ancti Auguſtini de verbis dn̄i
Sancfi AugnſtinErgo inter illos dicebat. Qui diligit me mādata mea cuſtodit: ⁊ qͥ diligit me diliget̉ a pr̄e meo ⁊ ego diligā eū. Et quaſi diceretur illi: et quid ei dabis? Et oſtendam me illi. Qn̄ h̓dixit? Quādo ab hominibus videbatur. Quādo hoc dixit:Quādo et ab eis videbatur: a quibus non diligebatur. Quōergo ſe oſtēſurus erat dilectoribꝰ ſuis: niſi qꝛ talē qualē nō videbant dilectores ſui? Ergo q̄ forma dei ſeruabat̉: forma hominis oſtendebatur. Per formā hominis hominibꝰ loquentes: cōſpicuus ⁊ viſibilis et bonis ⁊ malis omnibus oſtendebat ſe: dilectoribus ſuis ſeruabat ſe. Qn̄ ſe demōſtraturū dilectoribus ſuis? Poſt reſurrectionē corporis qn̄ tollet̉ impiiij. us ne videat claritatē dei. Tūc em̄ cum apparuerit ſimilesei erimus: qm̄ videbimus eū ſicuti eſt. Ip̄a eſt vita eterna.Nam totūquicqͥd dicebamus: nihil eſt ad illā vitā qua viuimus quidē qͥ ſalui ſumus: qꝛ videbimꝰ deū magnū. Ip̄a ē vivij. ta eterna. Ip̄e hoc dicit. Hec ē aūt vita eterna: vt cognoſcātte vnū verū deū: ⁊ quem miſiſti ieſum xp̄m. Hec eſt vita eterna vt cognoſcant: videāt: capiāt: norint qd̓ crediderāt: percipiant qd̓ nondū caperę poterant. Iam videat mēs: qd̓ oculꝰ13xv. nō viderat: nec aurꝭ audierat: nec in cor hoīs aſcēderat. Hocillis dicet̉ in fine. Uenitebn̄dicti pr̄is mei: percipite regnuꝫqd̓ vobis paratū eſt ab initio mūdi. Ibūt ergo illi mali in cōvij. buſtionē eternā. Iuſti aūt quo? In vitā eternā. Quid eſt vitaeterna? Hec eſt vita eterna: vt cognoſcāt te ſolū verū deum: ⁊quē miſiſti ieſum xp̄m. Loqͥns ergo de futura reſurrectionejv. corꝑis: ⁊ nō ſuos dimittens ait. ¶ Poteſtatē dedit ei iudiciūfacere: qꝛ filius homīs ē. Nolite mirari hoc qꝛ veniet hora)Ibi nō addidit. Et nūc ē: qꝛ iſta hora poſtea erit: qꝛ iſta hora in fine ſeculi erit: qꝛ iſta hora nouiſſima erit: in nouiſſimatuba erit. Nolite mirari qꝛ hoc dixi. Dedit ei poteſtatē iudiciū facere: qꝛ filius homīs eſt. Nolite mirari. Iō dixi: qꝛ hominē ab hominibꝰ oportet iudicari. Quibus hominibꝰ iudicatis: quos inuenit viuos nō ſolū. Sed qͥd? Ueniet hora qn̄hi qͥ ſunt in monumentꝭ Quō expreſſit carne mortuos: qͥ ſuntinmonumentis: quorū iacent ſepulta cadauera: quorū fauiſle ſunt tecte: quorū oſſa diſperſa ſunt: quorū caro iam non eſtet tn̄ deo integra eſt? Ueniet hora qn̄ oēs qͥ ſunt in monumētis audient vocem eius: ⁊ ꝓdient oēs.Boni ſint: mali ſint:audient vocē et exient. Rumpunt̉ omīa vincula inferorum:omnē qd̓ perijt: īmoperiſſe putat̉ reſtituet̉ Si em̄ deus fecithoīem qͥ nō erat: nō reparare poteſt quod erat? Puto qꝛ cuꝫdicit̉. Deus mortuos ſuſcitaturus eſt: nō res incredibilis dicitur: qꝛ de deo nō homine dicitur. Magna res eſt q̄ fiet: ⁊ incredibilis res eſt q̄ fiet: ſed non ſit incredibilis: qꝛ vide quifacit. Ille dicit̉ ꝙ ſuſcitabit te: qͥcreauit te. Nō eras ⁊ es: ⁊ factus nō eris? Abſit: ne credas. Mirabilius aliqͥd fecit deusqn̄ fecit qd̓ nō erat: et nō creditur reparaturus qd̓ erat ab eisip̄is quos fecit qd̓ nō erant: Hoc eſt qd̓ rependimꝰ deo: quinon eramus: et facti ſumus? Hoc illi rependimus: vt eū reſuſuſcitare qd̓ fecit nō poſſe credamus? Hec eſt merces quā illi reddit creaturaſua? Iō tefeci dicittibi deus o homo an̄qͣꝫ eſſes: vt nō mihi credas futurū te eſſe qͥ eras: qͥ potuiſti eēqd̓ nō eras? Sed ecce inquit in ſepulcro qd̓ video fauilla eſt:cinis eſt: oſſaſunt: ⁊ hoc itē accipiet vitā: cutē: pulpas: carnē⁊ reſurgit? Quid fauilla iſta quā video inſepulcro? Uel in ſepulcro vides fauillā: vides oſſa: in vtero matrꝭ tue nihil eratHoc vides: vel fauilla ſunt vel oſſa ſūt: tu anteqͣꝫ eſſes nec fauilla erat: nec oſſa erāt: et tn̄ factus es: cū oīno nō eſſes: ⁊ credis qꝛ oſſa iſta quoquomō ſunt: qualiacunqꝫ ſunt: qꝛ ſunt tn̄:recipi ēt formā quā habebāt: cū tu acceperꝭ qd̓ nō habebas.Crede: qꝛ ſi credideris hoc: tūc ſuſcitabitur aīa tua. Et ſi ſuſcitabit̉ aīa tua: tūc veniet hora ⁊ nūc eſt. Tūc bono tuo reſuigit caro tua: qn̄ veniet hora: vt oēs qͥ ſunt ī monumētis audiant vocē eius ⁊ procedant. Nō em̄ qꝛ audis et prodis: iā gaudere debes. Audi qd̓ ſequit̉ Qui bona egerūt in reſurrectionem vite: qͥ aūt mala egerunt in reſurrectionē iudicij. Conuerſi ad dn̄m ⁊cͣ.Finis libri ſermonū de Uerbis dn̄i ſaluatoris: diui Aurelij Auguſtini.
de Verb. ni¶ Diui Aurelij Auguſtini Hipponēſis ep̄i ſermonū de Uerbis Apoſtoli: quorundāqꝫ aliorū:ſummaria acbreuis Annotatio.De indiuidua Trinitate ⁊ īſeparabili vnitate. Arrianorūqꝫcōfutatiōe: ac fideliū populorū de fide catholica ꝯfirmationē. Sermo. j.De corpore et ſanguine dn̄i Ieſu xp̄i. Et de humilitate tenēda arrogantiaqꝫ vitanda. Sermo. ij.De verbis apoſtoli. Spū ambulate: ⁊ deſideris carnis ne ꝑfeceritis. Sermo. iij.De verbis eiuſdē. Cū em̄ eſſemus in carne: paſſiones peccatorū q̄ per legē ſunt operabamur in mēbris noſtris ⁊cͣ. Cūmanicheorū ꝯfutationē. Sermo. iiij.De verbis eiuſdē. Lex peccatū eſt. Abſit. Sed peccatū nonagnoui niſi per legem. v.De verbis eiuſdē. Igit̉ ego mente ſeruio legi dei ⁊cͣ. vj.De verbis eiuſdē. Petonō infirmari intribulationibꝰ meispro vobis ⁊cͣ. Et de libero arbitrio. vij.De verbis eiuſdē. Humanus ſermo et omni acceptione dignus ⁊cͣ. viij.De verbis eiuſdē. Fidelis ſermo et oī acceptiōe dignꝰ ⁊cͣ. ixDe eiſdem verbis eiuſdē. x.De pſalmo nonageſimoquarto. Et ꝯfutatōe pelagianoꝝ. xjDe verbis pſalmi centeſimi decimoctaui. Greſſus meos dirige ẜm verbū tuū ⁊cͣ. xij.De verbis apoſtoli. Si em̄ data eſſet lex que poſſit viuificare ⁊cͣ. xiij.De baptiſmo paruulorū ꝯtra pelagianos. xiiij.De verbis Apl̓i. Nos em̄ ſumus circūciſio ⁊cͣ. xv.De verbis eiuſdē. Si deus pro nobis qͥs ꝯtra nos. xvj.De verbis eiuſdē Humanū dico ꝓpter infirmitatem carnisveſtre. xvij.De verbis eiuſdē. Neſcitꝭ qꝛ corꝑa vr̄a mēbra xp̄i ſūt. xviij.De verbis eiuſdē. Nō ſic pugno quaſi aerēcedēs. Et ꝯſtituēdis ep̄is. xix.De pſalmo nonageſimoquinto ⁊c̄. xx.De verbis Apl̓i. Inuicē onera vr̄a portate ⁊cͣ. xxj.De eiſdē verbis eiuſdē. xxij.De verbis eiuſdē. Spe ſalui factiſumꝰ. Spes aūt que videtur ⁊cͣ. xxiij.De verbis eiuſdē. Uidete quō caute ambuletis ⁊cͣ. xxiiij.De verbis ſancti Luce in actibus apoſtoloꝝ. Nemo quicqͣex eo qd̓ poſſideat: ſuū ꝓpriū eſſe dicebat. .xxv.De verbis eiuſdē in actibꝰ apl̓orū. Petrus ⁊ Iohānes aſcēdebāt in templū. xxvj.De verbis beati petri. Audiuimꝰ vocē delatā de celo. Hic ēfilius meus dilectus. Et habemus certiorē propheticuꝫſermonem. xxvij.De verbis beati Iacobi. An̄ oīa nolite iurare. xxviij.De verbis btī Iohānis. Si dixerimus qꝛ pctm̄ nō habemꝰnoſi ip̄os ſeducimus ⁊ veritas in nobis non eſt. xxix.De verbis eiuſdem. Chariſſimi nolite omni ſpūi credere ⁊cͣ.Cū cōfutatione manicheorū. xxx.De verbis eiuſdē. Oīs ſpūs qͥ cōfitet̉ ieſum xp̄m in carne veniſſe: ex deo eſt. xxxj.De verbis apoſtoli. Ut de dormientibus non ꝯtriſtemur ſicut et ceteri ⁊c̄. xxxij.De celebratione dierū fratrū defunctorum et reſurrectionemortuorū. xxxiij.De verbis apl̓i. Omēs nos manifeſtari oportet an̄ tribunaxp̄i ⁊cͣ. xxxiiij.De eiſdem verbis eiuſdē. xxxv.
j. Cor. ij.Mat. xxv.
Ioh̓. xvii.
BIohā. v.
Ioh̓. xvij.
j. Ioh̓. iij.
g. vilibri ſerrelij Auguſtini.