oſpitale

opus eſt meritoriū niſi ex intētione ꝓcedat. aliternō eſſet humanū. cū hō ſit hō ꝑ rōnē ⁊ voluntatēSimiliter ad euitandū tranſgreſſiones p̄cepti. qꝛp̄ceptū datur hominibꝰ. Et ideo oportet ꝙ nō ꝓcedat ex ſola imaginatione q̄ cōis eſt nobis ⁊ brutis. Sed ex deliberatōe q̄ requirit attentionē. Secundo mō vt totū officiū attētio cōcomitet̉ actualiter. ⁊ hoc nō requiritur. nec in officio nec in alijsbonis orōnibꝰ vel operibꝰ qꝛ eſt impoſſibilis humane fragilitati. Requirit̉ tn̄ ꝙ orans ſcient̉ nondiſtrahat mentē ab officio. qꝛ hoc nō poſſet eē ſinemortali peccato vl̓ veniali. Nā euagatio q̄ eſt p̄terintentionē ⁊ ꝓpter p̄cedentē occupationē licitā nōeſt pctm̄. Secus ſi ꝓpter illicitaꝫ. Sed euagatio q̄eſt aduertētis ⁊ ſolū ẜm actuꝫ interiorē: licet ſit temeraria ⁊ gͣuis forte: nō tn̄ eſt mortale niſi. ꝓpter cōtēptū. qꝛ eccleſia nō hꝫ iudicare de interioribꝰ actibus mere ꝓpter qd̓ miniſter eccleſie licet dicēdo officiū aliud cogitet: nō videt̉ trāſgreſſor precepti exnatura facti. Si aūt euagatio mentis ſit ex hoc ꝙaliqͥs ſcient̓ ſe occupat in actu exteriori qͥ non ſecūpatit̉ attentionē. ſic videt̉ eſſe mortale pctm̄ ⁊ directe ꝯͣ p̄ceptū. c. dolentes. de cele. miſ. vbi p̄cipit̉ vtſtudioſe pariter ⁊ deuote dicat̉. hoc nō obſeruantqͥ occupantes ſe in actu exteriori ſcient̓ ſibi attētionem ſubtrahūt. Idē Tho. in. iiij. di. xv. dicit ꝙ qn̄aliqͥs mentē ex ꝓpoſito diſtrahit ad alia in orandoſine culpa nō eſt. ⁊ p̄cipue ſi in alijs ſponte ſe occupat que mentē diſtrahūt: ſicut ſunt exteriora oꝑa.Et ſi mens ad cōtrariū euagetur: erit culpa mortalis. Si autem ſine hoc ꝙ ꝑcipiamus: mens adalia euagetur: vel culpa caret: vel minima erit niſip̄cedens cogitatio: ex qua contingit euagatio talis eſſe dicat̉ in culpa: hec ille. Et hoc teneas limitando tn̄ dictū Thome verū quo ad orōnem queeſt de p̄cepto: ſicut eſt officiū ⁊ hmōi. nō autē qͦ adorōnē q̄ ex deuotione eſt ⁊ voluntate ſolū. Aduerte tn̄ ẜm Tho. xxij. q. lxxxij. ar. j. ꝙ deuotio nihilaliud eſſe videt̉: qͣꝫ voluntas quedā ꝓmpte ſe tradendi ad ea q̄ ꝑtinent ad dei famulatū. Sil̓r attēde ẜm Tho. in. iiij. di. xv. ꝙ requirit̉ ꝙ attentio remaneat in orōne. nō ꝑ eſſentiā actus: nec ſufficitꝙ ſit in habitu ſolū: ſꝫ ꝙ ſit ẜm virtutē q̄ eſt mediūqͥd inter p̄dicta duo. Et tūc videt̉ manere ẜm virtutē qū accedit ad orōnē cū intētione aliqͥd impetrandi vel deo debitū obſequiū reqͥdēdi: etiā ſi inꝓſecutione mens ad alia rapiat̉: niſi tanta ſit euagatio ꝙ oīno deperiat vis pͥme intētionis. Et id̓ooportet ꝙ ſepius hō cor reuocet ad ſeip̄m. Et exhis pꝫ qͥd tenendū de cōfabulantibꝰ ⁊ alias diſſolutiones facientibꝰ in officio: aut ip̄m dicentibꝰ faciendo aliqd̓ exercitiū manuale: qd̓ bene nota. Etẜm p̄dicta intellige et limita. d. c. dolentes. ⁊ doct.ihidem.¶ Utrū clericus cantās in eccleſia officiū diuinūvt placeat populo peccet? ℟. Pa. in. c. vt quiſqͥs.de vita et ho. cle. ꝙ ſic grauiter. Unde dicit Iſid̓.Deum moribꝰ ſtimulat qͥ populū vocibꝰ mulcet.Facit qd̓ dicit̉ ⁊ notat̉. xcij. diſ. c. j. et. ij. De quo tn̄vtrū ſit mortale vel veniale vel nullum. Dic vt. jͣ.placere.

future vite eſt filia luxurieOAꝘ inquantū reputat bonumeternū vt bonū arduū: qꝛ ꝓpter delectationes venereas nō appetit: immo faſtidit bona eterna ac ſi nō eſſent ardua ⁊ ſumma.qd̓ alio vocabulo dr̄OPICAle ſinodochiuꝫ. aliud dr̄religioſum. aliud nō religioſū. hoſpitalereligioſum dicit̉ quādo auctoritate epiſcopi edīficatum eſt. c. ad hec. d̓ religi. do. et tuncꝑtinet ad ip̄m ep̄m: non vt diſponat de redditibꝰad libitū: ſꝫ vt ordinet vt diſpenſent̉ ad vſum deſtinatū. ar. cle. quia cōtingit. de reli. do. Hoſpitale qd̓ nō eſt religioſum eſt illud qd̓ ſine auctoritateep̄i conſtructū eſt: nec ep̄s pōt ſe de eo intromittere. ſꝫ patronus qͥ edificauit ad libitū diſponet. vtin. c. inter dilectos. ⁊ ibi per Inno. de dona. Et qͣꝫuis ep̄s exercuerit ibi vnū ius epiſcopale: nō pōttn̄ ꝑ hoc alia exercere ẜm Fede. conſi .xxv. quia depoſſeſſione vnius articuli non eſt inferendum adalios articulos. vt in. c. cuꝫ cōtingat. de deci. Necobſtat. c. primū. de reli. do. qꝛ locus de quo loqͥturneceſſario: debebat eſſe ſubiectus alicui ep̄o. ⁊ id̓op̄ſumit̉ ꝓ eo qͥ exercuit vnū ius in eo. Simile infert Io. an. in regula. qd̓ alicui. li. vj. in mercurialibus ꝙ patronus qͥ exercuit ius p̄ſentandi alio nōapparente p̄ſumit̉ patronus exquo ius patronatus ad aliquē debet ꝑtinere ⁊ alius nō appareat.niſi iſte qͣ exercuit actus patroni. nō ſic in caſu noſtro. quia hoſpitale neceſſario nō eſt religioſuꝫ. vtpatet. Limita tn̄ hoc verū: ꝙ ep̄s nō poteſt ſe intromittere qn̄ non eſt religioſum. ẜm Pa. in. c. j. ⁊c. de ſinodochijs. de reli. do. verū niſi patronus qͥipſum hedificauit eſſet mortuus. qꝛ tunc ad curaꝫep̄i ꝑtineret vt voluntas defuncti pia mandaret̉executioni. vt videt̉ tex. in auten. de eccleſi. titu. §.ſi qͥs edificatione. et. §. ſeq. Unde licet talis locusnō teneat̉ epiſcopo reſpondere: in epiſcopalibustamē ep̄s curā habere poteſt. exquo pius locus ē.Qd̓ verū eſt uiſi teſtator qͥ ipſum hedificauit alit̓expreſſe diſpoſuiſſet: quia illud ſeruandū. vt in. d.§. ſi quis. Ex quo patet ꝙ quilibet poteſt hoſpitale hedificare etiā cū oratorio. ẜm Hoſtien̄. ⁊ Panor. in dicto. c. ad hec. ſine alia auctoritate. Sed inoratorio non poteſt celebrari ſine licentia epiſcopide conſecra. diſtinctio. j. c. vnicuiqꝫ. ⁊ dicto. c. interdilectos. 24141¶ Quis pōt p̄fici ꝓ rectore hoſpitalis? ℟. Pa. ind. c. de ſinodochijs ꝙ religioſi nō poſſunt deputari niſi talia hoſpitalia habeant curā animarū. velniſi hoſpitale eſſet ſubiectum monaſterio ⁊ monachus deputaret̉ per abbatē tanqͣꝫ obedientiariusẜm Fede. conſi. clv. Clerici ſeculares poſſunt eſſerectores. ſꝫ nō poſſunt habere in tituluꝫ beneficij.vt in cle. quia cōtingit. de reli. do. ⁊ cle. per literas.de p̄ben. Laici oēs pn̄t inſtitui rectores. dūmodoſint viri idonei ⁊ ꝓuidi ⁊ boni teſtimonij: qͥ ſciantvelint ⁊ poſſint loca ipſa ⁊ iura eoꝝ vtiliter regerevt in cle. p̄dicta. quia cōtingit.¶ Quid debent facere predicti rectores? ℟. ꝙ de­ 2bent ad modū curatoꝝ et tutoꝝ: iuramentū ꝑſta-