqͣꝫ Auic. poſuit in gnͣali cuiꝰ cōplexionis qualia localia cōpetūt in ſcliroſi: hic ponit in ſpālmedicinas locales ẜm p̄dictas regulas gn̓ales quas prius poſuit. poſuit em̄ eas ẜm reuolutionem .ſ. reſol̓onis etmollificatiōis: quia modo ponit medicinas mollitiuas reſolutiuas. et ponit etiā eas ẜm diuerſitatē duritieiraritatis mēbroꝝ: ẜm duritiē multā et paucā ſcliroſis.Dictū em̄ fuit prius penes hoc diuerſificat̉ fortitudodebilitas medicinarū in reſol̓one lenificatiōe. Diuidit̉ ergo ꝑs iſta induas. In pͥma ꝑte ponit medicinas locales in ſpāli ẜm reuolutionē reſol̓onis mollificatōnisabſolute cōparādo. ponit eas cōparādo eas in debilitate fortitudine reſol̓onis mollificatiōis ẜm diuerſitatē mēbroꝝ duritiē mollitiē: ẜm diuerſitatē ſcliroſis in vehemēti groſſitie pauca. ibi: Et ap̄a eſt vehemētis groſfitiei. In pͥmo. §. ponit Aui. plures medicinas locales in ſpeciali cōfundit eas in ſimul: qꝛ ponit reſolutiua mollitiua cōprehēdēdo inſimul noncōprehēdendo eas ordinate. tu aūt reſpicias virtutē medicinaꝝ in reſolone mollificatione vtaris eis ẜm p̄di-

ctam regulā quā prius dixi. Dicit ergo. Et lenificātiadem ⁊cͣ. adip. i. lupi: adipes rapaciū ex ꝗbꝰ .ſ. rapacibſicut vulturis aquile: ſimiliū. Et oꝫ vt adminiſtrēt̉eis .ſ. adipibus ſūt ſicut armoniacū ⁊c̄. qn̄ p̄parant̉ acreſoluendū .i. qn̄ volumus eis vti ad reſol̓onē: qꝛ ip̄e pure ſufficerēt ad reſol̓onē: ſed debēt miſceri eis illegūme vt fortificet̉ reſolutio eaꝝ. Et oꝫ ne in iſtis adipbus earū ſimilibꝰ ſit ſal oīno. intellige hic maxime qꝛvolumus eis vti hora lenificatiōis: qꝛ tūc oꝫ eſſe eisaliqd̓ exiccatiuū. ſed qn̄ vellemus eis vti in hora reſolutiōis tūc eſſet ita malū. Ueꝝ eſt tn̄ in hora reſol̓onis debemus vti exiccatiuis fortibus: vt dictū fuit ſupraſed exiccatiuis lenibus. ideo ſal ſit de exiccatiuis fortibus: eſt admiſcendū in medicinis in hora reſol̓onisniſi poneret̉ valde paꝝ mixtus mollitiuis: allreruaideſt tornaſolle magnū. Et de lenificantibus quidē eſt viſumat̉ fex ſeminū .ſ. alkrerua effundat̉ poſt ebullitioneꝫbonā ſuꝑ vtrūqꝫ .ſ. ſuꝑ fecē taliū ſeminū aceti qd̓ eſt ceueniētius .i. qd̓ eſt cōueniēs ſcliroſi: hoc eſt oleū mollitiuum lene: quia tale oleū cōuenit ſcliroſi: vt dicet̉ poſtea.Cum oleo de ben. ben .i. cataputia illa alba groſſa quanſpeciarij vocāt piper albū. Et empl̓a nilios. id empl̓m ēdictū in cap̄. vndimie. et eſt empl̓m qd̓ incipit ſic: Et iterūeius cuius quidē anteceſſit dolor ſumant̉ ſordities balnei⁊cͣ. Et cobion .i. emplaſtrū de maluauiſco ſicut eſt diaquilon. Tunc ſequitur illa pars.Et apoſtema eſt vehemētis groſſitiei tūc eſt excuſatō ab aceto: ip̄m emincidit debilitat virtutē mēbri: ꝓprie eſt neruoſum: qm̄ eſt vehemētius vacuum a materia et dimittit eam cauſe inprimenti deforis. In qua parte Aui. ponit medicinas locales ſcliroſisparādo eas in debilitate fortitudine reſol̓onis mollificationis ẜm diuerſitatē mēbroꝝ in duritie mollitie: etẜm diuerſitatem ſcliroſis in vehemēti pauca groſſitie Et diuidit̉ pars iſta in partes duas. In pͥma parte oſtdit quō diuerſificat̉ neceſſitas medicinaꝝ in virtutibuseaꝝ penes duritiē multā paucā ipſiꝰ ſcliroſis: licet etiaꝫaliquid tāgat de diuerſitate mēbroꝝ. In parte oſtenditquo diuerſificat̉ etiā neceſſitas eaꝝ in virtutibus ſuis penes diuerſitatē mēbroꝝ duritiē mollitiē. ibi: (Et idduritiei qd̓ eſt in chordis. Prima pars diuidit̉ in parteduas. In pͥma parte facit qd̓ dictū eſt: hoc facit oſtēdendo quid debet p̄dictis medicinis adiungi ẜm diuerſitatēvehemētis groſſitiei ſcliroſis paucitatē ipſius. oſtendit qn̄ quō id debet p̄dictis adiūgi. ibi: (Ueꝝ oꝫ vt ſitadminiſtratio. Dicit ergo pͥmo. Et apoſtema eſt vehementis groſſitieī .i. vehemētis duritiei: tūc eſt excuſatio ab aceto .ſ. miſceat̉ in medicinis p̄dictis. Et dat cauſam huiꝰ Auic. ipſum em̄ incidit debilitat mēbri virtutem. Iſte textus eſt obſcurus. ſed ego intelligo ſic ipſum:Ipſum em̄ incidit .ſ. humores groſſos duros: debilitat .i. rarificat mēbri virtutē .i. mēbri duritiē eſt ī eo ſcliroſi: ꝓprie qn̄ eſt neruoſum: maxime tūc debet adminiſtrari acetū qn̄ mēbrū in quo eſt ſcliros duꝝ eſt neruoſum. et dat cām huius: qm̄ eſt vehemētius vacuū materiaideſt qm̄ eſt vehemētius vacuū ab humiditate: eobrū neruoſum eſt magis ſiccū duꝝ ſpiſſum qͣꝫ carnoſum. Et ideo ſit magis duruꝫ: per cōſequens ſclirosmagis eſt duꝝ in eo qͣꝫ in alijs mēbris: magis indigemusinciſionē rarificatiōe: hoc faciat acētū. ideo tūc maxime cōuenit acetū: qꝛ ſcliroſis eſt in mēbro neruoſo. Etdimittit cauſe impͥmenti deforis. Hic ponit tertiā vtilitatē quā facit acetū que ſequit̉ ex ſecūda. acetū admixtū medicinis alijs dimittit .i. duritiē cauſe impͥmen