Capitulū. v. Fo. clxv.Tractatus. xix.

Tractatus. xix.hr̄e ei vitā in ſemetipſo vt eſſet vita/ nō egēs vita: ne ꝑticipādo intelligatur hr̄e vitam. Si enī participādo haberet vitānō in ſemetipſo: poſſet et amittendo eſſe ſine vita: hoc in filione accipias: ne cogites: ne credas. Manet ergo pater vita:manet et filius vita. Pater vita in ſemetipſo non a filio: filius vita in ſemetipſo ſed a patre. A patre genitus vt eſſet vitain ſemetipſo: pater vero non genitꝰ vita in ſemetipſo: nec minorem filiū genuit qui creſcendo fieret equalis. Non enī adſui perfectionem adiutus eſt tēpore: per quem perfectū creata ſunt tempora. Ante om̄ia tēpora/ patri coeternꝰ eſt. Nonenim vnqͣꝫ pater ſine filio. Eternus autem pater eſt: ergo coeternus ⁊ filius. Quid tu anima? Mortua eras: amiſeras vitam: audi patrem: per filiū ſurge: recipe vitam vt in eo recipias vitam quā non habes in te/ qui habet vitam in ſemetipſo. Uiuificat ergote pater et filius: et agitur prima reſurrectio/ quādo reſurgis ad participandā vitam/ quod tu nō es:et participando efficeris viuens. Reſurge a morte tua ad vitam tuam/ qui eſt deus tuus: et tranſi a morte in vitam eternam. Habet enim vitam eternam pater in ſemetipſo. Namſicut pater ſuſcitat mortuos et viuificat: ſic ⁊ filius quos vellet viuificaret. Quid ergo de illa reſurrectiōe corporis? Nāet iſti qui audiunt et viuunt: vnde niſi audiendo viuūt. Amicus enim ſponſi ſtat et audit eum / et gaudio gaudet proptervocem ſponſi/ non propter vocem ſuam: hoc eſt participando non exiſtendo audiunt et viuunt. Et om̄es qui audiūt viuunt: quia om̄es qui obediunt viuūt. ¶ Dic aliquid domineetiam de reſurrectione carnis. Fuerunt enim qui eam negarentet dicerent: quia iſta ſola eſt reſurrectio que fit per fidē.Cuius reſurrectionis modo dn̄s fecit cōmemorationē et inflammauit nos: quia quidam mortui audiūt vocem filij deiet viuent. Non eorum qui audierint alij moriētur/ alij viuētſed om̄es qui audierint viuent: quia om̄es qui obedierint viuent. Ecce vidimus reſurrectionē mentis: non ergo amittamus de fide reſurrectionē carnis. Et niſi tu domine ieſu dixeris eam: quē opponemus contradictoribus? Om̄es enimſecte que ſe aliqua religione hominibus inſerere preſumpſerunt: non negauerunt iſtam mentiū reſurrectionem: ne diceretur eis. Si nō reſurgit anima: quare mihi loqueris? Quidin me facere vis? Si non facis ex deteriore meliorem: quareloqueris? Si non facis ex iniquo iuſtum: quare loqueris?Si autem facis ex iniquo iuſtū: et ex impiopium: et ex ſtulto ſapientem: fateris reſurgere animam meā: ſi tibi obtemper auero / ſi tibi credidero. Uolentes ergo ſibi credi om̄esqui inſtituerūt alicuius etiam falſe religionis ſectam: negare iſtam mentium reſurrectionem non potuerūt. Omnes deilla conſenſerunt. Sed multi carnis reſurrectionem negauerunt: dixerūt in fide iam factam eſſe reſurrectionem. Talibus reſiſtit apoſtolus dicens. Ex quibus eſt hymeneus ⁊ filetus: qui circa veritatē oberrauerunt: dicentes reſurrectionem iam factam eſſe: et fidem quorūdam ſubuerterūt. Iamfactam eſſe reſurrectionem dicebant. Sed eo modo vt alianon ſperaret̉: et reprehendebant homines qui ſperabant reſurrectionem carnis: velut iam reſurrectio que ꝓmiſſa erat:credendo impleretur in mēte. Reprehendit eos apoſtolus.Cur eos reprehendit? Nonne hoc docebant quomodo dn̄sloquebat̉? Uenit hora etnunc eſt quādo mortui audient vocem filij dei: et qui audierint viuent. Sed de vita mentiū loquor adhuc. Ait tibi ieſus. Nōdum loquor de vita corporūſed loquor de vita vite corporū: id eſt de vita animarum: inquibꝰ eſt vita corporum. Nam ſcio eſſe corpora in monumētis iacētia/ ſcio et corpora veſtra in monumētis futura. Nōdum de illa reſurrectione loquor. De iſta loquor/ de iſta reſurgite: ne ad penam in illa reſurgatis. Sed vt noueritis qꝛde illa loquor: quid addo? Sicut enim habet pater vitaminſemetipſo: ſic dedit et filio habere vitam in ſemetipſo? ⁊Hec vita quod pater eſt/ quod filiꝰ eſt: ad quid pertinet: adanimam / an ad corpus? Non enim vitā illam ſapientie ſentit corpus: ſed mens rationalis. Nam nec omnis anima poteſt ſentire ſapientiam. Habetenim et pecus animā: ſed pecoris anima non poteſt ſentire ſapientiam. Ergo anima humana poteſt ſentire iſtam vitam quā habet pater inſemetipſo: et dedit filio vitam habere in ſemetipſo: quia illud eſt verum lumen quod illuminat nō omnem animam: ſed omnemhominem venientem in hūc mundum. Cum enim ipſi men-

Capitulū. v. Fo. clxv.ti loquor audiat: id eſt obediat et viuat. Noli itaqꝫ dominetacere de reſurrectione carnis/ ne non eam credāt homineset remaneamus nos argumentatores/ nō predicatores. Ergo ſicut habet pater vitam in ſemetipſo: ſic dedit et filio habere vitam in ſemetipſo. Intelligant qui audiunt: credāt viintelligant: obediant vt viuāt. Audiant adhuc aliud/ ne hicfinitam eſſe reſurrectionem putent. Et dedit ei poteſtatemet iudicium facere. Quis dedit? Pater. Cui dedit? filio.Cui enim dedit habere vitam inſemetipſo: et poteſtatē dedit ei et iudicium facere. Iquia filius hominis eſt. Iſte enīchriſtus et filius dei: ⁊ filius hominis eſt. In principio erat Ioverbum: et verbū erat apud deum: et deus erat verbū. Hocerat in principio apud deum. Ecce quomodo dedit ei vitāhabere inſemetipſo. Sed quia verbum caro factum eſt ⁊ habitauit in nobis: ex virgine maria homo factus/ filiꝰ hominis eſt. Proinde quia filius hominis eſt: quid accepit? Poteſtatem et iudicium facere. Quod iudicium? In fine ſeculi: et ibi erit reſurrectio mortuorū: ſed corporū. Animas ergo ſuſcitat deus/ per chriſtum filiū dei: corpora ſuſcitat deꝰ iiiper eundem chriſtū filiū hominis. Dedit ei poteſtatē. Hanc xlvpoteſtatem non haberet niſi acciperet: et eſſet homo ſine po cuiteſtate. Sed ipſe eſt filius hominis: qui et filius dei. Herendo enim ad vnitatē perſone filiꝰ hominis/ filio dei: facta eſtvna perſona/ eadēqꝫ filius dei qui et filiꝰ hominis. Quid autem propter quid habeat dinoſcendum eſt. Filius hominishabet animā: habet corpus. Filius tamen dei quod eſt verbum dei: habet hominem tāqͣꝫ anima corpus. Sicut animahabens corpus non facit duas perſonas ſed vnū hominem:ſic verbū habens hoīem: nō facit duas perſonas ſed vnumchriſtū. Quid eſt homo. Anima rationalis habens corpusQuid eſt chriſtus? Uerbū dei habens hoīem. Uideo de qͦbus rebus loquar: et quis loquar: et quibus loquar. Nūc audite de reſurrectione corporū non me ſed dn̄m locuturū: ꝓpter eos qui reſurrexerūt ſurgendo a morte/ inherendo viteCui vite? Que non nouit mortē. Quare non nouit mortem:Quia neſcit mutabilitatē. Quare neſcit mutabilitatē? Quiavita eſt in ſemetipſo. Et poteſtatē dedit ei et iudiciū facere:quia filius hominis eſt. Quod iudicium ⁊ quale iudicium?Nolite mirari hoc) quia dixi dedit ei poteſtatem ⁊ iudicium facere. Quia venit hora) non addidit: et nunc eſt. Ergo horam quādam vult inſinuare: in fine ſeculi Hora auteꝫnunc eſt vt reſurgant mortui: hora erit in fine ſeculi vt reſurgant mortui. Sed reſurgant nunc in mente: tūc in carne. Reſurgant nunc in mente per verbum dei filium dei: reſurgenttunc in carne per verbum carnem factū filium homīs. Neqꝫenim ad iudiciū viuorum et mortuorū pater ipſe venturuseſt: nectamen recedit a filio pater. Quomodo ergo non ipſeventurus eſt? Quia non ipſe videbit̉ in iudicio. Uidebūt inquem pupugerunt. Forma illa erit iudex que ſtetit ſub iudice: illa iudicabit que iudicata eſt. Iudicata eniminiqꝫ: iudicabit iuſte. Ueniet ergo forma ſerui: ⁊ ip̄a apparebit. Etenīforma dei: quomodo apppareat iuſtis et iniuſtis? Nā ſi iudicium non fieret niſi inter ſolos iuſtos: appareret tanqͣꝫ iuſtis forma dei. Quia vero iudiciū futurū eſt iuſtorum ⁊ iniquorum/ nec licet vt iniqui videant deū. Beati enim mūdo Acorde quia ipſi deum videbūt. Talis apparebit iudex qualis videri poſſit / ⁊ ab eis quos coronaturꝰ eſt: et ab eis quosdānaturꝰ eſt. Forma ergo ſerui videbit̉: occulta erit formadei. Occultꝰ erit in ſeruo filiꝰ dei et apparebit filiꝰ homīs:qꝛ poteſtatē dedit ei ⁊ iudiciū facere qꝛ filiꝰ hoīs eſt. Et qꝛipſe ſolꝰ apparebit in formaſerui: pater aūt nō apparebit qꝛnō eſt indutꝰ forma ſerui. Ideo ſuperiꝰ ait. Pater non iudicat quēqͣꝫ: ſed omne iudiciū dedit filio. Bene gͦ dilatū eſt: vtipſe eſſet expoſitor qͥ ꝓpoſitor. Superiꝰ enim occultū erat.nūc autē vt arbitror manifeſtū eſt: qꝛ dedit ei poteſtatē ⁊ iudiciū facere: qꝛ pater nō iudicat quēqͣꝫ: ſed omnē iudiciū dedit filio. Quia iudiciū per illā formā futurū eſt quā nō habꝫpater. Et quale iudiciuꝫ? Nolite mirari hoc: qꝛ venit hora:nō ea q̄ nunc eſt vt reſurgāt aīe: ſed q̄ futura eſt vt reſurgantcorpora. Expreſſiꝰ hoc dicat vt calumniā hereticꝰ negatorreſurrectionis corporis nō inueniat: quāqͣꝫ iā intellectꝰ eluceſcat. Cū ſuperius dictū eſſet: venit hora: addidit et nunceſt. Modo autē: venit hora: ⁊ nō addidit: et nūc eſt. Tamenomnes anſas/ omnes clauiculas calumniarum: omnes no-

H

iiij. ſen. di..xlviij. Sꝫcum.

Iohan. j.

Matth̓. v.

I