Druckschrift 
Summa Angelica de casib[us] [con]scientie p[er] venera//bilem fratrem Angelu[m] de clauasio [com]pilata: Inci-//pit feliciter
Entstehung
Seite
IIIr
Einzelbild herunterladen
 

Abſolutio. iij..III.

tale factū. ⁊ reſtituo te ſacramentis eccleſie. In nomine patris ⁊cͣ.2 Utrū abſolutio teneat ſi nō ſeruet̉ p̄fata formavr̄ ꝙ nō. qꝛ forma reſcripti exacta diligētia ſeruanda ē ita vt nec ordo p̄poſteret̉. c. cū dilecta. d̓ reſcri.⁊ alijs in glo. allegatꝭ ibideꝫ. Sꝫ ego dico diſtīguēdo. ꝙ ſi abſolutio ſit ab hoīe alicui ꝯmiſſa ſub taliforma: nō valet niſi forma ſeruet̉ facit. c. fi. ⁊ qd̓ ibino. de pre. ⁊. c. prudentiam .j. ℟. de of. dele. Rō qꝛqn̄ omittit̉ forma data ab hoīe nulla ꝯpetit iuriſditio. ⁊ ꝓpterea nō vꝫ actꝰ deficiente ptāte. Si v̓o abſolutio ꝯpetat alicui de iure vel ſimpl̓r ꝯmittat̉ tenet quidē: qͣꝫuis nō ſit ſeruata forma p̄fata dūmōvtat̉ aliqͦ verbo abſolutōis vel relaxatōis: vt sͣ. dictū eſt. Rō qꝛ in abſolutōe ab excōicatōe ſic̄ ⁊ ī excōicatōe nulla ē for̄a ſub̓alis a iure vt no. in. c. j. deſen. ex. li. vj. ⁊ in. c. j. de iudi. facit. xj. q. iij. c. j. Ita tenet Goſ. vt no. Pa. in. c. fi. de re. ſpo. Et ideꝫ tenetInno. in. d. c. cū dilecta. Et ſic pꝫ qn̄ abſolutio ſolo verbo facta tenet. Et ſic intellige ẜm dictā diſtīctionē Io. ⁊ Archi. in. c. ꝯꝑimꝰ. xxiiij. q. iij. Inno.⁊ Ho. in. c. cū deſideres. de ſen. ex. qͥ tenet ꝙ abſolutio ab excōicatōne ſolo v̓bo facta tenet. Sꝫ peccat qͥ ea nō ſeruat q̄ p̄dixi: niſi ex rōnabili cā omittat. Sil̓r abſolutio ab excōicatōe ſiue iuſta ſiue iniuſta tenet qͦ ad eccleſiā militantē. c. oīs. de re. iur.qꝛ iura ſunt ꝓmptiora ad abſoluendū ꝙͣ ad ligandum. c. ponderet. l. di. ⁊ no. in. d. c. cum deſideres.⁊. c. ex lr̄is. de ꝓba.z Utrū papa ſalutante: vel ad oſculuꝫ recipienteexcōicatū abſoluat ab excōicatōe? ℟. ꝙ nō. niſi ſicfaciendo intēdat abſoluere. cle. ſi ſummꝰ pontifex.de ſen. ex. et niſi exprimat nō dꝫ reputari abſolutꝰẜm Inno. in. c. cū olim eſſemꝰ. de priuile.4 An ep̄s vel aliꝰ inferior a papa poſſit abſoluereexcōicatū recipiendo eū ad oſculū vel ſalutando?℟. Inno. in. d. c. cū olim eſſemꝰ. ꝙ nō. ſꝫ oꝫ ꝙ vtatur aliqͦ verbo denotante abſolutōneꝫ. Cōcordatglo. in. d. c. cū deſideres. in. §. fi. Et ē cōis opi. doc.in. d. c. cū deſideres. ⁊ in. d. cle. ſi ſummꝰ. Et iō dicat. Ego abſoluo te a tali excōicatōne ⁊ reſtituo teſacr̄is eccleſie. In noīe pr̄is ⁊cͣ.5 Utrū abn̄s ꝑ lr̄as poſſit abſolui? ℟. Ri. in. iiij.di. xviij. ar. x. q. ij. ꝙ ſic. text. eſt in. c. qͣnto. ij. q. v. etibi glo. ⁊ ī. c. de manifeſta. ij. q. j. Sꝫ qn̄ erit abſolutus. qn̄ receꝑit lr̄as niſi aliud ꝯſtet de mente.6 Utrū abn̄s poſſit abſolui ꝑ ꝓcuratorē? ℟. Io.an. in. c. qͥ ad agenduꝫ. de ꝓcu. li. vj. ⁊ Archi. in. c.eos qͥ. de ſen. ex. li. vj. ⁊ Spe. ti. de ꝓcu. tenēt ꝙ ſic.Sed ego credo verū ẜm Inno. in. d. c. cuꝫ deſideres. qn̄ ſubeſt iuſta cā. al̓s nō. vt ſatis pꝫ in. d. c. cūdeſideres. de ſen. ex. Utrū inuitꝰ poſſit abſolui ab excōicatōe? ℟. ꝙfuerūt multe opi. tā theologoꝝ in. iiij. di. xviij. ⁊ canoniſtaꝝ in. c. ab excōicato. de reſcrip. ⁊. c. ſignificaſti. de eo qͥ duxit in vxo. quā pol. ꝑ adul. ⁊ in. c. j. deſen. ex. li. vj. Sꝫ placet mihi opi. qͥ dicit ꝙ pōt ex cārōnabili q̄ eſt qn̄ videt̉ ꝙ excōicatio nō ꝓdeſt excōmunicato ⁊ nocet cōitati ꝑꝑ ꝑticipatōneꝫ. Et hocnotat Pa. in. c. apl̓ice. de excep. qͥ dicit ꝙ vbi īmiuet vtilitas eccl̓iaſtica. ex abſolutōne: ſeu impedit̉

ordinatio eccleſie ſi nō abſoluit̉. tūc eſt abſoluendꝰetiā inuitꝰ. facit. c. veniēs. el. ij. de teſti. Si tn̄ abſoluit ſine cā: etiā tenet abſolutio: qꝛ ſic̄ in ptāte p̄latifuit excōicare: etiā inuituꝫ ſic ⁊ reuocare. par eī iuseſt ligandi ⁊ ſoluendi. de pe. di. j. verbum. Utrū excōicatꝰ poſſit aliuꝫ abſoluere. vide Ex­ 8cōicatio vlti mo. §. xix. Utrū excōicatꝰ qͥ offert ſe ad iuſticiā debeat ab 9ſolui? ℟. ꝙ ſic. ſi cōpetens cautio de parendo iurip̄ſtet̉. nō obſtante ꝯdictione: vel appellatione aduerſarij: de ap. c. qͣ fronte. Fallit hoc in caſu qn̄ excoīcatus dicit excoīcationis ſnīam eſſe nullā: tam̄petit abſolui ad cautelā. qꝛ tunc ſi aduerſariꝰ dicateū excoīcatū ꝓ manifeſta offenſa: ⁊ ꝓbet infra terminū. viij. dieꝝ: tūc nō p̄t abſolui: niſi priꝰ ſufficiētem p̄ſtet emendā: vt in. c. ſolet. de ſen. ex. li. vj. fac̄.c. odoardus. de ſolū. ⁊ qd̓ ibi notat̉. Utrū ligatꝰ pluribꝰ excoīcationibꝰ teneat̉ om̄scauſas exprimere? ℟. Pa. in. c. cū ꝓ cā. de ſen. exc̄.Aut quelibet cā de ꝑ ſe ſufficiebat ad excoīcationēExemplū de eo qͥ facit rapinam cuꝫ effractione eccleſie qui eſt excōicatꝰ ſtatuto ep̄i ⁊ canonis. Statuto ꝑꝑ rapinā. A canone ꝑꝑ effractionē. ⁊ ſic q̄libet videtur principaliter ꝯſiderata: ⁊ ſic non tenetabſolutio om̄ibus non exp̄ſſis. qꝛ ſuꝑior non intēdebat abſoluere niſi ꝓ cā expreſſa. arg. optimū inc. officij. eo. ti. ⁊ in. c. ex parte. de offi. ord. Aut vnacā de ꝑ ſe ſufficit. ⁊ tūc ſi expreſſit cām ſufficientemtenet abſolutio. ar. c. ſuꝑ his. de reſcrip. Aut om̄sde ꝑ ſe non ſufficiūt: ſꝫ ſimul iuncte ſic ⁊ tūc non tenet abſolutio: niſi om̄ibꝰ exp̄ſſis. Utrū ligatꝰ a pluribꝰ iudicibꝰ debeat ab omnibus abſolui? ℟. ꝙ ſic. ⁊ ſemper debet vitari donecab om̄ibꝰ ſit abſolutꝰ. Aut vni om̄s ꝯmittant abſolutionē. Ita notant doc. in. d. c. cum ꝓ cā. niſi ſitſuꝑior iudiciū ẜm Ri. in. iiij. di. xviij. Utrū abſolutio obtēta ex falſa cā valeat? ℟. ẜꝫ 17Inno. in. c. ex ꝑte. de offi. or. ꝙ nō. xj. q. iij. c. ij. Ratio qꝛ talis nō intendit abſoluere. facit glo. in. c. qd̓ſuꝑ his. de fi. inſtru. ⁊. d. c. cū ꝓ cā. Utrū dubitans de excoīcatione debeat petere 1 3abſolutione? ℟. ſi hꝫ cōmoditatē abſoluentꝭ ⁊ nullum ſibi īminet p̄iudiciū. dꝫ qꝛ in dubijs tutior ꝑseſt eligenda. c. iuuenis. de ſpō. Si v̓o nō hꝫ comoditatem talem. tunc aut hec dubitatio prouenit exꝓbabili cā. et ſic petere tenetur. Aut ꝓuenit ex leui. et ſic debet deponere dubium: nec tenetur petere. ar. in. c. inquiſitioni. de ſen. ex. ꝙ ſi nō poteſt deponere dubium. tūc debet petere abſolutionē ration iam dicta. Utrum mortuus qͥ ſigna ꝯtritōis on̄dit ſit abſoluendus? ℟. ꝙ ſic. c. a nob̓. el. ij. de ſen. ex. ⁊ nonniſi ab eo qͥ de iure poterat. vel de eiꝰ mandato: vtin dicto. c. ſꝫ nunqͥd exhumabit̉ corpꝰ? ℟. ꝙ non.ſi eſt ſepultum in eccleſia. al̓s ſic et ſepelietur in eccleſia. Et de iſta materia vide in dicto. c. a nobis.el ſecundo. ꝑ doc. Qn̄ teneant̉ heredes. vide. jͣ. heres. §. v. Quō abſoluet̉ ille qͥ legittimo tenet̉ impedimento ne poſſit adire eū qui de iure poterat eum abſoluere. vt papaꝫ. ep̄m ⁊ hmōi. ℟. ꝙ dꝫ ei iniungi ꝙa iij.