Dubiū

tum vt heres ſoluat certum quid pro centenario.Limitat tamen idem Pa. hoc in ea que nō habetvn̄ aliunde viuat. ſed nō mihi placet iſta limitatōqn̄ nō accipit tale quid rōne lucri. ſꝫ ratione intereſſe lucri ceſſantis. vtputa quia potiꝰ vellet habere dotem vt eam implicaret in poſſeſſionibus velalijs negociatōnibꝰ de quibus veriſimiliter tantūvel plus habe̓t. al̓s non liceret. Et ſic intelligo Io.de Imo. in dicta cle. ex graui. poſt Mat. de Mat.qui tenent non licere ſine vſura. puta qꝛ ſolum accipit ratōne lucri.¶ Utrū vir licite accipiat poſſeſſioneꝫ in pignꝰ ꝓdote ſoluēda. vide. jͣ. vſura. j. §. xxv.ẜm Iſy. li. ethi. eſt motꝰUOilMN indifferens in vtranqꝫꝑtem ꝯͣdictōnis. vel dic ꝙ dubiū eſt eqͥlitas rationū ꝯtrariaꝝ ẜm ph̓m.i ¶ In dubijs vbi verſat̉ periculū aīe ſꝑ tutior ꝑseſt eligenda. ⁊ in ipſis qd̓ certius eſt tenendum. etqd̓ ſine periculo explicari poteſt. ita dicit Pa. in. c.iuuenis. de ſpon.2 ¶ Utrū ī dubio debeamꝰ interp̄tari vt potius qͥsnō ſit irregl̓aris? ℟. vt colligo ex pa. in. c. cū tu filip̄poſite. de teſti. ⁊ in. c. ad audientiā. d̓ homi. Autloquimur in foro aīe. ⁊ ſic debemꝰ interp̄tari irregularē: ⁊ ſic de alijs. vbi dubitat̉ de aliqͦ delicto. vide glo. in. c. vnico. de ſcru. in or. fa. Sil̓r dicenduꝫin foro qͣſi pnīali. vtputa qꝛ nō agit̉ ad penā ꝓprieſꝫ vt a miniſterio abſtineat. aut ab alio in qͦ ſubeſſꝫpeccatum. ſicut in ꝯtractu matrimonij. Facit. c. ſignificaſti nobis. d̓ homi. ⁊. d. c. iuuenis. aut loquimur in foro ꝯtentioſo. et ſic debemꝰ interp̄tari pronon maxime. vbi agit̉ de pena. puta qꝛ celebrauitqꝛ collatio nō tenuit ⁊ hmōi. qꝛ in penis melior interp̄tatio eſt fienda. vt in regula in penis. ⁊ regulaodīa. li. vj. ⁊ ideꝫ dic in excōicatōne. et ſil̓ibꝰ.z ¶ Quō ſunt interp̄tanda ab alijs facta dubia ꝓximoꝝ? ℟. c. eſtote miſericordes. de re. iur̄. ꝙ in meliorē ꝑtem. vide. jͣ. iudiciū. §. xvij.¶ Uerba dubia ſunt accipiēda ẜm intentōeꝫ ꝓferentꝭ. ff. d̓ re. iu. in ambiguis. ⁊ vt res potiꝰ valeatꝙͣ pereat. c. abbate. de ver. ſig. al̓s ẜm cōem vſum.c. diſt. ꝯͣ morem. vide sͣ. caſtitas. §. j.¶ In quo differt dubiū ab opinione et fide ⁊ ſcīavide. jͣ. opinio. in prin.σ ¶ In re dubia fidei: aucͣtas eſt reqͥrenda romaneeccleſie. xj. di. palam.7 ¶ In rebus ambiguis abſolutū nō debet eſſe iudiciū. xxxiij. di. c. habuiſſe. īmo qn̄ dubiū eſt in ꝑſona: vel in facto: vel in iure. nullo mō ſnīa eſt ferēda. xxx. q. v. iudicantē.9 ¶ Non dr̄ iteratū qd̓ dubitat̉ factū. de p̄ſby. nonbap. c. veniens.9 ¶ Dubio exn̄te in iure mr̄ionij tutiꝰ eſt ꝯͣ ſtatutahoīm dimittere copulatos qͣꝫ diſiūgere ꝯiunctosꝯͣ ſtatuta dei. c. lꝫ ex quadā. de teſti.eſt pugna duoruꝫ. vt dr̄UelluM in. c. monomachiā .i. ſind gulare certamē. ij. q. v. ⁊ fit ad ꝓbatiōeꝫalicuiꝰ rei ita vt qͥ vicerit ꝓbaſſe videat̉ꝙ eſt ꝓhibitū ſub pena mortalis pctī. qꝛ ꝯtra legē

dei ibi nō temptabis dn̄m deū tuū Mat. iiij. ⁊ dicitur in. d. c. ⁊ ideo nō ſolū offerens ſꝫ acceptās cūdantibꝰ auxiliū. ꝯſiliū vel fauorē ⁊ valentibꝰ ꝓhibere et nō ꝓhibentibꝰ peccāt mortaliter. Ad ro. c.j. digni ſunt morte qͥ ꝯſentiūt. et nō excuſantur exꝯſuetudine vel metu acceptantes. niſi vt. jͣ. dicamqꝛ potius dꝫ quis quelibet mala tolerare ꝙͣ maloꝯſentire decernat. xxxij. qō. v. ita ne. nec obſtat. ꝙdauid cum golia exercuit. qꝛ aucͣte ſpūſſancti fecitſicut et ſanſon. vt dicit glo. in. d. c. monomachiaꝫ.xxiij. q. v. ſi nō lꝫ.¶ Que pena eſt clerici in duello pugnantis? ℟. ꝙdꝫ deponi. ⁊ eſt irregularis tamen ep̄s pōt diſpenſare. dūmodo mors vel membroꝝ diminutio nōinteruenerit. c. j. de cle. pu. in du. nec ſoluꝫ efficiturirregularis ſi ipſe pugnat ſed etiam ſi aliū ꝓ ſe pugnare facit. vt in. c. ij. eo. ti. ⁊ quicunqꝫ hoc mādatꝯſulit aut defendit ſi modo homicidiuꝫ ſequaturvel mutilatio. vt in dicto. c. ij. diſpenſat tamen ep̄scum clerico in beneficio. etiā habendo ſoluꝫ ꝓ ſuſtentatione. vt in dicto. c. ij. cum ibi no. dumodonō habeat curam animaꝝ.¶ Sed nunquid ille qui cogitur a iudice tali mo­ 2do. ꝙ ſuſpendetur quia habet euꝫ pro coniunctoniſi duellum ſuſcipiat. poſſit ſuſcipere cum ſit innocens? Rn̄. diuerſa fuit opinio. vt no. in. c. j. eo.ti. ſed mihi placet ꝙ talis coactus tali coactōne licite ſuſcipiat. ⁊ etiā in cauſa ciuili quando nō īminet ꝓbabile ꝑiculū mortis. qꝛ ſicut licet ſe defendere ⁊ res ſuas ⁊ alia facere que de ſe non ſunt mala.ſic pugnare qn̄ alio mō nō pōt euadere. Facit. c. interfeciſti. de homi.¶ Utrum clerici qui reliquias afferunt pugilibꝰ3ad pugnandū ſint irregulares ſi ſequat̉ homicidium? ℟. ꝙ ſi oīno ſine ipſis erant pugnaturi nonerūt irregulares. al̓s ſic. ⁊ ſic intellige opiniones diuerſas. ⁊ ꝯcorda ẜm hanc diſtinctōeꝫ.¶ Quod dictum eſt de duello. Idem dic de iudi­ 4cio aque feruentis vel ferri candentis. c. fi. de pur.vul.Ceſt priuatio vſus intelOrlaD lectus facta ad aliqd̓ tēpus ex immoderato potu vini: vel cuſuſcunqꝫ alteriꝰ rei potabilis.¶ Utrum ebrietas ſit peccatū mortale? ℟. vt col iligo ex Ale. ī ſcd̓a ſcd̓e. ⁊ gl. xxv. di. §. al̓s ea demū.⁊ doc. ibidem. ꝙ aut raro ꝯtingit aut aſſidue. Siraro ſic diſtinguo: ꝙ aut inebrians ſe cognoſcit vini potentiā ⁊ ſuaꝫ ꝯplexionem diſpoſitā ad ebrietatem: ⁊ tn̄ magis vult ebrietatem incurrere. qͣꝫ apotu abſtinere: et ſic eſt peccatū mortale. Aut inebrians ſe: neſcit vini potentiam ⁊ ignorat ꝙ ex talipotu poſſit inebriari vel non aduertit ⁊ ſic eſt nullum peccatū vel veniale ẜm exceſſuꝫ in potu ⁊ negligentiā in aduertendo. Si v̓o aſſidua ſit ebrietas ſic eſt mortale peccatū nō ꝓpter iteratōeꝫ actusquia multiplicatio actuū venialiū nō auget in infinitum. ſed qꝛ nō pōt eſſe ꝙ homo aſſidue inebrietur quin ſciens ⁊ volēs ebrietatē incurrat: aut ſaltem omittat diligentiā quā debet adhibere de neceſſitate ne inebriet̉ cū hēat tp̄s deliberatōnis re-