.III.De prunaFen

re cruſtam ⁊ totum locum detumeſcere: ita ꝙ poſtea nōfuit̉ niſi neceſſaria curatio vlceris inqͣꝫtum vlcus: ⁊ hocoptime facit poſtea dyapalma: ⁊ hoc etiam qd̓ hic dixi ſolum per experientiā quā vidi quia Aui. in ſequenti capitulo ponet ſufficiēter curam prune ⁊ ignis perfici. Tuncſequitur illa pars:¶ Amplius quandoqꝫ veficat ignis ꝑſicus: aut pruna ⁊ currit ex ea aliquid: ſicut currit a cauterizato cum combuſtione ⁊ eſt locus cineritij coloris niger: ⁊quandoqꝫ eſt plumbeus: ⁊ inflatio vehemēs qua circundat̉ abſqꝫ rubedine verificata: īmo cū declinatiōe ad nigredine.¶ In qua parte Aui. ponit quoddā ſignificatum prune ⁊ignis perfici qd̓ eſt magis cōmune ambobus ⁊ magis ꝓpriū ſignificatū qͣꝫ predicta: qꝛ hoc videt̉ ſignificare prunam ⁊ ignē perſicū: ꝙ hic ponit. Aui. Dicit ergo Auicē.amplius qn̄qꝫ veſicat ignis perſicus aut pruna: quaſi velit dicere Aui. ꝙ preter p̄dicta ſignificata dicunt̉ quādoqꝫ pruna ⁊ ignis perficus puſtule veſicantes ex quibusegreditur humiditas ſicut egreditur ex cauterięatiōe cūcōbuſtione ignis: ⁊ locus in quo eſt cineritij coloris nigri. Et qn̄qꝫ eſt plumbeus: ⁊ hoc ſi nō eſſet tanta aduſtio⁊ eſt in loco inflāmatio vehemens que circūdat abſqꝫ rubedine verificata: ⁊ hoc eſt ꝙ circūdatur rubedine nonvera: īmo illa rubedo declinat ad quandā rubedinē prop̄ter aduſtionē que eſt ibi. Sic ergo apparet ꝙ dicit̉ eſſepruna ⁊ ignis ꝑſicus in iſto ſignificato: qꝛ dicunt̉ puſtuleveſicalites ⁊c̄ quō ignis ꝑſicus ſpecial̓r differat a prunadicetur ſtatim. ¶ Et nota hic ꝙ id ſignificatum: videturprune ⁊ ignis perfici: ⁊ id em̄ videtur proprie ſignificare pruna ⁊ ignis perſicus: alia aūt ſignificata non ſunt ſignificata ſic ꝓpria ad ea que poſſunt extendi nomē prune ⁊ ignis perfici. Et ratio eſſe pōt: quia omniū quaſi eſteadem cura: ⁊ eodē modo curant̉: ⁊ ideo pruna ⁊ ignispſicus poſſunt abſolui ad ſignificata predicta que poſuitAui. ſed ꝓprie noīatur pruna ⁊ ignis ꝑſicus id qd̓ Aui.hic dicit. Tunc ſequitur illa pars:¶ Et illud qd̓ appropriat̉ noīe prune eſtnigre radicꝭ ignee: ⁊ ē eis ſplēdor prune.¶ In qua ꝑte ponit differentiā inter prunā ⁊ ignē ꝑſicumoſtendendo in quo differūt per ſigna eoꝝ. Et diuiditurhec pars in duas: pͥmo facit hoc qd̓ dictū eſt. ſecūdo comparat prunā ⁊ ignem perſicum ad mēbra in ꝗbus fiunt.2ª ibi. Et quod de eis accidit in carne. Dicit ergo pͥmoAui. Et id qd̓ appropriat̉ noīe prune .i. id qd̓ ꝓprie dicit̉pruna eſt nigre radicis ignee .i. habet radicē nigraꝫ ⁊ inflāmatā inflāmatiōe ignis. Et eſt ei ſplendor prune .i. carbonis ignis. Sic ergo tunc ẜm dictū Aui. illa puſtula ꝓprie dicit̉ pruna que eſt radicis nigre igne ſiue inflāmate. Sed tu ſuppleas illa puſtula ꝓprie dicit̉ ignis ꝑfici qͦhabet radicem inflāmatā tendente ad quandā rubedineeo ꝙ ignis ꝑſicus vt poſtea dicet̉ eſt vehemētius colerica: pruna aūt eſt vehemētius mel̓ica: ⁊ ideo maior nigredo eſt in pruna qͣꝫ in igne ꝑfico. Iterum etiaꝫ materia eſtmagis aduſta in pruna qͣꝫ ſit in igne ꝑſico: ⁊ ideo dicimꝰꝙ pruna eſt magis ex humore mel̓ico: quia eſt ex humore magis aduſto: humor aūt aduſtus tendit ad naturammel̓ie: ⁊ ideo poſtula prune tendit ad maiorē nigredinēqͣꝫ puſtula ignis ꝑfici. ¶ Et ꝓpter hoc nota vlterius ꝙ recte appellatur illa puſtula que eſt maioris nigredinis ⁊aduſtionis pruna: qꝛ aſſimilatur colori ⁊ ſubſtantie prune ignis: illa autem puſtula que eſt tante nigredinis: necſic aduſta recte dicitur ignis ꝑſicus: qꝛ aſſimilatur flāme

ignis: ⁊ in colore: quia tendit ad quandā rubedinē ſicutignis: ⁊ ī ſubſtātia: quia eſt ex materia acutiori ⁊ ſubtiliori qͣꝫ pruna: ⁊ ideo humor ignis: ⁊ ideo vocatur ignis ꝑſicus: humor aūt prune aſſimilatur prune ſiue carboniignis: quia materia in pruna eſt magis nigra aduſta terreſtris ⁊ incinerata: ſicut eſt carbo aduſtus ab igne: ⁊ iōvocatur pruna ſiue carbo.Et ignis perſicus de eis ambobus eſtvelocioris apparitionis: ⁊ motus ⁊ pruna eſt tardior ⁊ profundior: ⁊ quaſi materia eius eſt materia puſtule: ⁊ impetiginis: ſed eſt acutior in igne perfico.¶Hic ponit aliā differentiā inter illa ⁊ dicit. Et ignis ꝑſicus de eis ambobus eſt velocioris apparitiōis ⁊ motus⁊ hoc eſt: qꝛ eſt materie magis ſubtilis: qꝛ eſt materie magis colerice ⁊ minus aduſte: ⁊ pruna eſt tardior ⁊ ꝓfundior: qꝛ materia eſt magis groſſa: ꝓpterea qꝛ magis melancolica: ⁊ plus aduſta: ⁊ ideo tardius mouet̉: ⁊ plus ꝓfunda in mēbro: ⁊ quaſi materia eius .i. prune eſt materia puſtule ⁊ impetiginis .i. aſperitatis: ſed in igne ꝑſicoeſt acutior: quaſi velit dicere hic Aui. ꝙ in hoc etiam differt pruna ab igne perſico: qꝛ materia prune eſt cum eſſepuſtule ⁊ impetiginis .i. cum puſtula nō acuta nec eleuata: vnde in puſtula prune non eſt ibi tumor quaſi ſenſibilis: ſed eſt ibi tumor quaſi ad modū aſperitatis alicuius:qꝛ vna pars quodāmodo ſuꝑeminet alteri: ſicut eſt in reaſpera: ſed nō eſt tumor ſenſibilis: quanqͣꝫ vna pars ſuꝑemineat alteri: ſꝫ in genere ꝑſico materia eſt magis acuta ⁊ magis eleuata ⁊ ideo eſt ibi puſtula magis tumens.Et ratio huiꝰ eſt: qꝛ maͣ in igne ꝑfico eſt ſubtilior: eo ꝙmateria in ipſo eſt magis colerica ⁊ minus aduſta: ⁊ iōcum materie ſubtilis ſit petere ſurſum ⁊ eleuare ſe ad ſiperiora: ideo puſtula in igne perfico eſt acuta ⁊ eleuata.In prune aūt eſt materia magis groſſa eo ꝙ materia ipſius eſt plus admixta mel̓ie ⁊ eſt magis aduſta. De ratiōeaūt materie groſſe eſt ꝓfundari ⁊ infigi in mēbro: ⁊ ideopuſtula in pruna nō eſt ita acuta nec eleuata: ſed magiseſt ꝓfunda ⁊ ſubmerſa qͣꝫ ſit in igne ꝑſico: ⁊ ideo bn̄ dicitAui. de pruna. Et quaſi materia eius eſt cum eſſe impetiginis ⁊ puſtule ⁊ expone impetiginis hoc eſt aſperitatis:qꝛ ſicut in impetigine nō eſt tumor: ſed quedā eſt aſperitas: ita etiaꝫ eſt in pruna: ſed in igne ꝑſico eſt acutior .i. eſtmagis eleuata ⁊ tumens.¶ Et quod ex eis accidit in carne eſt velocioris reſolutionis. Et quod ex eis accidit neruis ē fixiꝰ ⁊ tardioris reſol̓oniſ.¶Hic Auicēna cōparat ignem perſicum ⁊ prunam ad ſeipſa per reſpectum ad membra in quibus fiunt: ⁊ ptꝫ qd̓dicit Auicē. Intentio antem dicti Auicē. eſt: quia in carne eſt caliditas ⁊ humiditas ⁊ amplitudo pororū: in neruis autem eſt frigiditas ⁊ ſiccitas ⁊ ſpiſſitudo pororum.Et ideo humor qui eſt in carne collectus cicius reſoluit̉per caliditateꝫ que adiuuat: ⁊ ꝓpter vias .i. poros magisapertos. In neruis autem ꝓpter frigiditatem ⁊ ſpiſſitudinem neruorū plus humor infigitur ⁊ tardius reſoluitur. Et ideo bene dicit Auicē. Et qd̓ ex eis accidit in carne. Et intellige etiam hic vltra illud qd̓ dicit Auicen̄. ꝙignis perſicus de ſe eſt vehementis ⁊ citioris reſolutionisqͣꝫ pruna: eo ꝙ materia in ipſa eſt ſubtilior ⁊ minusinfiſſa qͣꝫ in pruna vt dictum fuit ſupra: ⁊ hec eſt vna comparatio que eſt comparatio prune ad ignem. perficum.Sed alia eſt comparatio ipſorum ad ſeipſa per reſpectuad membra in quibus accidunt: ⁊ iſtam hic Auicen. ponit: ſed primam comparationē dedit intelligi: per id qd̓dixit ſupra. Et ignis perſicus eſt velocioris apparitionis