Epiſtole familiariores Franciſci PhilelfiMilitis et Poete Laureati Incipiunt foeliciter:Franciſcus Philelfu?. Marco Lypomano. S. D.Tcepi lrās tuas. qͥbus nō dubio dclaraſti tibi meū reditu in Italiā voluptatis plurimū attuliſſe. quippe quidubitaſſes me nō litteraturā ſolū. ſꝫ naturā etiā grecoꝝadamauiſſe. ob idqꝫ ſcm̄ omnino grecū. p̄ſertiꝫ cū grecāvxorē. qͣꝫ latinā ducere maluerī. Petiſqꝫ: qͣꝫtū libroꝝ mecū aduexerī. Demūqꝫ hortaris: vt venetijs maliꝫ agere: qͣꝫ alibi vſqͣꝫ gentiū. Mihiqꝫ tuā omnē opē atqꝫ operā ꝓ vetere nrā beniuolen-tia polliceris. Oīm pͥmum tuū liberaliſſimū ꝓmiſſū: quo in litterisvſuses ⁊ audio nō inuitus ⁊ amplector ꝑlibenter: eoqꝫ inͥ ſemper-quotiēs opus fuerit. vtendū volo. Ꝙ ſi qua etiā in re meo tibi officio opus eſt. illud tibi peculiare ducito poteris tu quidē beneficijsme ſuperare. at ego te volūtatis gratitudine. id qd̓ eo me puto facilius conſecutuꝝ: ꝙ venetijs agere vitā inſtitui. qͣꝫtum ſcilicet in mefuerit. Hic aūt nōnulla ꝑſepe offeratur occaſio. ⁊ tibi beneficij cōferendi. ⁊ mͥ rurſus vel referēde. vel habēde grē. Libroꝝ vero nōnihiladuexi mecū. Eſt etiā venetijs multū tum apud te ⁊ barbarū. tumapud Leonardum meum. Reliquos autē meos cōdices: cū venetias reuerteris. nō modo videbis omnes. ſꝫ etiā his fruere ex ſentencia tua. Nam vt ſcisEt ſum latinus. ⁊ fui ſemꝑNec aliud quicqͣꝫ ex grecia reportaui. ꝙͣ litteraturam atqꝫ diſcipli-na qͣꝫqͣm ſūt itē hoc temꝑe apud grecos ꝑmulta ⁊ vtilia ⁊ preclara.que nō ſolū ornent. ſꝫ efficiant bonos viros. Dā ſine inuidia audiēdā eſt veritas. Sed de vxore qd̓ perurbane iocaris mecū: duxi ſanevxorem illius Chriſolore filiaꝫ. quem non latini minus admirant̉qͣꝫ greci. Accedit ad generis vel bonitatē vel claritudinem. ꝙ nataeſt mea vxor ea matre. que ⁊ auria ipſa ſit ⁊ mulierū omnium pudiciſſima atqꝫ optima. Sed de his hactenuſ. vehemēter cupio reditūtuū. quem vt deus maturet. opto. Multa enī ſunt que cupio coramtecū cōmentari. Uale Ex Uenetus Idibus Octobriſ. Accccxxvij.Franciſcus Philelfus. Danieli veturio S. 4aciabBo tibi gracias immortalis. ꝙ tanta beniuolētia me complecteris. Nō enī ſine magna quadam amoris vi me hortaris. vt in tantis peſtilencie ignibus venetijs eē nolim. ſed vel patauiū concedaꝫ. vel alio vbi tucius vite mee conſultum ſit. Si dixerome eſſe omnino expertem metus. plane menciar Metuo enim ſed nōtam mihi qͣm cum infanti filio. vxoriqꝫ adoleſcentule tum reliqueetiā familie. que minus fortaſſe ſibi cauere norit Nec ſatis ſcio qͥd

hatiunibiſAnſcio.ris. Nōan veſti-rogat. rjmū nacultui dle ex ventura ſiei nōpiHale-ea me viqͣ ē accuuant̉ ⁊ nmninat̉ int