.III.Fen
pōt eius ſuꝑfluū expellere quare multiplicat̉ ibi ſuꝑfluitas ex īdigeſtiōe: qꝛ nō pōt ſuꝑfluitates q̄ ad eū trāſmittūtur expellere: iō pn̄t eſſe cā aꝑatis. ¶ Iteꝝ ēt ſi aliqd̓ mēbrū ſit debile qͣꝫtūcūqꝫ corpꝰ ſit mūdū gn̄ant̉ ſuꝑfluitatesin eo rōne cibi ⁊ potꝰ: ēt expellūt mēbra alia ſuꝑfluitatesad illud mēbrū d̓bile: que ſuꝑfluitates figunt̉ in eo rōnedebilitatis ipſiꝰ: que ēt pn̄t eē cā ap̄atis ẜꝫ ꝙ apparet ī ml̓tis: ꝗ hn̄t aliqͣ mēbra debilia valde naͣl̓r vel accn̄tal̓r: in ꝗbus qͣſi toto tꝑe figit̉ maͣ ⁊ adunat̉ ⁊ īducit tumorē in mēbro qͣꝫtūcūqꝫ illud corpꝰ videat̉ eē īanitū .i. nō repletū. Etītellige vlterius ꝙ Aui. nō ponit oēs cās an̄tes: ſꝫ ponitmaxīe illas ẜm qͣs vtpl̓imū ꝯtingit. ¶ Sed tu potes eascolligere in ſumma: qꝛ cauſe an̄tes q̄dā ſunt ex ꝑte maͣe q̄dā ex diſpōne membri. Ex ꝑte maͣe eſt repletio ex qͣtuorhumoribꝰ ⁊ aquoſitas ⁊ vēto ſitas: ⁊ hec ſiue ſit ibi pctm̄ īqͣꝫtitate ſiue in qͣlitate: ex ꝑte diſpōnis mēbri qͥdā ſunt rōne debilitatis ⁊ fortitudinis: q̄dā rōne ſub̓e: q̄dā rōne viarum: q̄dā rōne fitus. Rōne debilitatis duobꝰ modis: ꝗaaut debilitas eſt in mēbro naͣl̓r rōne ſpēi: qꝛ debile ita creatū eſt delitētiōe agētis vt cutis vt ſit receptiua ſuꝑfluitatum: vt īnuit. G. ī de accn̄ti ⁊ morbo. Etiā debilitas eſt inmēbro ꝑticulari .ſ. rōne īdiuidui vt ī vno hoīe ē d̓bilitasoculoꝝ: ⁊ in alio epatis: ⁊ ī alio ſtōi. Et hec debilitas pōteē duobꝰ modis .ſ. ex pͥncipijs gn̄atiōis vel ex cā tꝑali: ſitex egritudine rōne ſub̓e mēbri ē cā an̄s: vt qn̄ mēbrū ex ītētione naͣe creat̉ rare ſub̓e vt facile recipiat ſuꝑfluitatesmēbroꝝ pͥncipaliū: ſicut eſt caro leſa ī tribꝰ reflexionibꝰ:rōne viaꝝ: vt qn̄ vie vn̄ expellunt̉ ſuꝑfluitates ſunt naͣl̓rſtricte vel opilate: vel accn̄tal̓r: tūc enī ꝓprie ſuꝑfluitatesmēbri vel alie aliūde ſibi miſſe nō pn̄t expelli: qͣre retinētur ibi: ⁊ ſic pn̄t facere ap̄a. ¶ Rōne ſitꝰ: vt qꝛ mēbrum ſitpoſitū in inferioribꝰ: vn̄ citius currūt ad ipſū ſuꝑfluitatesſicut ē anus ⁊c̄. ¶ Deinde cum dicit:t de eis ſunt primitiue ſicut contuſioaut īciſio aut fractura aut diſlocatio autvlcera que multiplicant̉ in mēbro quaredeclinat ad ipſū materia ꝑꝑ dolore debilitatem: ⁊ fortaſſe declinant ad ipſuꝫ materie ⁊ retinentur in vijs que ſunt debiliores ſicut accidunt cum vlceribus ⁊ ſcabie ap̄ata in locis vacuis.¶Hic ponit cās pͥmitiuas flegmōis: ⁊ dicit: ⁊ de eis .ſ. cauſis flegmōis ſūt pͥmitiue ſicut ꝯtuſio ⁊c̄ .ſ. q̄ ſit a ꝑcuſſioneqꝛ ꝯtuſio ꝯculcat hūores ī loco. Itē qꝛ ꝯtuſio dolorē īducit: v̓tus aūt regitiua totiꝰ ſentiēs nocumentū currit illuccum poſſe ſuo ad defendēdū .ſ. cū calore ⁊ ſāguine ⁊ ſpūpoſtea ſūt cāe maiorꝭ ap̄atis: vn̄ ſi naͣ hr̄ et p̄uiſionē n̄ curreret illuc cū ſpū ⁊ āguīe: īmo diuerteret potiꝰ ab illo loco: ſꝫ qꝛ p̄uiſiōe caret: ⁊ illa nō vtit̉: currit illuc vt d̓fēdat:ſꝫ ex tali curſu ſeꝗtur potiꝰ nocumētū qͣꝫ iuuamētū. Autvlcera q̄ multiplicant̉ ī mēbro: qͣre declināt ad ipſū maͣeꝑꝑ dolorē ⁊ d̓bilitatē ⁊ dolorē ſupple quē īducit ī mēbro⁊ tūc ꝑꝑ dolorē ⁊ d̓bilitatē attrahit̉ hūor ad illud mēbruꝫꝗ eſt cā ap̄atis ⁊ maxīe flegmōis: qꝛ hūor ꝗ currit ad locūdebilē ⁊ dolentē eſt maxime ſanguis ⁊ ſpiritus.dubitatio: pº qꝛ ponit debilitatē mēDed Hl C CNori īter cās pͥmitiuas: ī p̄cedēti ꝑteponit īter cās an̄tes. ¶ Iteꝝ ēt ponit dolorē īter cās pͥmitiuas: ⁊ ſuꝑius dcm̄ eſt ꝙ ē cā an: cum mala cōpl̓o ſit illd̓qd̓ facit dolorē: vel ſol̓o cōtinui. ¶ Dd̓m ad pͥmū ꝙ debilitas mēbri bn̄ ē in ſe cā an̄s: qꝛ cā corꝑalis: ſed rōne cauſe illiꝰ quā hic ponit: qꝛ cā eiꝰ ſunt talia vlcera ponit cāmAui. eā pͥmitiuā: qꝛ cā eiꝰ pͥmitiua eſt: vn̄ pͥº Aui. ponit eācāꝫ an̄tē ꝯſiderādo eā ẜm ſe: vel ēt ꝑ reſpectū ad cāꝫ ſuaꝫque eēt cā an̄s: hic aūt dicit cāꝫ pͥmitiuā ꝑ reſpectū ad cāꝫ
pͥmitiuā. Sic etiā dicas de dolore ꝗ eſt cā an̄s rōne cauſeſue īmediate ꝓpͥe: lꝫ rōne cauſe pͥme dicit hic Aui. ip̄aꝫ eēcām pͥmitiuam. Quō aūt dolor eſt cā apatis aꝑuit ſupra.Et fortaſſe declinat ad ipſuꝫ .ſ. locū. vbi ſunt vlcera maͣe:⁊ iſte retinent̉ in vijs: que ſunt debiliores eis: ſicut accn̄tcum vlceribꝰ ⁊ ſcabie ſint in pede: tūc attrahuntur maͣe: ⁊trāſeūdo ꝑ loca vacua ibi retinent̉: qꝛ ille vie ⁊ mēbra ſūtnata reciꝑe ſuꝑfluitates ⁊ faciunt apa in locis vicinis: ſic̄in īguine: ⁊ ſi ſit in brachijs attrahunt̉ maͣe ſub aſſellis: ⁊ibi faciūt ap̄a: qd̓ ꝗdem eſt a cā pͥmitiua referēdo hoc adcām pͥmo mouentē. ¶ Et nota hic ēt circa ꝑtē p̄cedentemꝙ cā pͥmitiua nō pōt eē cauſa apatis ſine antecedēti: qͦ .ſ.eſt humoralis: qꝛ bene pōt eſſe cā ap̄atis ſine cā antecedēti que eſt debilitas vel repletio mēbri: ſꝫ nō pōt eſſe cauſaap̄atis ſine humore: qꝛ oportet de neceſſitate ꝙ cā ap̄atisīmediata ſit humor ſiue ille humor ſit laudabilis ſiue illaudabilis: ſed cā an̄s bene pōt eſſe cā apatis ſine primitiua que obuiat īmediate mēbro: ſicut īciſio ⁊ cōtuſio ⁊c̄.ſicut ſi ꝯcurrāt repletio hūoralis fortitudo mēbri expellentis ⁊ debilitas mēbri recipiētis: que oēs ſunt cāe antecedentes poſſunt eē cā ap̄atis fine omni cā pͥmitiua obuiante corpori pleno in generatiōe talis apalis.Aui. ī ſeq̄nti ca. diuerfificat curam fleSed tu. D. gmonis qn̄ ē a cauſa ancedēti ⁊ qn̄ eſta ca̓ pͥmitiua. Si ergo tu dicis nō pōt fieri apoſtema finecā an̄cedēte: tūc ergo nō diuerſificat̉ cura. Rn̄deo ꝙ Auicēna intelligit de cauſa an̄tecedēte que eſt humoꝝ repletio in corꝑe ſiue bonoꝝ ſiue maloꝝ: vel de cā an̄cedēte q̄eſt cā cōplexiōalis que eſt in mēbro rōne cuius attrahuntur humores ad locū ⁊ faciunt apa: ⁊ ſine iſta bn̄ pōt fieri ap̄a: qꝛ pōt fieri a cā pͥmitiua que facit apoſtema nō ſolum ꝑ attractionē humoꝝ: ſed qꝛ cōculcāt humorem exiſtentē in loco fine mēbro. Sed eſt ītelligēdū ꝙ cā hmōeſt hūor ſiue ſit ſuꝑfluus ſiue non: ⁊ ſine iſta nō pōt fieri ⁊penes iſtā cām Aui. non diuerſificat curā inferius: ſed penes illā que eſt ex repletione corꝑis: qꝛ aliter curat̉ quādo apoſtema eſt ex cauſa antecedēti: ⁊ aliter quādo eſt excauſa pͥmitiua. ¶ Iterum etiam al̓r curat̉ qn̄ pͥmitiua obuiat corꝑi mūdo: ⁊ aliter quādo corꝑi repleto: in quo eſtcauſa antecedens que eſt repletio: ſicut apparebit infra.¶ Iteꝝ caderent alie dubitationes: ſed non ſpectant adhunc locum. ¶ Deiude cum dicit.¶ Et augmētū ꝗdem eius declarat̉ additione magnitudinis ⁊ ītēſiōis: ⁊ ſtatusipſius per finē eius: ⁊ illic aggregat̉ materia ſi dꝫ aggregari: ⁊ declinatio īcipittendere ad lenitatem ⁊ debilitatem.¶Hic diſtinguit ⁊ declarat tēpora flegmonis: ſecundo circa hoc oſtendit ꝙ flegmon eſt malū: ſecunda ibi. (Et mala eſt.) Quid. d. primo patet.Aui. non declarat hic pͥn.xiQub rceur quacipium flegmōis: Dico ꝙhic nō fecit mentionē de ipſo. quia pͥncipiū in ap̄atibꝰ: etin flegmone ẜm iſtū modū eſt manifeſtū d̓ ſe: qꝛ tūc ē pͥncipium qn̄ incipit tumor. ¶ Ulterius eſt notandū ꝙ diſtinguunt̉ tꝑa in flegmone in quolibet apoſtemate tripliciter: vno modo ex parte eēntie apoſtematis .ſ. a parte tumoris ⁊ quantitatis: ⁊ iſto modo diſtinguunt̉: ſicut diſtinguit Auicē. Alio modo diſtinguuntur penes digeſtionē⁊ indigeſtionē: ⁊ tūc eſt pͥncipiū quādo materia eſt īdigeſta: ⁊ augmentū quādo apparet materia manifeſte digeri ſed nō cōplete: ⁊ ſtatus eſt quādo perfecta eſt digeſtior⁊ ẜm hoc illud apoſtema quod erat in ſtatu ẜm pͥmū modum ē in pͥncipio ẜm iſtū modū: poſtqͣꝫ completus eſt tumor: tunc aggregat̉ materia: ⁊ incipit aggregari: vt dicitAui. in lr̄a. ¶ Tertio modo diſtingunt̉ rōne accidētium