.II.TractatusGApo. durorū
ti deforis .i. vt melius impͥmat̉ ibi virtus medicine extrinfece: qꝛ acetū rarificat duritiē mēbri. Et iō cū rarificet duriciē ⁊ ampliet poros melius pōt tūc virtus medicīe cumqua miſcet̉ acetū impͥmi in ſcliroſi. vn̄ acetū facit penetrare virtutē aliarū medicinarū q̄ cū eo miſcent̉. ¶ Ex dictꝭergo apparet quō diuerſificant̉ maͣe in fortitudine ⁊ debilitate reſol̓onis ⁊ mollificatiōis ẜm diuerſitatē ſcliroſisin vehemēti ⁊ pauca duricie: qꝛ qn̄ ſcliros nō eſt vehemēts duriciei: tunc ſufficiūt medicine p̄dicte: qn̄ aūt eſt vehementis groſſitiei: ⁊ tunc debēt eſſe magis fortes: quiadebet miſceri cuꝫ eis aliqd̓ inciſiuū ſicut acetū: pͥmo quiaacetum incidit. 2º qꝛ rarificat duriciē: vnde tunc pōt virtus medicinaꝝ melius īprimi in mēbrū. Et tangit etiamAui. in illa ꝑte aliꝗd de diuerſitate mēbroꝝ: ſed de hoctangit magis cōplete inferius. Deinde cū dicit.¶ Uerū opꝫ vt ſit adminiſtratio aceti etintromiſſio eius in medicinis in fine reinō in eius pͥncipio ⁊ vbi cadit vltimatioin lenificatione ⁊ cum intromiſſione tepiditatū lenificationis: ⁊ alleuiet̉ adminiſtratione aceti: ⁊ cū nō fit alleuiatio cūaceto nocet neruis ⁊ cōuertit in lapideitatē. Et medicus tunc fit audacior in adminiſtrando acetum cum apa eſt in mēbro carnoſo ſicut id qd̓ eſt in ſplene: ⁊ qn̄qꝫ linitur locus cū aceto ⁊ vaporatur cūeo: deinde cōſequit̉ cū epithimate ſicutillud qd̓ ē de oppoponaco: deīde āmōiaco: deinde incipit cuꝫ pauco leui: poſteaadditur virtus: deinde gradatur ad lenificationem.¶ Auicen. oſtendit quādo ⁊ quo mō acetuꝫ debet p̄dictismedicinis admiſceri ⁊ adminiſtrari: ⁊ duo facit. Primofacit hoc. ſecūdo incidentaliter oſtendit ꝙ oleuꝫ cōpetitin ſcliroſi. 2ª ibi. (Et oportet vt adminiſtret̉. Dicit ergoprimo ꝙ oportet vt ſit adminiſtratio aceti in fine rei nonin eius principio. Et cauſa huius eſt: qꝛ acetū eſt fortiterexiccatiuū: in pͥncipio autē ſcliroſis oportet mollificare:⁊ nō exiccare: ⁊ ideo oportet vt nō adminiſtret̉ in pͥncipio: ſed in fine quando iam facta eſt mollificatio cū mollitiuis. ¶ Et vbi cadit vltimatio in lenificatiōe: id pōt exponi duobus modis. Uno modo ⁊ vbi cadit ⁊c̄. hoc eſtvt adminiſtretur quādo iam facta eſt vltima mollificatioin apoſtemate: quia vt dictū eſt debet adminiſtrari in fine rei ⁊ non in principio eius. Alio modo pet exponi: ⁊vbi cadit vltimatio in lenificatiōe .i. ⁊ adminiſtret̉ acetūſolū in illo apate vbi oꝫ vltimo lenificare: ⁊ hͦ eſt in ap̄ate vehemētis groſſitiei: nam in tali vt dictū eſt nō eſt excuſatio ab aceto: ⁊ vtraqꝫ expoſitio vera eſt. ¶ Et cū ītromiſſiōe tepiditatū lenificatōis: hoc eſt dicere ꝙ acetū dꝫadminiſtrari ponēdo īterpolatōnes cū eo ex ꝗbus interpelatōnibus admīſtrent̉ ēt mollitiua ⁊ lenitiua. Et hͦ eſtqd̓ Aui. ſubdit dicēs. Et alleuiet̉ in admīſtratione aceti .ſ.ponēdo īterpollatiōeꝫ in admīſtratiōe ipſius in ꝗbꝰ īterpollatiōibꝰ intromittāt̉ mollitiua ⁊ lenitiua: vt dixit mōEt reddit cām Aui. qͣre oꝫ vt fiat alleuiatio in admīſtratione aceti cū dicit: ⁊ cū nō ſit alleuiatio cū aceto nocet neruis ⁊ ꝯuertit ad lapideitatē: qꝛ cū acetū ſit frigidū ⁊ deſiccatiuū ſi ꝯtinuaret̉ ſepe in ſcliroſi qd̓ eſt vehemētis groſſitiei: exiccaret̉ ſubtile ⁊ induraret̉ groſſum plus ⁊ cōueruerteret̉ ad lapideitatē: ⁊ iō ſi ꝯtinuat̉ nocet apͥati qd̓ eſt
vehemētis groſſitiei ⁊ maxime nocet ſi eſt in mēbro neruoſo: qꝛ acetū nocet neruis ſic̄ ponūt oēs auctores. Et iōſubdit Aui. ꝙ medicus ſit tūc audacior ī admīſtrādo acetū .ſ. in ſcliroſi vehemētis groſſitiei cū ap̄a eſt in mēbrocarnoſo ſicut illud qd̓ ē in ſplene. ⁊ hͦ ē: qꝛ acetum nō nocet mēbro carnoſo rōne ſue cōplexiōis ſic̄ nocet neruoſoQ de hͦ qd̓ dicit hͦ Aui.Sed tūc dubitabi ꝙͣ medicus dꝫ eſſeaudacior in admīſtrādo acciū ī mēbro carnoſo qͣꝫ in neruoſo: ⁊ dicit hoc ēt īferius: qꝛ acetū ſaluius eſt in mēbrocarnoſo qͣꝫ in neruoſo. Sꝫ ſi ita eſſet tūc gͦ videt̉ ꝙ in mebris raris ⁊ mollibus cōpeterēt fortiores medicine ⁊ magis inciſiue qͣꝫ in mēbris duris ⁊ ſpiſſis: ſꝫ hoc eſt ꝯtra idqd̓ dictū eſt ſupra. ⁊ ꝯtra Gal. et. 14. de ingeuio. ponit .n.ibi in capl̓o de cura ap̄atis duri: ꝙ in mēbris ſpiſſis ſicutin chordis ⁊ neruis debēt miſceri cū mollitiuis inciſiuaſicut acetū. ¶ Preterea Aui. dixit pͥus ꝙ cū ap̄a ē in mēbro vehemētis groſſitiei: tunc nō eſt excuſatio ab aceto ⁊maxīe ſi mēbrū eſt neruoſum: gͦ tūc in neruoſo magis cōuenit admīſtrari acetū ⁊ ſaluius eſt qͣꝫ in carnoſo. ¶ Adprimū eſt dd̓m ꝙ qn̄ Aui. dicit: ꝙ medicus dꝫ eſſe audacior ⁊ ſaluius eſt admīſtrare acetū in mēbro carnoſo qͣꝫin neruoſo: ītelligit hoc ſuppoſito ꝙ vtrobiqꝫ cōueniatadmīſtrari acetū .ſ. vt ſi ap̄a vehemētis groſſitiei ſit in mēbro carnoſo ⁊ ſit in mēbro neruoſo: tūc audacius poſſimꝰibi admīſtrare acetū qͣꝫ in mēbro neruoſo: qn̄ ergo dictūfuit ſupra. ⁊ Gal. ēt dicit ꝙ in mēbris duris ⁊ ſpiſſis ꝯuenit admīſtrari acetū in medicīs: intelligendū eſt qͣꝫtū eſtex ꝑte duriciei mēbroꝝ ſolū nō intelligēdo ex ꝑte vehemētis ⁊ pauce duricieī ipſius ſcliros: nā intelligēdo ſolūex ꝑte duriciei mēbroꝝ acetū dꝫ admīſtrari ī mēbris neruoſis: in mēbris aūt carnoſis nō indigemꝰ qͣꝫtū eſt ex ꝑtehuiꝰ. Et iō dicit ibi Gal. in illo capl̓o ꝙ in lacertis a nullo poni vidi .ſ. acetū: ⁊ hoc eſt: qꝛ lacerti ſunt mēbra carnoſa. ⁊ intelligit id dictū ꝙ nō indigemus qͣꝫtū eſt ex ꝑteduriciei mēbroꝝ cū nō ſint mēbra dura ſicut ſunt nerui ⁊ligamēta: ſed ꝯſidērādo vlterius ex ꝑte vehemētis groſfitiei ſcliroſis: tunc cōpetit acetū ⁊ in mēbro carnoſo ⁊ inneruoſo: ſꝫ ī carnoſo poſſumꝰ audaciꝰ admīſtrare: ⁊ iſtomō intelligit hͨ Aui. iſtā cōꝑationē. ¶ Tūc ad ſcd̓m argᵐtu dicis Aui. dixit pͥus ꝙ ſi ap̄a eſt vehemētis groſſitiei:tūc nō eſt excuſatio ab aceto maxīe ſi fuerit in mēbro neruoſo. ergo videt̉ dato ꝙ ap̄a vehementis groſſitiei ſit inmēbro carnoſo ⁊ in neruoſo ꝙ ſit ſaluius admiſtrare acetū in neruoſo. Rn̄de ꝙ qn̄ Aui. dicit ſuꝑiꝰ ꝙ ſi ap̄a ſit vehemētis groſſitiei: tūc nō eſt excuſatio ab aceto ⁊ maxīeſi ſit in neruoſo: qd̓ ītelligit qͣꝫtū ad admīſtrationē: qꝛ tūccitius oꝫ ibi admiſtrari acetū ꝓpter maiorē duriciē qͥ eſtex apate ⁊ ex mēbro: ſꝫ hic qn̄ dicit ꝙ medicus ſit audacior in admīſtrādo ip̄m in carnoſo ītelligit qͣꝫtū ad ꝑſeuerantiā ⁊ ꝯtinuationē: qꝛ plus poſſumꝰ ꝑſeruerare in carnoſo ip̄m qͣꝫ in nerſo. pͥmo. qꝛ nimus nocet naͣe ipſius:ſcd̓o quia minor eſt ibi duricies rōne mēbri. vn̄ non itatimenꝰ de ꝯuerſione ipſius in lapideitatē ꝓpter ꝯtinuaationē aceti in mēbro carnoſo ſicut in neruoſo. ¶ Et qn̄qꝫlenit̉ locus cū aceto. Hic Aui. qꝛ dixit ꝙ adminiſtratione aceti dꝫ fieri eleniatio ⁊ interpolatio: ponitq̄dā modū ẜm queꝫ hoc ſit: ⁊ dicit. Et qn̄qꝫ lenit̉ locus .ſ. ſcliroſiscū aceto et vaporat̉ cum eo: deinde poſt talem vaporationem aceti admīſtramus epithima de oppoponaco ⁊ armoniaco q̄ ſunt empl̓a reſolntiua: qꝛ talis vaporatio aceti incidit ⁊ rarificat mēbrū: vn̄ p̄parat ip̄m vt poſſit virtusmedicīe reſolutiue meliꝰ impͥmi in mēbrū: ⁊ iō poſt ip̄aꝫdꝫ ſequi virtus medicīe q̄ reſoluat: deinde debemus tūcpoſtea poſt talē reſol̓onē īterponere empl̓a mollitiua incipiēdo pͥmo a debili mollitiuo donec fiat gradatio vſqꝫad forte mollitiuū: ⁊ poſtea debemus admīſtrare acetū⁊ alia empl̓a reſolutiua. ⁊ ſic debemꝰ facere tales īterpolatiōes ⁊ reſolōes qͦuſqꝫ totꝰ hūor reſoluat̉. Deide cū dic̄Dinus ſuꝑ fen ⁊c̄. Auicē.