.III.Fen
ex vena ꝓpria q̄ eūat ex ꝑtibꝰ determīatis ẜꝫ qd̓ dcm̄ fuitpͥus: ſꝫ qn̄ illa aꝑata accidūt ꝑ viā expulſionis ex mēbrispncipalibꝰ: vt dcm̄ ē ī pͥori ꝑte: ⁊ nō ē magna repl̓o ī corpore tūc dꝫ fieri flōmīa ī pͥnº ſolū q̄ deriuat ad ꝑtē lōginquā ⁊ dꝫ fieri ex vena q̄ eūat ex determīatis ꝑtibꝰ ꝑ ꝑtē q̄diſtet ꝑ vnā dyamētꝝ ſolū ẜꝫ modū quē pōit Raſis ⁊ ẜꝫmodū q̄ declaratꝰ ē ī pͥori ꝑte: ⁊ minoratio cibi ⁊ ſubtiliatio. Et addit Raſis huic dicto ꝙ n̄ oꝫ vt approximet hn̄sexiturā ī ſubaſcellis vinū oīo qm̄ timēt̉ ſuꝑ ipſū ex eo accidētia mala: ⁊ hͦ ē ꝑꝑ ꝓpinꝗtate illiꝰ exiture ad cor. Undenō dꝫ exhiberi tūc vinū timēdo de nimia ſuꝑcale factiōecordis: ſꝫ debēt exhiberi īfrigidantia que ſunt cōfortatiua cordis in ſua frigiditate. ¶ Deinde cum dicit:¶ Et nō adminiſtres expluſiua: īmo mollificatiua: ita tn̄ vt nō adminiſtres mollificatiua iterū abſqꝫ eūone. fortaſſe enī eueniet illud ſuper mēbrū cū attractione materiei plurime: īmo qn̄ admīſtras molli ficatiua euacua cum hoc ⁊ trahe materiaꝫad diuerſuꝫ. timor enī in expulſiuis eſt reditꝰ materiei ad viſcera ⁊ ad mēbra pͥncipalia. ⁊ timor ī mollificatiu eſt attractiomateriei plurīe. ⁊ eūatio ⁊ diclinatio materiei ſecurant ex nocumēto mollificatiū.⁊ quando dolor fit vehemens: tunc neceſſarium eſt vt ſedes ipſum cuꝫ eis que ſuntſicut lana infuſa ī oleo calido: deinde adde in eo ſal ī fine eius donec ſedet̉ dolorſtatim ⁊ in pͥmis fortaſſe addit in dolore.¶ Aui. hic ponii curā apatū p̄dictoꝝ q̄ fiūt ex ml̓titudinerepl̓onis qͣꝫtū ad localia. Et diuidit̉ ꝑs iſta ī ꝑtes duas: pͥmo ponit q̄ localia ⁊ quō debēt admiſtrari. 2º ſpecificatde aliꝗbꝰ medicis localibꝰ ſpālibꝰ. 2ª ibi. (Et qn̄ corpꝰ eſtmūdū ⁊cͣ.) Dicit pͥº. Si āt fuerīt ꝑꝑ multitudinē repl̓onisſcꝫ ap̄ata ī iſtis locis tūc eūo ⁊cͣ. planū ē qd̓ dicit. Et qn̄ fitdolor vehemēs ⁊cͣ. Hic Aui. docet ſedare dolorē ꝗ poſſꝫꝯtinge̓ ī iſtis locis rōne apatis: ⁊ maxīe ꝯtingit dolor vehemēs qn̄ ap̄a ē in ſubtitillicis: qꝛ vt dc̄m fuit: ⁊ dicit Raſis. Exitura q̄ ē in ſubaſcellis ē magꝭ ficca ⁊ magis ledēs⁊ hoc ē rōne maͣe magis acute: vt dcm̄ fuit ſupra. Dicit gͦAui. Et qn̄ dolor ſit vehemēs ⁊cͣ. planū ē qd̓ dic̄. Deindeadde ī eo ī fine eius .ſ. ap̄atis ſalē: ⁊ hͦ ē vt deſiccet reſiduūvn̄ tūc bonū ē admiſce̓ ſalē cū illis ī fine apatis. Et ī pͥmisideſt in pͥnº ap̄atis fortaſſe addit ī dolorē .ſ. ſal. qꝛ in pͥncipio rōne ſedadi dolorē cōpetūt mollitiua ⁊ reſolutiua leuia: qꝛ talia ſūt q̄ ſedant dolorē ī pͥncipio. ſal aūt ē minusdeſiccatiuꝰ ⁊ reſolutiuꝰ ī pͥncipio: ⁊ iō ſi in pͥnº ap̄atis admiſceret̉ illis: fortaſſe adderet ī dolore: ſꝫ ī fine cōpetit vtexiccet ⁊ reſoluat reſiduū. ¶ Deinde cum dicit:¶ Et qn̄ corpꝰ eſt mūduꝫ aūt mūdificaſtiipſuꝫ tūc reſolue ⁊ nō cures: ⁊ qn̄qꝫ valetin reſoluēdo illud qd̓ eſt ſic̄ farina tritici⁊ ſaluiꝰ illa ē faria ordei. ⁊ fortaſſe magnificatur per reſolutionē fortem apa: quareſi admiſtret̉ niſi qn̄ ē neceſſaria repulſioex mēbris prīcipalibꝰ ⁊ attractio maei abeis ad ap̄a timēdo ſuꝑ illa pͥncipalia. Et
multotiēs ꝗdē ſanat ea ī pͥncipio oleū calefactum quod effunditur ſolum.¶ In ꝑte iſta ſpecificat Aui. de aliꝗbꝰ medicinis localibusq̄ admīſtrant̉ poſt mūdificationeꝫ corꝑis. Dicit gͦ. Et qn̄corpꝰ ē mūdū ⁊cͣ. tūc reſolue ⁊ nō cures .ſ. ꝑ reſol̓oneꝫ ſiaugeat̉ aliquātulū apa. Et qn̄qꝫ valet ī reſoluēdo illd̓ qd̓ē ſicut farina tritici .ſ. cocta cū aqͣ ⁊ oleo: ⁊ ſaluiꝰ illa ē farina ordei .ſ. cocta cū aqͣ ⁊ oleo. Cā aūt qͣre Aui. dicit ſaluiꝰeſt: qꝛ nō ē ita forte reſolutiuū empl̓m qd̓ ſit ex farina ordei ſic̄ illd̓ qd̓ fit ex farina tritici: ⁊ iō empl̓m qd̓ fit ex farina ordei nō eſt cā ſic augēdi ap̄a ſic̄ empl̓m de farina tritici: qꝛ empl̓m de farina tritici ē reſolutiuū forte magis: īreſol̓onē āt nimis forteꝫ magnificat̉ aliqn̄ nimis apa. Etiō ſaluiꝰ empl̓m ē illd̓ qd̓ fit ex farina ordei ī apatibꝰ locorum emūctorioꝝ qͥ fiūt ꝑꝑ multitudinē repletionis qͣꝫ fitempl̓m ex farina tritici: qꝛ ē mīoris reſol̓onis ⁊ attractionis: ⁊ hoc ē qd̓ ſubdit Aui. reddendo cām p̄dicti dicti. Etfortaſſe magnificat̉ ꝑ reſol̓onē fortē ap̄a: ⁊ iō ſupple ſaluiora ſunt illa empta q̄ nō ſūt ſic fortiter reſolutiua vel q̄nō ſic fortiter reſoluūt: ⁊ tūc Aui. on̄dit vbi cōpetit fortisreſol̓o. Et empl̓m fortis reſol̓oniꝫ: ⁊ dicit: qͣre nō adminiſtret̉ .ſ. fortis reſol̓o ⁊ empl̓m fortiter reſolutiuuꝫ ⁊ attractiuū niſi qn̄ necͣia ē expulſio a mēbris pͥncipalibꝰ ⁊ attractio maͣe ab eis ⁊cͣ. hoc eſt ꝙ nō dꝫ adminiſtrari fortis reſol̓o niſi qn̄ iſta ſūt ꝑ viā expulſiōis ex mēbris pͥncipalibus ⁊ velimus attrahere maͣm ab illis timēdo ne remaneat in ipſiꝫ ⁊ faciat ap̄a: ⁊ hoc ītēdit facere. Aui. ¶ Notaergo: ꝙ ex iſta lr̄a apꝑet ꝙ quodāmō diuerſificatur curaapatū illoꝝ locoꝝ qn̄ fiut ꝑ viā expulſiōis a mēbris pͥncipalibꝰ: ⁊ qn̄ fiūt ꝑꝑ multitudinē repl̓onis totiꝰ corꝑis:qꝛ qn̄ fiūt ꝑ viā expulſiōis ex mēbris pͥncipalibꝰ tūc cōpetit fortis reſol̓o ⁊ fortis attractio: qꝛ tūc nō curamꝰ niſiꝙ maͣ nō remaneat ī mēbris pͥncipalibꝰ: īmo aliqn̄ oꝫ intali caſu attrahe̓ cū vēto ſis ſic̄ qn̄ eēt groſſa ⁊ tarde mobilis: ⁊ naͣ eēt pigra ī expellēdo ad exteriora. Sed qn̄ illapata fiūt ꝑꝑ multitudinē repl̓onis totiꝰ corꝑis: ſic̄ qn̄ ꝑꝑrepl̓onē totiꝰ corꝑis poſſet oriri ap̄a ī alijs locis ⁊ non fitꝑ viā mūdificatiōis mae a mēbris principalibꝰ tūc nō cōpetit reſol̓o ⁊ attractio qꝛ poſſet nimiū augmētari ap̄a ēnō īdigemꝰ ꝑ fortē reſol̓onē attrahere a mēbris pͥncipalibus cū mēbra pͥncipalia nō expellāt illā maͣm nec ēt cōpetit ibi reꝑcuſſio ꝑꝑ timorē mēbroꝝ pͥncipaliū timēdone maͣ attrahat̉ ad ipſa ꝑꝑ vicinitatē ⁊ ꝓpinꝗtatē: ⁊ vicinitatē quā hn̄t iſta loca ad ipſa. Dꝫ gͦ adminiſtrari reſolutuū tēpidū ⁊ lene: ⁊ hͦ vult dice̓ Aui. ī hac ꝑte q̄ dicta eſtEt fortaſſe magnificat̉ ꝑ reſol̓onē fortē ⁊cͣ. Et multotiēsqd̓ ſanat ea .ſ. aꝑata iſtoꝝ locoꝝ qͦcūqꝫ mō fia̓t ſiue fiantviā expulſiōis a mēbris pͥncipalibꝰ ſiue ꝑ repl̓onē totiuscorꝑis oleū calefactū qd̓ effundit̉ ſolū: ⁊ hͦ ē qd̓ Gal̓. dic̄li. de īge. ſani. Si in molli carne tumor accidat oleū caliduꝫ ſufficit: ⁊ ītellige maxime ſi ap̄a eſt paruū ⁊ maͣ ēt noeſt multa. Et iō Aui. dicit multotiens: qꝛ aliqn̄ hoc cōuenit ⁊ nō ſemꝑ. Tunc ſeꝗtur illa pars:¶ Uerū qn̄ ap̄a eſt in qͣꝫtitate ⁊ ſubſtātiaſua molle ī mēbro nobili ſic̄ mamilla ⁊ teſticulo ⁊ nō timet̉ ex ꝓhibitione eius nocumentum tunc pro hibe ⁊ repelle.¶ In qͣ ꝑte ſic̄ pͥus dicebat̉: qꝛ carnes glādoſe ſūt dupliceꝫq̄dā ſūt ignobiles ſic̄ emūctorie: ⁊ q̄dā aūt ſūt magis nobiles ſic̄ glādoſa caro māmille ⁊ teſticuloꝝ ⁊ ſil̓iū: ⁊ iō hͨAui. qꝛ nō ē eadē cura oīuꝫ apatū exn̄tiū ī ꝗbuſcūqꝫ carnibꝰ glādoſis pōit dr̄iaꝫ ⁊ ꝯueniētiā ī curatōe apatū accn̄tiū ī carnibꝰ glādoſis nobilibꝰ ⁊ nō emūctorijs ꝑ reſpcūꝫad ap̄ata accn̄tia ī carnibꝰ glādoſis igͦbilibꝰ ⁊ emūctorijs⁊ hͦ facit ſolū vt on̄dat ꝙ ī iſto ca. locutꝰ ē de cura ap̄atuꝫaccn̄tiū ī carnibꝰ glādoſis ⁊ emūctorijs: ⁊ ī iſta ꝑte Aui.