Ocioſitas.CCXVIII.

ſuetudo hodie attendēda eſt. qꝛ vt dicit Augu. xlj.di. c. j. Quiſquis rebus p̄tereuntibus ſtrictius vtit̉qͣꝫ ſe habeant mores eoruꝫ cum quibꝰ viuit aut intemperatus. aut ſuperſtitioſus eſt. quiſquis v̓o ſiceis vtit̉. vt metas cōſuetudinis bonorum inter qͦsconuerſat̉. excedat aut aliquid ſignificat dicit glo.puta infirmitatem et legitimam cām aut flagitioſus eſt. In omnibꝰ aūt talibus nō vſus rerum ſedlibido inculpanda eſt. Quid igit̉ locis. tꝑibus et ꝑſonis conueniat diligenter attendēdum eſt. nec temere flagitia reprehendamus: hec ille. Ante ſi visagnoſcere ſi excedis conſidera cōitatem bonoruminter quos viuis qui ſunt equalis dignitatis. nobilitatis. diuitiarum abundantie. ⁊ notāter dixi cōitatem bonorū nō aliorum. Et ſi ẜm eorum conſuetudinem vteris p̄cioſis. vel multitudine: aut curioſitate non iudicabo exceſſum. Niſi occurreret tibicaſus in quo aliqui ꝓximi eſſent in extrema neceſſitate. qꝛ tunc dicas ẜm Ambro. in. c. ſicut hij. xlvij.di. Pluſꝙͣ ſufficiat ſumptui .ſ. tue neceſſitatis ⁊ familie violenter obtentum eſt.7 ¶ Sed nunquid ille qui eſt equalis in diuitijs nobilibus poſſit ornare ſe ẜm ꝙ cōiter nobiles faciūtlicet ipſe ſit ex infimo genere? Rn̄. ꝙ ſic. Niſi quoad deaurata q̄ de iure conueniunt doctoribꝰ ⁊ militibꝰ. Rō qꝛ nobilitas hodie nō attribuit̉ ẜm virtutē. ſꝫ ẜm pompā ⁊ opinionē. Fallit etiā hoc qͦ adcōparationē p̄latorum. dn̄orum. ⁊ officialium quibus licet aliquis eſſet ipſis ditior nō liceret ſe ornare ẜm ꝙ tales p̄lati vel dn̄i vel officiales cōiter faciunt. Conclude ergo ꝙ ſi quis vtit̉ ornatu p̄cioſo vl̓multiplici aut curioſo ẜm cōditionē ſtatus pn̄tis:vt cōiter faciunt pn̄ti tꝑe boni diuites vel nobilesſibi equales nō peccat.8 ¶ Tercium tp̄s conſiderandum eſt tp̄s futurumhoc eſt ꝙ cōſideret ſi in tali ornatu poterit ſe teneretaliter ꝙ in futurum nō habeat cōmittere aliquapeccata mortalia. Nam ſi eſt neceſſe aliqua mortalia cōmittere vt in tali ornatu ſe teneat ſicut illi quiꝓpter talia habēt neceſſe in partibꝰ remotis ad negociandum morari dimiſſis vxoribus ibi proptereorum imbecillitates multa mortalia committuntet hmōi. Nam tunc talis ornatus eſt ſuꝑfluus ⁊ illicitus. ẜm ergo p̄dicta tria tēꝑa potes cognoſcereqn̄ habet ſuꝑfluitatem ⁊ ꝙͣuis ſit difficillimum cognoſcere qn̄ habeat notabilem ſuꝑfluitatem q̄ ſitpeccatum mortale niſi ẜm primum tp̄s ⁊ tercium.Tamen deteſtandi ſunt qꝛ vt in pluribꝰ habēt deſuꝑfluo. ⁊ ſic de peccato vtpote qui ſūt occaſio multorum peccatorum. Nam primo inducunt ad laſciuiam. ſcd̓o impediunt multa matrimonia. ⁊ tercio p̄bēt materiā inordinate cupiditatis. ideo pͣs.xxx. Odiſti obſeruantes vanitates ſuꝑuacue.9 ¶ Quintuꝫ ꝙ requirit ornatus vt ſit licitus: eſt vtnon apponat̉ circa eum nimia ſollicitudo. ẜm em̄s. Tho. vbi sͣ. Nimia ſollicitudo circa ornatū etiāſi nō ſit deordinatio ex parte finis reddit eum illicitū. Et qͣꝫqͣꝫ iſta ſollicitudo nimia nō ſit mortalis niſi qn̄ ꝓpter ipſam dimitteret neceſſaria ad ſalutē nihilominus ſaltem eſt veniale peccatū.i o ¶ Sextum ꝙ requirit̉ vt ornatus ſit licitus eſt vt

non ſit ſcādaloſus ꝓximo dicit Alex. de all. in ſcd̓aſcd̓e. ꝙ licet ſe ornare p̄cioſis veſtibus ẜm nobilitatem ꝑſone: ⁊ conſuetudinē terre. ⁊ dignitatem officij. ita tn̄ ꝙ abſit libido in voluntate. ⁊ ſcandalumin exteriori oꝑe. nec mirū qꝛ Math̓. xviij. ve homini illi ꝑ quē ſcādalum venit. Aduerte tn̄ ꝙ licet aliquis ꝓuocet̉ ad cōcupiſcentiam ꝓpter ornatū alterius ſi ille qui ornat ſe hoc nō intendit: nec eſt exceſſus in ornatu erit potius ſcandalum paſſiuū ⁊ occaſio accepta. Sed qn̄ eſt in ornatu exceſſus p̄ſertīincitatiuus ad libidinem vt in mulieribꝰ inuenientibus nouas inuentiones ſeu vanitates. et credūtꝓbabiliter ꝙ aliqui ꝓuocant̉ ad libidinem nō excuſant̉ a mortali ſi de hoc nō curant ſed potius volunt portare. Si v̓o nō credūt ꝓbabiliter ꝙ p̄beātoccaſionem ruine alteri ſic difficillimum eſt determinare de mortali licet aliqualiter excedāt. Ueruꝫeſt ꝙ periculoſus eſt exceſſus in ornatu ꝓuocatiuoad libidinem vt in mulieribꝰ facientibus fozas nouas quas ſingulariter drabolus ꝓuocat ad ornādum ſe magis ꝙͣ viros: qꝛ magis ſunt efficaces adillaqueandum aīas. Et ideo licet nō poſſit ſnīa dari de mortali ꝓ quanto exceſſu nihilominus ſemꝑinducende ſunt ad dimiſſioneꝫ ꝓpter ꝑiculū ꝓpterqd̓ cōminat̉ eis dn̄s ꝑ Iſa. iij. ca. In illa inquit dieſcꝫ iudicij auferet dn̄s ornamentum calciamentorum ⁊ torques .ſ. colaria ⁊ monilia. ⁊ armillas .ſ. ornamenta brachiorū: vt maniche rechamate vel lōge. mitra .ſ. macagnones vel lunetas. diſcriminalia.i. pectines ad pectinādum caput: vel ceruētos. pereſileidas .i. ornatus talorum in fine veſtis vt ſuntcaude vel fimbrie. murenulas .i. cathenas paruascirca collum. olſatoriola inaures gēmas in frontependentes. ⁊ mutatoria .i. diuerſas veſtes ⁊ lintheamina vt faciunt romane ſupra veſtes. acus ⁊ ſpecula. ſindones ⁊ camiſſias. vittas .i. bindelos ꝓ capillis colendis ⁊ theriſtra .i. veſtes eſtiuas vt ſuntiornee. a. eria ꝙ eſt eſtas ⁊ erit ꝓ ſuaui odore fetor:ꝓ zona funiculus: ꝓ criſpanti crine caluicium: ⁊ ꝓfaſcia pectorali cilicium: hec ibi. Sis ergo prudenso cōfeſſor vt nō p̄cipites ſnīam vbi nō eſt p̄cipitanda. ⁊ cautus vt nō relaxes qd̓ ſemꝑ eſt reſtringendum. qꝛ cum cōiter in ornatu nō ſint cōditiones ſupra poſite ſit que ꝯn̄ter in ipſo peccatum. ergo taliter ornantes ſe dant operam rei illicite ⁊ ꝓpterea iuridice imputat̉ eis malum qd̓ ꝓbabiliter ex eis euenit .ſ. laſciuia. facit. c. eum qui. ⁊. c. qͣꝫtum. l. diſ. ⁊ qd̓no. in. c. ſicut dignum. de homi. ideo deteſtandumꝓpter qd̓ merito ſaluator Luce .xvj. exp̄ſſit ꝙ diuesdamnatus induebat̉ purpura ⁊ biſſo.eſt cum quis quiete neCio ¶ Sceſſaria ſaluti corꝑis aco cepta vacat ab aliquo oꝑe ſpūali vel corporali. ⁊ hec eſt filia accidie. Et qn̄ fit peccatum mortale: videsͣ. Accidia. §. j. ⁊. ij. ⁊. jͣ. Preceptum. I. v.aūt dicit̉ a pactione indeACTum eſt pacis nomen appellap Itum. ⁊ eſt pactio duorum pluriumue inidem placitum ſeu cōſenſus. vt dicit tex.in. l. j. f. de pac. Et ideo omnis contractus genera-