MT Ticeroni? Eloquēcie fontis Epiſtole magis familiaresIncipiunt foeliciterMarcus Tuliꝰ. Cicero S. dicit TurioniPiſtolaꝝ gn̓a multa eē nō ignoras. ſꝫ vnū illud certiſſimū cuiꝰ cauſa inuēta res ip̄a ē. vt certiores faceremusabſentes ſi qͥd eſſꝫ qd̓ eos ſcire aut nrā aūt ipſoꝝ int̓eſſꝫIn huius gn̓is ſentēcias lrās a me ꝓfecto nō expetis.Tuaꝝ enī reꝝ domeſticaꝝ habes ⁊ ſcriptores ⁊ nūcioſ: In meis aūtrebus nihil eſt ſane noui Reliqua ſunt epiſtolaꝝ gn̓a duo. que memagnopere delectāt: vnū familiare ⁊ iocoſū: Alterū ſeuerū ⁊ graueꝫvtro me minus vti deceat nō intelligo; Iocer ne tecū per litteras;Tiuē me hercle nō puto eē qui tꝑibus his ridere poſſit. An grauiꝰaliquid ſcribā? Quid ē qd̓ poſſit grauiter a Cicerone ſcribi ad Turionē niſi de rep. Atqꝫ in hoc gn̓e hec mea cauſa ē vt neqꝫ ea que nōſentio velim ſcribere. Quāobre qm̄ nullū mihi ſcribēdi argumentūrelictū eſt. vtar ea clauſula qua ſoleo. Te qͣꝫ ad ſtudiū ſūme laudiscohortabor: Eſt enī tibi grauis aduerſaria ꝯſtituta ⁊ ꝑata incredibilis q̄dam expectatio quā tu vna re facilime vinces. ſi hoc ſtatueris quaꝝ laudū gloriā adamaris. quibus artibus he laudes comꝑantur in his eſſe laborandū. In hanc ſentēciaꝫ ſcriberē plura niſite tua ſpōte ſatis incitatū eſſe ꝯfiderē. Et hoc quicqͥd̓ attigi nō feciinflāmandi tui cauſa. ſꝫ teſtificandi amoris erga te mei Ual̓MT Ticero Salutē dicit CurioniRaui teſte priuatus ſū amoris ſūmi erga te mei. patre tuoclariſſimo viro: qui cū ſuis laudibus. tu vero te filio oīumfortunā ſuꝑaſſet: ſi ei ꝯtigiſſet vt te ante videret quā a vitadecederet. Sꝫ ſpero noſtrā amiciciā nō egere teſtibus. dij tibi patrimonium fortunēt/ me certe habebis cui eque carus ſis ⁊ periocunMT T S D Curionidus ac fuiſti patri. Ual̓Uper ſtudium non defuit declarandoꝝ muneꝝ tuo nomīeSed nec mihi placuit nec cuiquā tuoꝝ. qͥcquam te abſentefieri qd̓ tibi cū veniſſes nō eſſꝫ integrū Equidē quid ſentiāaut ſcribam ad te poſtea pluribus. aut (ne ad eā meditere imꝑatuꝫte offendam) tecum corā contra iſtam rationem meā dicā. aut vt tein noſtrā ſentēciam adducam. aut certe teſtatum apud animū tuūrelinquā quid ſenſerim. vt ſi quādo qd̓ nolim diſplicere tibi conſilium tuum ceperit. poſſis meum recordari. breui tamē ſic habeto. īeū ſtatū temꝑm tuū reditū incidere. vt his bonis que tibi naturaſtudio. fortuna. data ſunt facilius omnia que ſunt ī re publica ampliſſima ꝯſequi poſſis qͣꝫ muneribus. quoꝝ neqꝫ facultatem quiſqͣꝫa ꝯL22DE311 5Or211113Di .CLLDRI