X pueo ceftlōFloquētiſſimi imprimis ac celeberrimi Oratoris GwinifortiGarzizij Papienſis Epiſtole elegantiores Feliciter incipiunt.Gwinifortꝰ Barziziꝰ Bonifacio Aleardo Auūculo ſuo S. d̓Itteris tuis lectis. q̄ petebas Anthonio colono tuodedi qͥ mͥ ⁊ illas reddidit ⁊ ꝟbis ſigna certiſſima expoſuit ꝓpter q̄ fides ſn̄ lrīs adhibēdā erat. Qd̓ vero devnico infantulo tuo ſcribis. id ne mētiar humane excepi. Sꝫ et confirmes neceſſe ē ⁊ ꝯiugem tuā cuius nimia īpacientia nō mediocris dolor tuus incendit̉ magis lenire ſtudeas. Ereptus eniꝫ ē infans ⁊ tantis huius vite ꝑiculis in qͣꝫtiscōflicturam ſolatus Aſſumptuſqꝫ in celū vbi gaudijs eternis fruit̉Nō vob̓ metū nō ſollicitudines deīceps afferet. ſꝫ nō ignarus geniture deū ī vos gratus ꝓ vobis orabit. Quid ſi quiſpiā mortalispnͥceps euꝫ cum pͥmum natus ē tolli ac ſibi nutriri: magna de illopollicitus/ imꝑaſſet; Nōne equo id animo ſpe futuroꝝ ſuſpēſi ferretis: cū tn̄ interī dum adoleſceret puer aduerſa pl̓ima tum illi. tum⁊ pnͥcipi accidere poſſent q̄ omni vos ſperato pͥuarēt frcū. Qualesigit̉ vos eē decꝫ. quoꝝ filius ab īmortali deo. iamiā ꝑpetua felicitate donatus ⁊ īminētia mala. ſuis qͣꝫ longiſſime ꝓpulſare ſuffragijsopulētiſſima bona īpetrare valeat. Illd̓ quoqꝫ vidēte ꝙͣ nephariūſit. diuine volūtati nō acqͥeſcere ac deū accuſare qͣꝫ iniquum naturelegibus ſb̓di nolle. Quiſ aūt negabit ea ſtultū eē ꝑtinaciter optareq̄ aſſequi nulla vis humana poſſit. Quis nō eū impijſſimū iudicabit qui filij ſūmo bono mereat. Sꝫ hec minime tua cauſa ad cōſolationē adduci opus eſt/ quē in aduerſis ꝯſtantiſſimū noui. Me eniman fragilitatē matris an inepcias dicā neſcio. eius certe reſpectusmouet. Quas obres cū eius humanitati dolorē. materno affectuiluctū. ꝑmiſeris deniqꝫ modū cuiqꝫ rei ſtatuen̄ ſtudeas volo. Uale-Gwiniforti Epiſtola ad terciumReuerēdiſſimū Bayocen̄ epiſcopū.Ircūſpexi. Reuerēde pater neqꝫ in paucis cogitatiōes meeconquierūt vt ſecretariū exēplo tuo dignū aliquē tibi e plurimis vnū deligerē. Itaqꝫ cū huiuſmodi viroꝝ mira ſit raritas ali-qͥbus aliquo in gn̓e luculētis pauciſſimis vero tū modeſtia ⁊ ꝟtute q̄ prima in homīe rectiſſime queris tū vtroqꝫ filio ⁊ aulico ⁊ oratorio valētibus. ego intellecta honeſtiſſima rōne qͣꝫobreꝫ is de quoẜmonem tecū habueram ſuā tibi operā dedere nō poſſet. vnicū tantū inueni cui neqꝫ facl̓tas deſit neqꝫ volūtaſ libera ⁊ ingeniū ꝑacutū atꝫ ꝓmptiſſimū accuratiſſia ī ſcribēdo rō ſingl̓is in agendis ſollertia Tiuiliū nōnulla exꝑientia reꝝ. deniqꝫ ornam̄ta animi īgenioe 2