.III.De exiturisFen
vtplurimū accidit ī illis locis: ⁊ ap̄ata q̄ ibi fiūt vtpl̓m ſūtexiture. Alio mō pōt fieri nō īcipiēdo: ſꝫ ꝑmutādo: ſicutillo mō: omne apoſtema ſiue ſit magnū ab ipſo pͥnꝰ ſiueparuii qn̄ maͣ ipſiꝰ cōuertit̉ in ſanieꝫ dr̄ exitura: eo ꝙ oēap̄a qn̄ maturat̉ hꝫ ī ſui parte īteriori collectionē ⁊ ſinū.Aui. gͦ in hoc ca. ⁊ ſequētibꝰ determinat de exitura vtroqꝫ mō .ſ. ſiue fiat īcipiēdo ſiue ꝑmutando: qꝛ eadeꝫ ē curaexiture ſiue fiat īcipiendo ſiue ꝑmutando qͣꝫtuꝫ ad maturationē ⁊ eruptionē: ⁊ dico qͣꝫtū ad maturationem ⁊ eruptionē: qꝛ cura exiture q̄ ſit īcipiēdo qͣꝫtū ad pͥnᵐ ipſiꝰ: etſicut cura reliquoꝝ apatū cal̓oꝝ in pͥnº ſicut dicet Auic̄.poſtea. Sꝫ qn̄ ꝑtrāſiuit pͥncipiū tūc cura ipſiꝰ eſt pͥmo maturatio ⁊ poſtea eruptio: ⁊ qͣꝫtū ad talē curā eadē eſt curaipſaꝝ ſiue fiat īcipiendo ſiue ꝑmutando: ⁊ iō Aui. in illoca. ⁊ ī ſequētibꝰ determinauit de vtroqꝫ mō. Ex his quedicta ſūt apparet quō illa ꝑs in qͣ determinat de exiturisdr̄t a p̄dcā ī qua determinat de ap̄atibꝰ: qꝛ ī p̄dictis capitulis Aui. determinat de ap̄atibuꝫ ⁊ de curis ipſoꝝ ẜm ꝙterminant̉ ad reſolutionē: hͨ āt pͥncipal̓r determinat d̓ ipſis ẜꝫ ꝙ īcedūt ap̄ata via exiture: ⁊ hͦ ē qn̄ colligūt hūorēꝗ ꝯuertit̉ ī ſaniē. vn̄ ī hac ꝑte Aui. determinat de ap̄atibꝰẜꝫ ꝙ terminant̉ ꝑ collectioneꝫ ſaniei: ⁊ hͨ ſiue talia ap̄atafiāt īcipiēdo ſiue ꝑmutādo. CHis viſiꝫ apparet ꝗd Auicē. dicat ī lr̄a. Dicit gͦ. Exitura ē de ſūma ad dubellet: ⁊ dubellet exponit̉: vt dictū ē .i. ap̄atū hn̄tiū ſinū ⁊ cōcauitatēī qua aggregat̉ maͣ q̄ collectionē faciūt: planū ē qd̓ dicit ꝑea q̄ dcā ſunt q̄cūqꝫ maͣ fit .i. ſiue ſit cal̓a ſiue ſit frigida. Etexitura qn̄ ē ex hac ſua diſpōne cal̓a maͣ q̄ cōgregat̉ cuꝫ p̄dicta diſpōne q̄ dcā ē ī dubelet ē cal̓a tūc dr̄ tale ap̄a exitura. Et ſic apparet hͨ per id qd̓ dicit hͨ Aui. ꝙ dubellet ēſicut genꝰ ad exiturā: nā exitura addit ſuꝑ ꝯditōnē dubelet ꝙ maͣ ſit cal̓a. dubellet aūt pōt eē ſiue maͣ ſit cal̓a ſiuefrigida: ⁊ iō qꝛ dubelet ē ſicut genꝰ exitura ſic̄ ſpēs: ſpēsāt diffinit̉ ꝑ ſuū genꝰ cū dr̄ia ꝓpͥa cōſtituēte ſpēm illā ſubillo gn̄e: ⁊ iō bn̄ diffiniuit Aui. in pͥnº dicēs. Exitura ē d̓ſūma dubelet q̄ collectionē faciūt ex apatibꝰ calidis: vt ꝑhͦ ꝙ dicit dubelet q̄ collectionē faciūt tāgit genꝰ exiture:ꝑ hͦ aūt ꝙ dicit ex ap̄atibꝰ cal̓is tāgit dr̄iaꝫ ꝓpriā ꝯtrahētem illud genꝰ ad talē ſpēm. ¶ Deinde cum dicit:¶ Et qn̄qꝫ incipit ap̄a calidū ſicut ē cumaggregatiōe ⁊ reſolutiōe cōtinuitatis intrinſecē: ⁊ qn̄qꝫ nō īcipit ita: īmo incipitin inceptione apoſtematū calidorum ſanorum: deinde conuertitur eſſe eiꝰ apudſtatum vt incipiat in aggregatione.¶ Aui. on̄dit ꝙ exitura pōt fiers duobꝰ modis: vl̓ p̄t dupgnͣari: dic̄ gͦ: Et qn̄qꝫ īcipit ⁊cͣ. ⁊ qn̄qꝫ n̄ īcipit ita .ſ. exituvt dcm̄ ē. īmo īcipit īceptiōe apatū cal̓oꝝ ſanoꝝ ⁊c̄. hͦ eſtīmo pͥmo īcipit ap̄a calidū ſanū: deinde poſtea apd̓ ſtatūꝯuertit̉ eē eiꝰ ad maturationē: ⁊ tūc īcipit fieri exitura incipiēdo: ſed iſto mō fit ꝑmutādo: vt dcm̄ ē prius. Dicit ātAui. Ap̄atū calidoꝝ ſanoꝝ: nō ꝙ ap̄ata ſimpl̓r ſint̓ ſana:ſed dicit ſanoꝝ ꝑꝑ reſpectū ad maligna qͥ non ꝯuertunt̉ad maturationē: ſed ad putrefactionē mēbri. vn̄ exituraſit ex illis q̄ ꝯuertunt̉ ad maturationē: non auteꝫ ex illisque conuertuntur ad putrefactionē. Et ideo dicit Auic̄.ſignanter ſanoꝝ. Tunc ſeꝗtur illa pars.¶ Et nos ī poſterioribꝰ differimꝰ ſermone de dubelet frigidis q̇ͥ cōprehēdūt humores viſcoſos ⁊ gypſeos ⁊ lapideos etarenoſos ⁊ capillares ⁊ alios.¶ In qͣ ꝑte Aui. excuſat ſe a d̓terminatiōe dubelet frīdoꝝqꝛ vt dcm̄ fuit ſupra: dubelet nō ſolū dr̄ d̓ cal̓is. ſꝫ ēt d̓ fridis. ¶ Et circa hͦ pōit ēt opīonē qͦrūdā: deīde ſuā ītētionē
Dic̄ gͦ. Et nos ī poſterioribꝰ .ſ. ī tractatu ap̄atū frigidorūdifferemꝰ ẜmonē de dubelet fridis q̄ cōp̄hēdūt ⁊c̄. Et intellige hͦ ꝙ ex hͦ ꝙ dicit hͨ Aui. bn̄ apꝑet ꝙ d̓terminat̉ ī tractatu ap̄atū frīdoꝝ de dubelet frīdis: ſꝫ aui. non facit aliqd̓ capl̓m ſpāle de maturatiōe ap̄atū frīdoꝝ ꝑꝑ cām q̄ dicta fuit pͥus. Et iō ex hͦ aꝑꝑet ꝙ illud nomē dubelet n̄ ſolum pōt dici de eo qd̓ aggregat maͣm q̄ ē ꝯuerſura ī ſaniem̄: ſed ēt pōt dici de eo qd̓ aggregat maͣm dato ꝙ nō ſitcōuerſura in ſaniē: ſicut illa apoſtemata frigida q̄ dicuntur dubelet flegmatice: ſicut dictum ē ſupra.¶ Lꝫ ſint ꝗdā ꝗ appropriāt noīe aldubelet illd̓ ī quo ſūt hūores illiꝰ gnͣis. Verūnos loquimur nunc de eo quod aggregat materiam.CHic circa dcā pōit opīonē qͦrūdā: qꝛ ꝗdā ſūt ꝗ appropͥant nomini dubelet talia ap̄ata frīda q̄ ꝯgregāt hu. viſcoſos vel arenoſos ⁊c̄. veꝝ nos loꝗmur de eo qd̓ aggregatmaͣm hoc ē dice̓ lꝫ illi appropriēt nomē dubelet ad taliaap̄ata frīda: tn̄ nos loꝗmur tātū de eo. .i. de dubelet qd̓ aggregat maͣm .i. ẜm ꝙ aggregat maͣm abſolute ⁊ gn̓aliteſiue illa maͣ ſit cal̓a ſiue frīda: vn̄ vult dice̓ Aui. ꝙ hic nōaccipit̉ dubelet qn̄ diximꝰ pͥus. Exitura eſt de ſūma dubelet ⁊c̄. appropͥate ſic̄ illi dicūt Sed accipit̉ dubelet ꝓuidubelet dicit ꝙ noīat ap̄a qd̓ aggregat maꝫ ſiue illa ſit calida ſiue frīda: qꝛ hͦ mō dubelet eſt ſic̄ genꝰ ⁊ exitura ē ſicut ſpēs: vt dcm̄ fuit pͥus. Sed ſi acciperet̉ dubelet ẜm ꝙilli dicebāt: tūc nō fuiſſet bn̄ dictū ꝙ exitura ē d̓ ſūma dubelet ⁊cͣ. īmo dubelet ē ſic̄ ex oppoſito diſtīcta ꝯtra exituram: ⁊ nō ē ſic̄ genꝰ. Intellige aūt h̓ ꝙ nō ē de noībꝰ curadū dūmō ītētiōes hn̄tur: ſic̄ dic̄ aui. i pͥº ⁊ Gal̓. in libro d̓īgenio ſanitatis: eo ꝙ noīa ſūt ad placitū ſignificatiua ſicut habent̉ ex pͥmis doctrinis: iō aui. nō approbat nec īprobat illos ꝗ ſic appropͥant nomē dubelet illis ap̄atibꝰfrigidis: ſed dicit ꝙ illi ſic dicūt: ipſe aūt accipit dubeletmagis generaliter qͣꝫ illi. ¶ Deinde cum dicit:¶ Hoc .n. ſi īcipit exitura ꝑꝑ mam quaexpellit naͣ: ⁊ nō eſt pol̓e vt penetret cuineqꝫ ēt ſuꝑficiē carnis: īmo ſeparat eiꝰ qtinuitatē ꝑ groſſitieꝫ ſuā ſeparatione apparente: tunc ꝗeſcit in vacuitate eius qd̓ſeparatur ẜm pl̓m: quare apꝑet ei caputacutū ⁊ ꝓprie ſi fuerit materia acuta.¶ In ꝑte illa: qꝛ exitura p̄t fieri vel gn̓ari duobꝰ modis .ſ.incipiēdo ⁊ pmutādo: ⁊ nō cōplete d̓clarauerat quō exitura fit īcipiēdo: iō ī ꝑte illa aui. id cōplete d̓clarat: ⁊ vltrahoc ēt pōit modū ꝓceſſiōis eaꝝ. Dicit gͦ aui. hoc .n .ſ. apaqd̓ aggregat maͣm ſi īcipit exitura .i. ſi fiat exitura īcipiendo ꝑꝑ maͣꝫ quā expulit naͣ .ſ. ab īterioribus ad exteriora.Et nō ē poſſibile ⁊c̄. hoc ē quaſi vult dice̓ aui. ꝙ tūc talismaͣ facit exiturā ꝑ iſtū modū: ⁊ ꝓ qꝛ nō ē pol̓e ꝙ talis māvt penetret cutē neqꝫ ſuꝑficiē carnis: ⁊ hͦ pōt eē ex ꝑte materie qꝛ ſit groſſa vel multa: vel ex ꝑte mēbri qd̓ ī ſe hēatvacuitatē rōne cuiꝰ ē maxime ibi nata exitura fieri ⁊ congregari ſicut eſt in ſubaſcellis ⁊ in inguinibꝰ: vt dcm̄ fuitſupra īmo talis maͣ ſeparat eiꝰ cōtinuitatē .ſ. carnis ꝓptergroſſitiē ſuā ſeparatione apparēte .i. manifeſta: ⁊ hoc ītellige in ꝑte īteriori carnis: ſupple ⁊ tūc .ſ. talis materia ꝗeſcit .i. aggregat̉ in vacuitate eius qd̓ ſeparat̉ ẜꝫ plurimū:quare apparet eius caput acutū .i. caput eleuatū: ⁊ ꝓprieſi materia fuerit acuta: qꝛ quāto materia eſt acutior tantoplus aſcēdit ſurſum: ⁊ per cōſequēs exitura hꝫ tanto magis caput acutū: vnde quelibet exitura hꝫ caput eleuatūꝑꝑ collectionē ⁊ aggregationē materie in cōcauitate ⁊ ſinū quā hꝫ: ſed qͣꝫto materia eſt acutior tāto hꝫ magis ca