.III.FenDe cura
xi in flegmonibꝰ: qm̄ ſi ſanguis vſqꝫ ad defectionē trahatur vtiliſſimū erit ſi ꝑ hoc nō appareat cōtrariū. Iteꝝ etiam cōpetit flōmīa iſti egritudini rōne qͣ eſt acutiſſima etmaxima ⁊ nō ſolū cōpetit flōmia rōne huius: īmo cōpetit ei vſqꝫ ad ſincopiꝫ: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit Gal̓. in cōmēto. illius affo. Que egerunt̉ nō multitudinē ⁊c̄. dicit enī. Cuꝫenim flōmamꝰ vſqꝫ ad defectionē in ꝑacutis egritud inibus ſicut ī acutiſſimo apate refrigerat̉ ſtatim corpꝰ ⁊ febris extinguit̉. Addit āt Aui. Cū eo ꝙ tolerat hora neceſſaria vt oſtēdat ꝙ flōmīa dꝫ fieri in pnº. Et qn̄ virtus eſtfortis qꝛ nō cōpetit qn̄ ſuꝑuenit ei ſincopis ⁊ pulſus cordis: eo ꝙ tūc ē timor de caſu v̓tutis: ⁊ iō bn̄ dixit in illo aſforiſmo: q̄ egerunt̉ ⁊ hoc facere ſi ſufficiat egrotās: ⁊ ꝑꝑhoc bn̄ addidit. Gal̓. in textu p̄allegato ſi ꝑ hͦ nō appareat ꝯtrariū: qꝛ ſi appareat ꝯtrariū vtputa debilitas v̓tutisnon dꝫ fieri ꝑꝑ timorē de cauſa v̓tutis. Tūc ergo ad iſtd̓qd̓ tu opponis ꝑ textū Raſis dico ꝙ qn̄ Raſis dicit. Et n̄fiat flōmīa in hac egritudine nō ītelligit hͦ abſoluta hoc ēnō fiat flōmīa cū iſtis accn̄tibꝰ .ſ. cū ſincopi ⁊ vomitu ⁊cͣ.vt dcm̄ eſt: qꝛ cū īmediate fuerit locutꝰ de iſtis accn̄tibꝰ.Dixerat eni. Et accidit qn̄qꝫ cū eo vomitꝰ ⁊ pulſus cordis⁊ ſincopis. Et cū ſuperfluūt ille ītētiōes ⁊cͣ. iō dixit. Et nōfiat flōmia cū hac egritudine .ſ. qn̄ ē cū iſtis accn̄tibꝰ: īmodico vlteriꝰ ꝙ ex iſto dicto pōt hr̄i ꝙ ītentio ſua ſit ꝙ fiatflōmia cū hac egritudine: qꝛ ipſe ī illo ca. nō facit mentionem de ſol̓one vētris nec de aliqͣ eūone corꝑis niſi de flebotomīa cū gͦ in illa egritudine vt manifeſtū ē competateūo: iō qꝛ dixit: ⁊ nō fiat flōmīa ⁊c̄. ītellexit ꝙ in iſta egritudine fiat flōmia: ſꝫ nō cū illis accn̄tibꝰ. Sic ergo dictuꝫAui. verū ē qn̄ dicit. Eūo cū flōmīa ⁊cͣ. aut .ſ. ꝙ ſit neceſſarium ꝙ fiat ſupple eūo ex eis q̄ educūt hūorē corruptuꝫſicut ſūt tamarīdi ⁊ caſſia fiſtula: qꝛ iſta mūdificant ſāguinem ⁊ educūt hūoreꝫ corruptū ſine ſuꝑcalefactione: vnde dꝫ dari tale ſolutiuū ꝙ nō ſit ſuꝑcalefaciēs: īmo habeat ſecū admixtū ſiue admixtas res frigidas ⁊ acetoſas: qꝛtalia cōpetūt in iſta egritudine ſicut ē id ſolutiuū. R. violarū. 3. 5. prunoꝝ nº. x. tamar īdi. ꝯͣ. 5. vel. 3. vi. fiat decoctioin qͣ ponat̉ medulle caſſie fiſtule. ꝯͣ. i. id enī eſt optimumſolutiuū ī tali morbo. Et nota ꝙ illud aut: pōt teneri copulatiue ⁊ diſiūctiue. Copulatiue ponit̉: qꝛ qn̄ ꝑmittit virtus etas ⁊ cōpl̓o dꝫ fieri vtrunqꝫ .ſ. Nōmīa ⁊ farmacia: tenetur diſiūctiue: qꝛ qn̄ nō ꝑmittit etas vel aliud dꝫ fieri ſaltēſol̓o .ſ. vētris niſi ſit ibi caſus virtutis: qꝛ qͣꝫtum ad hͦ ideꝫeſt iudiciū de flōmīa ⁊ farmacia.opponeret vr̄ ꝙ non cōpetat inSed aliquiS ntō morbo aliqͦ eūo in pͥnº: ſicutponit Aui. nec flomia nec ſol̓o vētris: qꝛ ī illo morbo materia eſt venenoſa vt poſitū eſt in pͥº ca. ⁊ ē iſta maͣ venenoſa in exterioribꝰ corꝑis. ſꝫ qn̄ maͣ venenoſa ē in exterioribus corꝑis nō dꝫ facere ipſaꝫ redire ad interiora: īmodebemus hͦ ꝓhibere: īmo qꝛ cura tota antracis ē ꝓhiberene maͣ illa vadat ad cor. Sed eūo in pͥnº iſtiꝰ morbi faciet redire maͣm ad īteriora: gͦ nō cōpetit eūo iſtiꝰ morbi inpͥnº. Ꝙ aūt eūoⁱ faciat redire maͣm ad īteriora ꝓbat̉ hocꝑ textu Aui. ca. de curatione morſus canis rabidi. Dicitenī. Et nō oꝫ vt ꝓperes in diebus pͥmis ad euacuātia: ſꝫoccupa te ītrahēdo ad exteriora: nā eūo qn̄qꝫ adiuuat adhoc vt venenū penetret ad ꝓfundū ⁊ ꝓhibet attractionēeius ad exteriora: ⁊ qm̄ ip̄a trahit hūores ad īteriora tūcirahit cū eis venenū: ſic gyr̄ hic de ītentione Aui. expreſſe ꝙ eūo trahit venenū ad īteriora. Cum gͦ venenū ſit fin pͥmis in exterioribꝰ nō dꝫ gͦ fieri eūo in pͥmis in ap̄ateiſto. ¶ Dd̓m eſt ad hͦ eūo dꝫ fieri in pͥncipio in iſto aꝑatecum flōmia ⁊ cū farmacia ſicut ponit Aui. īfra tunc ad iōqd̓ tu opponis tu dicis qn̄ maͣ venenoſa eſt in exterioribꝰcorꝑis nō debemus facere ipſam redire ad īteriora: cōcedo: ſꝫ tu dicis eūo in pͥnº iſtius morbi facit redire materiam venenoſaꝫ iſtius morbi ad īteriora īterimo: tn̄ ꝓbasꝑ textū Aui. in ca. de morſu canis rabidi: vbi ponit ꝙ eūo
qn̄qꝫ adiuuat vt venenum penetret ad ꝓfundū. Dico ꝙnon eſt ſimile in morbo vbi ē maͣ venenoſa expulſa ab īterioribꝰ ad exteriora: ⁊ in veneno qd̓ eſt in exterioribuscorporis ex morſu canis rabioſi: nā qn̄ aliquē mordet canis rabioſus nō debemus ſtatī eūare: qꝛ cū de rōne veneni ſit ire ad īteriora ⁊ maxime ad cor ſi ſtatiꝫ fiat eūo cumeuo trahat hūores ad īteriora: iō erit cā penetratiōis veneni: hoc aūt eſt malū: ⁊ ideo in tali caſu nō dꝫ ſtatiꝫ euacuari corpus ſꝫ pͥus dꝫ attrahi ex loco cū fortiter attrahētibus per duos dies vel ꝑ tres poſtea euacuare: qꝛ nō trahit venenū tūc ad īteriora: īmo potius euacuat qd̓ penetratū eſt: ſed qn̄ venenū vel maͣ venenoſa expellitur ab īterioribus ad exteriora tunc debemꝰ ſtatiꝫ euacuare: qꝛ illa maͣ fuit. pͥus in īterioribꝰ: ⁊ ideo hoc eſt ſignū humorūcorruptionis in īterioribꝰ mēbris: ⁊ iō ſtatiꝫ debemꝰ euacuare timēdo ne remaneat ibi maͣ corrupta in īterioribꝰmēbris cū illa expulſio nō ꝓcedat niſi ex corruptiōe humorū in mēbris iterioribꝰ. Un̄ maius eſt iuuamentū qd̓habetur ex eūone humoꝝ corruptoꝝ exn̄tium in mēbriiterioribꝰ qͣꝫ ſit nocumētū ex attractione maͣe exteriorisad interiora: ⁊ iō nō eſt ſimile de venenis quod accidit exmorſu canis rabioſi ⁊ de veneno expulſo ab interioribꝰad exteriora in pͥncipio. Sed ē ſimile qꝛ ſicut nos ibi poſtea poſt tres dies euacuamus ꝑꝑ illud qd̓ penetratū ē ſicut ibi dicit Aui. poſt illū textū allegatum: ſic hic euacuamus ſtatim in pͥnº: timēdo de remanſione humoꝝ corruptoꝝ in mēbris īterioribꝰ: īmo dicit ibi Auic̄. ꝙ ſi acciditibi negligētia in eūone tunc eūo in ea hora eſt magis neceſſaria. Et iſte eſt textus ſuus. Cuꝫ gͦ trahis qd̓ tibi pol̓eeſt poſt duos dies aut tres: tūc occupa te in euacuādo: q̄ſi forſan iam penetratū ē: ⁊ ſi nō fuerit facta attractio ⁊ accidit negligētia tūc eūo in ea hora eſt magis neceſſaria.¶ Sic ergo videtis ꝙ tūc poſt eūonē qn̄ penetrat ad īteriora venenum: ⁊ ita etiam hic: qꝛ eſt corruptio in membris interioribus quod ſignificat nobis materiam corruptam expulſam ſtatiꝫ in pͥncipio euacuamꝰ vt nō ſtet illamateria corrupta in interioribus: vel dato etiā ꝙ expelleretur a natura ad exteriora fieret id malum ſi non eūemus quia augeretur ap̄a primum.¶ Deinde opꝫ vt reuertaris ad cor cundefenſione eius ⁊ confortationē ipſiꝰ cūeis in quibus ſint infrigidatio ⁊ odoramētum ſicut acetoſitas citri ⁊ miue ⁊ robpomorum ⁊ cydoniorum ⁊ ſicut granata acetoſa valde ⁊ olfatus ſicut roſatum⁊ camphore ⁊ ſandali. Et cibus ſit ſicutlentes cum aceto ⁊ ſicut cibus cum acetovalde acetoſus factus ex carnibus arahēgi ⁊ hedorum.¶Hic Aui. poſtqͣꝫ poſuit curā vl̓em q̄ attenditur penes rectificatione totius corporis rōne eūonis: ponit hic curaꝫvl̓em que attēdit̉ penes rectificationē cordis: ⁊ hoc facitcū cibo ⁊ potu ⁊ medicinis ⁊ cū odoribus frigidis ⁊ acetoſis: ⁊ hoc eſt quod dicit Raſis in ca. p̄allegato. Et dentur infirmo oīa que cōfortant cor cum infrigidatōe ex eisq̄ diximus in capl̓o calefactiōis cordis: ⁊ cōferūt ad illogranata acetoſa ⁊ acetoſitas citri ⁊ odoramētū redolētiūfrigidoꝝ. Rō aūt quare in iſta egritudine maxime dꝫ cōfortari cor cū frigidis ⁊ acetoſis eſt vt qꝛ dcm̄ ē maͣ iſtiumēbri eſt venenoſa calida ⁊ aduſta: de naͣ autē veneni vtdictum eſt ſuperius eſt petere ⁊ reſpirare ad cor eo ꝙ cōtrariatur ei a forma ſpecifica: ⁊ ideo maxime debꝫ reſpicicor in iſta egritudine: ⁊ dꝫ cōfortari cū cibis ⁊ potibus fr̄igidis. qꝛ illa maͣ eſt cal̓a venenoſa ⁊ aduſta: ⁊ ideo dꝫ con