Diui Auguſtini De Sanctis.

ille ꝓſe ſanguinē: ſed ꝓ xp̄o fudit. Uidete cui animā ſuā cōmendauerit. Ecce (inqͥt) video celos apertos: et filiū hoīsſtantē ad dexterā dei. Uidit xp̄m: cōfitens xp̄m: morituruspro xp̄o: perrecturꝰ ad xp̄m. Dn̄s in cruce pendens ꝓ inimij. cis ſuis: ait. Pater ignoſce illis qꝛ neſciūt qͥd faciūt: ſtephanus ſub lapidibꝰ genu flexo ait. Dn̄e: ne ſtatuas illis hoc delictum. Secutꝰ eſt veſtigia paſtoris ſui: tāqͣꝫ bona ouis. Bonus agnꝰ ſecutꝰ eſt agnū: cuiꝰ ſanguis tollit peccata mūdi.¶ Impleuit qd̓ ait apl̓s Petrus. Chriſtꝰ ꝓ nobis paſſus eſt:relinquēs vobis exemplū vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. Sequunt̉ergo martyres veſtigia dn̄i. Chriſtus in cruce ait. Pater inmanꝰ tuas cōmendo ſpm̄ meū. Stephanꝰ ſub lapidibꝰ Dn̄eieſu accipe ſpm̄ meū. Chriſtꝰ in cruce. Pater ignoſce illis qꝛneſciūt qͥd faciūt. Stephanꝰ ſub lapidibꝰ. Dn̄e ieſu: ne ſtatuas illis hoc delictū. Quomodo nō poſſet ibi iſte eſſe vbi eratquē ſecutus eſt: vbi erat quē imitatꝰ eſt? Triūphauit: coronatus eſt. Sane corona nr̄a eſt edificatio veſtra. Et gaudiūiij noſtrū ſalus vr̄a: ſalus ⁊ tēporalis ⁊ ſempiterna. Promiſſionem enī habemꝰ ſicut dixit apl̓s vite pn̄tis ⁊ future: ſed ſalutē pn̄tem donat deus ⁊ hoībus et pecoribꝰ: donat deꝰ et bonis et malis. Hanc aūt ſalutē tēporalē: ꝓ eterna ſalute martyres cōtempſerūt. Gaudetis ſine dubio qꝛ ſaluos nos videtis: et nos in xp̄o de veſtra ſalute gaudemus: ſed ſatagite vtetiā in illo die de vobis gaudeamꝰ: qꝛ qd̓ ait apl̓s: ꝓ ſua diſpēſatione tā magna ⁊ ampla vt eiꝰ vix veſtigia cōſectemur:hoc nobis loquebat̉ qd̓ dicebat. Ei quē edificabat dicebat.¶ Gaudiū et corona mēa. Quicūqꝫ gͦ ꝓficiūt in xp̄o de laboribus noſtris: gaudiū ſunt ⁊ coronanr̄a: qꝛ noſtrū eſt fideliterdiſpēſare nō noſtrā ſed dn̄icam pecuniā: veſtrū eſt cū cura ⁊ſollicitudine ſuſciꝑe. Ego enī poſſum eſſe dator: nō exactor.Et dator nō quaſi mee rei: ſed do vnde ⁊ ego viuo: qꝛ ad vnādomū magnā om̄es ꝑtinemꝰ: vnū patrēfamilias dn̄m habemus. Cellariū habet amplū: vnde nos ⁊ vos viuere poſſumꝰTantū enī rogemꝰ faſtidiū detergat: prius donet eſuriē: etporrigat panē. Unde viuo: inde dico. Unde paſcor: hoc miniſtro. Nā vobiſcū pauꝑſum. Diuitie om̄es deꝰ noſter: vitaoīm noſtrū beata eterna. Ergo qͥ gloriat̉ in dn̄o gloriet̉: quiviuit et regnat deus per īmortalia ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ In eodē feſto: Sermo. iiij. In quo dicit ꝙ ꝓinimicis orare licet ſit laborioſum multū tameneſſe meritorium.Eſus filius naue in heremo pugnabat: et moyſesxorabat. Nō qꝛ ambo pugnabāt: nec ambo orabāt:vij.N ſed vnꝰ pugnabat et aliꝰ orabat. Merito qͥ pugnabatnon deficiebat: qꝛ ille orando vincebat. Ita etM.ego loqui qͥdē videor: ſed alijs orātibꝰ loquor: vt p̄cibus eo.ij. rū cōtingat mihi qd̓ dn̄s ait. Aperi os tuū et ego adimpleboxx. illud. Si ille ab vno tm̄ orāte iuuabat̉ ⁊ nō ſuperabat̉: quātomagis ego vbi nō vnꝰ ſed multi rogāt deū mecū? Loquēdoiij. iam nō timebit cor meū: qꝛ laudem dn̄i loquet̉ os meū. Dn̄snoſter ieſus xp̄s iubet nobis aliqͥd: et ꝓmittit nobis aliquidQd̓ iubet hic eſt: qd̓ ꝓmittit alibi eſt. Qd̓ iubet finit̉: qꝛ tēporale eſt: qd̓ ꝓmittit nō finit̉: qꝛ eternū eſt. Qd̓ iubet opus eſt:qd̓ promittit merces eſt. Hinc aduertat vr̄a ſanctitas quātaeſt eiꝰ miſericordia erga nos: vt laborē hic poſuerit cū fineꝫmercedē in celoſine fine. Et ideo debemꝰ potiꝰ hic laborare et poſtea in celo mercedē ſumere: qͣꝫ hic mercedē velle accipere: ⁊ poſtea laborare. De qͥbuſdā enī dicit. Amē dico voi.bis: ꝑceperūt mercedē ſuā. Sed forte auidus es ad mercedem / et piger ad laborē: qua fronte poſtulas qd̓ ꝓmiſit deꝰ:ſi nō facis qd̓ iuſſit deꝰ? Prius audimonitiōes: et ſic exigerepromiſſiones. Prius inqͣꝫ audi iubentē: et tūc exige pollicentē. Iubet enī nobis et dicit. Diligite īimicos veſtros: bn̄facite his qͥ vos oderūt: et orate ꝓ ꝑſequētibꝰ et calūniantibus vos. Audiſti opus: expecta mercedē. Vt ſitis (inqͥt) filij patris veſtri qͥ in celis eſt: qui ſolē ſuū oriri facit ſuper bonos et malos: et pluit ſuꝑ iuſtos et iniuſtos. Attēdite ipſumdn̄m qͥ hoc iuſſit qd̓ fecerit. Nonne poſt tanta q̄ in eū cōmiſerūt impij iudei: qͥ retribuebāt ei mala ꝓ bonis: pendens in.iij. cruce ait. Pater ignoſce illis qꝛ neſciūt qͥd faciūt? Orauit inhoīe qͥ exaudiuit cū patre. Nā et modo orat ꝓ nobis: orat innobis: etorat̉ a nobis. Ut ſacerdos noſter orat ꝓ nobis: vtcaput noſtrū orat in nobis: vt deꝰ noſter orat̉ a nobis. Qn̄ gͦ

in cruce pendēs orabat: videbat et p̄uidebat oēs inimicosſed multos ex illis futuros amicos p̄uidebat: ideo oībꝰ veniam noſtulabat. Illi ſeuiebant: et ille orabat. Illi dicebantpilato crucifige. Ille clamat. Pater ignoſce. In aſperis clauis pēdebat: ſed lenitatē nō amittebat. Illis iam petebat veniam: a quibꝰ accipiebat iniuriā. Illi ſeuiebant: illi circūlatrabāt: illi inſultādo caput agitabat qd̓ ſanū nō habebāt: qꝛcaput qd̓ eſt xp̄s nō habebāt: et quaſi in vno ſummo medicoin medio cōſtituto phrenetici circūquaqꝫ ſeuiebāt: pēdebatille / et ſanabat. Pater (inqͥt) ignoſce illis. Attēdite fratresMagna pietas. Pendebat ⁊ tn̄ petebat. Et nō deſcendebatqꝛ de ſanguine ſuo medicamentū phreneticis faciebat. De­ Aniqꝫ fratres poſt reſurrectionē ſanauit: quos pendēs inſaniſſimos tolerauit: et ſanguinē quē fuderūt ſeuiētes: biberuntcredētes: et facti ſunt ſequētes qͥ erant ꝑſequētes. Ecce quare venit xp̄s nō perdere qd̓ inuenerat: ſed querere et ſaluareqd̓ perierat: vt diligēdoſeuiētes inimicos: faceret credētesamicos. Sed ne multū graue eſſe dicas imitari dn̄m tuum qͥꝓpter te paſſus eſt: relinquēs tibi exemplū vt ſequaris veſti j.gia eiꝰ: attēde ſtephanū cōſeruū tuū. Homo erat ſicut et tu:de maſſa peccati creatas ſicut et tu: eo p̄cio redēptus quo ⁊tu. Diaconꝰ erat: euāgelia legebat: que legis vel audis ⁊ tu.Ibi inuenit ſcriptū. Diligite īimicos veſtros. Didicit legē­ Odo: ꝑfecit implēdo. Qui cū a iudeis ſaxoꝝ grādine cederet̉:nō ſolū nō cōminabat̉: ſed inſuper lapidatoribꝰ ſuis veniamprecabat̉. Poſitis enī genibꝰ orabat dicēs. Dn̄e: ne ſtatuas Aillis hoc delictū. Illi lapidabāt: et ille orabat. Illi eū furoreperſequebant̉: ille pacatus xp̄m ſequebat̉. Illi malicia cecabātur: ille aperto celo viſo filio dei ſapiētia illuſtrabat̉. Illilapides mittebant: ille orationes premittebat tanqͣꝫ dixiſſet.Dn̄e ſi iſtos modo occideris inimicos: qͦs poſtea facies amicos? Deniqꝫ fratres vt noueritis qͣꝫtum valueritoratio ſancti martyris ſtephani: recurrite nobiſcū ad illū adoleſcētemnoīe ſaulum. Qui cū ſanctꝰ ſtephanꝰ lapidaret̉: oīm veſtimē vta ſeruabat: et tanqͣꝫ manibꝰ oīm lapidabat. Et poſtea ſicutnoſtis accepit epiſtolas a principibꝰ ſacerdotū: vt quoſcūqꝫinueniſſet xp̄ianos viros ac mulieres: vinctos adduceret inhieruſalē torquēdos ⁊ puniendos. Hic cū iret in via: ſubito ⁊circū fulſit eū lumen de celo: cecidit interrā: et audiuit vocēdicentem ſibi. Saule ſaule: qͥd me ꝑſequeris? Et ille. Tu qͥses dn̄e? Et dn̄s ad illū. Ego ſum (inqͥt) ieſus nazarenꝰ: quētu perſequeris. Durū eſt tibi cōtra ſtimulū calcitrare: qꝛ nonſtimulū: ſed pedes quibꝰ calcitras vulnerabis. Quid mihiet tibi? Quare me ꝑſequeris? Quare te erigis cōtra me malotuo? Sed ꝯtra tanta mala que cōmittis in me: olim quidēdebui perdere te: ſed ſtephanꝰ meus orauit ꝓ te. Eliſus eſtſeuiēs: erectus eſt credēs. Eliſus eſt lupus: erectus eſt agnꝰEliſus eſt perſecutor: erectus eſt predicator. Dicā planius:dicā apertiꝰ. Eliſus eſt filiꝰ perditionis: erectus eſt vas electionis. Eliſus eſt ſaulus: erectus eſt paulus. Nā ſi martyrſtephanꝰ nō ſic oraſſet: eccleſia paulū nō haberet. Sed ideode terra erectus eſt paulus: quia in terra inclinatꝰ exauditꝰeſt ſtephanꝰ. Ecce quare dn̄s dicit. Diligite inimicos vr̄os:quia diligēdo inimicū: facis amicū. Sed cōtra tanta ⁊ taliahec: tu quis es qͥ nō diligis? Figis genu: collidis frontem interrā et dicis. Oro vt moriat̉ inimicus meꝰ. Deus ſi qͥd te ꝓmerui: occide inimicūmeū. Et vtiqꝫ tu qͥ oras vt homo moriatur: malus oras contra malū: et facti eſtis duo mali. Illemale agēdo: tu male orādo. Tu malus orādo incipis eſſe qn̄dicis. Deus occide malū: Reſpōdet tibi ipſe. Quē veſtrū:Aduertat ſanctitas veſtra. Iudex homo per ſeipſum reū nōoccidit: ſed iubet: et ſpiculator occidit. Iudex dicit. Occide⁊ tortor occidit. Et tu quādo dicis. Occide inimicū meū: tefacis iudicē: et deū queris eſſe tortorem. Reſpōdet tibi deꝰNon ero prorſus: nō ero peccatoris tortor: ſed liberator: qꝛnolo mortē peccatoris: ſed vt cōuertat̉ et viuat. Nam ſi vorlūtatem tuā haberē: te prius occiderem anteqͣꝫ inuitatus venires. Nōne me blaſphemaſti? Nōne me in tuis malis operibus irritaſti? Nonne nomen meū de terra delere voluiſtiNōne me in p̄ceptis vel in ſeruis meis cōtēpſiſti? Si tūc teoccidiſſem inimicū: quē modo facerē amicū? Quid gͦ maleorādo doces me: qd̓ nō feci inte? Immo ergo dicit tibi deꝰ.Doceāte vt imiteris me. Incruce pēdēs dixi. Pater igno Iſce illis quia neſciūt quid faciunt. Docui hoc milites meos:

Ser. iiij.Exo. xvij.

Lu. xxiij.Act̉. vij.

psͣ. cxliiij.

1. Cor. j.

j. Petri

Ezech̓. ij.Psͣ. ixxx.

Mat. vj.

Mat. v.

Phil̓. ij j.

Lu. xxj. i

Ezech̓. ij.Psͣ. ixxx.

Cj. Tim̄. iiij

5liij.E

B

C

Act. ij.

Ezechiel̓xxxiij.

Luce. xix.

Actuū. ix.

Max. v.

Actuū. vij

vbi sͣ.

Lu. xxiij

Dj. Petri. ij

E