liberto. Unde tenetur libertus ei relinquere legitimam q̄ eſt tercia pars ſuorum bonorū ſi in bonishabet pluſqͣꝫ centum aureos. ⁊ nullos liberos habet cum decedit: ſi v̓o minus qͣꝫ cētum aureos habet in ſubſtantia nō tenet̉ ei aliquid relinquere. ꝙſi mortuus fuerit ab inteſtato nullo liberorum relicto ſic ſuccedet in totum. Uide ibidē ⁊ inſti. de ſucceſ. libertorū. §. ſed noſtra conſtitutio.ſine aſpirationeAthematioi dicunt̉ diuini. ſꝫmcum aſpiratione ſignificat ſcīam quadriuialem. vnde verſus. Scire facit matheſis: ſed diuinare mateſis. de quo vide. jͣ. ſortilegiū.et ſuꝑſtitio. ⁊ sͣ. diuinatio. Unde tales nō debentad limen alterius domus accedere: al̓s concremari debent: nec aliquis eos ſuſciꝑe ſeu conſulere: al̓sdebent deportari ⁊ bona eorum confiſcari. ⁊ diuinator gladio vltore feriri: vt. C. de male. et mat. l.nullus. l. nemo. ⁊. l. culpa.quideꝫ eſtAtrimonium. j. cōiunctiomaris ⁊ femine inter ꝑſonas legitimasindiuiduā vite cōſuetudinem retinens.xxvij. q. ij. §. j. inſti. de pa. po. in pͥn. ⁊ in. iiij. ſen. di.xxvij. de p̄ſum. illud qͦꝫ nobis.¶ Utrum matrimoniū ſit ſacr̄m noue legis? ℟.ꝙ matrimonium pōt dupliciter accipi: aut qͣꝫtumad eius inſtitutionē. ⁊ ſic non eſt ſacr̄m noue legisqꝛ fuit ante nouā legem inſtitutū. alio modo quoad eius effectum. ⁊ ſic licet fuerit ante nouā legē inſtitutum. non tn̄ habuit vim cōferendi gratiam ſicut modo in noua lege in qua nō eſt euacuatū ſedconfirmatū. ⁊ factum gratie cauſatiuū. ⁊ ſic eſt ſacramentum noue legis. Hec Rica. in. iiij. di. xxvjar. iiij. q. ij.¶ Quid eſt in iſto ſacr̄o materia ⁊ forma? Rn̄. ẜmRi. vbi sͣ. eadē. q. verbum primo ꝓlatum eſt materia ⁊ verbum ſcd̓o eſt forma. qꝛ ſicut verbū accedens ad verbum precedens qui dicit accipio te inmeā vxorem eſt forma huius .ſ. dicendo. ⁊ ego accipio te in meum virum vel ecōtrario Ber. in. c. tuanos. de ſpo. vult ꝙ verba ſint forma. et conſenſusſit materia.z ¶ Quid eſt res et quid eſt ſacr̄m in matrimonio?℟. Ricar. vbi sͣ. ar. ij. q. iij. ꝙ exp̄ſſio conſenſus ſiue exterior cōiunctio eſt ſacr̄m tm̄. Res eſt duplexque ꝑ illud ſacr̄m ſignificat̉ .ſ. charitas quā ſignat ⁊diſpoſitiue cauſat. Alia eſt vnio xp̄i ⁊ eccleſie quaꝫſignat ſed nō cauſat. Ipſa autē charitas eſt res tm̄et non ſacr̄m. obligatio v̓o interior ꝑ mutuum cōſenſum exp̄ſſa ſiue cōiunctio exterior eſt res ⁊ ſacramentum.4 ¶ Utrum gratia gratum faciens conferat̉ in hocſacr̄o? ℟. Ricar. vbi. sͣ. ꝙ ſic. ſi digne cōtrahant exdiuina inſtitutione.quō conAtrimonium. i. irahitur.dic ꝙ ad legittime contrahendum. debētfieri banna: ⁊ quō publice contrahendūeſt. de quo videsͣ. Clandeſtinum.1 ¶ Per quid contrahit̉? ℟. ꝙ ꝑ mutuū conſenſuꝫ

Ciathematici

verbis exp̄ſſum. c. tua nos. de ſpo.¶ Utrum ſine mutuo cōſenſu animorū poſſit cō­ 2trahi matrimoniū? ℟. ẜm cōiter Theologos ꝙ qͦad deum ⁊ veritatem non pōt eſſe matrimoniū. ſinō ambo ꝯſentiant: ſil̓ dicant: aut faciāt quicquidvoluerint abextra .xxvij. q. ij. ſufficiat. licet eccleſiaaliud iudicet: vt in. c. is qui. de ſpon.¶ Utrum requirat̉ ꝙ cōſenſus p̄ſtet̉ ſimul eodeꝫ 3tꝑe? ℟. Pa. in. c. dilectus de ſpon. tenet ꝙ de ſubtilitate iuris neceſſario requirit̉ vt ſil̓ eodem tꝑe p̄ſtetur. qꝛ dicit glo. in. l. cōſenſu. ff. de act. ⁊ obli. ⁊ inl. j. ff. de contrahen. emp. ꝙ in contractibꝰ qui ꝑficiunt̉ iure gentium debent cōſenſum ſil̓ p̄ſtare. EtSpec. in ti. de ſpon. dicit ꝙ rn̄ſio alterius debet ſequi immediate ꝑ. l. continuus actus. in prin. ⁊. l. j.ff. de verb. ob. Hoſti. v̓o in. c. ex lr̄is. quē ſequiturIo. an. dicit ꝙ ſufficit cōſentiat ꝑ prius et duret inꝓpoſito ſuo. ⁊ poſtea alterius cōſenſus accedat expoſtfacto. ⁊ eſt verior opi. Hoſt. vt eſt tex. in. d. l. j.§. ſi v̓o p̄ſens interrogauit. vbi dr̄ interuallum medij tꝑis nō vitauit obligationē. ſecus ſi non ꝑſeueraret in primo ꝓpoſito. qꝛ ſic eſſet vera prima opinio ꝙ non eſſet matrimonium ꝙͣtumcunqꝫ altercōſentiret poſtea.¶ Utrum verba exprimentia conſenſum de pn̄ti 4ſint neceſſaria ad matrimoniū contrahendū? ℟.cōiter theologi in. iiij. di. xxvij. ⁊ moderniores canoniſte: vt nō. Pan. in. c. tue fraternitati. de ſpon.tenent ꝙ nō ſunt neceſſaria etiam in loqui valentibus: dūmodo ꝑ alia ſigna exteriora cōſenſus exprimat̉. vt ꝑ nutum ⁊ hmōi. Et iſtud tene. licꝫ alij dicant aliter. Facit ꝓ hoc: qꝛ legata ⁊ fideicōmiſſa ſolo nutu relinqui poſſunt etiam a loqui valente: vtC. de fideicōmiſ. l. ⁊ in epiſtola. ⁊. ff. de lega. iij. l. nutu. c. cum apud. de ſpo. vbi dicit̉ ꝙ ſufficit conſenſus. ergo nō requirunt̉ verba p̄ciſe. cum ꝑ alia poſſit exprimi. qꝛ illud dr̄ ſufficere quo poſito nihil aliud requirit̉ ad ſubſtantiam actus: vt no. glo. in. c.ſtatutum. de reſcript. li. vj. Item nō refert quid deequipollentibꝰ fiat. c. licet ex quadam. de teſti. Itēpatꝫ ꝙ mutus poteſt cōtrahere: vt in. c. cum apudde ſpon. ergo verba nō ſunt neceſſaria: vt patet ind. c. tue fraterniti. et in glo. in. d. c. ſufficiat. Et ideoſi quis diceret accipio te in meam vxorem ⁊ ſi conſentis vt ſit matrimonium da mihi oſculum. ⁊ illadat. erit verū matrimonium. licet nullum verbuꝫdixerit de matrimonio contra inter. ec. contract.c. primo.¶ Utrum ſine aliquo ſenſibili ſigno exprimēte cō 5ſenſum de pn̄ti contrahat̉ matrimonium? ℟. ẜmcōiter theologos vbi sͣ. ⁊ canoniſtas in. d. c. tue fraternitati. ꝙ no. qꝛ ē ſacr̄m ⁊ de rōe ſacr̄i eſt ꝙ ſit ineo aliquod ſenſibile ſignum. ⁊ ideo dicit glo. in. d.c. tue. ꝙ ad eſſe matrimonij duo concurrunt neceſſario. vnum materia .ſ. conſenſus. aliud forma. ſcꝫverba vel ſigna conſenſum exprimentia. Aduertetn̄ ꝙ ſi pater contrahit ⁊ dicit verba ꝓ filia pn̄te ⁊tacente ꝙ erit matrimoniū. qꝛ verba parentū ⁊ taciturnitas filiorum pn̄tium ⁊ verba intelligentiuꝫequipollent ſenſibili ſigno exprimenti conſenſuminteriorē. Quod verū intelligo ſi ipſi ꝓ quibꝰ con-