mporium Sermonū Diui Auguſtini

Diues cuius ager vberes fructus attulitexponitur. ccxij. K. L. fo. cccxxvij.Diues quanto ditior: tanto eſt ſollicitioccxij. E. K. fo. cccxxvij.Diues plus gaudeat qꝛ xp̄ianus eſt qͣꝫqdiues eſt: nec dedignet̉ frater pauperꝭappellari. ccxij. F. fo. cccxxvij.Diues vult magis eſſe in opinione qͣꝫ veritate. ccxlv. L. fo. cccxliij.Diues vere ille ē in quo charitas que deꝰeſt habitat. xxxix. D. fo. cclij. xlij. B. fo.ccliiij. xliiij. B. fo. ccliiij.Diuequaſi in ſomnis hic viuit: ⁊ euigilaturus in morte nihil diuitiarū in manibus inueniet. xiij. C. fo. cxvijDiues priꝰ tollet de re cōmuni pro neceſſitatibus domus ſue: ⁊ quod reliquuꝫ eſtdet xp̄o in paupere. viij. A. fo. cxv.Diues operarius dei eſſe debet. xxvij. G.fo. cxxiij.Diuitio et pauperis ſimilis eſt introitusin hunc munduꝫ: ⁊ ſimilis exitus. v. C.D. E. fo. xxxvj.Diuiti ideo deꝰ plus dedit vt haberet vnde pauperi daret. xlvij. B. fo. cxxxiij.Diuiteꝫ eſſe aliud eſt: ⁊ aliud velle fieri diues. v. C. in fi. fo. xxxvj.Diuitem velle fieri ex pauperū ⁊ viduarūexiguitate vltra omnē eſt iniquitatem.xxxj. E. fo. xiiij.Diuitē intrare in regnū celorū difficiliuseſt qͣꝫ camelū intrare ꝑ foramē acus: exponit̉. ccv. B. fo. cccxxv.Diuitē fides facit qꝛ credēdo diues eſt nōvidendo. ccxxxix. P. fo. cccxl.Diuitē nō eſſe ſuperbū difficile eſt. xiij. Bfo. cxvij.Diuītē humilē lauda: lauda diuitē pauperem. cx. B. fo. cclxxxvj.Diuites licite vtunt̉ melioribus: dummodo pauperibꝰ nō denegēt neceſſaria. v.E. fo. xxxvj.Diuites cū terrena acquirūt: perdūt celeſtia. lxij. B. fo. xxx.Diuites cur nō debeāt pauperes deſpicere. xliiij. A. fo. xx.Diuites ſeculi xp̄s nō cōtemnit quos ſuapaupertate lucratus eſt. ccxij. E. foliocccxxvij.Diuites ſe affectātes ſunt quidā nihil habentes ⁊ ſunt qui ſe humiliāt cū ſint diuites: exponit̉. ccxij. A. F. fo. cccxxvijDiuites ſanthuiꝰ ſeculi: ſunt diuites nonhuius ſeculi. ccxij. C. fo. cccxxvij.Diuites ſuperflua ſua dare debent pauperibus nō vt ip̄i patiant̉ anguſtias. xiijD. fo. cxvij.Diuites quia multū habēt multū indigētlxxiiij. N. fo. cclxix.Diuītes quod colligūt ſciūt: ſed quibꝰ colligūt ignorant. ccxx. C. fo. cccxxx.Diuites mentiunt̉ cum dicunt ſeruo filijsmeis: qꝛ ſi vnus moritur nō faciūt chriſtum heredem nec parte̓ illiꝰ egeno tribuunt. xcvj. X. fo. cclxxviij. ccxxxix. N.fo. cccxl.Diuites qui ſic bene optant egenis vt nihiltribuāt de ſuis arguunt̉. ccxxxix. Lfo. cccxl.Diuītes volūt equales vīcere diuitijs nōelemoſynis. xcvi. U. fo. cclxxviijDiuites ſi iuſte vixerint ⁊ caſte et miſericorditer: nemo eos reprehēdere debetccxxv. D. fo. cccxxxiiij.

ermonū. iuigͣDiuites teneant ſibi quātū ſufficiat ⁊ pluſqͣꝫ ſufficiat: ⁊ dent parteꝫ egenis. ccv. Dfo. cccxxv.Diuites qui volūt fieri in hoc ſeculo incidunt ⁊c̄. exponit̉. cx. G. fo. cclxxxvj. ccvE. fo. cccxxv. xiij. B. fo. cxvij.Diuites nō huiꝰ mūdi quō ipſi mō nō ſentiant ſuas diuitias: exemplo oſtendit̉.ccxij. D. fo. cccxxvij.Diuites nihil ſecum auferunt morituri: ſꝫoīa hic relinquūt exēplo viatoris ſtabulum intrantis ⁊cͣ. cx. F. fo. cclxxxvj.Diuītes arguunt̉ qui largas res donāt venatoribus et hiſtrionibus ad fauorempopuli ſed egenis nihil. xcvj. Y. folio.cclxxviij.Diuites quidā ſunt qui nolunt diuitias vēdere ⁊ erogare ne improborū ꝑſecutiones ſuſtineant. viij. C. D. fo. cxv.Diuites reprehendunt̉ qui diuitias pro fllijs ſuis ꝯgregant. xlviij. B. fo. cxxxiiijDiuites deꝰ probat per pauperes. xiij. Dfo. cxvij. xviij. A. in fi. B. fol̓. cxx. xlvij.B. fo. cxxxiij.Diuites dimittendi inanes qui ſint. xliii.D. fo. cxxxij.Diuite depurpurato ⁊ lazaro: exponitur.xxxvj. D. in medio. fo. ccclxj. xlvj. F. fo.ccclxv.Diuitias diſpergendo dare pauperibus⁊ pauperē fieri nihil prodeſt: ſi aīa ſuꝑbior efficiat̉ diuitias contēnēdo qͣꝫ fuerat poſſidēdo. in. iij. regu. ca. v. fo. j. ⁊. ij.Diuitias veras non niſi iuſti ⁊ boni poſſidere poſſunt ⁊ qͥſquis eas habuerit nōegebit. xxx. B. fo. cxxv.Diuitie terrene ſicut nō acquirunt̉ ſine labore ſic nec celeſtes. ⁊ quomō ſint ſuperflue: nec eſt curandū ſi nobis auferāturper iniquorum violentias. vj. G. circaprin. fo. xxxvij.Diuitie comparant̉ vino mellito. xxxj. D.in me. fo. xiiij.Diuitie potiꝰ ſūt inſidie qͣꝫ amicitie. xlvii.H. in me. fo. xxij.Diuitie falſam leticiā tribuūt et veraꝫ triſticiam. x. E. fo. cccli.Diuitie quanta mala faciāt: exemplis patet. xl. E. fo. xviij.Diuitie bonis ſunt cauſa beneficiorū: malos torquēt timore damnorū. xxx. A. folio. cxxv.Diuitie nō ſunt: quibus creſcētibꝰ creſcitinopia. xxx. B. fo. cxxv.Diuitie amatoribꝰ ſuis nō afferunt ſatietatē ſed inflāmant cupiditatem. xxx. Bfo. cxxv.Diuitie non culpant̉ ſed earū abuſio. xxx.C. fo. cxxv.Diuitie nō ſunt vere diuitie que amatoribꝰ nō afferūt ſatietatē ſꝫ inflammāt cupiditatē: ⁊ que ſint vere diuitie. x. E. focccli.Diuitie tanto plꝰ augent̉ qͣꝫtum charitateerogāt̉. vj. C. f. cxiiij. xlvij. B. f. cxxxiij.Diuitie dona ſūt fortune nō nature. vj. D.fo. v.Diuitie hoc proſint ne ſit tibi difficultastribuendi. ccxij. F. fo. cccxxvij.Diuitie iſte nō ſunt vere diuitie: nec beatificāt ſuos poſſeſſores: ideo ſunt ꝑdēdene perdāt. xxxv. C. D. fo. lv.Diuitie ſūt plene periculis. cx. F. folio. c.clxxxvj.

niguſtiniDiuitie ſunt migrāde de terra ad celos etper quos. lj. I. K. L. folio. cclx. ccxx. Dfolio. cccxxx. ccxlv. K. in fine. L. M. folio. cccxliijDiuitie viri redemptio anime ipſius: exponit̉. ccxij. H. vſqꝫ. O. fo. cccxxvijDiuitie pauperibus erogate creſcunt: licet videant̉ minui. xxvij. G. fol̓. cxxiij.xxxix. B. fo. cxxx.Diuitie ſūt dei nō diuitis. xxix. B. xxx. A.fo. cxxv.Diuitie iſte nō ſunt vere diuitie qꝛ paupertate plene ſunt ⁊ obnoxie caſibꝰ: ⁊ ſecuritatē nō preſtant: ſed vere diuitie ſuntque perdi nō poſſunt. xxx. B. fo. cxxvDiuitie ſūt petēde ab eo qͥ vere diues eſt.exemplū. ccxij. O. fo. cccxxvij.Diuitie vere que ſint. xcv. G. fo. cclxxviijDiuitie conſeruate putreſcunt. exempluꝫxcj. D. fo. cclxxvj.Diuitie non accuſant̉ ſed cupiditates. xiijB. fo. cxvij.Diuitie vere quas xp̄i pauꝑtas nobis attulit: ē īmortalitaſ. ccxij. C. fo. cccxxvijDiuitiarū ꝟmis ē ſuꝑbia. xiij. B. fo. cxvijDiuitiarū nemo pōt eſſe ꝯtēptor niſi qͥ earū affectꝰ fuerit poſſeſſor. xxx. A. f. cxxvDiuitiarū comes luxuria eſt ⁊ ſuꝑbia. xl.E. fo. xviij.Diuitiarū copia nec bonos extollit: nec ledit inopia: maloſ aūt cum offertur excecat: et cum aufertur excruciat. xxx. B.fo. cxxv.Diuitijs nihil ſic timenduꝫ eſt quomodoſuperbia: qꝛ vermis diuitiarū ſuꝑbia.cx. B. fo. cclxxxvj. ccv. C. fo. cccxxv. cc.xij. B. fo. cccxxvij.Diuitijs interioribꝰ nihil meliꝰ. cv. G. fo.cclxxxiij.Diuitibꝰ huiꝰ ſeculi preciſe nō ſuperbe ſapere neqꝫ ſperare ⁊ cetera exponit̉. xcj.D. fo. cclxxvj. ccv. C. D. f. cccxxv.ccxij.B. C. E. F. G. fo. cccxxvij.Diuitibꝰ huius mūdi non ſuperbe ſaperep̄cipe: quō intelligit̉: ⁊ ꝙ diuitie generant ſuperbiā. v. D. folio. xxxvj. xiij. B.C. fo. cxvij.Diuinationibꝰ intēdēti nullū opus bonuꝫē meritoriū ad ſalutē. ccxlj. E. fo. cccxlj.Diuinationibꝰ deus illudi hoīes ideo ꝑmittit: vt probentur boni ſi ſint in dilectione dei firmi: et mali vt per ſua deſideria ſeducantur. ccxlj. B. C. D. foliocccxlj.Diuiſiones ⁊ ſcandala nō ſpiritales ſꝫ carnales facere ſolent. liiij. B. C. fo. cclxj.Docet qui nos magiſter: eius ſchola interra eſt et in celo cathedra. xxiij. A. folio.ccclvj.Docet ſolus deus homines. iiij. A. foliolxxiiij.Docens bene ⁊ male viuens ſibi nocet etalijs prodeſt. xlix. C. D. E. fo. lxiij.Docens nos chriſtus: cathedram in celohabet ⁊ ſcholā in terra.ccxxxix. Y. in fi.ne. fo. cccxl.Docens bona ⁊ mala agens: audiendꝰ eſtnon imitandus. clxv. L. fo. cccvj.Docentē ⁊ audientē ad preceptorū obſernationem par cauſa conſtringit. iij. A.fo. xxxvj.Doctor bonus eſt qui executor eſt ſaluatoris. clxxxiij. C. fo. cccxvj.Doctor non erubeſcat diſcere quod igno-