aliquid melius. tū eſt legitima diſpenſatio: dummodo cōmutetur in aliud ſimile. Facit. c. magne.de voto. Et quod legitur ⁊ no. in. c. j. de re. ꝑmu.in ſimili. Ego tamē credo ꝙ etiam ſi non cōmutetur in aliud ſimile ꝙ valeat: dū neceſſitas vel vtilitas id ꝑſuadeat. Neceſſitas: puta quia eſt debilis. Item familiam magnaꝫ habet quam oportetſuſtentet et huiuſmodi. Utilitas: puta quia maius bonuꝫ eſt cōmunitati cōmutatio qͣꝫ ſi ſeruaretet ſimilia que arbitrio ſuꝑioris ſunt relinquenda:vt in. c. ex multa circa fi. de voto. vbi tex. alternatiue loquit̉ dicens: ſi neceſſitas exigit vel vtilitasꝑſuadet. Si v̓o cauſa legitima non ſubſit in vouēte: tunc oportet fiat ꝯmutatio in melius. Et ita intelligo et limito tex. c. j. de voto. quod vult vt ī melius fiat cōmutatio vel ſaltem in eque bonū et gratum deo.i i ¶ Utrū diſpenſatꝰ ſine cauſa legitima ſit tutus īꝯſcientia. Uide sͣ. Diſpēſatio. ꝙ nō.i2 ¶ Quid debet attēdere diſpenſator voti. ℟. quidliceat ẜm equitatem: quid deceat ẜm honeſtatemquid expediat ẜm vtilitatem vel neceſſitatē. Iteꝫqualitatē ꝑſone: cauſam ⁊ qualitatē: ⁊ quātitatemcōmutatiōis. Nam ſi cauſa ceſſat facilius diſpenſatur. Qualitas v̓o vt ſi ſit votum ꝑegrinationisextimet expenſas quas feciſſet eundo ⁊ redeundo⁊ ip̄as in pios vſus cōuertat. laborē itineris ⁊ ip̄mieiuniorū ⁊ orationū laborem compenſet. Si autēſit votum ieiunij attendat ꝙ pauꝑ homo paruapecunia redimere pōt: ſed nō diues. Itē vtrū impedimētū ſit temꝑale: ⁊ ſic ſolū dilationē cōcedat:aut ꝑpetuū vt faciliter abſoluat. hec habent̉ in. c.magne. de voto. Et qd̓ ibi no.¶ Utrū habens aliena incerta qui ea vouit ī ſubſidium terre ſancte poſſit ꝑ ep̄m diſpenſari: vt inalios vſus cōuertat. ℟. ẜm Rodo. ꝙ non. etiamſi religionē ingrediat̉.¶ Utrū votum de ſabbato feſtando ſit cōmutādum. ℟. ꝙ ſi fecit ex quadā ſuꝑſtitōne credens ſitmelius īmitti littere veteris teſtamenti: ſic votumnon tenet. Si v̓o fecit ex deuotione vl̓ reuerentiavirginis: tunc ſi haberet inducere iudaizationemqꝛ cohabitat vbi multi ſunt iudei: ſic cōmutandūeſt oīno: al̓s nō: ſed poteſt ſeruari. Idē dic de votoieiunādi in dn̄icat ꝙ ſi qͥs fecit vt magis ſit diſpoſitꝰ ad ſpūale gaudiū aut cōtemplationē diuinoꝝſic licite fit ⁊ ſeruat̉. Si v̓o fit vt affligēdo carnemſatiſfaciat deo de peccatis et carnem ſubijciat ſpūitūc nō debet ieiunare in dn̄ica: ſed in ſabbato p̄cedēti ẜm Io. neapol̓. in quol̓. q. xxv. qͥa debet taleieiuniū interpretari vt facit eccleſia vniuerſalis.Si auteꝫ non cogitauit neqꝫ de ſpirituali gaudioneqꝫ de afflictione carnis: ſed ſimpliciter ieiunarevouit in dn̄ica ſic conſulēdum eſt vt potius ieiunet in ſabbato vt xp̄ianis ſe cōformet ẜm eūdemIo. ne vidęat̉ ſingularis.quo ad cōmendationeꝫ.Otum. V. ¶ Utrū expediat homīvouere. ℟. ẜm Ri. vbi sͣ. ar. vj. q. j. Autvhomo vouet bona quoꝝ obſeruatio videt̉ ꝓbabiliter ꝓportionata infirmitati ſue ⁊ ſic ex-

C C XCI.Uorum. V.

pedit homini vouere: quia ꝑ hoc firmat ampliusvoluntatē ſuam in bono ⁊ ꝓ magna ꝑte excludita ſe libertateꝫ malefaciendi ⁊ facit actum virtutislatrie. Et ideo vouendo meretur. Si v̓o vouet inꝓportionata ſic nō expedit nec licꝫ. Tale em̄ votūnō haberet diſcretionē comitē: cū per hoc vouēsmagis videretur ſe illaqueare qͣꝫ augere ſecuritatēde ſna ſalute.¶ Utrū ſit magis meritoriū opus bonum factuꝫ 2cum voto qͣꝫ ſine. ℟. Ricar. vbi sͣ. q. ij. ꝙ ſic: et ꝓbat. Primo qͥa opus inferioris virtutis magis eſtmeritoriū imperatū a ſuꝑiori virtute ꝙͣ ab inferiori: ſed latria eſt ſuꝑior virtus qͣꝫ abſtinentia. peregrinatio ⁊ huiuſmodi. Ergo cuꝫ vouere ſit actuslatrie eſt magis meritoriū bonum abſtinentie factum ex voto: vtpote imperatum a latria qͣꝫ ſine.Secūdo quia quāto opus ꝓcedita volūtate magis firmata in bono: tanto eſt virtuoſus ⁊ conſequēter magis meritoriū. Ad operari virtuoſe requirit̉ firmiter et īmobiliter operari ẜm ph̓m. iij.Ethi. c. iiij. ſed ceteris paribꝰ voluntas eſt firmiorin voto ꝙͣ ſine. ergo ⁊c̄. Pouit Anſel. li. de ſimilitudinibus exemplū. ſcꝫ ꝙ qui facit opus cū voto.qͣſi qui dat arborē cum fructibus: ſed qui ſine: qͣſiqͥ dat ſolū fructꝰ. Hoc ꝓbat̉. xxiij. q. v. tūc ſaluabit̉. xxviij. q. j. iam nūc. vide glo. in cle. ſi dominū.de reli. ⁊ vene. ſanctoꝝ.eſt acquiſitio domiSi CAPlO nij ꝑꝯtinuationempoſſeſſiōis tꝑe lege diffiniti. dicit tex. inl. ij. ff. de vſuca. trienniū eſt eſt tp̄us qd̓habet locū tm̄ in vſucapione. inſti. de vſuca. ī pͥn.no. Io. xvj. q. iij. in ſumma.¶ Quare fuit inducta. ℟. pro bono publico ⁊ vti jlitate publica: ne dn̄ia rerū ſint incerta. ff. de vſuca. l. j. inſti. eo. §. j. ⁊ vt finis litibus ponatur. ff. ꝓſuo. l. fi.¶ Que requirūtur ad vſucapionē. ℟. ꝙ quatuor ⁊Primum quod requirit̉ eſt bona fides nedum invſu capiente toto temꝑe vſucapionis: ſed oportetꝙ fuerit bona fides in pͥncipio ꝯtractꝰ ex ꝑte. tradentis ⁊ accipiētis. ar. ff. ꝓ emp. l. ij. §. ſi eam. Itēꝙ res ſit mobilis: qꝛ circa īmobiles eſt p̄ſcrip. Itēꝙ res tradat̉ vel quaſi alit̓ poſſeſſio nō haberet̉ ſine traditōe. C. de pac. l. traditiōibꝰ. inſti. de re. diui. §. ꝑ traditionē. Uel alio mō peſſideat̉ tꝑe debito .ſ. triennio. Itē titulus verus nō putatiuꝰ necfalſus. ff. ꝓ lega. l. ij. et. iij. C. de vſuca. ꝓ here. l. fi.⁊ ibi Azo. Et qui ſint veri tituli. jͣ. ſubijciā: ſi tamēeſſet putatiue verus titulus ex errore facti nō iuris nō impediret: vt. l. j. C. De vſuca. ꝓ do. ⁊. l. qd̓vulgo. ff. ꝙ emptore. ⁊. l. iiij. ⁊ vltīa. ff. ꝓ lega.¶ Que poſſunt vſucapi. ℟. ꝙ oīa exceptis q̄ ꝓhi3bent̉ vt furtiue res ⁊ q̄ vi poſſident̉: vt no. glo. inſum. xvj. q. iij. nec res ſacra vel religioſa nec decīade p̄ſcrip. cām que. Itē nec ſeruus fugitiuꝰ. Hecꝓbant̉ inſti. de vſuca. §. ſꝫ aliqn̄. et. §. ſequēti. Iteꝫvbicūqꝫ ꝓhibet̉ alienatio: ⁊ vſucapio regularit̓ ꝓhibet̉. ff. de fun. do. l. ſi funduꝫ. ff. de v̓. ſigni. l. alienationis.¶ Quis pōt vſucapere. ℟. oīs qui pōt licite poſſitͣt̉ 2