Audacia

retineat ea que ſunt vltra ſuam neceſſitatem ⁊ ſuefamilie videns aliquē in extrema neceſſitate: quiatenet̉ ei de tali ſuꝑfluo ſubuenire de p̄cepto. vt dicit Ri. in. iiij. diſt. xv. De quo vide. jͣ. elemoſyna.§ .j. Tercio cum retinet ſuꝑflua rōne cōdecētie ſuiſtatus: qꝛ de ip̄is tenet̉ facere elemoſynas. etiā nōexiſtentibus in extrema neceſſitate ẜm Ri. vbi sͣ.Et hoc intelligo cū retinet amore inordinato. Secus ſi teneret vt loco et tempore diſpenſaret: qꝛ nōtenet̉ ſimul talia ſuꝑflua dare. In alijs autē caſibꝰcōmuniter eſt veniale.4 ¶ Que ſunt eius filie? ℟. ꝙ multe. Ip̄a eſt que fecit meū ⁊ tuū contra ius naturale quod omnia cōmunia fecerat. viij. di. §. differt. xlvij. diſ. ſicut. xij.q. j. dilectiſſimis. ⁊. c. duo. Ip̄a in terrenis facit fortes: in celeſtibus debiles .xlvij. diſt. omnes huiusſeculi. Ip̄a excecat rōneꝫ ⁊ gratiꝰ facit videre aurūqͣꝫ ſolem. dicto. c. ſicut. ⁊ .xxxvij. diſt. nōne. Ipſa facit idolatrare ⁊ fornicari. xxviij. q. j. idolatriaꝫ. ⁊ .j.q. j. cū omnis auaricia. Itē facit adulari regibꝰ: vtcaptent alienas hereditates. dicto. c. nonne. Ipſafurtum. rapinā. vſuram. fraudem. falſitatē. iniuſticiam. ſymoniā. acceptionē ꝑſonaꝝ. ꝓditionē. turpe lucrū. īmiſericordiā ⁊ inquietudinē parit. de qͥbus vide in titulis ſuis. Et breuiter ip̄a eſt omniūmalorū radix. xlvij. di. bonorū auctori. et. xxiij. diſ.his ergo. Ipſa maiorem reuerentiaꝫ exhibet auroqͣꝫ deo .xlvij. diſt. ſicut. Ipſa excecat mentē. de preben. quorūdam. li. vj. ⁊ in. c. v. de elec. li. vj. diciturauaricie cecitas.vtrū ſit peccatuꝫ? ℟. ꝙUdacla ſic ẜm ꝙ dicit exceſſumpaſſiōis qui ꝓprie dicit̉ auaricia. de quafteccle. viij. cuꝫ audace ne eas. ⁊ opponit̉fortitudini que ē ꝯͣ timores ⁊ audacias.Ugere an ꝓhibeat̉ qui ē ꝓhibitus acqͥrere? ℟. Ge. in. c.cū ex eo. de exceſ. p̄la. li. vj. ꝙ nō. qꝛ ꝓhi¶ abitus acqͥrere nouū ius in re nō diciturvenire ꝯͣ ꝓhibitionē. licꝫ augmētet pͥſtinū qd̓ habebat an̄ ꝓhibitionē. vt ē caſus in. c. fi. ſecūdo ℟.de ꝯceſ. p̄ben. li. vj. vide. jͣ. loca. §. iij.qd̓ ſit in ꝯſideratioUgur ium neauiū ad ſciētiamfuturoꝝ ē ex traditiōe maloꝝ angelorūa.xxvj. q. ij. qͥ ſine. Utrū hāc artē exercereſit licitū? ℟. ꝙ vanitas ē ⁊ ſuꝑſtitio .xxvj. q. ij. c. illud. īmo ē idolatrie cultꝰ augurij ſuꝑſtitiōibꝰ implicari .xxvj. q. ij. ſꝫ ⁊ illud. Et ſic pꝫ ꝙ eſt peccatuꝫmortale. Et ꝯfirmat̉ hoc. qꝛ in. c. augurijs .xxvj. q.vj. dicit̉ ꝙ augurijs ſeruiēs eſt ab eccl̓ia ſeꝑandusSꝫ de hoc latiꝰ vide. jͣ. Sortilegiū.T indiſcreta ī vigilijsUſterita. zoronibꝰ rep̄bēdit̉de cōſe. di. v. nō mediocrit̓. Et poſſet eēmortale pctm̄: videlꝫ qn̄ notabilit̓ ledētvitā ꝓpriā ⁊ ſciēter vel ex tali indiſcretiōe q̄ ꝓueniret ex lata culpa: vt pꝫ ex. d. c. nō mediocrit. qd̓ demōſtrat eos cōmittere rapinā.l ¶ Auſteritas in imperādo eſt qn̄ nō cū trāquilli-

tate corrigit: ſꝫ aſpere ſubditos inflectere feſtinat.xlvj. diſt. hoc habet.¶ Auſterus nō dꝫ eſſe diſpēſator vbi deꝰ eſt beni­ 2gnus. xxvj. q. vij. allegāt ī fi. Meliꝰ eſt ꝑ māſuetudinē peccatores ab errore eruere qͣꝫ ꝑ auſteritatemin foueā ꝑditiōis ꝓpellere. xlv. diſt. recedite. qꝛ auſteritas īmoderata nec correctionē īducit: nec ſalutē. xlv. di. cū heatꝰ. Et ſic pꝫ ꝙ nec multa auſteritate exulcerādi ſunt ſubditi neqꝫ nimia benignitatediſſoluēdi. xlv. di. diſciplina.ara quomodo ꝑAliſtarior hibetur. vides.ars. in pͥncipio.b 5vtrū ſit intranduꝫ dieAlneun. dn̄ica:. ℟. ꝓ voluptate aut luxuria oī tꝑe ꝓhibet̉ ꝓ neceſſitate aūt lꝫ. vt ē tex. in. c. ꝑuenit. d̓ ꝯſe. di. iij¶ Utrum liceat clericis vel religioſis balnea in­ itrare? ℟. ꝙ ſic: cauſa neceſſitatis: vt patet ex tex.xxiiij. q. j. omnis qui.¶ Utrū liceat balneū intrare cum mulieribꝰ? ℟. 2ꝙ nō. vt ē tex. in. c. nō oportet. lxxxj. di. Immo vtdicit glo. ibidē. Si vir ingredit̉ balneū cum muliere extranea: donatione ꝓpter nuptias pͥuat̉ ⁊ mulier dote ſi cuꝫ viro alieno habnerit balneū. vt. C.de pu. l. vlti. §. int̓ culpas. Immo. infamis eſt quitenet ml̓ieres cuſtodiētes balneatoꝝ veſtes: vt. l.athletas. ff. de his qͥ no. infa. §. ait p̄tor.¶ Utrū liceat balneū intrare cuꝫ iudeo? ℟. ꝙ nō 3vlli xp̄iano. ⁊ ſi clericꝰ eſt dꝫ deponi. laicꝰ excōicariqͥ cū iudeo ſe balneat. xxviij. q. j. nullꝰ.Qualiter puniat̉ banAANnum miens epiſcopuꝫ. videinfra Excōicatio. v. caſu. ix.¶ Utrū iniuſte banniens aliquē teneat̉ ad reſtitutionē de amiſſis ratōne talis bānitionis? ℟. ꝙvltra peccatū mortale qd̓ incurrit tenet̉ ad reſtitutionē ẜm Inno. in. c. fi. de his que vi. metuſue cāfi. ff. qd̓ me. cā. l. ſi cū exceptiōe. §. pedius. qꝛ bānitio eius fuit amiſſionis occaſio. d. l. ſi cum. §. ī hacactione. Nec ob. ff. eo. l. metū. in pͥn. vbi ſentiensarmatos ꝯtra ſe venire et fugiēs ſi occupatus fuitfundus quē fugiēdo dimiſit: nō tenent̉ armati. qꝛloquit̉ qn̄ metus fuit vanus: qꝛ forte ꝯtra eum noibant. ſed ſi ꝓmiſiſſent ire cōtra eum ⁊ hmōi benetenerent̉ de omni damno qd̓ iuraret ſibi cōtigiſſeeoꝝ occaſione. ar. dictaꝝ. l. ⁊. d. c. fi. ⁊. ij. q. j. ī pͥmisDe bannis que debent fieri in matrimonio. videinfra clandeſtinū. in pͥn. de bannitōne que ē diffidatio. vide. jͣ. diffidatio.¶ Utrū bannitus amittat que ſunt iuris ciuilis. 2℟. ẜm Bar. aut ē bānitus taliter ꝙ poteſt impune offendi. Et ſic ſi eſt bānitus imperij perdit. Siv̓o eſt bānitus alicuius ciuitatis vel regni ſic nonꝑdit ea q̄ ſunt iuris ciuilis ciuiū romanoꝝ. ẜm eaq̄ ſunt ꝓpria illiꝰ ciuitatis vel regni. hoc no. Bar.in. l. amiſſione. ff. d̓ ca. di. Et addit ꝙ ad hoc vt fittalis bānitus duo requirūtur. Primū ꝙ ſit inobediens ⁊ aufugerit ab imperio cui ſubeſt. ⁊ ſic exbānitus. Secūdum ꝙ in hoſtiū numero ſe conferat