FenDe cura.III.
Et de lenificātibus iteꝝ in ꝗbus eſt reſolutio quedā: ſunt bdeliū ſic ilieſe ⁊ oleumantiquū ⁊ oleū de alcāna ⁊ oleū de lilio ⁊galbanū ⁊ laudanū ⁊ ſtorax ⁊ yſopus humida: ⁊ meliora eoꝝ ſunt q̄ ſunt minorisantiꝗtatis ⁊ exiccatiōis ⁊ vehemētiorishumiditatis. ⁊ iteꝝ maſtix albū appropīquat p̄dictiſ. Et in oleo de alcāna ⁊ oleode lilio ⁊ ficubus et alkerua eſt de reſolutione et lenificatiōe ſimul qd̓ eſt ſupra ſufficientiā. Et de lenificātibus quidē eſt vtſumat̉ fex ſeminū et fex aceti: et ferueantet effundat̉ poſt ebullitionē bonā ſupervtraſqꝫ qd̓ eſt ꝯueniētius ⁊ adminiſtret̉.Et de medicinis bonis ad illud eſt vt ſumant̉ ſtercus aſini et radix euiſci: et fiatex ambobus linimētū: et ſi fuerit cū ambobus ſtorax erit melius. et iteꝝ quādoapparet lenitas oportet vt liniat̉ cū armoniaco ſoluto cū aceto forti diebꝰ pluribus. de inde redeat lenificatio aut galbano et oppoponaco: aut ſumant̉ galbanūet āmoniacū et bdeliū et terant̉ oīa et inuoluantur cū oleo de benet oleo de liliocū aliquātulo mucillaginis fenugreci etlini et fiat emplaſtrū. Et ſordicies balneieſt ex medicinis vehementis iuuamentiqn̄ ponitur in emplaſtris ap̄atū durorū.et cū nō inuenitur ſordities balnei tuncadminiſtrētur loco eiꝰ aquaeuiſci et nitrū. Et de emplaſtris bonis in hora reſolutiōis ſūt emplaſtra q̄ ſūt ad ſcrofulas d̓illis q̄ diximꝰ: et empl̓a iulios ⁊ colophō.¶ In qua parte poſtqͣꝫ Auic. poſuit in gnͣali cuiꝰ cōplexionis ⁊ qualia localia cōpetūt in ſcliroſi: hic ponit in ſpālmedicinas locales ẜm p̄dictas regulas gn̓ales quas prius poſuit. poſuit em̄ eas ẜm reuolutionem .ſ. reſol̓onis etmollificatiōis: quia modo ponit medicinas mollitiuas ⁊mō reſolutiuas. et ponit etiā eas ẜm diuerſitatē duritiei ⁊raritatis mēbroꝝ: ⁊ ẜm duritiē multā et paucā ſcliroſis.Dictū em̄ fuit prius ꝙ penes hoc diuerſificat̉ fortitudo ⁊debilitas medicinarū in reſol̓one ⁊ lenificatiōe. ¶ Diuidit̉ ergo ꝑs iſta induas. In pͥma ꝑte ponit medicinas locales in ſpāli ẜm reuolutionē reſol̓onis ⁊ mollificatōnisabſolute nō cōparādo. 2º ponit eas cōparādo eas in debilitate ⁊ fortitudine ⁊ reſol̓onis ⁊ mollificatiōis ẜm diuerſitatē mēbroꝝ ⁊ duritiē ⁊ mollitiē: ⁊ ẜm diuerſitatē ſcliroſis in vehemēti groſſitie ⁊ pauca. 2ª ibi: Et cū ap̄a eſt vehemētis groſfitiei. In pͥmo. §. ponit Aui. plures medicinas locales in ſpeciali ⁊ cōfundit eas in ſimul: qꝛ mō ponit reſolutiua mō mollitiua cōprehēdēdo inſimul ⁊ noncōprehēdendo eas ordinate. tu aūt reſpicias virtutē medicinaꝝ in reſolone ⁊ mollificatione ⁊ vtaris eis ẜm p̄di-
ctam regulā quā prius dixi. Dicit ergo. Et lenificātia ꝙdem ⁊cͣ. adip. i. lupi: ⁊ adipes rapaciū ex ꝗbꝰ .ſ. rapacibſicut vulturis ⁊ aquile: ⁊ ſimiliū. Et oꝫ vt adminiſtrēt̉ cūeis .ſ. adipibus q̄ ſūt ſicut armoniacū ⁊c̄. qn̄ p̄parant̉ acreſoluendū .i. qn̄ volumus eis vti ad reſol̓onē: qꝛ ip̄e pure nō ſufficerēt ad reſol̓onē: ſed debēt miſceri cū eis illegūme vt fortificet̉ reſolutio eaꝝ. ¶ Et oꝫ ne in iſtis adipbus ⁊ earū ſimilibꝰ ſit ſal oīno. intellige hic maxime qꝛvolumus eis vti hora lenificatiōis: qꝛ tūc nō oꝫ eſſe cū eisaliqd̓ exiccatiuū. ſed qn̄ vellemus eis vti in hora reſolutiōis tūc nō eſſet ita malū. Ueꝝ eſt tn̄ ꝙ in hora reſol̓onisnō debemus vti exiccatiuis fortibus: vt dictū fuit ſupraſed exiccatiuis lenibus. ⁊ ideo cū ſal ſit de exiccatiuis fortibus: nō eſt admiſcendū in medicinis in hora reſol̓onisniſi poneret̉ valde paꝝ ⁊ mixtus cū mollitiuis: allreruaideſt tornaſolle magnū. Et de lenificantibus quidē eſt viſumat̉ fex ſeminū .ſ. alkrerua ⁊ effundat̉ poſt ebullitioneꝫbonā ſuꝑ vtrūqꝫ .ſ. ſuꝑ fecē taliū ſeminū ⁊ aceti qd̓ eſt eī ceueniētius .i. qd̓ eſt cōueniēs ſcliroſi: ⁊ hoc eſt oleū mollitiuum lene: quia tale oleū cōuenit ſcliroſi: vt dicet̉ poſtea.Cum oleo de ben. ben .i. cataputia illa alba groſſa quanſpeciarij vocāt piper albū. Et empl̓a nilios. id empl̓m ēdictū in cap̄. vndimie. et eſt empl̓m qd̓ incipit ſic: Et iterūeius cuius quidē anteceſſit dolor ſumant̉ ſordities balnei⁊cͣ. Et cobion .i. emplaſtrū de maluauiſco ſicut eſt diaquilon. Tunc ſequitur illa pars.Et cū apoſtema eſt vehemētis groſſitiei tūc nō eſt excuſatō ab aceto: ip̄m emincidit ⁊ debilitat virtutē mēbri: ⁊ ꝓpriecū eſt neruoſum: qm̄ eſt vehemētius vacuum a materia et dimittit eam cauſe inprimenti deforis.¶ In qua parte Aui. ponit medicinas locales ſcliroſis cōparādo eas in debilitate ⁊ fortitudine reſol̓onis ⁊ mollificationis ẜm diuerſitatē mēbroꝝ in duritie ⁊ mollitie: etẜm diuerſitatem ſcliroſis in vehemēti ⁊ pauca groſſitie¶ Et diuidit̉ pars iſta in partes duas. In pͥma parte oſtdit quō diuerſificat̉ neceſſitas medicinaꝝ in virtutibuseaꝝ penes duritiē multā ⁊ paucā ipſiꝰ ſcliroſis: licet etiaꝫaliquid tāgat de diuerſitate mēbroꝝ. In 2ª parte oſtenditquo diuerſificat̉ etiā neceſſitas eaꝝ in virtutibus ſuis penes diuerſitatē mēbroꝝ ⁊ duritiē ⁊ mollitiē. 2ª ibi: (Et idduritiei qd̓ eſt in chordis. Prima pars diuidit̉ in parteduas. In pͥma parte facit qd̓ dictū eſt: ⁊ hoc facit oſtēdendo quid debet p̄dictis medicinis adiungi ẜm diuerſitatēvehemētis groſſitiei ſcliroſis ⁊ paucitatē ipſius. 2º oſtendit qn̄ ⁊ quō id debet p̄dictis adiūgi. 2ª ibi: (Ueꝝ oꝫ vt ſitadminiſtratio. Dicit ergo pͥmo. Et cū apoſtema eſt vehementis groſſitieī .i. vehemētis duritiei: tūc nō eſt excuſatio ab aceto .ſ. ꝙ miſceat̉ in medicinis p̄dictis. Et dat cauſam huiꝰ Auic. ipſum em̄ incidit ⁊ debilitat mēbri virtutem. Iſte textus eſt obſcurus. ſed ego intelligo ſic ipſum:Ipſum em̄ incidit .ſ. humores groſſos ⁊ duros: ⁊ debilitat .i. rarificat mēbri virtutē .i. mēbri duritiē q̄ eſt ī eo ⁊ ſcliroſi: ⁊ ꝓprie qn̄ eſt neruoſum: ⁊ maxime tūc debet adminiſtrari acetū qn̄ mēbrū in quo eſt ſcliros duꝝ eſt neruoſum. et dat cām huius: qm̄ eſt vehemētius vacuū materiaideſt qm̄ eſt vehemētius vacuū ab humiditate: eo ꝙ mēbrū neruoſum eſt magis ſiccū ⁊ duꝝ ⁊ ſpiſſum qͣꝫ carnoſum. Et ideo cū ſit magis duruꝫ: ⁊ per cōſequens ſclirosmagis eſt duꝝ in eo qͣꝫ in alijs mēbris: magis indigemusinciſionē ⁊ rarificatiōe: ⁊ cū hoc faciat acētū. ideo tūc maxime cōuenit acetū: qꝛ ſcliroſis eſt in mēbro neruoſo. Etdimittit eā cauſe impͥmenti deforis. Hic ponit tertiā vtilitatē quā facit acetū que ſequit̉ ex ſecūda. Nā acetū admixtū cū medicinis alijs dimittit eā .i. duritiē cauſe impͥmen