Accidia.IIII.

tur nobilis? ℟. Alex. vbi sͣ. ꝙ licet litteratura ſimpliciter ſit p̄fſerenda nobilitati: vt in. c. venerabil̓.de p̄ben. qꝛ eſt neceſſaria in regimine eccleſie. tn̄ incaſu pōt p̄ferri nobilitas vt arceant̉ lupi ꝑ potentiam. ⁊ in caſu vt ſint diuerſa mēbra in corꝑe eccleſie quibꝰ pax eiꝰ ꝯſeruet̉ ⁊ ſic nobiles pn̄t ꝓmoueridūmō moꝝ honeſtas eis ſuffraget̉.6 ¶ Utrū ſi p̄ferat̉ minꝰ bonꝰ vir maiori bono ſit acceptio perſonaꝝ? ℟. Ale. vbi sͣ. ꝙ aliud eſt maioridignitate. aliud eſt in mīoribus beneficijs. Aliudcum eligit̉ de gremio illiꝰ eccleſie. Aliud cū poſtulatur de alteriꝰ gremio. Cum gͦ electio ē faciēda admaiores dignitates requirit̉ ẜm ꝯſcīam. vt eligat̉vtilior regiminū dūmō ſit bonus. qꝛ ẜm Alber. magnū peccat mortal̓r qͥ ꝓmouet malū ꝙͣuis ſit multum ꝓfuturus. qꝛ qͥ ſibi neqͣꝫ eſt. alteri non poteriteē bonꝰ ⁊ qͥ ſibi nō ꝑcit. multominꝰ alijs ꝑcet. ff. dehis qͥ an̄ ſen. l. fi. nec excuſat ẜm eum paucitas miniſtroꝝ eccleſie. In mīori v̓o bn̄ficio ſufficit ꝙ bonus ſit. Si v̓o fiat poſtulatio. requirit̉ vt ẜm ꝯſciētiam ſuā eligat vtiliorē ⁊ meliorē.7 ¶ Utruꝫ pauꝑ poſſit p̄poni diuiti in iudicio? ℟.Ale. vbi s. ꝙ no. licet eqͥtas dꝫ ſeruari. ⁊ illud eccleſiaſtici. iiij. c. In iudicādo eſto miſericors pupillis⁊ Iſa. .j. Subuenite oppreſſo: iudicate pupillo ⁊ ſimiles intelligunt̉ vt iudex tueat̉ miſerabiles ꝑſonas ab opp̄ſſione potentū. Et ſi timore vel amoredefecerīt ꝑſone neceſſarie ad inſtructōeꝫ ſuaꝝ cauſarum iudex debet ei ſubuenire. In veritate autēſnīe nulli parti parcere.8 ¶ Utrū exhibitio honoris q̄ fit p̄lato malo inducat acceptōeꝫ ꝑſonaꝝ? ℟. qͥ s. ibidē ꝙ p̄latꝰ ſpūal̓ſiue tꝑalis dꝫ honorari rōne ptātis a deo accepte.Cū qͥs aūt honorat peccatorē amore indebito a qͦdeberet corrigi tunc pctm̄ eſt.9 ¶ Utrū exhibitō honoris ꝑꝑ diuitias ſit acceptōꝑſonaꝝ? ℟. Ale. vbi sͣ. ꝙ ſi tm̄ habet̉ r̄ſpectus addiuitias. vt tanto melior quanto ditior videat̉ peccatum eſt. Sil̓iter ſi de exhibitōne honoris eccleſiaſtici hoc intelligit̉. Si v̓o hoc fiat ꝓ vitatōne ſcādali: ita tn̄ ꝙ pauꝑ nō ꝯtēnat̉: vel diues in peccato nō foueat̉: nō erit peccatū.¶ Utrum acceptio ꝑſonaꝝ ſit pctm̄ mortale? ℟.Augu. de anco. li. de ptāte pape ꝙ pctm̄ mortaletollit nobis xp̄m qͥ eſt vita nr̄a ad coll̓o. iij. c. Xp̄saūt tribꝰ modis in nob̓ eſt .ſ. ꝑ iuſticie eqͥtatē. ꝑ doctrine veritatē. ꝑ vite ſctītatē. Io. xiij. Ego ſuꝫ viaſcꝫ iuſticie. veritas .ſ. doctrine. et vita .ſ. exēpli. Qn̄autē acceptio ꝑſonaꝝ repugnat iuſticie: puta nonreddēs iuſticiā cui debemꝰ: vel faciēs cōtra amoreamicicie pecuīe ⁊ hmōi. ſic ē mortale. Qn̄ v̓o repugnat doctrine. puta determinādo vel declarandoex ꝯplacētia ꝯͣ ſctāꝫ doctrinā: ſic ē mortale. Qn̄ v̓orepugnat vite. puta cū p̄fert̉ malꝰ bono. indignꝰdigno ꝑꝑ ꝯſanguinitatē ⁊ hmōi. nō ꝯgruentia adip̄am rem q̄ dat: ſic ē mortale. Adde ēt ꝙ ē mortale qn̄ melior ad dignitatē eccl̓iaſticā nō p̄fert̉ ſalteꝫin maioribꝰ dignitatibꝰ. vtꝫ ꝑ ea q̄ no. jͣ. electio. §.xxj. iuncto qd̓ dixi sͣ. hic. §. vj.ẜm Ric. de ſancto Uict. ē¶ Ccidla torpormētis bona incho-

are negligentis. vel ẜm Dama. eſt triſticia aggrauans menteꝫ. vt nihil boni ei agere libeat. Et heceſt diffinitio eſſentialis ẜm Alex. ſcd̓a ſcd̓e. tractatu de accidia. alie ſunt ꝑ effectus. ⁊ differt ab inuidia. ẜm Ale. ibidem: qꝛ inuidia eſt de alieno bonoAccidia v̓o de ꝓprio.¶ Utrū accidia ſit ꝯͣ aliqd̓ p̄ceptū decalogi? Rn̄.Ale. vbi sͣ. ꝙ eſt ſpāliter ⁊ explicite ꝯͣ illud eccl̓iaſtici. xxxviij. Ne dederis in triſticiā cor tuū: ſꝫ repelleeam a te. ⁊. xx. Triſticiā longe expelle a te. multosenim occidit ⁊ nō eſt vtilitas in illa. Implicite v̓oeſt ꝯtra illud. Memento vt diem ſabbati ſanctifices Exo. xx. In accidia eſt triſticia de ſpūali bono⁊ laborioſo cuꝫ amore quietis carnalis. In illo v̓opręcepto eſt amor ſancte quietis q̄ cum gaudio eſtin bono ſpūali lꝫ ſit laborioſum. Un̄ lꝫ p̄cipiat̉ ibiabſtinere ab oꝑe ſeruili in qͦ eſt labor nō tn̄ ꝓhibetur bonuꝫ ſpūale. vt orare: p̄dicare ⁊ hmōi. q̄ ſuntbona ſpūalia lꝫ laborioſa. Et ex iſtis pꝫ ꝙ d̓ ſua ratiōe accidia eſt mortale pctm̄. vn̄. ij. ad cor. vij. Triſticia huiꝰ ſeculi mortē oꝑat̉. Et vt aduertere poſſis qn̄ accidia hꝫ ꝓpriaꝫ rōnem et eſt mortale pctm̄attende ꝙ aut talis triſticia boni ꝯſiſtit in omiſſion neceſſarioꝝ ad ſalutem. ⁊ ſic eſt mortalis: aut īomiſſionē eoꝝ que nō ſūt neceſſaria. ⁊ ſic ē venialepctm̄. Aut deducit ad aliqd̓ mortale vtputa deſperationē. ⁊ ſic ē mortale pctm̄. Et ex hoc pꝫ qͥd dicēdum de eo qͥ attediatꝰ abomīatur diuīa et ſpūaliaqꝛ niſi ſint neceſſaria ad ſalutē ⁊ ea dimittat: vl̓ deliberate diſponat dimittere nō peccat mortaliter.Sil̓iter de eo qͥ ꝑꝑ alicuiꝰ mortē diſponit nō benefacere ⁊ de neceſſarijs ꝙ peccat mortaliter. Idē deeo qͥ ꝓpter hoc nollet eſſe creatꝰ a deo. vel vellet eſſeirrōnale aīal. qꝛ eſt mortale ſi deliberate. Idē ſimiliter de illo qͥ ꝓpter triſticiā incurrit grauem infirmitatē: aut notabile corꝑis nocumētū. qꝛ mortaleeſt ſi pōt ſe iuuare ⁊ hmōi. Et ẜm p̄dicta intelligeTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxv.¶ Utrum accidia ſit grauiſſimum pctōꝝ? ℟. ẜm 2Ale. vbi sͣ. ꝙ eſt loqui de accidia ml̓tipl̓r. vno mōẜm ꝙ terminat̉ ⁊ ꝯſumat̉ in deſperationeꝫ. Et ſiceſt grauiſſimū pctōꝝ ratōne deſperatōnis adiuncte in qua terminat̉. Aut loquimur de accidia rōne ocioſitatis ſibi adiuncte. Et hec ocioſitas eſt occaſio multoꝝ malorum. qꝛ anima niſi in bonis occupet̉. in malis defluit. ⁊ ſic eſt magnū malū. Uerūtamen rōne generis pctī nō eſt maximū pctōꝝqꝛ maiꝰ eſt infidelitas: ſuꝑbia ⁊ hmōi.¶ Que ſint filie accidie? ℟. ẜm Gre. xxxj. mora. ꝙ 3ſunt. vj. Prīa deſꝑatio. Scd̓a puſillanimitas r̄ſpectu ꝯſilioꝝ. Tercia ocioſitas. Quarta torpor ſeu pigricia circa p̄cepta. Quinta eſt vagatio mētis illicita. Sexta malicia q̄ quis deteſtar bona ſpūalia.de quibꝰ dicet̉ in loco ſuo de qualibet.Q iure ciuili ortū habētCIIONCẜm Inn. de ꝯſti. c. q̄ ineccl̓iaꝝ. Et de ſpūalibꝰ generalibꝰ ⁊ vniIuerſalibꝰ quales ſint ⁊ qͣliter formenturvide Inno. de offi. or. ꝯq̄renti. de li. obla. c. ij. de cāpoſ. ⁊ ꝓprie. cū eccl̓ia. de ſepul. certificari. qꝛ ꝑtinētad foꝝ ꝯtentioſum.a iiij