Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

mporium. Sermonū Diui Ault. ai

Elemoſyna nō ſolum viuis ſed etiā defūctis eſt facienda. xliiij. B. fo. xx.Elemoſyna charitatis ſine ſubſtātia ſufficit ſed corporalis ſine charitate omnino nō ſufficit .j. E. fo. cxiij.Elemoſyna duplex: ſcꝫ iudicij ⁊ charitatꝭ⁊ cui ſit exhibēda. xxx. B. poſt prin. fo.liij.Elemoſyna duplex: ⁊ que. xv. B. fo. xliiij.Elemoſyna perfecta eſt vt prius occurrategenti cibꝰ qͣꝫ roget mendicꝰ. exemplodomini. xxxix. B. fo. cxxx.Elemoſyna neminē ſinit intrare in gehennam. xxxix. C. fo. cxxx.Elemoſyna patrocinat̉ in die iudicij homini vt flāmas eternas nō timeat. xlvijA. fo. cxxxiij.Elemoſyna aīe eſt potio. lix. F. fo. lxviij.Elemoſyna nō eſt facienda de rapina. xx.xix. C. fo. ccclxij.Elemoſyna cū pauperi datur nō amittit̉ſed in celo reponit̉. l. I. in fi. K. fo. cclix.Elemoſyna duplex ſcilꝫ panis ⁊ iuſticie.viij. F. in fi. fo. cviij.Elemoſyna a ſpiritali faciēda nullꝰ vnqͣꝫſe excuſare poterit. xlvij. C. fo. ccclxvj.Elemoſyna cū iniquitate abhominabiliseſt deo. lxij. A. in fi. fo. xxx.Elemoſyna que interra egeno datur ꝑ eūad celum mittit̉: exemplū. l. L. fo. cclix.ccxx. D. in fine. fo. cccxxx.ccxlv. N. fo.cccxliij.Elemoſyne non ſunt faciende de rapinisaut vſuris: ſed de iuſtis laboribꝰ. xxxvB. fo. lv.Elemoſyne de male partis fieri poſſunt.xxxv. B infi. fo. lv.Elemoſyne faciende ſunt de iuſtis laboribus nō de rapinis ⁊ fenore. xlvij. A. fo.cxxxiijElemoſyne due ſunt: vna cordis alia pecunie ⁊ ideo ab elemoſynis dandis nemo ſe excuſare poteſt. vj. C. fo. cxiiij. x.xix. A. B. fo. cxxv.Elemoſyne illis proſunt qui vitā mutauerūt: nec ideo dande ſunt vt liceat ſemꝑīpune peccare. xiij. D. circa fi. fo. cxvij.xix. B. C. fo. cxx.Elemoſyne tribuēde ſunt pro modo ⁊ ſanctitate. xlviij. C. fo. cxxxiiij.Elemoſyne meritū angelū meruit habereoperariū: ⁊ facit oculorū purgationemqꝛ liberat a tenebris peccatorū. ccxxvjD. fo. cccxxxiiij.Elemoſyne precipue in feſtiuitatibꝰ ſunttribuende. ij. C. fo. ccxxxvij.Elemoſyne perfecte que ſint. xcvj. S. fo.cclxxviij.Elemoſyne nō ſinūt ire ī tenebras. xviij.G. in fi fo. xlvj.Elemoſynam qui facit nihil perdit. xlvij.B. fo. cxxxiij. xxvij. G. fo. cxxiij.Elemoſynam fac de tuo nō de alieno. vij.D. fo. cxv.Elemoſynā multuꝫ valere ad delenda peccata ſcripturis probat̉. l. M. N. O. fo.cclix.Elemoſynā faciēdā hortat̉. xxij. D. fo. xcjElemoſynā qui nō dat egenti vitam extinguit. xxxj. E. fo. xiiij.Elemoſynam cur a te nō accipiat: qui tecum accepturus eſt regnum. ij. C. in fi.D. fo. ccxxxvij. ccxxv. D. E. ccxxvij. Efolio. cccxxxiiij.

Elemoſynā qui facit non perdit quod donat ſed perdet ſi nō dederit. clx. F. fo. c.cciiij. ccxxxiij C. fo. cccxxxvj.Elemoſynā te faciente neſciat ſiniſtra tuaquid faciat dextera: exponit̉. lix. H. etlx. per totū. fo cclxiij.Elemoſynaꝝ plura ſunt genera: ſed quodhorum ſit maximū. cciij. D. folio. cccxxiiij. ccxliiij. D. folio. cccxliijElemoſynaꝝ vtilitaſ. lxxv. B. ī fi. f. xxxiij.Elemoſynarū duo ſunt genera ſcilicet erogādo ⁊ remittēdo. xxix. A. fo. cxxv. xlij.F circa fi. fo. cxxxj. xxvij. H. fo. cxxiij.Elemoſynarū cultor felix eſt operariꝰ: qꝛdeū habet debitorē ⁊ ſpm̄ſanctū patronum. xxxix. A. fo. cxxx.Elemoſynarū de minimis granis quidāgloriant̉: ⁊ aceruos obliuiſcunt̉ peccatorū. xcvj. U. fo. cclxxviij.Elemoſynas faciēdo ſi apperueris pauperi manus: apperiet tibi xp̄us ianuasparadiſi. ccxxvij. B. fo. cccxxxiiij.Elemoſynas vt faciant alios inducere debemus. xxxj. F. fo. xiiij.Elemoſynas chriſtus fieri iuſſit: nō rapinas fieri mandauit. xlvij. A. fo. cxxxiijElemoſynas de rapinis faciens ⁊ pctā nōdeſerens pecuniā perdit ⁊ peccata nonredimit. ij. A. fo. cxiij. vij. D. fo. cxv.Elemoſynas qꝛ de bonis dei nō facimusideo quotidie flagellamur in frugibusxlvij. B. fo. cxxxiij.Elemoſynas ideo quidam facere noluntqꝛ paupertatem timent. ccxxv. C. foliocccxxxiiij.Elemoſynas quas homīes dare poſſent:quomodo/ quando que luxurioſe cōſumūt. ccxxxj. D. fo. cccxxxv.ccxxvij. A.fo. cccxxxiiij.Elemoſynis a faciēdis nullus pauper ſeexcuſare pōt: qꝛ difficile aliqͥs inuenit̉qui non habeat vnde alteri aliquid tribuat. lxij. C. fo. cclxiiij. clvij. K. L. fo.ccciij.ccxxvij. A. f. cccxxxiiij. ccxxxiiijI. fo. cccxxxvij.Elemoſynis qui neceſſitatem curaueritpauperū facile curat̉ a vulneribꝰ peccatorū. lxxvj. A. fo. cclxx.Elemoſynis omnia crimina redimuntur.xix. A. infi. fo. cxx.Elemoſynis deꝰ illis pctīs fit propitiꝰ ſine qͥbꝰ hec vita nō agit̉. xxix. A. f. cxxv.Elemoſynis que pctāredimunt̉ ⁊ que nō.xix. B. C. fo. cxx.Elemoſynis redimi non poſſint nefandacrimina: ſed minuta ſine quibꝰ hec vita nō agitur. xcvj. T. fo. cclxxviij.Elementa deus contra ſui naturaꝫ agerecompelleret ſi homo voluntati eius pareret. xc. C. in fi. fo. cclxxvj.Elementorū ordo: vtrum vnum poſſet eēſupra alterum. cxxvij. D. F. G. fo. ccxcijElementoruꝫ quodlibet ſibi aliquid propriū vendicat in corpore humano. xlv.iij. B. circa fi. fo. xxij.Eleuare ſe ad deū aliud eſt qͣꝫ eleuare contra deum. l. B. fo. cxxxv.Eleuſinus preſbyter domus ſancti auguſtini. liij. I. fo. xxv.Eligendi tres ſunt modi: ſcilicet electio:ſubelectio et preelectio. xxxix. D. folioxviij.Emanuel nobiſcum deus: exponit̉. vj. A.fo. ccxli. viij. E. fo. ccxlij. xx. C. fo. ccxlv

uguſtinixxvij. E. circa fi. fo.cxlvij.Emere proprie qͥd ſit. xxiiij. B. fo. xciij.Encenia ⁊ enceniare quid ſint. xlviij. Afo. cxcvj.Eneas quomodo ad inferos deſcendit ⁊pater ſuus oſtēdit ſibi animas magnorum romanorum ad corpora redituras⁊c̄. cxxiij. D. fo. ccxci.Engriphie grece quid ſit. lxviij. D. fo. c.clxvj. lxx. C. fo. cclxvij.Ephi triū modiorum menſura eſt: et figurat. cxcvij. B. fo. cccxx.Epicurei vnde dicant̉: ⁊ que ſit eoꝝ ſecta.xiij. F. fo. lxxxij.Epiphania dn̄i. xliij. per totū. fo. xx.Epiphania grece manifeſtatio dicit̉. xxxA. xxxj. C. in fine. xxxij. A. fo. ccxlviij. ⁊ccxlix.Epiphanie tres chriſti ſub diuerſis tēporibus eodem tn̄ die. xxix. A. fo. ccxlviijxxxvj. A. xxxvij. A. fo. ccl.Epiicopus om̄i die ⁊ hora ⁊ cura cōtinuacogitare debet quāte diſpēſationis ſarcinā gerat: ⁊ cum dies anniuerſariꝰ ſueordinationis oritur: tunc honor officijtanqͣꝫ primo imponat̉ intēdit̉: ac nō ſolum futura ſed preterita ſollicite curabit. xxiiij. A. xxv. A. fo. cxxij. ⁊ ſequēti.Epiſcopus non debet habere bona terrena ad poſſidendū: ſed ad diſtribuendūnō diuitibꝰ ⁊ cognatis: ſed pauperibꝰ.xxj. B. in me. fo. ix.Epiſcopꝰ nō ſolū de ſe ſed etiam de ſubiectis ſibi rationeꝫ reddat. xxv. A. C. fo.cxxiij.Epiſcopꝰ debet eſſe erogator nō exactorverbi. xxv. C. fo. cxxiij.Epiſcopus ab eo appellatꝰ eſt: qꝛ ſaperītendit: qꝛ intendendo curat. lj. B. folioccclxvij.Ep̄s ſpeculator dicit̉. xxv. B. fo. cxxiij.Epiſcopus ſi nō eſt hoſpitalis inhumanꝰeſt. lij. C. fo. xxiiij.Ep̄i ſicut vocant̉ paſtores gregis: ita eipatres plebis ob curā ⁊ ſollicitudinem.xl. C. fo. xviij. ⁊ .xix.Ep̄i apl̓orū vices gerūt ⁊ ſunt vicarij chriſti. xxxvij. A. ⁊. D. in me. fo. xvij.6Ep̄i debent illuminare verbo: paſcere exemplo ⁊ fouere egenos tꝑali beneficioxl. C. in me. fo. xviij.Ep̄i nō eſt ſeruare aurum: ⁊ remouere a ſemendici manū. lij. F. fo. xxiiij.Epiſcopi cōparant̉ oliue ꝓpter tria. xl. Cin me. fo. xviij. ⁊. xix.Epiſcopi ſunt capita populorū: duces cecorū: claudorū baculus: terrarū princicipes: ſi boni: angelis ſuꝑiores: ſi malifuerint demonibꝰ inferiores. xlij. D. infi. fo. xx.Epiſcopū quomodo oportet eos qui contradicūt redarguere. xix. A. ⁊. E. circaprin. fo. lxxxix.Epiſcopū quid reddit pigruꝫ ad arguendos contradicētes. vij. A. fo. cxv.Ep. ſcopū contradicentes redarguere qͥdſit. vij. B. fo. cxv.Ep̄m eſſe oportet ſine crimīe: De p̄ſbyteris etiā intelligi debet. xxxvj. B. fo. xvj.Epiſcopalis gradꝰ ſi bn̄ portat̉ gloriā cōparat: ſi male ad īmaniſſimaꝫ p̄cipitatpenā. xxv. A. fo. cxxiij.Epiſcopoꝝ periculū. v. A. vij. A. fo. cxiiij⁊ fo. ſequenti.