Tractatuset ignis ꝑſici
⁊ motus. Tunc ſequitur illa pars:¶Et vnumquodqꝫ amborum eſt de coſera citrina adurente permixta melancolie. Et ꝓpter illud accidit ex eis ambobus aſcara nigra: ⁊ eſt quaſi ſit ignis perſicus vehemētius colericus: ⁊ pruna vehementius melancolica.¶ In qua parte ponit cauſas iſtorū: ⁊ cū hoc etiā aſſignatdifferentiam inter iſta a parte cauſarū: ⁊ dicit: ⁊ ptꝫ. ¶ Etnota ad magis declarandū dictū Aui. ꝙ pruna ⁊ ignis ꝑſicijs fiunt ex eadē materia: quia vnūqd̓qꝫ ſit ex colera citrina adurente ꝑmixta melancolie: ⁊ ideo bene dicebatſupra ꝙ ignis ꝑſicus ⁊ pruna ſunt puſtule veficantes ⁊adurentes. ⁊c̄. Et ideo dictum fuit etiam ſupra ꝙ Auicēibi. ¶ Amplius qn̄qꝫ veſicat ⁊c̄.) ponebat ꝓpriū ſignificatum prune ⁊ ignis perfici ⁊c̄. qꝛ ꝓprie pruna ⁊ ignis perficus ſunt puſtule veficantes ⁊ adurentes ⁊c̄. bene tamēpoſſunt ſignificare illa alia: quia quaſi omniū eſt eademmateria ⁊ eadem cura: vt dictum fuit ſupra: ⁊ iō quōcūqꝫaccipiatur pruna ⁊ ignis perſicus fiunt quaſi ex eademmateria: ⁊ ꝓpter hoc ambo determinant̉ ſub eodem cadifferunt tn̄ ẜm magis ⁊ minus: qꝛ ignis perſicus eſt vehementius colericus: eo ꝙ materia ipſius eſt permixtamelancolie ⁊ minus aduſta: ſed pruna eſt vehementiusmelancolica: quia materia eius colerica eſt magis ẜmixta melancolie: ⁊ eſt magis aduſta: ꝓpter aduſtionē authumor tendit in naturam melancolie. Et ex his quedicta ſunt etiam appar et quō iſte puſtule differant a predictis .ſ. a formicis: quia in iſtis eſt materia colerica magis aduſta ⁊ magis melācolica qͣꝫ ſint in illis: lꝫ qn̄qꝫ vtdictū fuit ſupra nomen ignis ꝑfici poſſit abſolui: qn̄qꝫ ſuper formicā comeſtiuā adurentē: qꝛ tūc quādo formicatranſiuit in formicā corroſiuam malaꝫ eadē eſt quaſi maͣipſiꝰ ⁊ qͣſi maͣ ignis ꝑfici ⁊ eadē eſt cura ipſius: ⁊ ideo nomen ignis ꝑfici poteſt abſolui ſuꝑ illam: vt dictū fuit ſupra. Tunc ſequitur illa pars:Et tibi quidem ineſt vt nomines vnūquodqꝫ amborum cum intentione queaggregat ambo pruna: deīde diuidas: ⁊ſimiliter ineſt tibi vt nomines ea amboignem perſicum propter illam eandemintentionē: deīde diuidas: ⁊ ineſt tibi vtdes vnicuiqꝫ intentioni nomen: ⁊ iam feferentia in eo.¶ In qua ꝑte cōꝑat prunā ad ignē ꝑſicū penes noīa. ⁊ dicit. Et tibi ꝗdē īeſt. In qua ꝑte ītētio Auic. q̄ eſt obſcura ēiſta. vult .n. dicere ꝙ qn̄ iſta duo aggregāt̉ ſiml̓ .ſ. pruna ⁊ignis ꝑficꝰ. qꝛ vtpl̓m iſta ſil̓ aggregant̉ ⁊ maxīe pruna raro ſit ſine igne ꝑfico: ꝙ pn̄t tūc cū tali ītētōe illa ambo appellari pruna: ⁊ hͦ ſi ibi vicat pruna: ⁊ hͦ ītedit Aui. cū dic̄.Et tibi ꝗdē īeſt ⁊cͣ. dein̄ diuidas .i. diſtīguas ignē ꝑſicū .ſ. apruna ꝑꝑ illā ⁊ eādē ītetiōeꝫ .i. ī illa ītētōe qͣ tu vocas ambo prunā tāqͣꝫ a denoīatiori. qꝛ tu potes diſtīguere igneꝫꝑſicū a pruna: vt dicēdo h̓ ē ignis ꝑſicꝰ ⁊ hec ē pruna. ⁊ dato ꝙ totū appellet̉ pruna tāqͣꝫ a denoīatiori. Et ſil̓r īeſt tibi vt noīes ambo ignē ꝑſicū ⁊cͣ. hͦ ē dicere ꝙ ſi iſta ābo aggregāt̉ ſil̓ tu potes iſta ābo appellare ignē ꝑficū ⁊cͣ. ꝑꝑ illā eādē ītētionē .i. ī tali ītētōe q̄ aggregat ābo ſil̓. in tali .n.itetōe tu potes appellare ea ambo ignē ꝑficū. ⁊ hͦ ītelligeſi ibi vicat ignis ꝑficꝰ. Dein̄ diuidas .i. diſtinguas: ſupple
prunā ab igne ꝑfico: ſic̄ tu pͥus feciſti qn̄ totū vocabat̉ pruna. qꝛ dato ꝙ totū vocet̉ ignis ꝑficꝰ: tn̄ tu potes adhuc diſtingue̓ ibi prunā ab igne ꝑſico. Et īeſt tibi vt des vnicuiqꝫ ītētiōi .ſ p̄dicte nomē. Et iaꝫ fecerūt .ſ. antiꝗ totū illud .ſ.qd̓ dcm̄ eſt. Et nō eſt pl̓ima dr̄ ia in eo .ſ. ī iſtis talibꝰ noīatiōibꝰ. qꝛ de iſtis noībꝰ nō ē curandū dūmodo intētionesreꝝ habeant̉. Tūc ſequitur illa pars:¶ Et qn̄qꝫ ſunt cum formice ſpēbꝰ: ⁊ miliaris male febres vehmentis caliditatis ꝑnitioſe. Et qn̄qꝫ accidunt iſta cauſapeſtilentie. Et multotiens ſimilantur flegmoni: ⁊ tendunt ad nigredineꝫ in principio rei: ⁊ proprie in etate ſua.¶ In qͣ ꝑte Aui. ponit qͥdā iudicia qͥ ſumunt̉ ex iſtis. ⁊ ſunttria illa q̄ ponit. Dicit ergo. Et qn̄qꝫ ſūt cū ſpeciebꝰ formice ⁊ miliaris male ⁊cͣ. ¶ Sed tunc ſtatim dices hic quidad rūbū: de hoc qd̓ dicit Aui. cum intentio ſua in iſto caſit de pruna ⁊ igne ꝑfico: ⁊ nō de formica. ¶ Tu potes dicere pro tanto dicit hic. qꝛ vt dcm̄ eſt in pͥnº huius capl̓iiſta duo .ſ. pruna ⁊ ignis ꝑficꝰ pn̄t abſolui ſuꝑ oēꝫ puſtulāveſicātē adurētē ⁊cͣ. ⁊ iō pn̄t abſolui ſuꝑ formicā ābulaiuā ⁊ miliarē malaꝫ q̄ ſunt veſicātes adurentes. ⁊ ꝓpter happellauit hic iſta duo ſpēs formice ⁊ miliaris male. Expone ergo dcm̄ Aui. Et qn̄qꝫ ſunt cum ſpēbus formice .i.cū gͦ pruna ⁊ ignis ꝑficꝰ q̄ pn̄t abſolui ſuꝑ ſpēs formice miliaris male febres vehemētis cal̓itatis ꝑnicioſe: ⁊ tūc ſuꝑple fiunt mortifere. ⁊ cā huius eſt. qꝛ tūc ſunt ex humorepeſſimo venenoſo. vn̄ tūc quaſi ſunt de natura althoym.tunc Aui. ponit aliud iudicium iſtaruꝫ puſtulaꝝ. ⁊ dicit.Et qn̄qꝫ accidunt iſta cauſa peſtilētie: ⁊ tunc ſupple ſuntmale: qꝛ egritudīes que accidūt cā peſtilētie fint ex hūoribꝰ corruptis venenoſis: tunc Aui. ponit aliud iudiciūquod ſumitur etiam ab iſtis puſtulis. ⁊ dicit multoriensſil̓antur ſu. iſte puſtule flegmōi ⁊ tendūt ad nigrendineꝫin pͥnº rei. ⁊ ꝓprie in etate ſua .i. in augmēto: ⁊ tūc ſic etiāmale ſunt. qꝛ qn̄ ſil̓ant̉ flegmoni ⁊ ſunt nigre. tunc ſignificatur magis corruptio ⁊ multitudo humoꝝ maloꝝ corrūpentiū mēbrum: ſic ergo Auicen. per hoc qd̓ dicit intēdit ponere tria iudicia que ſumunt̉ ab iſtis puſtulis ratione quorundam accidentium ipſorum.Cap̄.¶ Cura prime ⁊ ignis perficiEceſſaria eſt flōmia vt euacueturſanguis colericus: quando egritudo eſt timoroſa tunc neceſſariūeſt ipſam approximare ſincopi.cerunt totum illud: ⁊ nō eſt plurima diſ ¶ Superius Auicē. determinauit de pruna ⁊ igne perſico theorice. hic determinat de ipſis practice ponendo curam ipſorum: ⁊ ponit curam ipſoꝝ qͣꝫtum ad omnia predicta ſignificata: quia vt dictum fuit ſupra omniū eſt quaſi eadem cura: ⁊ ideo Aui. non diſtinguit curam ipſorumſed ponit generalē omnibus: vt ptꝫ ſubtiliier intuenti.Diuiditur pars iſta in partes duas. Primo ponit curamprune ⁊ ignis perfici ratioue eūonis: 2º ponit curā ip̄oꝝqͣꝫtum ad medicinas locales. 2ª ibi(. Cura autem localiseſt neceſſaria ⁊c̄. ) Prima in duas. primo ponit cura prune ⁊ ignis perfici ratiōe eūonis totius corporis q̄ ſit perflōmīa. 2º ratione eūonis que fit per locum per ſcalpellationem. 2ª ibi. (Et fortaſſe eſt neceſſaria. Dicit ergo primo. neceſſaria eſt flomīa: ſupple in curatione huius egritudinis vt eūetur ſanguis colericus. Et qn̄ egritudo eſttimoroſa ſicut quādo eſt ex materia venenoſa ⁊ aduſtavehementer calida neceſſariū eſt ipſam .ſ. flōmiā approximare ſincopi: qꝛ in talibus apoſtematibꝰ accutiſſimiscompetit flomia vſqꝫ ad ſincopim: vt ponit Galie. ſuperDinus ſuꝑ fen ⁊c̄. Auicē.