AccuſatioV.

ſe immiſcere ẜm Pa. in. c. cum. P. de accu. ſꝫ ſi ꝓſequitur iniuriā ſuā pōt etiā ſi venit imponēda pena ſanguinis ẜm Pan. vbi sͣ. dummo dicat ꝙ nōintendit accuſare. vt pena imponat̉. tex. eſt clarusin. c. p̄latus. de homi. li. vj. facit. c. cum ſit gnaͣle. defo. ꝯpe. ⁊. c. olim. de iniur.¶ Qua intentōne dꝫ qͥs accuſare vt ſit ſine peccato accuſatio? ℟. ꝙ ꝓpter bonū cōe .ſ. vt ceteri quiete viuant. xxiij. q. v. nō fruſtra. vel ꝓpter ſuū intereſſe. Al̓s tale erit pctm̄ qualis inordinatō intentionis .ſ. mortale ſi ex odio. veniale ſi aliqͣ paſſio fragilitatis īmiſceat̉. ar. c. accuſaſti. de accu. ⁊. ij. q. vij. ſiqͥ ſunt. ⁊. d. c. qͣliter et qn̄. nō tn̄ tenet̉ ad aliquā reſtitutōeꝫ ꝓpter hoc ſꝫ ſolū ad pnīam de pctō.¶ Quis modꝰ ſit ſeruandus in accuſatione. videij. q. viij. per totum.g ¶ Utrū pactū ſeu iuramentū de non accuſandovaleat? ℟. ẜm glo. in. c. quēadmodū. d̓ iureiurando. ꝙ nō tenet de crimine ꝑpetrando. ff. de pac. l.ſi vnꝰ. §. pacta. ⁊. §. ſe. Et peccat mortaliter ſi hociurat. vtꝫ. jͣ. iuramentū. iij. §. vij. De pacto v̓o cōmiſſo valet. d. §. pacta. ⁊ in tex. d. c. quēadmoduꝫ.ibi nō ſolū ſepties. Si tn̄ pecuniā reciperet: turpiter accipit: ⁊ reſtituere tenet̉ de bono ꝯſilio. Ratioqꝛ ꝓpter charitateꝫ ꝓximi ex ꝯpaſſione dꝫ mouericredens ꝙ ſe emendabit: ⁊ nō ꝓpter pecuniā. Ml̓to fortiꝰ deberet reſtituere ſi recepiſſet ꝓ non accuſando de pctō ꝑpetrando. vel ꝓ accuſando calumnioſe .j. q. j. iubemus.¶ Utrū qͥs poſſit deſiſtere ab accuſatōne incepta℟. ſi videt euꝫ quē accuſauit innocentē tenet̉ om̄imō quo pōt deſiſtere. ij. q. iij. ſi quē aut ꝑ abolitionem. Si v̓o non cogͦſcit innocentē eū eſſe. pōt deſiſtere ſi vult qͦ ad ꝯſcīam ex charitate: ſꝫ nō ex premio: vt no. glo. in. c. j. de collū. ſꝫ qͦ ad impunitatēfori ꝯtentioſi nō poteſt niſi in certis caſibꝰ. de quibus vide Bar. in. l. queſitum. ff. ad turpil. et Pa.in. c. licet. de accu.9 ¶ Quot modis accuſatio reddit̉ vicioſa? ℟. ꝙ tribus modis ẜm Gratianū. ij. q. iij. in. §. notandū.⁊. l. j. ff. de aboli .ſ. primo caluniando: ⁊ tunc eſt qn̄falſum crimen imponit: ⁊ talis tenet̉ de om̄i damnō dato ꝓximo. c. vlti. de calū. ⁊ peccat mortaliterxxij. q. ij. c. primū. Scd̓o tergiuerſando. ⁊ tūc ē tergiuerſator qn̄ in totum. a lite recedit ſine licentiaiudicis. Hoc intellige quo ad ꝯſcientiaꝫ ſi ex aliqͦmalo fine facit. quia ſi ex ꝯpaſſione ꝓximi qͦ ad cōſcientiā licet: ſꝫ quo ad forum ꝯtentioſum puniturin. v. libris auri. l. iij. ff. de p̄uari. Tercio p̄uaricando: ⁊ tūc eſt qn̄ colludit cum reo falſas ꝓbationes⁊ varias ſimulando. ⁊ talis punitur arbitrio iudicis. vt. l. j. et. ij. ff. de preua. Sed in ꝯſcientia credonō peccet: niſi talis falſitate vel mēdacio vtatur ethmōi ꝓhibitꝰ. vl̓ ex aliqͦ malo fine. De iſtis habesin. l. j. ff. de aboli. ⁊ in. l. j. ff. ad turpil.9 ¶ Utrum poſt ꝑactam penitentiam de peccatopoſſit quis ſine peccato accuſare talem? ℟. ẜm Inno. in. c. de his. de accu. ꝙ ſic. et tenet glo. ſimiliteribidem. Ratio eſt quia per penitentiā ſatiſſit deoſed per punitionem que imponitur in iudicio ſatiſſit reipublice vt ceteri timeant et quietius viuāt

facit. C. de apoſta. l. hi qui. cū ſuis ꝯcor.¶ Utrum ſemel accuſatus poſſit de eodem iterū i oaccuſari? Reſpon. ꝙ non. c. de his. de accuſ. quiadelictum vnius hominis ſepius queri non debetff. nau. ca. ſta. l. lꝫ. §. vltimo. xxiij. q. ix. veniā. Fallit in duobꝰ caſibus. Primus ſi ſecundus accuſator doceat primum p̄uaricaſſe. ff. de p̄ua. l. iij. Secundus ſi ſuum dolorē ꝓſequens ignoret accuſationem ab alio inſtitutam. l. ſi cui. ff. de accu. videin glo. d. c. de his.¶ Utrum accuſatus poſſit ſine peccato aliqͥd dare accuſatori vt deſiſtat ab accuſatione? ℟. Inno.in. c. crimina. de collū. ꝙ quedam eſt cauſa crimīalis. ⁊ in hac ante inchoatam accuſationeꝫ per gratiā deſiſtere poteſt: vt. ff. de his qui no. infa. l. furti.§. pactus. et. ff. ad turpil. l. mulier. et. l. queſitū. pꝰnon licet niſi vt habetur. C. de abo. l. ij. et. iij. ⁊. v.q. j. quidam. et tranſigere aliquo datō vel retentoin crimine publico non licet. Et ſi fiat tranſactio:nulla eſt: et accuſatus habetur pro confeſſo. C. detranſacti. l. tranſigere. ff. de preuari. l. in omnibus.Ubi autem eſt tale crimen quod irrogat penamſanguinis licet vnicuiqꝫ ſanguinem ſuuꝫ redimere qualitercunqꝫ. ff. de bo. eorum. l. j. vel penā detruſionis perpetue ẜm Panormi. in. c. j. de collu.quia licet tunc niſi in adulterio dicta. l. tranſigere.In alijs auteꝫ vbi pena ſanguinis non irrogaturtrāſigere nō licet: niſi ī crimīe falſi: vt ī dicta. l. trāſigere. In crimine v̓o priuato trāſigere licet ẜm gl.in dicta. l. tranſigere. Et nota ꝙ ẜm canones omne crimen dicitur publicuꝫ. Et ideo tranſigere nōlicet: vt de collu. per totum. quia eccleſia pro nullocrimine imponit penam ſanguinis. c. ſententiam.ſanguinis. ne cleri. vel mō. Excepto vbi imponenda eſt pena detruſionis ꝑpetue: vt dictum eſt. Etque dicant̉ crimina publica de iure ciuili habes .jͣ.crimen. §. vij.¶ Utrum accuſatus teneat̉ rn̄dere veritatē? Dic i 2vt. jͣ. ꝯfeſſio delicti. in prin.¶ Utrum liceat accuſato calumnioſe ſe defende­ 13re? Reſpon. ꝙ non. etiaꝫ ſi iniuſte accuſaretur. qꝛhoc eſſet genus vindicte que ſine peccato fieri nōpoteſt. Immo poſt iuramentum de calumnia receptum eſſet periurus. Quando etiam iuſte accuſatur: defendendo ſe ẜm iuris ordineꝫ: ſemper debet pro poſſe accuſatoreꝫ accuſare: nec peccat ſe defendendo ẜm ordinem iuris: etiam ſi accuſator remaneret infamatus ẜm Sco. in. iiij. diſtinctione.xv. quia non tenetur ſe prodere. vnde poteſt quaſcunqꝫ exceptiones competentes proponere ⁊ appellare. et alia iuridica facere non tamen mendacium dicere. quia peccaret mortaliter ẜm Sco. vbiſupra. Appellare autem cauſa more afferende necontra eum iuſta ſententia detur non licet. quiacalumnia eſt. Concordat Thomas ſecunda ſecūde queſtōne. lxix. ar. ij. ⁊ Ri. in. iiij. diſtin. xv. ar. v.q. iij.¶ Utrū accuſator teneat̉ ſe inſcribere ad penā ta­ 14lionis. vide. jͣ. inſcriptio. §. j.¶ Ad quid tendit accuſatio? Rn̄. Pa. in. c. ſuper 15his. de accuſa. ꝙ tendit ad depoſitioneꝫ ab officio