Acoliti
ī ¶ Que dicant̉ actiones bonefidei. hr̄ inſti. de act.in. §. actionū. ⁊ in glo. c. cū venerabilis. de except.Et ſt̓. xv. ex vēdito. ex empto. locatio ⁊ ꝯductō. negocioꝝ geſtio. mādati. depoſiti. ꝓ ſocio. tutele. cōmodati. pigͦratitia. familie herciſcūde. cōi diuidūdo p̄ſcriptis verbis: q̄ de extimato ꝓponit̉: ꝑmutatio ⁊ hereditatꝭ petitio. Nec dicunt̉ bonefidei: qͥaſolū in his ſit ſeruāda bonafides: ſꝫ qꝛ in his magꝭexuberat iudicis officiū qͣꝫ in alijs.2 ¶ Que dicunt̉ ſtricti iuris? ℟. text. inſti. vbi sͣ. ꝙſunt alie ab his. vt actio ex mutuo ⁊ arbitriū ⁊ hisſil̓ia. Et dicunt̉ ſtricti iuris: qꝛ nō venit in eis niſiqd̓ ſtricti exigit actionis natura. Et d̓ ip̄is vide gl.in. d. c. cum venerabilis.z ¶ Que dicunt̉ actiones ꝑſonales? ℟. Fran. v̓cel.vt refert Ge. in. c. diſpendia. de reſcrip. li. vj. ꝙ ſūtq̄ ꝑſonas tenent obligatas ex cōtractu. vt mutuolocatione ⁊cͣ. vel quaſi ꝯtractu vt negocioꝝ geſtiotutela ⁊ hmōi. Aut maleficio: vt furti. damni infecti ⁊cͣ. vel quaſi maleficio. vt in iudice male iudicāte ex īꝑitia ⁊ ꝓijciente de cenaculo qd̓ nocuit: vt inſti. de obli. ⁊ in rubricis ſequentibꝰ.4 ¶ Que ſunt actōnes reales? ℟. Ge. vbi sͣ. ꝙ ſuntque ſequunt̉ rem ⁊ non ꝑſonam. nec ꝑ eas diciturꝑſona obligata vt rei vendicatio: publiciana ⁊ ſil̓iles ẜm Io. de īmola.5 ¶ Utrū in actionibꝰ ꝑſonalibꝰ currat p̄ſcriptio ꝯͣeccl̓iam ⁊ alios. vide. jͣ. p̄ſcriptio. §. xlij.G ¶ Actio eſt inanis creditoris. quā excludit inopiadebitoris. c. olim nobis. de re. ſpo. ff. de dolo. l. naꝫis. ⁊ qui nihil hꝫ eius periculo: nihil eſt. ff. de fur. l.itaqꝫ fullo. §. j. ⁊ extra de vſuris. cū tu.ti grece ceroferarij latine. xxj.AOldi. c. dleros. in fi. vn̄ eius officium eſt p̄parare luminaria ⁊ ipſa portaFre coram miniſtris altaris. xxv. di. perlectis. xxxiij. di. §. deſeruientes.vide. jͣ. comoCCōmodatloaatum.requirit tria regulariter: vt inCLlD c. magne. de voto. et ar. ij. q. j.aliud. Primū qͥd liceat ẜm equit̉atem.Equitas v̓o eſt iuſticia dulcore miſcd̓ietemꝑata ẜm Cipria. Scd̓m quid decetẜm honeſtatē. Et ē diuerſuꝫ a v̓bo licꝫ. qꝛ multa licent q̄ nō decēt. Terciū qͥd expediat ẜm vtilitateꝫvn̄ filie ſine ꝯſenſu pr̄is ꝯtrahere mr̄ioniū lꝫ: vt inc. ſufficiat. xxvij. q. ij. ſꝫ nō decet. vt ī. c. j. d̓ deſpon.impu. nec etiā expedit. cuꝫ mulieres ſepe laborentꝯtra ꝓpria cōmoda l. pr̄. in fi. C. de ſpon.1 ¶ Quō cognoſcet̉ ſi actus eſt validꝰ? ℟. Pa. in. c.cū olim. de cle. ꝯiu. ꝙ recurrendū eſt prīo ad ꝯſuetudinē loci vbi qͥs oriundꝰ fuit vel vbi actꝰ eſt geſtus: ⁊ nō ad ꝯſuetudinē loci alteriꝰ. vel vbi actuseſt applicandꝰ. Exemplū. natꝰ de pr̄e ſacerdote eccleſie oriētalis qͥ contraxit ẜm eoꝝ ritū. eſt ltīmusvbiqꝫ. et ideo p̄t eligi in eccl̓ia occidentali ꝓ p̄latofacit in ar. ad hoc. l. j. C. de decū. ⁊ no. ꝑ Bar. in. l.om̄s ppl̓i. ff. de in. ⁊ iure. ⁊. l. cunctos ppl̓os. C. deſum. tri. Et facit ad. q. vtrū teſtm̄ factum ſenis cūtribus teſtibus ẜm eorū ſtatuta valeat qͦ ad bona
alibi exiſtentia.¶ Item actus geſtꝰ ab hn̄te duplicē ptātem. ſꝑ in 2dubio p̄ſumit̉ geſtꝰ ẜm cā ptāteꝫ ẜm quā actꝰ tolerari poſſit vt valeat: vt no. Pa. in. c. niſi eēnt. de p̄ben. facit. c. qd̓ ſic̄. de elec. vbi p̄ſumit̉ actus factusreſpectu maioris ptātis ab eo qui duplicē ptātemhꝫ: facit. l. iij. ff. de mili. te.eſt aliquē in libello reūCCuſatiOdē crimie deferre ad vidictā ẜm Azo. in ſum. in ℟ica. C. d̓ accuſa. Circa quā q̄renda ſt̓ infraſcripta.¶ Utrū accuſatōeꝫ debeat p̄cedere monitio? ℟. iꝙ nō. de neceſſitate: ar. c. ij. ⁊. c. qͣliter ⁊ qn̄. el. ij. deaccu. ⁊ in glo. ij. q. vlti. §. j. Rō qꝛ ſit ſolū ad penaꝫimponendā: vt in glo. in. c. lꝫ. de ſymo.¶ Utrū aliquis teneat̉ accuſare? ℟. ẜm glo. in. c. 2qͣpropter. ij. q. vij. ꝙ nemo. facit text. ī. l. vnica. C.vt nemo inuitꝰ. ⁊. c. ſi primates. v. q. ij. et glo. in. c.lꝫ. in fi. de accu. Bar. in. l. in eum. ff. de accuſa. dic̄verum niſi in homicidio quoniaꝫ herdes tenēturaccuſare: arg. l. p̄tor. §. j. ff. de iniur. al̓s ꝑderēt hereditatem: vt. l. j. ff. de his qui. vt indig. Sed ꝯͣrium videt̉ tenere glo. in. l. ſi qͥs homicidij. C. de accu. ⁊ ibi Cy. Bal. Sali. ⁊ Ang. ⁊ Rapha. in. d. l. īeum .ſ. ꝙ nō tenent̉ accuſare. Et iura q̄ videnturcōtraria non loquunt̉ de accuſatione ꝓprie: ſed dedenūciatōne de qua dicam in ti. ſuo. ⁊ in quo differt ab accuſatōne. Immo videt̉ ꝙ accuſare ſit cōtra p̄ceptum diuinū dum dicit. Dimitte nob̓ debita nr̄a. glo. eſt in. l. furti. §. partꝰ. ff. de his qͥ no.infa. De qͣ dic vt. jͣ. §. iiij.¶ Quis poteſt accuſare? ℟. aut crimen eſt pͥnatūaut publicum. Si priuatū regl̓ariter nō admittit̉niſi cuiꝰ intereſt. vt videt̉ velle glo. in. l. fi. ff. de pri.delic. Qd̓ limita niſi ſit tale delictū priuatū exquopena pecuniaria applicanda fiſco debeat imponiqꝛ tūc quilibet de populo admittit̉ ad accuſandūꝓ illa pena. Ita vult glo. ſingularis Dy. ⁊ Bart.in rubrica. ff. de po. ac. licet Bal. teneat cōtra. in. l.aduerſus. C. de fur. Si v̓o eſt crimen publicū qͥlibet admittit̉ qui nō ꝓhibetur ſpāliter lege vel ſtatuto: aut ꝯſuetudine. Et qui ꝓhibeant̉ habes. ij.q. vij. ⁊. iij. cauſa per totum. ⁊ de accu. in multis. c.⁊ in. l. qui accuſare. cum pluribꝰ legibꝰ ſequeē̓. ff. deaccu. ſicut ſunt infames: minores: pauꝑes ⁊ multiquos omitto: qꝛ nō ꝑtinet ad nos. Et hoc verumniſi in duobꝰ caſibꝰ. Primꝰ qn̄ ſuā vel ſuoꝝ iniuriam ꝓſequunt̉: vt no. in. l. fi. ff. de priua. delic. ⁊ ī. l.fi. ff. de iniur. facit glo. in. l. cuꝫ emancipati filij. §.emancipatꝰ. ff. de colla. bonorum. Secundꝰ qn̄ delictum nō eſt ꝯmiſſum ꝯtra ꝑſonam: puta ſtututo cauet̉. vt qͥ blaſphemauerit vel iuerit de noctepuniatur in .x. tunc quilibet ad accuſandum talēadmittit̉: vt no. Bart. et Io. de imola. in. l. j. ff. depu. iudi. ⁊ Bar. in. l. lex cornelia. §. ſi quis libellū.ff. de iniur. Requirunt tamē multas limitatiōeset diſtinctōnes quas dimitto: qꝛ ad nos non pertinent. vide. ij. q. j. ꝓhibentur: vbi de hoc. Clericꝰtn̄ ad vindictā publicā accuſare non debet. etiamſi pena ſanguinis nō venit imponenda. facit. c. ſicut ſacerdotes. ij. q. vij. qꝛ hmōi odioſis nō debet