ManifeſtumCLXXXVII.

z ¶ Utrum mandatarius nō ſeruans formā mandati faciat aliquid validū? ℟. ꝙ nō. qꝛ geſta cōtraformā mandati ſunt nulla. ⁊ nō ſolum qn̄ fit exp̄ſſecōtra formā. ſed etiā qn̄ fit p̄ter. ⁊ citra formā. quiaqn̄ ad actum dat̉ certa forma. paria ſunt agere contra citra. ⁊ p̄ter formam. Uide tex. cum glo. in. c. iscui. de electioni. li. vj. ⁊. c. prudentiam. de offi. dele.facit. l. diligenter. in prin. ff. mandati. no. Pa. in. c.fi. de reſti. ſpo.3 ¶ Quid de mandato qualificato? ℟. ẜm Pan. ind. c. fi. ꝙ diſtribuit̉ in duo mandata. ⁊ ſi nō pōt impleri in facto ſeu ſubſtantia debꝫ impleri in mō ſeuqualitate. Ex quo infert̉ ꝙ ſi duo mandant̉ etiamdata certa forma licet nō poſſint ſil̓ impleri dꝫ tn̄ fieri qd̓ pōt ⁊ valebit actus. Facit qd̓ no. ꝑ glo. ⁊ doc.in. c. cōſtitutus. de reſcrip.4 ¶ Quid de eo qui mandauit delictū qd̓ poſt multum tp̄s ille exequit̉. cōcludit Inno. in. c. ad audiētiam. de homici. qd̓ tenet̉ ſi nō reuocauit exp̄ſſe veltacite: vtputa qꝛ feci pace̓ cum inimico vel parentelam: vt. l. iij. §. fi. ⁊ ibi glo. ⁊ Bar. ff. de adimen. lega. Et hoc ſequit̉ Bal. in. d. l. nō ideo minus.¶ Utrum mandans teneat̉ mandatario de caſufortuito? ℟. Pa. in. c. ſicut. de iureiuran. ꝙ agensactione mandati petit damna que veriſil̓r contingere potuiſſent quaſi mādans ea debuerit cogitare a principio ẜm Inno. in. d. c. ſicut. ⁊ ſic petit expenſas ⁊ damna. ar. ff. de neg. geſt. l. nenſenius. etſic dicit intelligendam. l. inter cauſas. §. non oīa. ⁊l. ſi quis alicui. §. impendia. ff. mandati. niſi damna contigiſſent ex caſu fortuito qui veriſil̓r nō fuiſſet cogitatus. d. §. non oīa. ⁊ hoc tenet etiā Io. an.in regula damnū in mercuriali. lib̓. vj. Et intelligep̄dicta in eo qui gratis ſuſcipit mandatū. nam mādatum debet eſſe gratuitum. l. j. §. j. ff. mandati. etideo iſti ſtipēdiarij qui veniuntꝭ ꝓ p̄cio nō pn̄t agere ad damna. qꝛ non ſunt mandatarij: vt dictū eſtItem illi qui cā pietatis vel parentele ⁊ hmōi hocfaciunt. xxiij. q. iij. nō inferēda. Sil̓r nec illi qͥ ex debito tenentur. xj. q. iij. ſi dn̄s. ⁊. c. iulianus. vide qd̓no. in. d. l. nenſenius.6 ¶ Utrum mandatum expiret morte mandatoris℟. doct. in. c. gratum. ⁊. c. relatum. de offi. deleg. ꝙre integra expirat. l. mandatū. C. mandati. al̓s no.Quō res dicat̉ integra ⁊ quō nō. vide ibidem perdoctores.nos reſcribimꝰ inAnifeſtum. telugere qd̓ vel percōfeſſionē vel ꝓbationem legitime notum fuerit. aut euidentia rei qͥ nulla poſſit tergiuerſatiōe celari dicit text. in. c. cum olim. infi. de ver. ſig. ⁊ ibi dicit glo. ꝙ ꝓprie manifeſtū dr̄ qd̓nō eget ꝓbatione.¶ Utrum in diſpoſitione vbi fit ſimpliciter mētiode manifeſto debeamus acciꝑe manifeſtum ꝓprieet ꝓut eſt ſpecies diſtincta a notorio? ℟. ẜm Pan.in. d. c. cum olim. ꝙ debemus cōſiderare materiaꝫſubiectā: vt no. in. c. rogo. xj. q. iij. ⁊ etiā vſum loq̄ndi. ar. c. qͣꝫuis. de ver. ſig. In dubio v̓o debemus capere ꝓprie. Ad hoc. l. nō aliter. ff. de leg. iij. ⁊ in. c. fi.de ver. ſig. ⁊ maxime in penalibus.

eſt libertatis datioAnumiſſionam dum quis inſeruitute eſt: manui ⁊ ptāti ſuppoſitus ēſed ſi manumiſſus eſt. liberat̉ a manu ⁊ptāte dn̄i: vt inſti. de liber. §. j. ⁊. xij. q. ij. cum redēptor.¶ Quis pōt manumittere? ℟. ꝙ is qui habet ad­ iminiſtratiōꝫ rerum ſuarū. ⁊ .xviij. annum inceꝑitinter viuos libertatē dare pōt. inſtit. quibꝰ ex cau.ma. nō poſ. §. pe. In vltima v̓o volūtate qui teſtari pōt .ſ. in. xiiij. anno. pōt ⁊ manumittere. vt in. d.§. pe. ⁊. C. qui manu. non po. aut̓. ſed hodie nouoiure. Item ep̄s pōt manumittere ſeruos eccleſie bene meritos. xij. q. ij. ſi quos de ſeruis. pōt etiā ⁊ nōbene meritos. dummodo det eccleſie ꝓ vno duoseiuſdem meriti ⁊ peculij. xij. q. ij. ep̄us qui. Intellige de bonis ꝓprijs. Item cā miſerationis pōt. d. c.cum redemptor. Abbas pōt etiam cum conſenſuep̄i ⁊ monachorum. xij. q. ij. abbatibus. vel ſi conſuetudo ſit ꝙ poſſit vel nō poſſit. illā ſerua. de hisque fiunt a p̄la. ſi cum. ⁊. c. ea noſcit̉.¶ Quid ſi quis ſit ſeruus plurium nunquid po­ 2teſt manumitti ab vno illorum? ℟. ꝙ ſic. ſed manumiſſor tenet̉ alios ſeruare indēnes. C. de cōi ſeruoma. l. j.¶ Utrum valeat manumiſſio ī fraudē creditorū3facta? ℟. ꝙ nō. C. qui manu. non po. l. j. ⁊ inſti. exqui. ca. ma. §. j.¶ Utrum poſſit manumitti ille qui ꝓpter delictū 4incidit in ſeruitutē? ℟. Pa. in. c. ita quorundā. deiude. ꝙ nō ẜm Io. an. Facit. l. ij. C. quibꝰ ad li. procla. nō licet.¶ Quō fit manumiſſio? ℟. multis modis. inſtit. 5de liber. §. multis modis. Ubi inter alios dr̄ ꝙ p̄tfieri in ſecreto. vt ſi dicat dn̄s. eſto liber vel ꝑ epl̓amvel ꝑ teſtm̄ vel ꝑ quālibet vltimā voluntatē.¶ Quomodo reuocat̉ manumiſſio? ℟. ꝓpter om Gnes cās ingratitudinis ex quibꝰ reuocat̉ donatio:de quibus. sͣ. Donatio. j. §. xlij. in autē. vt liberi decetero. §. illud.¶ In quo differt manumiſſus ab eccleſia. a manu 7miſſo a priuato? ℟. ꝙ primo. qꝛ ꝓpter oꝑas non p̄ſtitas reuocat̉ in ſeruitutē: vt. xij. q. ij. diaconi. ſecꝰin alijs: vt. C. de libe. cau. l. ſolo. Scd̓o qꝛ filij eorūremanent obnoxij eccleſie ſue patrone. xij. q. ij. delibertis. ſed alij non. C. de liber. ⁊ eorum li. l. j. ⁊. ij.Tercio qꝛ ſerui eccleſie pn̄t manumitti cum hoc ꝙnon poſſit alteri qͣꝫ eccleſie ſua bona relinquere. xijq. iij. c. j. ⁊. iij.¶ Utrum in manumiſſione poſſit dn̄s aliqd̓ ſer­ 8uitium ſpūale ſibi imponere: puta ꝙ ſibi dicat horas. ⁊ hmōi? ℟. ꝙ ſic. ita ꝙ ſi ſeruare noluerit etiāſi ordinatus fuerit degradetur. ⁊ priſtine ſeruitutiſubijciat̉. c. nullus. de ſeruis nō or.¶ In quibꝰ cōſiſtit ius patronatus? ℟. vt not. in ꝯl. fi. C. de bo. lib. in glo. ſ. pͥmo. vt nō ꝓponat turpēactionē. aut exceptionē aduerſus patronū. Scd̓oreuerentiā ei dꝫ tam in faciēdo qͣꝫ nō faciēdo. Tercio p̄ſtare dꝫ ei alimēta ſi al̓s nō habet Quarto patronꝰ habet ius reuocādi eū in ſeruitutē rōe offenſe ꝯmiſſe ꝯͣ ip̄m. Quinto pr̄onus hꝫ ius ſuccedēdi