Tractatus.I.Althohoin26
fortari cū frigidis: debet etiam confortari cū acetoſis: ꝗaacetoſa reſiſtunt corruptiōi ⁊ putrefactioni: ⁊ iō qꝛ de naiſtius morbi eſt corrūpere ſpūm ⁊ cōplexionē cordis iōdebent eſſe cibi acetoſi ⁊ frigidi: ſicut ſunt cibi habentiuꝫfebrem peſtilētialē: qꝛ iſte morbꝰ eſt peſtilētialis: vt dictūeſt ſupra: eo ꝙ ſicut in peſtilētia corrūpit̉ cōplexio cordis⁊ ſpiritus: ita etiā in iſto morbo ꝓpter reſpirationē ſumiputridi ad cor ꝑ vias arteriarū: ⁊ iō maxime generatur īaere peſtilētiali: ⁊ ideo idē eſt regimē iſtiꝰ morbi ⁊ habēnium aerem peſtilētialē ſicut dicetur īfra. Sic ergo benedicit Aui. poſt eūonem ⁊ flebotomiā oꝫ vt reuertaris adcorcū defenſiōe ⁊ confortatiōe ipſius: ⁊ hoc eſt qd̓ dicitRaſis. Et ſubleua plurimū intētōis tūc ad cōfortādū virtutem ⁊ īfrigidandū cor. loci v̓o ipſius curatio non poſſibilis eſt niſi poſt id. Et ex hoc qd̓ dicit hic Auic̄. ⁊ Raſisapparet ꝙ peſſime faciunt illi qui dant tyriacā ī iſta egritudine ⁊ huiuſmodi res calidas: iſta aūt faciūt humoreꝫplus furere ⁊ cor ſuꝑcalefieri ⁊ totū corpus: ⁊ ideo iſtis citius inducūt mortē in egritudine. CHis ergo p̄miſſis dicit ergo Aui. ⁊c̄. ⁊ miue .i. ſirupus de ſucco pomoꝝ acetoſoꝝ. Rob pomoꝝ eſt ſuccus pomoꝝ decoctꝰ vſqꝫ ad ſpiſſitudinem. ¶ Et cibus ſit ſicut lentes in aceto: ⁊ fiat ita: excoriantur lentes ⁊ frangantur ⁊ fiat inde ſicut faba cumaceto eiecta earum prima lixatura vel coquantur cumaqua ⁊ pauco aceto: qꝛ nō poſſūt bene decoqui cū acetoEi ſit cibus cū aceto valde acetoſus ſicut ſunt ſpinacia cūaceto vel agreſta .ſ. lixata prius in aqua: ⁊ ex carnibꝰ altaheu. i. vituli lactētis. Et videte in iſto morbo debēt eē eaquę infrigidant ſanguinē ⁊ īgroſſant: vnde dicit Raſis:Et confert ei qd̓ fuerit ex cibis cū lētibꝰ excorticatis ⁊ aceto ⁊ cibis cōgelatis ⁊ omne qd̓ ingroſſat ſanguinē ⁊ confortat cor ⁊ extinguit ſuꝑfluitates corporis. ¶ Sed aliꝗsdiceret: nō videt̉ ꝙ cibus iſtius morbi debet eſſe infrigidans ⁊ ingroſſans ſanguinē qꝛ in iſto morbo eſt ſanguisgroſſus eo ꝙ ſanguis aduſtus tendit in naͣm mel̓ie aduſte. Unde Raſis in ca. de pruna ⁊ igne ꝑſico precipit dari ſubtiliātia ſanguinē: qꝛ in iſtis eſt ſanguis groſſus propter aduſtionē: ergo ſimili mō debemus dare ſubtiliantia ſanguinē cū hic ſit ſanguis aduſtus. ¶ Dico ꝙ ſine dubio ſanguis in iſto morbo ⁊ in ſe ⁊ in ſui ſubſtātia ē groſſus cū ſanguis eſt aduſtus: ⁊ ideo qͣꝫtū ex parte huiꝰ competerēt cibi ſubtiliantes ſanguinē ſicut cōpetit in pruna ⁊in igne ꝑfico: ſicut dicit Raſis: ſed tn̄ qꝛ iſte ſanguis vltrahoc habet ꝙ ſit vene noſus: vt dcm̄ eſt: ⁊ de natura veneni eſt ſtatim petere ⁊ effumare cor. ideo rōne huius dant̉ibi ingroſſantes ſanguinē vbi non poſſit ita effumare etpenetrare ad cor. Et qꝛ multa caliditas eſt ī reliquo ſanguine propter quam in ipſo eſt ebulitio: vnde dantur cibi congelantes ⁊ ingroſſantes ipſum.¶ Et opꝫ vt roretur maſio īfirmi cuꝫ aceto plurimo ⁊ folijs ſalicis ⁊ vio. ⁊ ro. ⁊ nenufare ⁊ ſimilibꝰ: ⁊ ponant̉ ſuper cor epithimata īfrigidantia confortantia ex eisque cognoſcunt̉ de medicī habētiū pulſuꝫ cordis calidū ⁊ habētiū peſtilētiam.¶ In parte iſta Aui. docet rectificare aere in quo dꝫ eſſe talis infirmus: qꝛ oꝑꝫ vt irroret̉ ⁊ madidet̉ māſio cuꝫ rebꝰfrigidis ⁊ acetoſis: ⁊ debēt balneari linteamina cū aceto⁊ aqua roſa. ⁊ ponere ſuꝑ perticā circa lectū: ⁊ ponanturſuper cor epithima. Hic reuertit̉ ad cōfortandū cor cumepithimatibꝰ. ⁊ pōt poni tale epithima ſuꝑ cor. R. ſandaloruꝫ .ſ. rubeoꝝ ⁊ citrinoꝝ: ⁊ alboꝝ: boli armeni: roſarūrubearuꝫ: ſeminis pſilij oīum an̄. 3. ij. ſeminis portulacelactuce an̄. 3 .5. camphore. a. 3. terant̉ omnia inſimul ⁊ cōficiantur in modū vnguenti cum aqua roſa. ⁊ agreſta: etcum eis ponatur farina ordei qͣꝫtum ad omnia.
¶ Et advltimum regantur regimine habentium aerem peſtilentialem.CHic Aui. vl̓izat de regimine iſtoꝝ quo ad oīa dicta ſcꝫ qͥad regimē cibi ⁊ potus ⁊ medicinaꝝ ⁊ ad rectificationeꝫaeris: qꝛ debet regi regimine habētiū aerē peſtilentialē⁊ ſupple etiā habetiū morbos peſtilētiales: qꝛ ſicut in fe.bribus peſtilētialibꝰ oꝑꝫ regere cuꝫ frigidis ⁊ acetoſis: etopꝫ etiā cōfortare virtutē eoꝝ cū iſtis cibis: ⁊ paꝝ in viceīmo ſi nō appetūt debemus eos rogare ad comedēdū ſicut ponūt auctores. Unde nō debemꝰ ita dietare in iſtisſicut in alijs febribus: qꝛ cū in iſtis febribus ſpūs ſint corrupti exiſtētes circa cor ex aere peſtilētiali opꝫ ſepe cibare vt renouent̉ ſpiritꝰ iſti circa cor. Et ſimiliter etiā ī iſtomorbo debemus regere eos cū talibus cibis ⁊ virtutemeorū cōfortare cuꝫ iſtis cibis dādo eos ſepe vt renouent̉ſpiritꝰ iſti infecti ⁊ corrupti a fumo putrido veniente abipſo apoſtemate ad cor ꝑ vias arteriaꝝ: vt pͥus dictum eſt¶ Et ītelligēdū eſt ꝙ Aui. tetigit curā vniuerſalē iſtiꝰ morbi qͣꝫtum ad rectificationē corporis ꝑ eūoneꝫ ⁊ qͣꝫtum adrectificationē cordis ꝑ cibos ⁊ potus ⁊ odores ⁊ epithinata: ⁊ tetigit etiā rectificationē aeris: ſed de ſomno ⁊ vigilia nihil tetigit nec aliꝗs auctor. Et d̓ hoc dico ꝙ ꝗdaꝫdicūt ꝙ in tali morbo nō debet eger permitti dormire: ⁊mouent̉ forte ex hͦ: qꝛ materia huiꝰ morbi eſt venenoſa:ſed in veneno exhibito corpori auctores ꝓhibēt ſomnū.Dicit enī Aui. 4º. libro cap. canō curationis eius qui inpotu ſumit venenū. Et oportet vt nō dormiat oīno ⁊ nōdimittat ſe ipſū taliter vt dormiat: īmo oꝑꝫ vt euigilare faciat ipſos ⁊ rideant ⁊ clament in circuitu eius: ergo ſimiliter in morbo iſto debet ꝓhiberi ſomnus cū ſit ex materia venenoſa. ¶ Nos vero dicimꝰ ꝙ nō eſt totaliter ſimile de materia iſtius morbi ⁊ de veneno dato in potu: ꝗaquādo venenū datur ī potu per os: tunc ſtatim venenuꝫpetit cor in interiori: ⁊ interficit calorē ⁊ ſpūm in interioribus: ⁊ ideo ꝓhibetur ſomnus: qꝛ ſomnus retrahit ⁊ reuocat humores ad interiora ⁊ maxime ad cor. vnde cumtunc venenū petat īteriora: tūc ſi fieret ſonus poſſet eē cācitioris penetratiōis veneni ad īteriora: ſed in iſta egritudine eſt expulſa materia venenoſa ab īterioribꝰ ad exteriora corporis ⁊ ideo nō eſt ita in īterioribꝰ ſicut quādodatur venenū in potū: ⁊ etiā qꝛ ſtatim poteſt ſuccurri ſcalpellando ⁊ extrahēdo venenū: ⁊ ideo non facit tale iuuamentū hic vigilta ſicut ibi: ⁊ ideo cū non faciat tale iuuamētum: ⁊ faciat alia nocumenta: qꝛ diſſoluit virtuteꝫ ⁊ ſupercalefacit corpꝰ: ⁊ adurunt̉ magis humores: ⁊ ideo nōeſt oīno ꝓhibendū ſicut ibi: ſed eſt tenenda via media: qꝛnec eſt ei negandus ſomnus oīno: nec oīno eſt concedēdus: opꝫ pͥmo multū vigilare ⁊ poſtea dormire. ¶ Notatamē ꝙ ſi in iſto morbo accidat ꝓfunduas ſomni ſicut iaꝫvidi ꝙ accidit in ꝗbuſdā ⁊ ſit cū debilitate pulſus tunc ēſignū malū: qꝛ ſignificat debilitatem virtutis non potentis incitare ſenſus exteriores: ⁊ hoc eſt. quod Auicen. dicit in. 4º. Et profunditas ſomni cum debilitate pulſus ēmala ⁊ eſt propter debilitatem virtutis ⁊ non propter debilitatem cerebri. Et quando ſic eſt profunditas ſomni īhoc morbo tunc debet excitari ⁊ non permitti dormire ⁊vigilare ipſum. Tunc ſequitur illa pars:¶ Altohoin vero ipſuꝫ ⁊ qd̓ currit curſueius de eis q̄ nominata ſūt curet̉ in principio cū eis q̄ conſtringūt ⁊ īfrigidāt cūſpōgia īfuſa in aqua ⁊ aceto aūt ī oleo ro.aut oleo de pomīs ⁊ arbore maſticis: autoleo de myrto: iſta fiūt in principio.¶ In qua parte ponit curam localem althoym: ⁊ duo facit. pͥmo ponit curam localē althoym. ſcd̓o ponit curā loDinus ſuꝑ Fen ⁊c̄. Aui.