dere: vt paterfa. filiuſfa. in peculio. pupillus ſi habet animū poſſidēdi: licꝫ nō int̓uenerit auctoritastutoris: ⁊ furioſus ſi ſane mētis vſucaꝑe cepit: ſedinciꝑe non pōt durāte furore. ff. de vſuca. l. iij. §. j.ij. et. iij. Sed ſeruꝰ vſucapere nō pōt: qꝛ nihil pōtpoſſidere. l. labeo. ff. de vſuca. l. j. §. Itē acqͥrimusff. de acqͥr. poſ. niſi peculiariter ex ſcientia dominipoſſideret: vt in dictis legibꝰ.¶ Qui ſunt tituli trāſferētes dominiū vt ſciamusquō vſucapio currat. ℟. ſunt. x. Primꝰ pro ſolutoqui habet locū qn̄ ego credo tibi debere puta centū ex quacūqꝫ cā ⁊ tu ideꝫ credis: ⁊ ſic ſoluo vel aliquid loco eius: ⁊ ſic vſucapies. ff. pro ſol. l. j. Et ſiciuſtus error dat cām p̄ſcribēdi. Fallit qn̄ cā emptionis q̄ nō p̄ceſſit ſoluit̉ aliqͥd: qꝛ nec ꝓ emptore cūnō p̄ceſſerit nec ꝓſoluto: qꝛ ex cā emptiōis tradit̉.l. ij. ℟. ij. ff. ꝓ emp. ff. ꝓ ſolu. l. pe. Secūdus ꝓ emptore qͥ habet locū cū qͥs in veritate emit rē alienāvel a furioſo quē credebat ſane mētis ⁊ bona fide:vt. ff. eo. l. pignori. §. j. ⁊. ff. ꝓ empto. l. ij. §. ſi a pupillo. ⁊ ī iſto reqͥrit̉ vt dixi bona fides ī rebꝰ mobilibꝰ tā tradentis qͣꝫ accipiētis. Itē ꝙ emptio ſit pura nō ꝯditionalis. ff. ꝓ empto. l. ij. §. ſi ſub ꝯditiōeItē ꝙ p̄ciū ſoluat̉ vel fides hēat̉ de p̄cio: qꝛ alit̓ nōtranſferret̉ dominiū. Inſti. de re. diui. §. vendite.Itē ꝙ eadē res q̄ eſt empta tradat̉: qꝛ ſi alia daret̉nō vſucaꝑet ꝓ emptore. l. ij. §. cū ſtichū. ff. ꝓ emp.Terciꝰ ꝓ tranſacto qͥ hꝫ locū in re tradita vt a literecedat̉ ab eo qͥ credebat̉ dn̄s. C. ꝓ tranſacto. l. excauſa. C. de trāſac. l. ſi ꝓ fundo. Quartꝰ ꝓ heredeqͥ habet locū vbi quis eſt verus heres vel ſaltē iuſte ⁊ ꝓbabilit̓ hoc putet. Sed nō habꝫ locū in ſuisheredibꝰ: qꝛ quodāmō cōuiuēte eo hereditariū rerū domini extimant̉. l. ij. §. filiuꝫ. ff. ꝓ here. C. prohere. l. nihil ꝓ herede ſꝫ in extraneis heredibꝰ diſtinge. ꝙ aut res eſt vicioſa: puta qꝛ furtiua: vel vipoſſeſſa: vel res fiſci q̄ nll̓o tꝑe p̄ſcribi pōt. C. cōiade vſuca. l. iā pridē. vel res pupilli vel res data p̄ſidi ꝯͣ. l. iul̓. repetūdaꝝ. ff. de acqͣ. re. do. l. bone fidei.Et ſic heres generalis vl̓ ſucceſſor ſpecialis rei alicuius p̄ſcribere non poteſt. ff. de publi. l. ſed hi. §.actionū hanc. De quo videsͣ. Preſcriptio. §. xliiijSi v̓o res nō eſt vicioſa: ſic dic: vt sͣ. Preſcriptio.§ .j. Quintꝰ ꝓ donato qͥ habet locū cū in vero nōin opinione aliquid eſt donatū bona fide. C. prodona. l. vlti. itē ꝙ donatio teneat: qꝛ ſi pater donatfilio ⁊ decedat nō vſucapiet ꝓ donato filiꝰ: qꝛ donatio nō valuit rōne patrie poteſtatis. ff. ꝓ dona.i. j. §. j. ff. ꝓ here. l. ij. §. filiū. licꝫ tamē rem alienamqͥs non poſſit donare qͦ ad hoc vt dominiū trāſferatur in p̄iudicium veri domini: qꝛ qd̓ quis nō habet tranſferre non pōt. C. de dona. l. ſi filius. Ualet tamen vt vſucapiat̉. ff. pro dona. l. ſi is qui alienam. et. l. fi. de iure patro. c. cura. Sextus pro derelicto qui habet locum in ea re que credebat̉ a domino derelicta ⁊ aliꝰ poſſidere incepit qͣꝫuis ignoret a quo ſit derelicta. ff. ꝓ derelic. l. ſi id quod proderelicto. Septimus pro legato qui habet locumcum alicui res legatur aliena bona fide. ff. pro lega. l. pro legato. la. j. Et qͣꝫuis legatum ademptumſit: tamē viūcapio currit. d. l. pro legato. et. l. vltīa.

Uſura. jͣ.

dūmodo probabilis error excuſet. puta credit teſtatorem fuiſſe ſane mentis: cum tamen foret furioſus vel ignorat legatum per codicilluꝫ ademptūeſſe. Octauus pro dote qui habet locum cum resaliena pro dote bona fide datur. l. vltima. ff. ꝓ dote. Nonus pro ſuo qui habet̉ cum quis poſſidetrem quā credit ſuam aliquo iuſto titulo. ff ꝓ ſuo.l. j. et vltima. Decimus pro iudicato qui habet locum cū res eſt iudicata a qua nō eſt appellatū ſpacio decem dierū vſucapit̉ quia tranſit in rem iudicatam. ij. q. vj. anteriorū. vnde in vſucapione requirit̉ aliquis de iſtis titulis ⁊ bona fides: ⁊ ꝙ resnō ſit vicioſa ⁊cͣ. vt dictū eſt.¶ Quis effectus vſucaptionis. ℟. ꝙ ẜm oēs ē vt 6rei vſucapte dominiū directū acquirat̉. C. de pac.l. traditiōibꝰ. ff. de vſuca l. j. ⁊. iij. ff. ꝓ ſuo. l. fi.¶ An habeat locū ī ꝯſcīa: dic vt sͣ. Preſcriptio. §. ⁊xlix. ⁊ multa ibi ad hoc faciūt ꝑ totū.ẜm Ho. in ſumma: ē quodMNr a cāqꝫ ſolutiōi rei mutuate accedit ip̄iꝰ rei vſus gr̄a pactiōe interpoſita: vel hac intētiōe habita ī ꝯtractu: velexactiōe hīta poſt ꝯtractū ꝓ cuiꝰ declaratiōe attēde ꝙ pͥmo dr̄: qd̓cūqꝫ .ſ. quocūqꝫ noīe cenſeat̉: ſiuecōſiſtat ī dando ſiue in faciēdo: dūmō p̄cio ſit extimabile ⁊ vltra ſortem exigat̉ erit vſura. xiiij. q. iij.vſura. ⁊. c. pl̓iqꝫ. Secūdo addit̉ rei mutuate: qꝛ inſolo mutuo vero vel interp̄tatio ꝯſiſtit vſura ẜmoēs doc. dicit̉. Tercio ip̄iꝰ rei vſus gr̄a: qꝛ ſi nō vſꝰgr̄a .i. ꝯſumptiōis ſꝫ pene vl̓ intereſſe loco apponeret̉ non eſſet vſura: vt infra patebit. Concludit̉ inquarto pactiōe interpoſita ⁊cͣ. qꝛ ſi ſine pactiōe velexactiōe aut intētione ⁊ gratis aliquid datur nonerit vſura ꝓut infra plenius patebit per dubia ſequētia.¶ Utrū ſola ſpes recipiendi vltra ſortē faciat vſurariuꝫ. ℟. vt colligo ex glo. ſuꝑ lu. vj. mutuū date⁊cͣ. ꝙ aliquis poteſt mutuare dupliciter ꝓpt̓ ſpemlucri. Uno modo pͥncipalit̓: ita ꝙ non mutuaretuiſi lucrū inde ſperaret: ⁊ tūc vſurariꝰ eſt: vt pꝫ inc. j. et. c. ꝯſuluit. de vſu. et. xiiij. q. iij. ſi feneraueris.Et in hoc concor. cōiter Io. an. Archi. Ge. in. c. j.eo. ti. lib̓. vj. et in. d. c. ꝯſuluit. ⁊ theologi in. iiij. xv.diſt. Sed attēde ꝙ iſta intētio tripliciter poteſt cōtingere. Primo ante mutuū: vnde ſi poſt mutuūcognoſcens peccatū mutat intentionē poterit ſpōte donata reciꝑe ſine vſura. Secūdo ſubſequēter:qꝛ poſt mutuū ſperat aliquid ⁊ ſic etiā vſurarariꝰ ēTercio cōcomitant̉: puta qꝛ mutuans nullū ſperabat lucrū ſꝫ debitor ꝓpter mutuū dat ſibi p̄miū:⁊ mutus ꝓpter eandē cām recipit: ⁊ ſic etiaꝫ vſurarius eſt: ⁊ talis tenet̉ reſtituere ẜm ꝙ dixi. Reſtitutio .j. in verbo vſurarius. Alio modo qͥs ſperatlucruꝫ .ſ. ſecūdario: qꝛ etiam ſi crederet nō haberevltra ſortem: mutuaret nihilominus ꝓpter charitatem: ⁊ talis ſpes non facit vſurariū ẜm Ricar. īiiij. diſt. xv. arti. v. q. v. ar. c. quid ꝓderit. lxj. diſt. ⁊c. in ſingulis. lxxvij. diſt. lix. diſt. ſi officia .j. q. ij. qͣꝫpio. in hoc concor. Inno. Ber. Ala. Pa. et multialij in dicto. ca. conſuluit. et dicit Io. an. in regulapctm̄ li. vj. ꝙ cōiter hoc tenet̉ a doc. Cuꝫ em̄ aliqͥs