Obedientia

8 ¶ Quis effectus nunciatōis? ℟. ꝙ quicquid edificatū eſt poſt eam demoliri debet expenſis ipſiusedificantis. d. l. j. §. j. ⁊. l. p̄tor. §. j. eodē ⁊ extra eodēꝑtotum.Bedientia que eſt hoo minis ad deum ſic diffinit̉ ab Anſelmo.Obedientia eſt affectio volūtatis cōiuncte deo: ſicut ecōtrario. Inobediētia eſt affectio voluntatis dyabolo inſtrumētaliter copulate. qꝛ ſicuthō ꝑ inſtr̄m oꝑat̉. ſic dyabolus ꝑ inobedientiā ſeparat hoīem a deo. Ge. iij. et. xj. q. iij. §. euidenter.Obedientia que eſt hoīs ad hoīem eſt debita reuerentia minoris ad maiorem.i ¶ Utrum quis teneat̉ obedire in omnibꝰ ſuis maioribꝰ? ℟. ꝙ triplex eſt ſuꝑioritas. Prima eſt in ſpūalibus. Scd̓a eſt in tꝑalibus: qͦ ad regimen reipublice. Tercia eſt in tꝑalibus: quo ad regimen ꝓpriefamilie. Et iō ẜm Alex. in. iij. ꝑte ſumme in terciop̄cepto. obedientia limitat̉ ẜm gradum ſuꝑioritatis. Illi em̄ qui p̄eſt ſpūalibꝰ obediendū eſt in ſpūalibus neceſſarijs ad ſalutē vel ad hoc ꝑtinentibꝰ.ſicut pape ep̄o ⁊ ceteris p̄latis eccleſiaſticis ab hisqui ſubijciunt̉ iuriſditioni eorum. dn̄is ⁊ principibus. qꝛ p̄ſunt tꝑalibus ad rem publicam ꝑtinentibus: ſic eis in hoc eſt obediendū ab eorū ſubditis.ſi mō ptās eorum nō ſit vſurpata ẜm Ri. in. ij. di.vltima. qꝛ ſi eſt vſurpata nō tenent̉ niſi ꝓpter ſcandalum. Et aduerte ꝙ eccleſiaſtici non ſunt ſubditidn̄orum tꝑalium: ⁊ ideo nō poſſunt eis aliquid p̄cipere. de cōſti. c. eccleſia. Patri aūt carnali cum p̄eſt cure rei familiaris debet̉ ei obedientia a filijs. inhis que ꝑtinēt ad diſpoſitionē rei familiaris. Unde talibus in p̄fatis non obedientes ſcienter ⁊ ſinerōnabili cā: ⁊ in re alicuius importantie: aut ex cōtemptu peccant mortaliter: niſi foret illud qd̓ p̄cipitur contra p̄ceptum dei vel in ſalutis diſpendiumaut cōtra p̄ceptum ſuꝑioris ad ip̄m p̄cipientē. Inalijs aūt q̄ ad eorum ſuꝑioritatē nō ꝑtinent nō eſtneceſſariū obedire. Eliciunt̉ iſta a. c. ſi quis. de maio. ⁊ obe. in glo. ⁊. viij. q. j. ſciendū. xj. q. iij. ſi dn̄s. etſil̓ibus. Dicit tn̄ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ciiij. ꝙ in his q̄ꝑtinent ad interiorem motum voluntatis non tenet̉ homo homini obedire. qd̓ limita verum: niſiopus extrinſecum nō poſſet ꝑfecte ꝑfici ſine applicatione animi. qꝛ tunc non haberet veritatem. ſedtenet̉ obedire applicando animuꝫ ad ꝑficiendumqd̓ p̄cipitur.2 ¶ Utrum pape ſit obediēduꝫ in omnibꝰ? ℟. Pa.in. c. inquiſitioni. de ſen. ex. ꝙ ſi p̄ceptum ſapit peccatum: tūc nō eſt ei obediendum. qd̓ intellige etiāde veniali. xl. di. in ſumma. Si v̓o p̄ceptum nō ſapit peccatū. tūc ab eccleſiaſticis ꝑſonis eſt ſibi obediendum. licet videat̉ durum. xix. di. in memoria.niſi qn̄ ex obediētia p̄ſumeret̉ ſtatus eccleſie ꝑturbari vehementer: vel aliud malum futurū ſeu ſcādalum. Nam tunc etiā ſi p̄ciperet̉ ſub pena excōicatōnis late ſnīe nō eſt ei obediendum: vt no. Pa.in. c. ſi qn̄. ⁊ in. c. cū adeo. de reſcript. Ex quo infertPa. in. d. c. ſi qn̄. ꝙ qn̄ mandat aliquid ex cuius executione p̄ſumitur ſcandalum futuruꝫ in ciuitate

non eſt ei obediendum. qꝛ hoc ſit auctoritate legis.vt in. d. c. ſi qn̄. ⁊ in aut̓. vt nulli iudicum. ſed debꝫreſcribere pape. Limita ſcd̓o ꝙ non tenent̉ obedire ẜm Panor. in. c. cum olim. de cle. coniug. qn̄ papa cum maiori parte concilij indiceret continentiācerto generi ꝑſonarum poſt ꝓmotionem eis reſiſtentibus. qꝛ continentia ꝑſuaderi poteſt imperari non pōt. xxxij. q. j. Integritas. Et ſic pōt dici ꝙnec papa pōt indicere eis vitam ſtrictiorem contraeorum velle. lxxiiij. diſt. geſta. ⁊ qd̓ ibi notat̉. ⁊ in regula ꝙ omnes tangit. de re. iur. li. vj. Item ſi papacredat mandatum iuſtum ⁊ iuſte facere: ſed tn̄ ſubdito conſtat mandatum in ſe continere peccatumnon eſt exequendum: vt in. c. lr̄as. de reſti. ſpol̓. Aſecularibus aūt eſt obediendum pape in ſpiritualibus ⁊ eccleſiaſticis que pertinent ad ſalutem ⁊ bonorum morum ⁊ neceſſariorum conſeruationem.In temporalibus vero non tenent̉ ei obedire: niſiſint ei ſubiecti vel rōne cauſe vel rōne ꝑſone. Unde ſi preciperet ſeculari nulla ratiōe ſibi ſubdito: ꝙdet ſibi bona ſua non tenet̉ obedire. Idem dic deepiſcopis ⁊ alijs prelatis ſpiritualibus quo ad temporalia. Et ſimiliter de p̄latis ſecularibus. quo adſpiritualia. ⁊ hoc ſequitur Inno. in dicto. c. inquiſitioni.¶ Utrum ſubditi ſeculares teneant̉ obedire dn̄is3ſuis volentibus eos ſubijcere alterius dn̄io? ℟. ꝙnō. qꝛ nō pōt hoc facere ſine eorū voluntate. c. dilecti. de ma. ⁊ obe. ⁊. c. fi. eodem.¶ Utrum in omni obedientia ſint intelligēde ali­ 4que conditiones? ℟. glo. in. c. ij. de voto. ꝙ ſic .ſ. ſipoſſibilitas adeſt. facit. c. querelam. ⁊. c. breui. de iureiur. ⁊. l. paulus. ff. que ſnīe ſine appe. re. Item admittit oēm rōnabileꝫ cām: vt no. Pa. in. c. magnode voto. facit. c. ſi quando. de reſcrip. et. c. ex ꝑte. deofficio dele. ⁊ quod no. Archi. in. c. vtinam. lxxvj.diſtin.¶ Utrum contra obedientiam currat preſcriptio 5℟. ꝙ nō. qꝛ ſemper eſt in mala fide. l. j. C. de ſeruisfugit. ⁊. c. fi. de regula. ⁊ in glo. c. ſicut nobis. de regula.¶ Utrum ſubditus dubitans ne id qd̓ p̄cipit̉ ſit Gcontra deū vel nō: teneat̉ obedire? ℟. ꝙ ſic. immoexcuſat̉: vt in. c. quid culpat̉. xxiij. q. j. niſi ſit de hisin quibꝰ ignorantia nō excuſat. c. ad aures. de tempo. ordi. immo bonū ſine quo pōt eſſe ſalus dꝫ dimitti ꝓpter obedientiā. xj. q. iij. quid ergo. debet tn̄ſubditus quantū pōt in tali dubio inquirere.¶ Utrum ſacerdos teneat̉ denunciare excōicatū 7quē ſcit innocentē ad p̄ceptuꝫ ep̄i? ℟. ẜm Tho. inquolibet. ꝙ ſi ſolum mandet denunciationē obediat. Si v̓o mandet excōicationem dicit. ꝙ ſi ꝓbarenō pōt eius innocentiā ꝙ dꝫ obedire. Sed ego dico ꝙ nullo modo dꝫ obedire. qꝛ habet excuſationēparatam: dicendo ꝙ aut cōmittat cauſe cognitiōꝫaut ipſe excōicet ſi nō vult cōmittere. ⁊ ipſe denunciabit. aliter non dꝫ contra conſcīam obedire: videsͣ. Iudicare. §. vij.¶ Utrum obediētia in his q̄ quis ꝑ ſe vult ſit me 8ritoria? ℟. ꝙ ſic ſi fiūt principal̓r ꝓpter obedientiāſecus ſi fin̄t principaliter. qꝛ placēt. ita not. viij. q. j.