TractatusDe Exituris
duo facit. pͥº pōit dr̄iaꝫ. 2º pōit ꝯueniētiā. 2ª ibi. Sꝫ qn̄ ſēris declinationē ad duritiē. Dic̄ gͦ pͥº. Ueꝝ qn̄ ap̄a ē ī qͣꝫtitate ⁊ ſub̓a ſua molle .i. glādoſum: qꝛ illd̓ ap̄a dr̄ eē molleapͥa qd̓ accidit ī carne glādoſa ī mēbro nobili ſu. glādoco ſic̄ māmilla ⁊ teſticl̓o ſu. ⁊ ſil̓ibꝰ carnibꝰ glādoſis: ⁊ nōrimet̉ exꝓhibitiōe eiꝰ .i. ex reꝑcuſſiōe eiꝰ nocumētuꝫ .ſ. qd̓folet euenire rōne reꝑcuſſiōis ī alijs locis ēt eo ꝙ multecūt ꝯditiōes ꝓhibētes fieri reꝑcuſſionē p̄terqͣꝫ loca emūctoria ẜꝫ ꝙ viſu fuit pͥus: mō ſi n̄ timerent̉ illa nocumētaex reꝑcuſſiōe qn̄ ap̄a ē ī māmilla vl̓ teſticulo: tūc ꝓhibe ⁊reppelle .i. tūc reꝑcute. Uult gͦ dice̓ Aui. ꝙ nō ē vetāda reꝑcuſſio ī ap̄ate exn̄te ī qͣcūqꝫ carne glādoſa: ſꝫ ſolū ē vitāda reꝑcuſſio in ap̄ate exn̄te ī carne glādoſa emūctoria: n̄āt ī aꝑate exn̄te ī carne nō emūctoria: īmo illa apata queſūt ī carne glādoſa nō e mūctoria ſūt curanda ſicut ⁊ reliqua apata exn̄tia ī alijs locis: ⁊ iō ſic̄ reꝑcutimꝰ in alijs locis niſi adſint ꝯditōes dicte pͥus ita ēt reꝑcutimꝰ hͨ niſi adſint ꝯditiōes q̄ ꝓhibēt reꝑcuſſionē ī qͦcūqꝫ loco: ⁊ hͦ vultdicere Aui. cū dic̄: Nō timet̉ ex ꝓhibitiōe eiꝰ nocumentū⁊c̄. Rō āt qͣre nō poſſumꝰ reꝑcutere ī carnibꝰ glandoſisemūctorijs: poſſumꝰ āt reꝑcute̓ ī alijs carnibꝰ glandoſis:ē ī ꝓmptū: qꝛ carnes glādoſe emūctorie ſunt deputate ana ad hūc finē ſolū vt eis expurgent̉ ſuꝑfluitates .z. membroꝝ pͥncipaliū. Alie āt carnes glādoſe nō ſūt deputatead hͦ a naͣ: īmo ſūt deputate ad oꝑatiōes q̄ ſunt necͣie corpori ſic̄ māmilla deputat̉ a naͣ ad generādū lac: ⁊ teſticuli ad generādū ſꝑma: ⁊ iō ī carnibꝰ glādoſis emūctorijsnō poſſumꝰ reꝑcutere ꝑꝑ timorē mēbroꝝ pͥucipaliū: vn̄nō curamꝰ ſi eis ap̄a augeat̉: ī alijs āt reꝑcutere debemꝰvt nō augeat̉ ap̄a qd̓ deſtruat operationē illiꝰ mēbri: ⁊ cūnō ſit ibi timor de mēbris principalibus ſicut nō ē timorin alijs emūctorijs locis. Deinde cum dicit:Sed quando ſentis declinationeꝫ adduritie tunc lini vbicūqꝫ ſit.Ponit Aui. ꝯueniētiā p̄dcōꝝ: ⁊ dic̄ gͦ. Qn̄ ſentis declīationē .ſ. ap̄atis ad duritie tūc lini .i. tūc molliaꝫ cū empl̓iꝫmollitiuis q̄ dicent̉ ī ca. ſcliroſis vbicunqꝫ fit .i. in qͣcunqꝫcarne ſit glādoſa ſiue nō glādoſa ſiue ſit emūctoria ſiuenō. CNota. gͦ h̓ ꝙ cura ap̄atuꝫ locoꝝ emūctorioꝝ nō dr̄ta cura apatū alioꝝ locoꝝ niſi ī reꝑcuſſiōe: differūt .n. ī reꝑcuſſiōe ꝑꝑ mēbra pͥncipalia quoꝝ ſūt emūctoria. In aliis āt curis nō ē timor de mēbris pͥncipalibꝰ: ⁊ iō nō differūt ī alijs curis: ⁊ iō ſi iſta cōuertant̉ ad duritiē tūc eodēmō curant̉ vt alia .ſ. cū mollitiuis ⁊ lenitiuis. Sil̓r ſi conuertant̉ ad maturationē eodē mō curant̉ ſic̄ alia exn̄tia īalijs locis. Et iō Aui. nō poſuit ī pn̄ti ca. curas iſtoꝝ ap̄atū qͣꝫtū ad alia: qꝛ cure alie ſūt eedē cū curis alioꝝ apatū⁊ iō hn̄tur cure ille ex ſeq̄ntibꝰ capl̓is vbi determinat deexituris in ꝗbꝰ docet curare apa cū ꝑuenit ad maturationem: vt poſtea videbit̉: ⁊ ī ſequēti tractatu determinat d̓ſcliroſi vbi docet curare apa ſcliroticū ſiue fiat īcipiendoſiue fiat ꝑmutando ex alio apoſtemate.¶ De exituris calidis.Xitura eſt de ſūma dubelet quecollectionē faciūt ex apatibꝰ cal̓isqͣſi nomē aldubelati cadat ſuperoē ap̄a vlceratū in interiore cuiꝰlocus eſt ad que effunditur maͣ aliqͣ ⁊ remanet in eo quecūqꝫ materia ſit. Et exitura quando eſt ex hac ſua diſpoſitionecalida tunc aggregatur materia.¶ Suꝑius Aui. d̓termiauit de apatibꝰ ⁊ curꝭ ip̄oꝝ. In ꝑteiſta deter mīat de exiturꝭ ⁊ curis ip̄oꝝ. Et diuidit̉ ꝑs iſta īꝑtes tres. pͥª d̓termīat de ipſis on̄dēdo ꝗd ſūt ⁊ qͥ ſūt cāeeiꝰ ⁊ q̄ ſpē ipſiꝰ. 2º determīat de ipſis qͣꝫtū ad ſigª. 3º de
ipſis qͣꝫtū ad curā. 2ª ibi Cū videris pulſationē pl̓imaꝫ.)3ª ibi. Curatiōes ꝗdē ⁊ ea cū ꝗbꝰ curant̉.) Prima ꝑs diuidit̉ ī ꝑtes qͣttuor. pͥº dicit ꝗd ē exitura. 2º d̓termīat d̓ exituris cōparatiue. 3º ponit cās ipſiꝰ: ⁊ 4º cōnumerat qͣſdaꝫ ſpēs ipſiꝰ ꝗbꝰ ſūt noīa īpoſita. 2ª ibi. (Et qͣꝫto plus ēma.) 3ª ibi. (Et cāe eiꝰ ſūt.) 4ª ibi. (Et de exituris ꝗdē eſtſpēs.) pͥª ꝑs ēt diuidit̉ ī qͣtuor: qꝛ pͥº on̄dit ꝗd ē exitura. 2ºon̄dit ꝙ exitura pōt fieri duobꝰ: odis. 3º excuſat ſe a determinādo de dubelet frīdis: ⁊ cū hͦ ēt ponit ibi oppoſitionē quorūdā ⁊ ſuā ītentionē. 4º qꝛ exitura poteſt fieriduobꝰ modis ⁊ nō declarauerat modū gn̓atiōis exitureq̄ fit īcipiēdo: declarat modū gn̓atiōis illiꝰ ⁊ ponit ēt modū ꝓceſſus illiꝰ. 2ª ibi. (Et qn̄qꝫ incipit.) 3ª ibi. (Ei nos īpoſterioribꝰ.) 4ª ibi. Hec .n. ſi īcipit.) ¶Dicit pͥº. Sꝫ anteqͣꝫ exponat̉ lr̄a Aui. opꝫ notare ad ītelligēdū meliꝰ eaq̄ determīata ſūt pͥus ⁊ q̄ h̓ determinant̉ ꝙ dr̄ia ē quodāmō īter ap̄a dubelet ⁊ exiturā: qꝛ ap̄a dr̄ de oī ap̄ate ẜmquēcūqꝫ modū ſiue ſit cal̓m ſiue fridū: ſiue magnuꝫ ſiueparuū: ſiue aggreget ſiue nō aggreget: ¶ Dubelet āt dr̄d̓ oī ap̄ate qd̓ ī ſe colligit vl̓ aggregat hūorē ſiue illd̓ ap̄aſit cal̓m ſiue fridū: vn̄ dubelet dr̄ apa qd̓ hꝫ ꝯcauitatē ⁊ ſinum ī ꝑte ſui īteriori ad ſinū ⁊ cōcauitatē effundit̉ maͣ etcolligit hūores. Exitura āt dr̄ ap̄a cal̓m qd̓ colligit ⁊ aggregat hūorē ꝗ poſtea ꝯuertit̉ ī ſaniē: ⁊ ſic illa tria ſe hn̄tẜm ordinē: qꝛ apa dr̄ eē ī plus qͦꝫ dubelet: ⁊ dubelet dr̄ eēī plus qͣꝫ exitura: qꝛ dubelet nō ſolū pōt eē ī ap̄atibꝰ cal̓isſꝫ ēt ī frīdis: vt poſtea dicet̉. Iteꝝ dubelet nō ſoluꝫ dr̄ deapate qd̓ aggregat ſaniē vel qd̓ aggregat huorē ꝗ ē ꝯuerſurus ī ſanie: ſꝫ et de ap̄ate qd̓ aggregat ⁊ colligit hūoreꝫdato ꝙ nō ꝯuertat̉ ī ſaniē: ſic̄ nodi dn̄r dubelet flegmatice: vt poſtea dicet Aui. raro tn̄ ꝯuertunt̉ ī ſauiē: qꝛ apa qd̓ꝯuertit̉ ī ſaniē dꝫ eē ex hūoribꝰ cal̓is vel ex toto vl̓ ẜꝫ ꝑtealiquā q̄ moueat ad maturationē hūores frīdos: vel orꝙ ſi iſti hūores frīdi debeāt ꝯuerti ī ſaniē ꝙ ī eis īducat̉cal̓itas accn̄tal̓r: ⁊ iō dicit Hyp. ꝙ ī generatiōe ſaniei accidūt dolores ⁊ febres. Et cā huiꝰ eſt: qꝛ ſanies gn̓at̉ deſanguīe ſicut cinis de lignoꝝ īcēſiōe. Un̄ dicit Gal̓. in cōmēto illiꝰ affo. hͦ teſtat̉ ſuꝑ ebulitionē ⁊ calefactionē hūoris qui dꝫ ꝯuerti ī ſaniē dato ꝙ hūor ſit eēntialiter ⁊ radical̓r fridus: ⁊ iō ap̄ata qͣꝫto ſut frīdiora tāto tardius etmagis difficulter ꝯuertunt̉ ad maturationē: vt poſtea dicet Aui. Et ꝓpterea hͦ ēt nō determiuauit Aui. ī tractatuap̄atū frigidoꝝ de ipſis ꝓut ꝯuertunt̉ in ſaniē. nec poſuit in illo tractatu capl̓m ſpāle de maturatiōe apatuꝫ ſicutfecit in tractatu ap̄atū cal̓oꝝ de calidis: qꝛ ap̄ata frigidanō ꝯuertunt̉ in ſaniē ⁊ ſi aliqn̄ ꝯuertant̉ in ſaniē hoc nōeſt inqͣꝫiū ſunt ex hūoribꝰ frīdis pure vt frigidi ſūt: qꝛ humor frigidus pure vt frīdus nō cōuertit̉ ad ſaniē: vt dcm̄eſt: ſꝫ ſi ꝯuertit̉ ad ſaniē: tūc accidit ei ſuꝑcale factio ⁊ ebulitio: vn̄ ille hūor efficit̉ cal̓s accn̄tal̓r: ⁊ ꝑ ꝯn̄s illud ap̄aefficit̉ quodāmō cal̓m: ⁊ iō tūc reducit̉ eiꝰ cura ad curaꝫexiturarū q̄ determinant̉ h̓: ⁊ iō nō fecit Aui. capl̓m d̓ frigidis ap̄atibꝰ ꝓut ꝯuertunt̉ ī ſaniē ī tractatu ap̄atū frīdoruꝫ. ¶ Apparet gͦ ex dictis ꝙ dubelet nō ſolū pōt dici deap̄ate qd̓ colligit humorē ꝗ nō cōuertat̉ in ſaniē: ſꝫ ēt pōtdici de ap̄atē qd̓ colligit huorē: ⁊ dato ꝙ nō cōuertat̉ ī ſanieꝫ ſicut ſūt aꝑata frida q̄ dicunt̉ dubelet fl̓atice. Sꝫ exitura dr̄ ap̄a cal̓m qd̓ colligit ⁊ aggregat hūores ꝗ ꝯuerſiri ſūt ī ſaniē. Illud āt pōt fieri dupl̓r. vnoº ſic īcipiēdo ſicut īcipiūt alia ap̄ata: ſic̄ qn̄ ab ip̄o pͥnº coll̓r maͣ multa ⁊ꝯgregat̉ ī vno loco q̄ ꝑꝑ ml̓titudinē ſui ſeꝑat carnē ī ꝑteſui īteriori ⁊ facit cōcauitatē ⁊ ſinū ī qͣ cōcauitate maͣ colligitur q̄ poſtea ꝯuertitur ī ſaniē: tūc talis maͣ ab ip̄o pͥnº:ſupple facit ap̄a qd̓ ē extra ſic̄ poſtea declarat Aui. ⁊ taleapa qd̓ ab ip̄o pͥnº ē exitura vtpl̓m accidit ſubaſcellis ⁊ īguinibꝰ eo ꝙ ī talibꝰ locis pōt maͣ ꝯgregari vel colligi pyvacuitatē carnis ipſoꝝ. Et ꝑꝑ hͦ qn̄ Raſis determinat deexituris determīat de eis ⁊ ponit curā ipſaꝝ ẜm ꝙ accidūt in ſubaſcellis ⁊ inguinibꝰ: qꝛ exitura qͥ ſit īcipiendo