Acceptio perſonaꝝ

ceſſante tali impedimento qͣꝫprimuꝫ comode poterit adibit eum qui illū poterat abſoluere offerēdo ſe eiꝰ parere mādatis. Intellige niſi impedimētum ſit ꝑpetuū ẜm Inno. in. c. ꝙͣuis. de ſen. exc̄. ꝙſi nō fecerit iterū in eandē reincidet excōicatione.Sil̓r ⁊ illi qͥ abſoluti fuerūt a ſede apl̓ica vel legatꝭqn̄ mandat̉ eis vt aliquibꝰ ſe pn̄tent. ⁊ paſſis iniuriā ſatiſfaciāt. c. eos qͥ. de ſen. ex. li. vj. Et Io. an. ibidem. ⁊ recitat Pan. in. c. porro. de ſen. ex. extendithoc ad quēcunqꝫ qͥ abſoluit̉ cuꝫ onere pn̄tandi ſe.vel ſatiſfaciendi alicui ꝙ reincidit ſi nō facit ꝙͣprimum cōmode poterit. Sꝫ nō credo verū ẜm Io.mō. Un̄ dn̄i de rota ꝓpter dictū Io. mo. dicunt ꝙabſolutus ab auditore ſi ſe nō repn̄tat nō eſt excōrcatus: ſꝫ excōicandus.¶ Sed ex hoc dubitat̉ quis pōt abſoluere excōicatum detentū tali impedimento? ℟. ꝙ ſi eſt in periculo mortis quilibet ſacerdos pōt ẜm Inno. in. c.a nohis. el. ij. ⁊. c. ſacris. de ſen. ex. Et Pa. in. d. c. anobis. tenet ꝙ etiaꝫ laicus pōt abſoluere talem abexcōicatione. ⁊ eſt glo. ibidem. ⁊ in. c. paſtoralis. in§. p̄terea. de offi. or. Et iura que vident̉ ꝯͣria dicitintelligenda de peccatꝭ nō de excōicatione. Et hocverum ſi ep̄i vel ꝓprij ſacerdotis: aut alteriꝰ pn̄tiahaberi nō poſſit. Si v̓o detineat̉ aliquo legittimoimpedimento alia a ꝑiculo mortis ep̄s eſt reqͥrendus: vt no. Inno. ⁊ ſequit̉ Pa. in. c. cetero. de ſen.ex. Et ſi ad eū mittere nō pot ẜm Inuoc̄. in. c. j. deſen. ex. ſacerdos ꝓpriꝰ abſoluet. Et hec locū habenttam excoīcatione iuris ꝙͣ hoīs. d. c. eos.18 ¶ Quid aūt ſit impedimentū legitimū. vide. jͣ. excōicatio. v. caſu primo. §. l. Et qͥs ſit in ꝑiculo mortis. vide. jͣ. mors. §. vj.19 ¶ Utrū abſolutio ꝑ vim vel metū extorta valeat.℟. ꝙ nō. vide. jͣ. excōicatio. vij. caſu. xviij. De abſolutōne a pctīs. vide. jͣ. ꝯfeſſio. v. in prin. ⁊. jͣ. int̓rogatōnes. in fi.20 ¶ Sed nunqͥd excōicatus ꝓpter damnū dꝫ priusſatiſfacere anteqͣꝫ abſoluat̉? Rn̄. ꝙ ſic. ſi poteſt. Siv̓o nō pōt dꝫ p̄ſtare idoneam cautionē ꝙ ſatiſfaciet cum ad piguiorē veniet fortunā. vt in. c. ex parte. el primo. de ver. ſig. et. d. c. odoardus. alter peccat qui abſoluit. Sūt etiaꝫ caſus in quibꝰ nō valetabſolutio an̄ ſatiſfactōeꝫ de quibꝰ. jͣ. excoīcatō. vij.caſu. vlti. §. ij.¶ Utrum talis qui nō poteſt ſatiſfacere teneaturcedere bonis an̄qͣꝫ abſoluat̉? ℟. ꝙ d̓ rigore iurꝭ ſic.ſi aduerſariꝰ exigit vt no. in. d. c. odoardꝰ. In ꝯſcīadico ꝙ non. ſꝫ ſufficit reſtituat ẜm ꝙ tenet. Dic vtjͣ. reſtitutio. iij. ꝑ totum.22 ¶ Cui applicabit̉ ſatiſfactio pecuniaria ꝓ iniectione in eccleſiaſticū? ℟. ꝙ ſi fuit in religioſum applicabitur monaſterio. ar. xii. q. j. nō dicatis. ⁊ de ſta.mo. c. cum ad monaſteriū .j. rn̄ſo. Si v̓o fuit in clericum. ipſi clerico applicabit̉ niſi fuiſſet in iniuriaꝫeccleſie ꝓpulſatus. qꝛ tūc etiam eccleſia agere poterit ꝓ iniuria. inſti. de iniur. §. ſi cōi ſeruo. ⁊ ſic etiaꝫeccleſie ſatiſfiet.ꝑſonarum ẜm Alex. ſeCCEPl̓lo cuūda ſcd̓e. tractatu deacceptōne ꝑſonarum eſt iniuſticia qͣ per

ſona perſone prefertur in conferendo ei aliqͥd qd̓ex debito iuſticie alteri eſt ꝯferendum ratione alicuius ꝯditōnis tranſitorie non ꝯgruentis ad ip̄aꝫrem exiſtentis circa ꝑſonaꝫ. puta diuitiaꝝ poteſtatis terrene. vel cognatōnis carnalis. ⁊ nō ob meritum eius ad ip̄am rem. Et ſic patꝫ vt ſit acceptioꝑſone ꝙ oportet. Primo illud quod confertur ſitex debito conferendum quia ſi non eſſet ex debito: non poſſet eſſe acceptio ꝑſonaꝝ: qꝛ tali dicit̉. annon licet mihi facere qd̓ volo .ſ. de meo ꝙ nō teneor dare alicui. Scd̓o oportet ꝙ nō attendat ad meritum ⁊ ꝯuenientiam illius cui dat ꝯuenienteꝫ reique datur: ſed ſolum ad alia non ꝯgruentia ad ipſam rē: puta parentelā: potentiā: diuitias ⁊ hmōi.¶ Utrum ſit apud deū? Rn̄. ꝙ nō. ar. xxij. q. iiij.ſicut ſanctiꝰ. de ꝯſe. di. iiij. nec quenqͣ. de iudi. nouit. de preben. venerabilis: vbi dicitur non generis nobilitas: ſed virtutum viteqꝫ honeſtas gratūdeo faciūt.¶ Utꝝ debeat eſſe apud hoīes? ℟. ꝙ nō. xlix. di. 2c. vltimo. lxiij. di. ſacroruꝫ. ij. q. v. ſi qͥs p̄ſbyter. xj.q. iij. ſummoꝑe. ⁊. d. c. venerabilis.¶ In quibꝰ ꝓhibetur acceptio ꝑſonarū? ℟. ꝙ in Iviij. Primo in pnīe impoſitōne. xxvj. q. vij. ſacerdos. Secundo in ſnīe diffinitōne. iij. q. ix. neceſſe.Tercio in his q̄ ſunt fidei. xxix. qō. ij. §. j. Quartoin hoſpitū receptōne. xlij. diſ. quieſcamꝰ. Quintoin elemoſynaꝝ largitōne. xvj. q. j. ſi cupis. Sexto īiudicijs. de re. iur̄. in iudicijs. li. vj. Septimo in ꝓmotiōe dignitatū. d. c. venerabili. ⁊. xl. di. nō loca.⁊. c. multi. Octauo in exhibitōne honoris.¶ Utrū ꝓmouere aliquē ad dignitatē ꝓpter conſanguinitatē ſit acceptio ꝑſonarum? ℟. ẜm Alex.;vbi sͣ. ꝙ ſunt beneficia temꝑalia ⁊ ſpūalia. In collatione beneficij temꝑalis: cui nō eſt annexū ſpirituale licet illud ꝯferre intuitu ꝯſanguinitatis ſi bonus eſt: qꝛ ꝯſanguinitatio eſt bene ꝯditio faciensad negocium circa diſpenſatōnes patrimoniorū.Si v̓o eſt annexū ſpūali: puta qꝛ ſunt res eccl̓ie: vl̓que pauperibꝰ ſunt diſpenſanda. ſil̓iter lꝫ ei ꝯferrenon ex rōne ꝯſanguinitatis principali ſed ſcd̓ariavt nō egeat: ſꝫ nō ita vt luxuriet̉. Si v̓o eſt ſpūalebeneficiū: non ē attendenda rō ꝯſanguinitatꝭ: vl̓carnis: qꝛ ſpūalia non dantur iure ſanguinis: ſeddiuino munere: ſꝫ attendi debet ratio ſpiritualisque .ſ. eſt vt detur iuſtiori ⁊ meliori non ſimpliciterſꝫ ad illud regimen: vt in. c. licet. viij. q. j. Qd̓ ſi conditiones ſint pares poteſt ex illis cōditionibꝰ moueri ad dandum ꝯſanguineo: dūmodo nō ſit ſcandalum ex reſpectu ꝯſanguinitatis: qͥa ꝓpter ſcandalū multa dimittenda ſt̓ ergo eſt acceptio perſonarum in ꝓmotionibꝰ ad dignitates ⁊ officia qͣndo beneficiū ſpirituale dat̉ ꝓpter ꝯſanguinitatemprincipal̓r: facit. c. moyſes. viij. q. j. vel qn̄ n̄ daturmeliori ad illud regimen: vt in dicto. c. licet. qꝛ talis infideliter agit negociū dn̄i nō meliorās cū p̄t.vel qn̄ qd̓cunqꝫ officiū dat̉ indigno. ꝯcor. Tho. inquolibet. ⁊ ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiij.¶ Utrum cum ꝯditiones ſunt inequales excedē 5tes ⁊ exceſſe. puta litteratus: ſꝫ ignobilis: alter nobilis: ſed illiteratus ſit acceptio ꝑſonarum ſi p̄pona-