poſpitalis¶LIX.

re ac inuentariū facere de bonis ipſorum locoꝝ etānuatim reddere rōnē ordinarijs ſub quibꝰ ſuntvel ab eis deputatis. alioquin collatio: prouiſio: ⁊ordinatio taliū eſt nulla ipſo iure. vt in. d. cle. quiacōtingit. Uerū quia nō extendit̉ hoc ad hoſpitalia militariū ordinū aūt alioꝝ religioſoꝝ. Precipit̉tamē omnibꝰ rectoribꝰ ſub obteſtatione diuini iudicij et ꝑ obedientiā vt redditus in vſus paupeꝝcōuertant ⁊ nō in alios. rectores tamē militariū etreligioſoꝝ hoſpitaliū ſufficit ꝓuideant ẜm eoꝝ ordinum inſtituta ⁊ antiqͣs obſeruantias pauperibꝰqd̓ eſt limitandū: qn̄ qd̓ ſuꝑeſt exponūt ꝓ fide velpie. al̓s nō excuſant̉. ſi male expendūt in nō piosvſus: qꝛ negari nō pōt: qͥn tales redditus ſint inſtituti ꝓpter pios vſus.z ¶ Quid de adminiſtratōne ſacramētoꝝ ⁊ celebratione in ip̄is hoſpitalibꝰ pauperibus. ibidē? ℟. ꝙdebet ſeruari antiqͣ cōſuetudo quo ad exercenda⁊ miniſtranda ſpūalia ſupradicta. vt in. d. cle. quiacontingit.4 ¶ Precipit̉ omnibꝰ ad quos de iure vel cōſuetudine vel ſtatuto vel pͥuilegio ꝑtinet cura hoſpitalium ꝙ bona deperdita alienata indebite in ſtatūdebitu reducant et reforment vt rectores iuxta facultates ꝓuētuū inſiſtant ſuſtētationi ⁊ receptioni miſerabilium perſonaꝝ. In quo ſi negligentesfuerūt ordinarijs iniungitur. vt ipſi ſi nō ſunt exempta auctoritate ꝓpria. Si v̓o exempta ſunt auctoritate apoſtolica compellant ad p̄dicta facienda per cenſuram eccleſiaſticam compeſcendo tameoſdem qͣꝫ quoſcunqꝫ contradictores cum dantibus auxiliū conſiliuꝫ vel fauorē. Non obſtantibꝰquibuſcunqꝫ priuilegijs quo ad hoc. d. cle. quiacontingit.Oſpitalisquoᵐodo debet eſſeclericus. vide ſupra.Clericus. iij.I hdr̄ ideꝫ ꝙ ianitor. nāOſtiarius in veteri teſtamēto.pͥmi Paralipo. v. Hoſtiarij electi ſuntad cuſtodiaꝫ templi vt non ingrederet̉in illud immūdus ſpūs in omni re. Un̄ hoſtiarijdicti ſunt eo ꝙ p̄ſint hoſtijs tēpli. Ipſi em̄ tenētesclaues omnia intus extraqꝫ cuſtodiunt atqꝫ interbonos et malos habentes iudiciū fideles recipiūtet infideles abijciunt. xxj. di. cleros. in fi. ⁊. xxv. di.perlectis.ſeruanda eſt fides ꝓmiſſa. xxiijO Nl queſtio. j. et. xxij. q. iiij. innocēs.Quod limita. vt infra Iuramentuꝫ. v.⁊ §. xvij.vera reqͥrit tria. PriUMilitas mumſuipſius nihilationem. hoc eſt ꝙ reputet ſe omnibusviliorem. Et licet cognoſcat ſe habere aliqua donadei que alij nō habent. tanto magis debet in ſe vileſcere cogitans ꝙ ſi deus talia alijs dediſſet gratiores deo eſſent qͣꝫ ipſe. Et ſic cū veritate poteſt ſeexiſtimare viliorē omnibꝰ ⁊ magis ingratum. Ethoc eſt qd̓ voluit dicere Beda in omel̓. ſabbati tercie dominice qͣdrageſime. Cum alium inquit per

cantem conſpicimꝰ mox animū deorſum inclinemus. ⁊ qͣꝫabiecti ex noſtra fragilitate ſumꝰ. ſi nosdiuina pietas nō ſuſtentet humiliter inſpiciamꝰ.hec ille. Et Ioh̓. xiij. Cū feceritis hec omnia dicitequia ſerui inutiles eſtis: qͣſi dicat ex conſideratiōehumili obligationis quā habemus. quia cum augentur dona rōnes etiaꝫ creſcunt donoꝝ. Scd̓mꝓmptā alioꝝ obtemperationē. Unde de renun.c. niſi cum pridem. tunc verā humilitatē oſtendiscum ꝑ eam locū ſublimē effugies. ⁊ tamē ꝑ obedientiam nō dimittes. Nam vera humilitas facit:vt quiſquis magis alijs de ſe credat qͣꝫ ſibipſi. qͥadicit Gre. ſi ſe meliorem alijs nō crederet nequaꝙͣalioruꝫ conſilia ſue deliberationi poſtponeret. Ethoc verū in omni dubio ꝙ potius debet alijs credere ꝙͣ ſue opinioni. ſecus in alijs. Terciū ꝙ reqͥrit humilitas eſt. vt dona dei q̄ in ſe habet abſcondat: ⁊ ſe ſolū vilem abextra demonſtret: niſi inqͣntum honor dei et bonū ꝓximi aliud reqͥrit. Namnō eſſet humilitas qn̄ pro ſalute ꝓximi ⁊ ad edificationē animarū poſſet oſtendere ⁊ p̄dicare donadei que habet ſi ea occultaret: quia dicit̉ Math̓. v.Luceat lux veſtra ⁊cͣ. Non tamē debet magis vileſcere in apparentia ꝙͣ importet conditio ſua ⁊ qͣlitas reſpectu eoꝝ cum quibꝰ viuit. quia ſic potiuseſſet ſuperſtitio qͣꝫ humilitas. xlj. di. c. qͥſquis rebꝰ.in prin.ꝓprie importat ꝙ hōACEANtla verbis ſe extollat ẜmTho. xxij. queſ. cxxij. ar. j. Et patꝫ ex. c.imitare. vj. q. j. Et ꝓcedit ẜm Grego. inli. xxiij. moraliū. Aliqn̄ ex ſuperbia ſicut a cauſa interius motiua. quia ex hoc ꝙ qͥs ꝑ arrogantiā interius ſupra ſe eleuatur. plerunqꝫ exterius maioraquedā de ſe iactat. Et ꝓpterea ponit̉ a Grego. ibidem. Tercia ſpecies ſuꝑbie: licet nō ſit idem qd̓ ſuperbia. ſed eſt tanqͣꝫ a cauſa impellente. Aliqn̄ v̓oꝓcedit ab inani gloria. ſicut a cauſa finali inqͣntūſcꝫ iactator intendit: ꝙ ꝑ ſuā iactantiā gloriā conſequetur. Et ideo ponitur etiam a Gre. filia inanisglorie ratione finis. vt nota. Alexan. de ales. xxij.ti. eo.¶ Utrū iactantia ſit peccatū mortale? ℟. vt colli­ igo ex Alex. et Tho. vbi sͣ. ꝙ ſic quadruplicit̓. Primi duo modi ſunt inquantū conſiderat̉ ex ſe. Secundi duo inquantū conſiderat̉ ex cauſa vel fine.Primo eſt mortale peccatuꝫ qn̄ iactator ꝓfert: qd̓eſt cōtra gloriā dei. ſicut ille de quo Ezech̓ .xxviij.Eleuatū eſt cor tuum: et dixiſti deus ego ſum. Tales ſunt qͥ iactant ſe ſuis meritis habere aliqua dona dei: vel a ſe habere: vel illi qui de peccatis mortalibus que fecerūt vel nō. iactant ſe vt ſtrēnui videantur vel etiā laudant alios ⁊ iactant de peccatis mortalibꝰ que fecerunt. vt no. glo. in. d. c. imitare. Secus eſſet de veniali. quia nō eſt contra deū.Scd̓o eſt peccatū mortale qn̄ iactantia eſt contracharitatē ꝓximi. ſicut cū quis iactādo ſe ꝓrumpitin cōtumeliā ꝓximi: ſicut phariſeus. Luce. xviij.Non ſum ſicut ceteri velut: ⁊ hic publicanus. al̓sautē iactare ſe de eo qd̓ nō eſt contra gloriā dei velcharitatē ꝓximi ex ſe eſt veniale. Tercio ē mortale