ben. ita illud eſt vile qd̓ reputat̉ vile ⁊ habet officiavilia ⁊ hec tm̄ dant̉ vilibꝰ ꝑſonis nō maioribꝰ: velhumilioribꝰ. C. de ſuſce. p̄po. ⁊ archa.2 ¶ Quoddā munus dr̄ honeſtū cum honore annexo ⁊ iſta munera appellant̉ honores in. l. cui muneris. ff. de mu. ⁊ ho. ⁊ iſta ſunt officia ſeu dignitatespublice. d. l. vnica.3 ¶ Quoddam dr̄ munus honeſtum ſolum: qꝛ nōhabet nec honorem nec vilitatem annexum: vt eſttutela: cura: ⁊ hmōi. ff. de excuſa. tuto.4 ¶ Quō dicunt̉ p̄fata munera ꝑſonalia mere? ℟.ꝙ tunc qn̄ explicant̉ labore corꝑali ſolum ſine ſumptu vel detrimēto rerum ꝓpriarū. l. fi. in prin. ff. demū. ⁊ ho.F ¶ Quando dicunt̉ patrimonialia ſeu realia? ℟. ꝙtunc proprie quando conſumptū proprio fiunt abalijs.6 ¶ Qn̄ dicunt̉ mixta .ſ. perſonalia ⁊ patrimonialiaſeu realia? ℟. ꝙ qn̄ cum labore corꝑali a nobis explicant̉ ⁊ cum ſumptū noſtro vt colligit̉: vt. d. l. fi.§. patrimoniorum.7 ¶ Quō dicunt̉ ordinaria p̄fata munera ſiue ꝑſonalia ſiue realia? ℟. ꝙ ordinaria ſunt qn̄ habēt certam ⁊ ordinatā p̄ſtationem ꝑ aliquā legē vel ſtatutum ſeu conſuetudinem longam. vt. ff. de vaca. etexcuſa. mune. l. in honoribus. §. qui muneris publici.8 ¶ Quō dicant̉ extraordinaria? ℟. ꝙ qn̄ non ꝑ legem vel ſtatutum vel conſuetudinem imponunt̉ſed ẜm voluntatem dn̄orum ẜm Bar. ⁊ patet in. l.vnica. C. de vaca. pub. mune. Un̄ ꝑ accidens iſtaimponunt̉.9 ¶ Aliqn̄ iſta munera dicuntur indicta vt qn̄ princeps imponit ꝑ. l. aliqd̓ munus. vel ꝑ ſtatutum qd̓a principio erat extraordinariuꝫ ſed nunc efficiturordinarium.i o ¶ Aliqn̄ dicit ſuꝑ indicta vt qn̄ ſupra ordinariumaliquid imponit ꝓpter neceſſitatem occurrentem.Facit. l. vnica. C. de ſuper indicto. Eſt ⁊ alia diſtinctio Gre. ſuꝑ illud Iſa. xxxiij. qui excutit manū ſuam ab omni munere ꝙ triplex eſt. Munus a manū ab obſequio ⁊ lingua de qͦ. jͣ. Symonia. v. ī pͥn.Ormuratio ẜm quandā apoſtillam ſuꝑ illud Sap̄. j. Cuſtodite vosa murmuratione. Eſt quedam querelacum impatientia in his que hō deberet patienterferre. ⁊ cōmittit̉ aliqn̄ contra deum ꝑ diſplicentiaꝫeo ꝙ non tribuat ꝓſperitatem vel aduerſitatē ẜmmerita hoīm: vel qꝛ immittit tribulatōes vel nō regit mundū modo noſtro ⁊ tn̄ iniuſte. qꝛ Hiere. xj.Iuſtus quidē tu es dn̄e ſi diſputeꝫ tecum. lꝫ nobisſint occulta talia iudicia. Aliqn̄ eſt ꝯͣ p̄latos. de quibus dr̄. xcj. diſt. Alienus ſit a fratrum vnitate quimurmurauerat. et iō apl̓s. Ne murmuraueritis⁊cͣ. pͥme Coꝝ. ij. ⁊ qn̄ ſit peccatū mortale. dic ꝙ tūcquando ex ipſa ſit contra aliqd̓ p̄ceptum dei: putaqꝛ dicit vel credit deum iniuſtum vel iudicat temerarie ⁊ hmōi.Utilatio quid ſit vide s. Homi

Murmuratio

cidium. v. §. vj.ꝑ ſigna pōt petere ſacr̄a et eiUtuS ſunt dāda. xxvj. q. vj. qui recedunt. ⁊. c. ſe.¶ Utrum poſſit contrahere matrimonium: vide īsͣ. Matrimoniū. ij. §. iiij. ⁊ Matrimoniū. iij. Impedimento. xviij.Vt.eſt qd̓ de meo fit tuum.A IN gͦ. ſi cer. pe. l. ij.¶ In quibꝰ rebus conſiſtit ꝓprie mutu­ ium? ℟. ꝙ in rebus que cōſiſtunt in numero vt pecunia et hmōi pondere. vt maſſa auri:vel argenti. ⁊ hmōi: vel menſura: vt vinum: oleū:triticum. ⁊ que vſu cōſumunt̉: vt in. d. l. ij. ⁊ inſtit.qui. mo. contrahit̉ obligatio. in princ. Unde Rodon̄. menſurā reſtringit ad menſurā qua grana vl̓liquida menſurant̉ nō ad illam qua panni vel terre. Et aduerte qꝛ debet dari mutuum vt reddaturnō eadem res in numero ſed ſil̓is in genere. ſiue tātundem ⁊ eiuſdem vtilitatis ⁊ p̄cij ⁊ eodem modoUnde ſi dedit pecuniam. nō illam reſtituet ſed ſimilem. ⁊ hmōi. aliter tranſiret vel in cōmodatum:aut depoſitum: vel alium cōtractum. l. ij. ff. de contrahen. emp. ⁊. l. ij. ff. ſi cer. pe. Et nota ꝙ hic nō accipit̉ genꝰ ẜm porphiriū. ſꝫ ponit̉ ſpālit ꝓ quibuſdā rebus q̄ conſiſtūt in numero: pondere ⁊ mēſura. Unde tenet Azo ꝙ ſi quis mutuo dediſſet pōdus argenti ⁊ reciperent pecuniam ad numerumꝙ eſt mutuū ſi pecunia ſit argētea. qꝛ idem genusreddit̉ ⁊ tantundē facit. l. j. §. vlti. ff. de auro ⁊ arg.le. ⁊ ꝓpterea ſi res mutuata perit ꝑiculum eſt mutuum accipientis etiā ſi caſu fortuito. l. incendiū. C. ſicer. pe. inſti. qui. mo. re contrahi. oblig. §. item. Secus ſi data eſſet pecunia in burſa conſignata. qꝛ nōeſt mutuum. l. ſi ab initio. ff. ſi cer. pe. oportet ergoꝙ tradat̉ vt ſit accipientis mutuū non conſignataaliter nō erit mutuum.¶ Utrum dare mutuum petenti ſit de precepto? 2℟. ẜm Sco. in. iiij. di. xv. ꝙ habens pecuniā ſibi ꝓaliquo tꝑe inutilē mortaliter peccat ſi eam nō mutuat indigenti ⁊ petēti: qꝛ facit contra p̄ceptum nature ⁊ xp̄i Luce. vj. mutuū date: et Math̓. v. Sedſi ei eſſet vtilis puta negociando vel aliud de ea faciendo tunc diſtingue ẜm ꝙ sͣ dixi de Elemoſyna§ .j. quō eſt de p̄cepto ⁊ ẜm illam diſtinctionē a fortiori dic de mutuo qd̓ no.¶ Quō in mutuo ſit vſura. vide. jͣ. Uſura. j. ꝑ to­ 3tum.eſt naue fracta ſb̓Aufragiui . merſio rerū ⁊ corporum ꝙ plerunqꝫ caſu fortuito contingit ꝓpter vim tempeſtatis vel fluminis.l. dep̄catio. ⁊ ꝑ totum. ff. ad. l. ro. de iac.¶ Utrum rapientes aliquid de naufragio teneāt̉ i℟. ꝙ ſic ad reſtitutionē. nec excuſat aliqua cōſuetudo. d. l. dep̄catio. ⁊. ff. de incen. rui. et nau. l. ſi quisex naufragio. nec excuſant̉ a pctō mortali ſi rapiūtintentōne retinēdi. nec excuſant̉ ex aliquo p̄cepto.qꝛ cōtra p̄ceptum dei Leuit̓. xix. Diliges ꝓximumtuū ſicut teip̄m. Ep̄us aut alius p̄latus dꝫ deponiLaicus anathematizari. xxiiij. q. ij. illi qui ⁊ de treu