Diſertiſſimi atqꝫ Ornatiſſimi viri Poggij Florentini Epiſtole perdulces ⁊ familiares Feliciter incipiunt. immendūʳ nuu ⁊ pnº arTcepi ex te lrās pro Tambio nrō non inſanas nec inelegantes Equidē amabā ipſuꝫ Tambiū ꝓ ſui animiconſtātia nūc aūt ꝓ ſua ſingulari eloquētia ⁊ doctrinaeundē ⁊ deamo ⁊ colo, Sane vir magnus eſt. ⁊ vereMecenas alter. Fuit enim ſuꝑior Mecenas tuꝫ egre-gia ⁊ eximia ꝟtutē tū eciā eloq̄tia atqꝫ ſapientia p̄ditus Tui in ſingulis nature dotibus hic noſter Mecenas parū cedit. Sꝫ hec pau-ca in laudē ſuam ſufficiant. Florenciam pecā Nycolai nrī rogatuagamqꝫ apud eam totam eſtatem. ⁊ ſi me non euoces fortaſſis eciāhyemē. Atqꝫ ita effugiam emuloꝝ meoꝝ īportunitatem. Uale-Ranciſcus noſter vir doctus ac perhumanus reddidit mi-hi litteras tuas Iudices atqꝫ teſtes tue priſtine humanitatis. Recognoui tandem Gwarinū meum hoc eſt eū Gwarinū qui amore erga me ⁊ beniuolentia equabat omnes vt planeilla tua facilitas in obſeruandis amicis diligencia non amiſſa ſedaliquaudo paululū intermiſſa videat̉. Ego quoqꝫ is ſum qui ſemper fui hoc eſt tui amantiſſimus cum nihil pretermiſſum ſit de meoerga te amore ſingulari. Neqꝫ enim diſiunctio ſentenciarum debetamicos diſiungere: cum liceat diuerſa ſentire ſaluo iure amicicieEt quidē laudanda fuit hec inter nos cōtencio exercicij gracia vtvel laudando vel vituperando ingenia acueremus: decreui eciaꝫea de re tunc me litteras ad te daturum cum barbarus noſter Dononiam verſus proficiſceretur. Quod ne tunc adimplerē deceſſuspontificis impediuit. cum pluribus antea ⁊ poſt occupationibusimplicarer. Sed erat animꝰ ſcribēdi cum pͥmum facultas eēt vt ſiqua eſſet ſuſpicio penitus tolleretur. Iam vale et me ama-vod inͥ de vxore ꝯgratularis ꝑgratū eſtimo. Ego enim eaꝫrem ꝑpetue voluptati qͥetiqꝫ futurā puto. Cū enī vt ait fla-cus magna dos parentum ſit ꝟtus. Ego eā ſolum ſecutusꝯtempſi diuicias que tn̄ plurimū in coniugijs pond̓rari ſolēt Scribit petroniꝰ Rarā fecit mixturā cū ſapiētia forma: In ea tn̄ raritate hoc mihi donū dei īmortalis ꝯtigit. vt cū vxor q̄ nondū decimūoctauū exceſſit annū ſit p̄ſtantis forme a ꝟtutibus tn̄ pulch̓tudo ſuperet̉. Siquidē nihil ei deeſt qd̓ in optima adoleſcēte requirat̉. itaqꝫreē ſatis videor cōſuluiſſe quieti mee ⁊ futuris amicis. licet quidāex ip̄is ridentes dicāt: Tūc me artē nouā inciꝑe cū deſinendū eētSꝫ qd̓ bene et honeſte fit. id nunqͣꝫ fieri ſero putat̉: Et ꝙͣ admoduꝫboni poete extremū actū policiorē ꝑfectioremqꝫ efficiūt itidem ego

amicias ne īOfferoUale ⁊ti q dicenturam nanij acunficos friribi inoſuade-les: ſedlitteris.Vi necel.