Quid igitur ſuſpirabor. nouū aliqͥd. magnū aliquid. et tale quiddāquod quale ſit ne ꝯiectura aſſequi poſſum. age ergo exime hunc mi-hi ſcrupulū. et vt hac que me acerrime torquet ſollicitudīe exoluasſcribe. Scribendū autē eſt tibi primū vt hec noſtra familiaritas itavt pariū ſtudioꝝ eſt cōciliata cōſenſu. ſic quoqꝫ eodē quo cepit litteraꝝ amore firmet̉ Ꝙ ſi in teneris adhuc pueroꝝ aīmis quos eiſdeꝫſcholis fortuna ꝯiūxit. tantam habet vim eiſdem ſtudijs crudiri. vtꝯtractas inde amicicias ad extremaꝫ vſqꝫ ſenectam videamus ſan-ctiſſime durare. quāto magis id nobis erit ānitendū. quos non caſſed optimaꝝ artium cōmiſit ardor. vt ſicut honeſtiſſime hanc amici-tie noſtre fidem colere cepimus. ita diligentiſſime etiam in reliquuꝫvberibus eam incrementis roboremus. Deinde etiam ſcribenduꝫeſt tibi et amici deſiderio mos gerendus Quid enī iocundius mihiaut quid gratius eſſe poterit. quando res noſtre nos ſimul eſſe nōſinunt. qͣꝫ amorem erga me tuum ex tuis cognoſcere litteris. hoc enīepiſtolaꝝ munus eſt ꝙ abſentium beniuolentiam intercidere non ꝑmittit. Hoc etiam magnoruꝫ damna tempoꝝ ſartiuntur. hoc qͣꝫuisingentia locoꝝ interualla ꝯiūgit Quicquid multis diebus multisquinetiam annis egimus. modica complectimur carta. et cum lon-giſſime ea fide. eoqꝫ affectu velut ſi coram eſſet. ſecunda aduerſaqꝫomnia cōmunicamus. Et hec quidem multis nobiſcū ꝯīs ē cauſa.Mihi vero tue littere ſingularem quandam ſugerunt deſiderij ꝓpriamqꝫ rationem. libet tenere eas et qͣꝫ longiſſime iterū iteꝝqꝫ perle-gere. libet verba omnia penſare. perſpicere ſenſus. reruꝫ vim intueriEt quicquid eſt ingenij tibi atqꝫ eruditionis omni ex parte qͣꝫ preſ-ſiſſime conſiderare. Et quid enim aliud libeat mihi. qͣꝫ tuam illā humanarum artium peritiaꝫ tota animi intentione tractare. gaudeaꝫqꝫ id mihi aliquando contigiſſe. vt tam honeſto amicitiam vinculonecterē. talemqꝫ me repperiſſe amicū cuius et ego ſtudia iure ꝓbemcui et mea quoqꝫ probari poſſe confidam. Poſtremo quoqꝫ ſcribaſoportet etſi non aliam ob cauſaꝫ. tamen vel ideo vt ſcribas. Scistu quidem quātas laudes ſcribendi exercitatiōi tribuerit vetuſtasvtqꝫ ſtilū optimū dicēdi artificē ſꝑ vocarit. ex hoc oēm eloquētie etcopiā et facultatē velut fōte manare. Quicqͥd admiramur ī Cicerone. laudamꝰ in Quītiliano. In plinijs. Liuio Saluſtio predicamuſOratores hiſtorici poete. omēqꝫ eruditoꝝ genꝰ his ē īitijs ꝓfectumDec eſt quod credamꝰ ſeculis iſtud eſſe mutatum. quādoqͥdem hacnoſtra etate omnis eloqn̄di nō profectus ſolū. ſed et fructꝰ atꝫ lausad has eſt anguſtias ſcribendi redacta. Eſchini inter oratorias laudes eſt habitum ꝙ ſplendide fuerat vocis. Ipſe quoqꝫ de Demoſtene dixit. quid ſi audiſſetis ipſam beſtiam ſua verba reſonantem