Imporiū Sermonum Diui Auguſtini

ipſis: et ſi nō regnū ſalutē tamen ꝓmittunt. l. R. fo. cxxxv.Pnīa illa bona eſt q̄ pctā ꝑacta ſic deplorat vt iteꝝ nō cōmittat. xj. D. fo. vj.Pnīa eſt agēda in oībus mēbris quibuspeccauimus. xxx. B. fo. xiiij.Penitētia vera nō annoꝝ numero cēſet̉:ſed animi amaritudine: quia deus nontam longitudinē temporis qͣꝫ affectumpenitētis penſat. lxvj. D. fo. cclxv.Penitētie dolor et humilitatis gemitusvalent ad ſatiſfaciendū deo de his quefacta ſunt. l. P in me. fo. cxxxv.Penitētie vtilitas. xlj. D. fo. xix.Pnīa impetrat veniā in hoc ſeculo q̄ valet infuturo. xj. K. in fi. fo. xl.Pnīe comes ſicut dolor eſt: ita lachrimeteſtes doloris. l. B. fo. cxxxv.Penitētie non eſt locꝰ apud inferos. xlv.A. fo. xxj. lix. H. fo. xxvj.Pnīa iō non eſt differēda ad vltimū vitetēpꝰ. xliiij. F. fo. ccliiij. lvij. B. fo. cclxij.Penitentie actiones tres ſunt. l. C. D. I.fo. cxxxv.xxvij. A. F. I. fo. cxxiij.Penitētia in extremis petenti non eſt deneganda. lvij. B. fo. cclxij.Pnīe recuſans humilitatē deo propinqͣre nō cogitat. l. B. I. fo. cxxxv.Pnīe digni fructꝰ qui ſint. l. P. fo. cclix.lxvj. C. fo. cclxv.Pnīe tēpus pctōribꝰ deꝰ ꝓmiſit: nō longam vitā. xxxiij. D. fo. clxxx.Pnīe vtilitatē faciliꝰ ītelligūt qͥ ſe hoīeseſſe meminerint. l. A. fo. cxxxv.Penitentie portuꝫ quia eccleſia tribuit:non tamē ideo peccādi licentiā donat.xxvij. K. L. fo. cxxiij.Penitentiā age dum ſanus es: et ſecuruseris. xlj. D. E. fo. cxxx.Penitentiā qui dari quibuſdaꝫ peccatisdenegant: ab eccleſia excluſi ſunt: ⁊ facti heretici .xxvij. K. fo. cxxiij.Pnīam certā nō facit niſi odiū peccati etamor dei. vij. B. fo. ccxlj.Penitentiā qui veraciter egerit: et abſolutus a chriſti corꝑe non fuerit ſeparatus: ac poſt penitētiā vixerit: ſicut antepenitentiā viuere debuit: defunctꝰ adrequiem vadit. xlj. C. fo. cxxx.Penitētiā veram faciētibꝰ deus nō ſolūculpas remittit: ſed etiā premia ꝓmittit. lxiiij. H. in fi. fo. xxx.Penitentiā qui veram agit: ac iuſtas elemoſynas facit: nō guſtabit mortē. lxiiijH. folio. xxx.Pnīam ſi qͥs agit: nō ſolū illi ꝓdeſt ad ſalutē: ſed etiā ceteris ad exēplū. l. L. fo.cxxxv. xlix. B. in fi. fo. cxxxiiij.Penitentiā qui contēnunt agere: nō querant ſibi comites ad ſuppliciū: nec gaudeant qui a plures inuenerūt. l. M. in fine. fo. cxxxv.Pnīam agere dubitāt quidam pro pctīsſuis deſperādo. xxj. E. fo. cxxjPenitētia qͥ denegāt: aut penitētibꝰ eſtimant veniaꝫ denegandam arguuntur.clxxxj. Q. fo. cccxiij.Pnīam cur agere debeamꝰ. j. A. fo. xxxv.Pnīam nunqͣꝫ ſpernit deꝰ ſi ſincere ⁊ ſimpliciter offerat̉. clxxxj. Q. fo. cccxiij.Pnīam qͥ verā agit ſe liberat: ⁊ alios exēplo ꝓuocat. xlv. A. fo. xxj.Penitentiam differūt quidā putantes infine ſe penituros: et veniā accepturos:

et ꝙ penitētibus deꝰ nō promiſit longāvitam ſed veniā. xlvij. D. fo. lxij. lix. C.in me. D. ⁊. E. fo. lxviij.Penitētiam in finē differre ſtultum et periculoſum. cxx. G. fo. ccxc.Penitentiā ad agendam qui tempus ſenectutis expectat ſatis a fide eſt alienꝰlxxj. B. fo. xxxij.Penitentiā eccleſia cur nemini denegat.xxvij. K. fo. cxxiij.Penitentiam bona vita precedat: ⁊ penitentiaꝫ melior vita ſeqͣtur. xlj. C. in me.D. fo. cxxx.Pnīam qui in vltima egritudine accipit⁊ mox recōciliatꝰ: nō ei negat̉ qd̓ petit:ſed ſi ſecurꝰ hinc exit: ego nō ſum ſecurus. xlj. C. in me. fo. cxxx.Penitētiali tempore non oportet nimioriſu/ aut incongruo cachinno diſſolui.clxxiij. A. fo. cccxj.Penitens es ſi penitet te: ſi nō penitet penitēs nō es: nec eſt penitēs qui facit qd̓penitet. xlj. A. fo. cxxx.Penitēs eſto qͣſi monachus patiens: nōquaſi ſecularis ſi peccaſti in vita monachi conſtitutus. lx. D. fo. xxix.Penitēs non eſt ſed irriſor qui agit quodpenitet. xj. D. fo. vj.Penitēs niſi qͥs ſit vite veterꝭ: nouā n̄ p̄tīchoare. l. C. fo. cxxxv.xxvij. A. f. cxxiijPenitēs ne deſperet de amiſſa ſalutē: nōſolū habet p̄cepta recte viuētiū: ſꝫ etiāexēpla penitētiū. l. P. Q. fo. cxxxv.Penitens ne deſperet: ad eius miſericordiam cōfugere debet: cuius poteſtatēpeccando contempſerit. l. O. fo. cxxxv.xxvij. I. in me. fo. cxxiij.Penitentes quidā vocantur et non ſunt.cxliiij. G. fo. ccxcviij.Penitētes qͣꝫ cito tā cito deꝰ mutat ſentētiā. xl. G. in fi. fo. cclij. cij. B. fo. cclxxxijcix. H. fo. cclxxxv.Penitentes multū debēt diligere deumvij. I. fo. ccxlij.Penitenti promiſit deus veniam: ſed nōpromiſit vſqꝫ craſtinum differenti. xxxC. fo. xiiij.Penitendo plures prolapſi reparati ſūt.clxxxj. S. fo. cccxiij.Penitendo dupliceꝫ debet habere fletūpeccator. lxvj. C. fo. cclxv.Penitendum eſt ſtatim poſt peccatū: neampliꝰ peccando fias incurabilis: exēplum. lviij. B. C. D. fo. cclxij.Penitendum eſt cito poſt pctm̄. lxxxviij.G. fo. cclxxv. cij. D. fo. cclxxxij.Penitētibus deꝰ ꝓmiſit indulgētiā: ſednō diē craſtinū. xvj. G. fo. xlv.Penitētibꝰ deꝰ īdulgētiā ꝓmiſit: ſꝫ vtrūpenitere d̓beāt nō ꝓmiſit. xj. B. xiij. A.fo. cxvij. xxvij. L. in fi. fo. cxxiij.Penitentibus eſt credenda peccatorū remiſſio qd̓ auctoritatibꝰ ꝓbatur. clxxxjQ. fo. cccxiij.Penitentibus deus indulgentiaꝫ repromiſit: ſed non vtrum penitere debeant.lxvij. H. fo. cclxvj.Penitēt quidā pnīam egiſſe: nō peccaſſe.xxviij. C. fo. cxxiiij. xxvij. I. in me. fo.cxxiij.Peniteat ſic qͥſqꝫ vt qͣꝫdiu viuatſemꝑ criminanitet̉ effugere. lvj. A. fo. cclxij.Penitere iō quidā differunt: qꝛ longā vitamſperant. cxliiij. H. fo. ccxcviij.

Penitere eſt peccata dimittere: ⁊ moresmutare. lviij. D. fo. cclxij.Penitere debet quis dū ſanus eſt. xlj. D.ſolio. xix.Penitere ē tranſacta pctā deflere: ⁊ eadēnon iterare. lxvj. C. fo. cclxv.Penitere non debemus de bn̄ actis. xxij.D. folio. xcj.Penitētia bonorū fideliū ē pena q̄ qͦtidiepectora tundentes dicimꝰ: dimitte nobis debita noſtra. l. F. G. H. fo. cxxxv.xxvij. F. fo. cxxiij.Penitere ī vltima egritudine durū ē: penorum ⁊ lachrimabile. xlviij. G. fo. xxijPenitere nemo ideo contēnat qui nōnullos forte ad altaris ſacramēta nouit accedere quorū talia ſunt crimina. l. M.fo. cxxxv.xxvij. I. fo. cxxiij.Penitere propter duo homines nolūt. xjA. folio. cxvij.Pmitere debemꝰ huiꝰ vite vt ad īcorruptioneꝫ tota auiditate curramus. l. D.folio. cxxxv.Penitere quidā nolūt qꝛ vidēt p̄poſitoset miniſtros eccl̓iarū nō cōgruenter viuere ſermonibꝰ et ſacramentis q̄ ꝑ eospopulis miniſtrant̉. l. N. fo. cxxxv.Penitentie medicinam qui pro trāſgreſſione decalogi renuunt: et ſi ad altareiſtud viſibile cum bonis accedūt: ad illud celeſte et inuiſibile quo pro nobisintroiuit precurſor ieſus accedere nonvalebunt. l. I. fo. cxxxv.Penarum gehenne differentia. xviij. B.in fi. fo. lxxxviij.Penitere nolentes niſi poſt expletioneꝫomnium voluptatum ſuarum reprehēduntur. xj. B. fo. cxvij.Penitere deus dicitur ſine alicuius prauitatꝭ correptiōe. xl. L. fo. cclij. ccxxiij.A. in fine. fo. cccxxxij.Penitere quis debet dū ſanꝰ eſt: et nō cūincipit mori. xlj. A. fo. cxxx.Penitere nō erubeſcat: qͥ nō erubuit peccare. lviij. F. fo. cclxij.Penitendi talis debet eſſet deuotio: qualis intētio ad peccādū. xj. C. fo. vj.Pēthecoſte qͥd ſit. clxxxiij. A. fo. cccxvj.Perdix fouet que non peperit: fecit diuitias: ſed nō in iudicio ⁊cͣ. exponit̉. clxv.O. fo. cccvj.Perdix ꝯtēptioſa eſt auis: et contēdēdiſtudio capit̉: et figurathereticos. clxv.O. circa fi. Q. fo. cccvj.Perdere animā ſuam amādo eā dupliciter intelligit̉. lj. C. fo. cc.Peregrinus eſt qui nil in hoc mūdo poſſidet. cxxviij. D. fo. ccxcij.Peregrinatio patriā non deſiderat ſinelachrimis. xlv. I. fo. ccclxv.Perfectus et īperfectus ſimul aliqͥs eſſepoteſt. xv. L. fo. lxxxv.Perfectꝰ nemo in hac vita eē poteſt etiāſi oīa pauperibus diſtribuerit. xxxiiij.G. fo. cxxvij.Perfectꝰ quiſqꝫ quō de ſe ſentire debeat.xv. K. L. fo. lxxxv.Perfectꝰ vt deꝰ nēo eē p̄t. lix. F. fo. cclxiijPerfectio hoīs eſt inueniſſe ſe nō ꝑfectūeſſe. xlix. G. fo. cclviij.Perficere bonū magnū eſt ſed nō inchoare. viij. A. fo. vj.Periurꝰ ē qͥ ſuꝑ lapidē aūt ꝑ falſos deosfalſuꝫ iurat. xxviij. I. ante me. fo. xciiij